رالف فاولر

سر رالف هاوارد فاولر (به انگلیسی: Sir Ralph Howard Fowler؛ ۱۷ ژانویه ۱۸۸۹ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴) فیزیک‌دان نظری بریتانیایی بود. او استاد فیزیک ریاضی در کالج ترینیتی، کمبریج بود و به عنوان چهره‌ای کلیدی در توسعه مکانیک آماری و کاربرد پیشگامانه آن در اخترفیزیک شناخته می‌شود. فاولر همچنین نقشی اساسی در آموزش نسل بعدی فیزیکدانان بریتانیایی ایفا کرد و استاد راهنمای سه برنده جایزه نوبل، از جمله پل دیراک و سوبرامانیان چاندراسکار بود.

او در جنگ جهانی اول و دوم به عنوان مشاور علمی فعالیت کرد و برای خدماتش لقب شوالیه دریافت کرد.

 اوایل زندگی و تحصیلات 
رالف هاوارد فاولر در ۱۷ ژانویه ۱۸۸۹ در رویستون، هرتفوردشر، انگلستان، به عنوان پسر ارشد هاوارد فاولر، قاضی صلح، و فرانسیس اوا به دنیا آمد. او تحصیلات اولیه خود را در کالج وینچستر، یک مدرسه شبانه‌روزی معتبر، به پایان رساند. فاولر با کسب بورسیه ورودی، وارد کالج ترینیتی، کمبریج شد تا در رشته ریاضیات تحصیل کند. او در امتحانات نهایی ریاضی به عنوان «رانگلر» فارغ‌التحصیل شد که نشان‌دهنده کسب بالاترین افتخارات بود.
پس از فارغ‌التحصیلی، او تحقیقات خود را در زمینه ریاضیات محض و معادلات دیفرانسیل زیر نظر گادفری هارولد هاردی آغاز کرد، اما با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، فعالیت‌های آکادمیک او متوقف شد.

 خدمت در جنگ جهانی اول 
فاولر در طول جنگ به توپخانه سلطنتی نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا پیوست. او در نبرد گالیپولی خدمت کرد و در آنجا به شدت از ناحیه شانه مجروح شد. پس از بهبودی، جراحات مانع از بازگشت او به نبرد فعال شد. در عوض، او به بخش آزمایش‌های اچ‌ام‌اس اکسلنت در پورتسموث منتقل شد. در آنجا، او دانش ریاضی خود را برای حل مسائل آیرودینامیک و پدافند هوایی به کار گرفت و با آرچیبالد هیل، فیزیولوژیست و برنده آینده نوبل، همکاری کرد.
تجربیات او در زمان جنگ، علاقه او را از ریاضیات محض به فیزیک ریاضی و مکانیک شاره‌ها تغییر داد. به دلیل خدمات ارزنده‌اش در جنگ، او در سال ۱۹۱۹ نشان امپراتوری بریتانیا (OBE) را دریافت کرد.

 فعالیت‌های آکادمیک و پژوهش‌ها 
بندانگشتی|کنفرانس سولوی ۱۹۲۷
فاولر در سال ۱۹۱۹ به کالج ترینیتی بازگشت و در سال ۱۹۲۰ به عنوان مدرس کالج در رشته ریاضیات منصوب شد. او به سرعت به چهره‌ای محوری در آزمایشگاه کاوندیش تبدیل شد و به عنوان پلی میان ارنست رادرفورد (رئیس آزمایشگاه و فیزیکدان تجربی) و نسل جدید فیزیکدانان نظری مانند پل دیراک عمل کرد.

 مکانیک آماری و کوتوله‌های سفید 
مهم‌ترین سهم علمی فاولر در سال ۱۹۲۶ رقم خورد. او اولین کسی بود که آمار فرمی-دیراک (که به تازگی توسط انریکو فرمی و پل دیراک توسعه یافته بود) را بر روی ماده در کوتوله سفید به کار برد. او نشان داد که در چگالی بسیار بالای این ستارگان، الکترونها یک «گاز تبهگن» تشکیل می‌دهند. فشار ناشی از این تبهگنی الکترونی (یک اثر کاملاً کوانتومی) برای مقابله با کشش گرانشی ستاره کافی است و پایداری آن را توضیح می‌دهد. این کار، اخترفیزیک را با مکانیک کوانتومی پیوند داد و درک مدرن از تکامل ستاره‌ای را پایه‌گذاری کرد.
فاولر همچنین نقش مهمی در تدوین قانون صفرم ترمودینامیک ایفا کرد. اگرچه این مفهوم پیش از او نیز به‌طور ضمنی وجود داشت، اما فاولر در دهه ۱۹۳۰، آن را به عنوان یک اصل اساسی و مستقل که مفهوم دما را تعریف می‌کند، به وضوح صورت‌بندی کرد. کتاب درسی تأثیرگذار او با عنوان «مکانیک آماری» (۱۹۲۹) به یکی از متون استاندارد در این زمینه تبدیل شد.

 میراث و شاگردان 
شاید ماندگارترین میراث فاولر، نقش او به عنوان استاد راهنما در کمبریج باشد. او در دوران طلایی فیزیک در دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، سرپرستی گروهی استثنایی از دانشجویان دکترا را بر عهده داشت. در مجموع، ۶۴ دانشجوی دکترا زیر نظر او فارغ‌التحصیل شدند که از این میان، پانزده نفر به عضویت انجمن سلطنتی درآمدند و سه نفر موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیک شدند:
 پل دیراک (نوبل ۱۹۳۳)
 سوبرامانیان چاندراسکار (نوبل ۱۹۸۳)
 نویل فرانسیس مات (نوبل ۱۹۷۷)
در طول جنگ جهانی دوم، فاولر بار دیگر به خدمات دولتی فراخوانده شد. او به عنوان رابط علمی اصلی با کانادا و ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و نقش حیاتی در هماهنگی تلاش‌های تحقیقاتی متفقین، از جمله تبادل اطلاعات مربوط به پروژه منهتن و توسعه انرژی اتمی ایفا کرد. او به دلیل خدماتش در سال ۱۹۴۲ لقب شوالیه دریافت کرد.

 زندگی شخصی 
فاولر در سال ۱۹۲۱ با ایلین امیلی رادرفورد، تنها دختر استاد و همکارش، ارنست رادرفورد، ازدواج کرد. این ازدواج پیوندهای او را با جامعه فیزیک کمبریج و آزمایشگاه کاوندیش عمیق‌تر کرد. آن‌ها صاحب چهار فرزند شدند. فاولر یک بازیکن کریکت مشتاق بود و حتی مقاله‌ای علمی در مورد آیرودینامیک و حرکت توپ کریکت در هوا منتشر کرد.
رالف هاوارد فاولر در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴، در حالی که هنوز درگیر فعالیت‌های جنگی بود، در سن ۵۵ سالگی در کمبریج درگذشت.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:اعضای انجمن سلطنتی
رده:اعضای انجمن فیزیک آمریکا
رده:افراد تحصیل‌کرده در کالج وینچستر
رده:افسران رتبه امپراتوری بریتانیا
رده:افسران سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی
رده:بازیکنان کریکت اهل انگلستان
رده:برندگان مدال پادشاهی
رده:دانش‌آموختگان ترینیتی کالج، کمبریج
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۹ (میلادی)
رده:فیزیک‌دانان اهل بریتانیا