مارگارت رادرفورد

مارگارت رادرفورد DBE (؛ زاده  – درگذشته ) هنر پیشه اهل انگلستان بود. مارگارت رادرفورد اولین هنر پیشه‌ای است که نقش خانم مارپل را در سینما بازی کرده است.

 زندگی‌نامه 
مارگارت رادرفورد یکی از بهترین بازیگران کمدی نسل خود بود که هم در صحنه و هم روی پرده کار موفقی داشت. او با یک پلاک آبی در ۴ برکلی، ویمبلدون، جایی که بین سال‌های ١٨٩۵ تا ١٩٢٠ با عمه‌اش زندگی می‌کرد، گرامی داشته می‌شود.   

رادرفورد در سال ١٨٩٢ در بلهام، در جنوب لندن زاده شد. در سال ١٨٩۵ خانواده او به هند نقل مکان کردند - پدرش، ویلیام رادرفورد، تاجر ابریشم هندی بود. به طرز غم انگیزی، مادرش در همان سال جان خود را از دست داد و پدرش که مدت‌ها از بیماری روانی رنج می برد، نتوانست به تنهایی از مارگارت مراقبت کند. قبل از اینکه مارگارت به دنیا بیاید، ویلیام پدرش را به قتل رسانده بود و سعی کرده بود جان خود را بگیرد. پس از مرگ همسرش، او بقیه عمر خود را در آسایشگاه‌ها سپری کرد. مارگارت جوان که هنوز فقط سه سال داشت به بریتانیا بازگردانده شد تا با عمه‌اش بسی نیکلسون در لندن زندگی کند. این ترومای اولیه و سابقه بیماری روانی خانواده‌اش، مارگارت را در طول زندگی‌اش تسخیر کرد و او از دوره‌های متناوب اضطراب و افسردگی رنج می‌برد.

مارگات در ادامه به موفقیت قابل توجهی در فیلم‌هایی دست یافت که شامل حضور در "پاسپورت پیملیکو" (١٩۴٩)، "شادترین روزهای زندگی شما" (١٩۵٠) و "افراد" VIP (1963) و بازی در نقش دوشس برایتون در کنار ریچارد برتون و الیزابت تیلور بود. او برنده اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. او همچنین به خاطر بازی در نقش خانم مارپل آگاتا کریستی در چندین فیلم از جمله قتل او گفت (١٩۶٢)، قتل آهوی (١٩۶۴) و قتل بیشترین بدجنسی (١٩۶۵) شهرت داشت.

مارگارت در سال ١٩۴۵ با بازیگر همکار جیمز باکلی استرینگر دیویس ازدواج کرد. آن‌ها به یکدیگر فداکار بودند و جیمز از مارگارت در طول دوره‌های دشوار افسردگی ناتوان‌کننده در بیمارستان‌های روانی حمایت می‌کرد. در دهه ١٩۵٠، این زوج به طور غیررسمی نویسنده ای به نام گوردون لنگلی هال را پذیرفتند، سپس در ٢٠ سالگی، هال بعداً تحت عمل جراحی تغییر جنسیت قرار گرفت و داون لنگلی سیمونز شد. با این نام، او زندگی‌نامه مارگارت رادرفورد را در سال ١٩٨٣ نوشت.

در اواخر عمر مارگارت و جیمز در باکینگهامشایر زندگی می‌کردند، جایی که مارگارت سرانجام در سال ١٩٧٢ در بیمارستان چالفونت و جراردز کراس در سن ٨٠ سالگی درگذشت. در زمان مرگ، مارگارت موفق به دریافت مدرک DBE (١٩۶٧) شد و بسیار مورد احترام و موفق بود. بازیگر او در به تصویر کشیدن زنان میانسال عجیب و غریب با طنز سریع و ذهن تیز تخصص خاصی داشت.

 بخشی از فیلم‌شناسی 
 سال عنوان نقش توضیحات۱۹۴۳قناری زرد (فیلم)Mrs. Towcester۱۹۴۸میراندا (فیلم ۱۹۴۸)Nurse Carey۱۹۴۹گذرنامه ورود به پیملیکوProfessor Hatton-Jones۱۹۵۲اهمیت جدی بودنMiss Letitia Prism۱۹۵۳دردسر در فروشگاهMiss Bacon۱۹۵۷تنها شانس من (فیلم ۱۹۵۷)Mrs. Dooley۱۹۵۹من خوبم جکAunt Dolly۱۹۶۳آدم‌های خیلی مهمThe Duchess of Brighton۱۹۶۵ناقوس‌های نیمه‌شبMistress Quickly۱۹۶۵جنایت‌هایی به ترتیب الفبا

 منابع 




رده:افسران رتبه امپراتوری بریتانیا
رده:اهالی باکینگهام‌شر
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
رده:بازیگران زن اهل لندن
رده:بازیگران زن تئاتر اهل انگلستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل انگلستان
رده:برندگان جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن
رده:برندگان جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل زن (فیلم)
رده:خانم مارپل
رده:دانش‌آموختگان آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک
رده:درگذشتگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت بیماری آلزایمر
رده:دیم‌های فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا
رده:زادگان ۱۸۹۲ (میلادی)
رده:مرگ‌های ناشی از بیماری‌ها در انگلستان
رده:راویان کتاب صوتی
رده:خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل انگلستان
رده:صداپیشگان زن اهل انگلستان