فکسوفنادین

فکسوفنادین  که با نام‌های دیگری هم عرضه می‌شود، یک داروی آنتی‌هیستامین است که برای درمان علائم آلرژی مانند التهاب مخاط بینی آلرژیک و کهیر به کار می‌رود.

از نظر درمانی، فکسوفنادین یک مهارکنندهٔ انتخابی گیرندهٔ آنتاگونیست H1 محیطی به شمار می‌رود. این دارو در دستهٔ آنتی‌هیستامین‌های نسل دوم طبقه‌بندی می‌شود، زیرا در مقایسه با آنتی‌هیستامین‌های نسل اول، توانایی کمتری برای عبور از سد خونی مغزی دارد و بنابراین احتمال ایجاد خواب‌آلودگی (اثر آرام‌بخشی) در آن کمتر است.

این دارو در سال ۱۹۷۹ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۶ وارد کاربرد پزشکی گردید. فکسوفنادین به‌عنوان یکی از گزینه‌های درمانی در فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت قرار دارد. تولید شکل ژنریک این دارو از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است. در سال ۲۰۲۳، فکسوفنادین دویست‌ونوزدهمین داروی پرنسخه در ایالات متحده بود و بیش از یک میلیون نسخه برای آن تجویز شد.

 موارد مصرف 
فکسوفنادین برای جلوگیری از علایم ناشی از حساسیت، مانند تب یونجه، کهیر و آب ریزش بینی و حساسیت‌های فصلی به کار برده می‌شود.

 مکانیسم اثر 
اثر ضد آلرژی این دارو ناشی از رقابت آن با هیستامین برای‌اتصال به گیرنده‌های H۱ است و به این‌ترتیب از بروز اثرات هیستامین جلوگیری می‌کند.

 متابولیسم دارو 
حدود یک سوم فکسوفنادین از دستگاه گوارش جذب می‌گردد. برخی از آن به پروتئینهای پلاسما متصل می‌شود و به‌صورت متابولیت در ادرار و مدفوع دفع می‌گردد.

 عوارض جانبی 
مهمترین عارضه جانبی این‌دارو احتمال بروز آریتمی قلبی و افزایش فاصله QT است.

 جستارهای وابسته 
 هیستامین
 ترفنادین

 منابع 

 فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
 سایت دانشکده داروسازی دانشگاه شهید بهشتی

رده:آنتاگونیست‌های گیرنده اچ۱
رده:آنتی‌هیستامین‌ها
رده:اسیدهای فنیل‌استیک
رده:پیپریدین‌ها
رده:ترکیب‌های بنزهیدریل
رده:ترکیب‌های فنیلن
رده:داروهای انتخابی محیطی
رده:داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی
رده:دی‌ال‌ها
رده:سانوفی
رده:کربوکسیلیک اسیدها