نسطوریوس

نِسطوریوس (به یونانی: Νεστόριος؛ حدود ۳۸۶ – حدود ۴۵۱ میلادی) اسقف اعظم قسطنطنیه از ۱۰ آوریل ۴۲۸ تا ۲۲ ژوئن ۴۳۱ میلادی بود. دیدگاه‌های الهیاتی او که بعدها با عنوان «نَسطوریسم» شناخته شد، در بخش‌های شرقی دنیای مسیحیت هواداران فراوانی یافت.

 تاریخ 
نسطوریوس با کاربرد رایج عنوان «تئوتوکوس» برای مریم، مادر عیسی مسیح، که به معنی «مادر خدا» است، مخالفت می‌کرد. او معتقد بود که عیسی دارای دو ذات متمایز، یکی انسانی و دیگری الهی، است. این دیدگاه که بعدها «نسطوریسم» نام گرفت، با آموزه‌های کیرلس اسکندریه متفاوت بود؛ کیرلس بر این باور بود که ذات انسانی و الهی عیسی به‌طور جدایی‌ناپذیر با یکدیگر متحد هستند. نسطوریوس کیرلس را بدعت‌گذار می‌دانست.

در شورای افسس، نسطوریوس خواستار آن شد که کیرلس به اتهام بدعت‌گذاری محاکمه شود. بیشتر اسقفانی که با نسطوریوس هم‌نظر بودند، از مناطق شرقی آمده بودند و پیش از صدور تصمیم نهایی به شورا نرسیدند. در مقابل، اکثریت اسقفان حاضر در شورا از دیدگاه‌های کیرلس حمایت کردند. در نتیجه، نسطوریوس از مقام اسقفی قسطنطنیه عزل و به تبعید در مصر فرستاده شد.

با این حال، در شرق، شماری از کلیساها همچنان از نسطوریوس پشتیبانی کردند و عزل او را نپذیرفتند. این اختلاف در نهایت به شکل‌گیری مجموعه‌ای از کلیساهای مستقل انجامید که بعدها با نام کلیسای آشوری شرق در امپراتوری ساسانی شناخته شدند.

 منابع 




رده:اسقفان اعظم سده ۵ (میلادی)
رده:اهالی امپراتوری روم شرقی در سده ۵ (میلادی)
رده:پزشکان کلیسا
رده:خادمان خدا
رده:درگذشتگان ۴۵۰ (میلادی)
رده:زادگان ۳۸۶ (میلادی)
رده:قدیسان کلیسای شرق آشوری
رده:نسطوری
رده:الهی‌دانان مسیحی سده ۵ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاران مذهب