برست، بلاروس

برست (به ) در بلاروس با جمعیت ۳۱۰٬۸۰۰ نفر است که در ناحیه برست واقع شده‌است.

برست (به بلاروسی: ؛ به روسی: ؛ به اوکراینی: ؛ سابقاً برست-لیتوفسک و برست بر روی باگ) شهری در جنوب غربی بلاروس در مرز لهستان و در مقابل شهر لهستانی ترسپول است، جایی که رودخانه‌های باگ و موخاوتس به هم می‌پیوندند و آن را به یک شهر مرزی تبدیل می‌کنند. این شهر مرکز اداری استان برست و شهرستان برست است، اگرچه از نظر اداری از شهرستان جداست. تا سال ۲۰۲۵، جمعیت آن ۳۴۶٬۰۶۱ نفر است.

برست یکی از قدیمی‌ترین شهرهای بلاروس و مکانی تاریخی برای فرهنگ‌های بسیاری است، زیرا میزبان رویدادهای تاریخی مهمی مانند اتحاد برست و عهدنامه برست-لیتوفسک بوده است. علاوه بر این، قلعه برست توسط اتحاد شوروی به پاس دفاع از قلعه برست در ژوئن ۱۹۴۱، به عنوان قلعه قهرمان شناخته شد.

در قرون وسطای میانه، شهر بارها بین لهستان، شاهزاده‌نشین‌های روس کی‌یف و دوک‌نشین بزرگ لیتوانی دست‌به‌دست شد. از اواخر قرون وسطی، این شهر بخشی از لیتوانی بود که بعدها از سال ۱۵۶۹ به بخشی از مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی تبدیل شد. در سال ۱۷۹۵ با تجزیه سوم لهستان به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. پس از جنگ لهستان و شوروی، شهر بخشی از جمهوری دوم لهستان شد. در سال ۱۹۳۹، در جریان تهاجم به لهستان توسط آلمان نازی اشغال و سپس طبق پیمان مرزی آلمان و شوروی به اتحاد شوروی واگذار شد. در سال ۱۹۴۱، در طول عملیات بارباروسا دوباره توسط آلمانی‌ها بازپس گرفته شد. در سال ۱۹۴۴، در جریان تهاجم لوبلین-برست توسط ارتش سرخ شوروی بازپس گرفته شد. این شهر بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس بود و از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، بخشی از بلاروس مستقل بوده است.

 ریشه‌شناسی 
چندین نظریه برای توضیح منشأ نام شهر وجود دارد. این نام برای اولین بار در «نامه سالانه اولیه» به صورت  (Berestiy) ذکر شده است. نام سنتی آن در زبان بلاروسی  (Bieraście) است که هنوز هم رایج است. در زبان اوکراینی مدرن، نام آن  (Berestia) است. این نام می‌تواند از ریشه اسلاوی «برست» (berest) به معنای «نارون» گرفته شده باشد. همچنین ممکن است از واژه لیتوانیایی brasta به معنای «گدار» آمده باشد.Encyclopedia Lituanica. بوستون، جلد اول، ص ۴۰۹.

این شهر که زمانی مرکز دانش یهودی بود، در زبان ییدیش به نام  (Brisk) شناخته می‌شود، از این رو اصطلاح «بریسکر» (Brisker) برای توصیف پیروان خانواده تأثیرگذار خاخام‌های سولوویچیک به کار می‌رود.

برست در سال ۱۳۱۹ بخشی از دوک‌نشین بزرگ لیتوانی شد. در مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی که در سال ۱۵۶۹ تشکیل شد، این شهر در لهستانی به نام Brześć شناخته می‌شد که از نظر تاریخی Brześć Litewski (به معنای لغوی: «برست لیتوانی»، برای تمایز از برزک کویافسکی) نامیده می‌شد. در سال ۱۷۹۵ و در پی تجزیه سوم مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی، این شهر با نام «برست-لیتوفسک» یا «برست-لیتوفسکی» به بخشی از امپراتوری روسیه تبدیل شد. پس از جنگ جهانی اول و احیای لهستان در سال ۱۹۱۸، دولت جمهوری دوم لهستان در ۲۰ مارس ۱۹۲۳ نام شهر را به Brześć nad Bugiem («برست بر روی باگ») تغییر داد.Kancelaria Sejmu RP (2013), Dz.U. 1923 nr 39 poz. 269  ISAP Archive. پس از جنگ جهانی دوم، شهر با نام ساده «برست» بخشی از جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس شد.

نشان رسمی برست که در ۲۶ ژانویه ۱۹۹۱ تصویب شد، شامل یک تیر رو به بالا و یک کمان (هر دو نقره‌ای) در یک سپر آبی آسمانی است. یک نشان جایگزین نیز با سپر قرمز وجود دارد. زیگیسموند دوم آگوستوس، پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی، اولین بار در سال ۱۵۵۴ نشانی را به برست اعطا کرد.

 تاریخ 
برست به عنوان یک شهر – در روس کی‌یف به نام Berestij – اولین بار در سال ۱۰۱۹ در «نامه سالانه اولیه» ذکر شد، زمانی که روس کی‌یف این استحکامات را از لهستانی‌ها گرفت. این شهر یکی از قدیمی‌ترین شهرهای بلاروس است. این شهر مورد مناقشه شدید حاکمان لهستانی و شاهزادگان روس کی‌یف بود. در سال ۱۰۲۰ توسط لهستان بازپس گرفته شد و در سال ۱۰۲۲ توسط شاهزاده یاروسلاو خردمند کی‌یف به طور ناموفق محاصره شد. طبق منابع مختلف، یاروسلاو خردمند در سال ۱۰۴۲ یا ۱۰۴۴ آن را تصرف کرد، سپس در سال ۱۰۷۶ توسط پادشاه بولسواف دوم سخاوتمند لهستان بازپس گرفته شد، اما دوباره توسط جانشین او ووادیسواف اول هرمان از دست رفت. پس از آن، شهر بارها بین شاهزاده‌نشین‌های توروف و ولینیا دست‌به‌دست شد. در سال ۱۱۶۴ برای مدت کوتاهی توسط لیتوانیایی‌ها تصرف شد. در سال ۱۱۷۸ توسط کازیمیر دوم منصف لهستان تصرف شد و به محل استقرار برادرزاده‌اش لشک، دوک مازوویا تبدیل شد که البته به زودی آن را به شاهزاده‌نشین مینسک واگذار کرد. در سال ۱۱۸۲، کازیمیر دوم دوباره شهر را تصرف کرد و در آنجا قلعه‌ای ساخت و سال بعد آن را به عنوان تیول به خواهرزاده‌اش رومان بزرگ اعطا کرد. از سال ۱۱۹۹ تحت حکومت پادشاهی گالیسیا–ولینیا بود و تا سال ۱۲۰۵ تحت حاکمیت لهستان باقی ماند، تا اینکه رومان بزرگ علیه لهستان شورش کرد اما در نبرد زاویخوست کشته شد. با بازگشت به حاکمیت لهستان، در سال ۱۲۰۷ توسط لشک سفید به عنوان تیول به شاهزاده‌خانم آنا-یوفروزین و فرزندانش واگذار شد. از سال ۱۲۱۰ مستقیماً بخشی از لهستان بود تا اینکه در سال ۱۲۱۵ یا ۱۲۱۷ به گالیسیا–ولینیا واگذار شد. در سال ۱۲۲۰ به عنوان تیولِ گالیسیا–ولینیا به شاهزاده‌نشین پینسک منتقل شد. این شهر در سال ۱۲۴۱ توسط امپراتوری مغول ویران شد و تا سال ۱۲۷۵ بازسازی نشد. احتمالاً از دهه ۱۲۷۰، شهر مورد مناقشه دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و پادشاهی گالیسیا–ولینیا بوده است.

 دوک‌نشین بزرگ لیتوانی 
در سال ۱۳۱۹، شهر بخشی از دوک‌نشین بزرگ لیتوانی شد و دوک بزرگ گدیمیناس در زمستان ۱۳۱۹–۱۳۲۰ برای آماده‌سازی جهت تصرف کی‌یف در این شهر اقامت کرد. در سال ۱۳۴۹ توسط پادشاه کازیمیر سوم لهستان تصرف شد، اما در سال ۱۳۵۲ به لیتوانی بازگردانده شد. حومه آن در سال ۱۳۷۹ توسط شوالیه‌های تتونیک سوزانده شد. در سال ۱۳۸۵ بخشی از اتحاد لهستان و لیتوانی شد. در جریان جنگ داخلی لیتوانی (۱۳۸۹–۱۳۹۲)، در سال ۱۳۹۰، شهر توسط نیروهای لهستانی ووادیسواف دوم یاگیلو تصرف شد.

در سال ۱۳۹۰، برژک دومین شهر در دوک‌نشین بزرگ لیتوانی (پس از پایتخت، ویلنیوس) و اولین شهر در سرزمین‌های بلاروس امروزی بود که حقوق ماگدبورگ را دریافت کرد. با توجه به نزدیکی به لهستان، این شهر مرکز مهمی برای تجارت با لهستان بود.

در سال ۱۴۰۹، به ابتکار نایب چانسلر لهستان میکولای ترومبا، این شهر محل ملاقات پادشاه ووادیسواف دوم، دوک بزرگ ویتائوتاس و خان جلال‌الدین (پسر توقتمش) برای آماده‌سازی جهت جنگ لهستان و لیتوانی و توتونیک بود که منجر به کمک تاتارها به لهستان و لیتوانی در نبرد گرونوالد در سال بعد شد. در سال ۱۴۱۰، شهر یک بیرق سواره‌نظام را بسیج کرد که در پیروزی نظامی لهستان و لیتوانی در گرونوالد شرکت داشت.

در سال ۱۴۱۹، این شهر به مقر استاروستا در استان تراکای تازه تأسیس تبدیل شد. در دوره ووادیسواف دوم و ویتائوتاس، شهر به طور قابل توجهی توسعه یافت و امتیازاتی مشابه شهر لهستانی لوبلین به آن اعطا شد. در سال ۱۴۲۵، شهر میزبان کنگره‌ای با حضور ووادیسواف دوم، ویتائوتاس، دوک‌های مازوویا و اشراف لهستانی و لیتوانیایی بود. در سال ۱۴۴۰، مجلس (سیم) دوک‌نشین بزرگ لیتوانی در این شهر برگزار شد که در آن کازیمیر چهارم یاگیلون به عنوان دوک بزرگ لیتوانی انتخاب شد. در سال ۱۴۴۶، ملاقات کازیمیر چهارم و سناتورهای لهستانی در مورد وابستگی سیاسی ولینیا در این شهر صورت گرفت.

 مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی 
در سال ۱۵۰۰، شهر دوباره توسط تاتارهای کریمه سوزانده شد. از سال ۱۵۱۳، شهر از نظر اداری در استان پودلاسکی قرار گرفت. در سال ۱۵۶۳، انجیل برست، دومین ترجمه کامل کتاب مقدس به زبان لهستانی و اولین ترجمه پروتستان از این دست، در این شهر منتشر شد. در سال ۱۵۶۶، با حکم زیگیسموند دوم آگوستوس، استان جدیدی به نام استان برست لیتوفسک ایجاد شد.

در دوران اتحاد مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی و امپراتوری سوئد تحت پادشاهی زیگیسموند سوم واسا، پارلمان‌ها در آنجا برگزار می‌شد. در سال‌های ۱۵۹۴ و ۱۵۹۶، این شهر محل ملاقات دو شورای مهم اسقف‌های منطقه‌ای کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی بود. شورای ۱۵۹۶ اتحاد برست را پایه‌گذاری کرد که منجر به ایجاد کلیسای کاتولیک یونانی شد. یک مجلس (سیم) مشترک‌المنافع در سال ۱۶۵۳ در این شهر برگزار شد. ضرابخانه سلطنتی در سال ۱۶۶۵ توسط پادشاه ژان دوم کازیمیر واسا در شهر تأسیس شد.

در سال ۱۶۵۷ و دوباره در سال ۱۷۰۶، شهر و قلعه در جریان تهاجمات به مشترک‌المنافع توسط ارتش سوئد تصرف شد. سپس در حمله‌ای از جهت دیگر، در ۱۳ ژانویه ۱۶۶۰، سربازان استرلتسی تزار روسیه تحت فرماندهی ایوان آندریویچ خووانسکی در یک حمله غافلگیرانه صبحگاهی قلعه برست را تصرف کردند و ۱۷۰۰ مدافع و خانواده‌هایشان را قتل‌عام کردند.

 تجزیه‌ها 
در ۲۳ ژوئیه ۱۷۹۲، ارتش دوک‌نشین بزرگ لیتوانی به رهبری شیمون زابیه‌ئو و ارتش متجاوز امپراتوری روسیه در نزدیکی برژک با هم جنگیدند. در ۱۹ سپتامبر ۱۷۹۴، منطقه بین برست و ترسپول محل نبرد دیگری بود که در آن مهاجمان روسی به رهبری الکساندر سووروف بر لشکر لهستانی-لیتوانیایی پیروز شدند. پس از آن، با تجزیه سوم لهستان در سال ۱۷۹۵، برست به ضمیمه روسیه درآمد.

 سده ۱۹ تا جنگ جهانی اول 
بندانگشتی|چپ|قلعه برست در نقاشی مارچین زالسکی، ۱۸۴۶
در طول دوران حکومت روسیه در سده ۱۹، قلعه برست در شهر و اطراف آن ساخته شد. روس‌ها قلعه سلطنتی لهستان و بیشتر بافت قدیمی شهر را تخریب کردند تا برای ساخت قلعه فضا باز کنند. کنیسه اصلی یهودیان شهر، یعنی کنیسه کورال، در حدود سال ۱۸۶۲ تکمیل شد. در سال ۱۸۹۵، آتش‌سوزی عظیمی باعث بی‌خانمان شدن ۱۵٬۰۰۰ نفر و کشته شدن ده‌ها تن شد. به دلیل نزدیکی به قلعه، تنها اجازه ساخت بناهای چوبی در شهر داده می‌شد؛ ساخت‌وساز با مصالح بنایی تنها در موارد استثنایی و با ارتفاع محدود مجاز بود. پس از آتش‌سوزی، ساختمان‌های سنگی و آجری بیشتری ظاهر شدند.

در طول جنگ جهانی اول، شهر در ۲۵ اوت ۱۹۱۵ و در جریان عقب‌نشینی بزرگ توسط ارتش امپراتوری آلمان به فرماندهی آگوست فون مکنسن تصرف شد. اندکی پس از سقوط برست به دست آلمان، آگوست استرام، شاعر جنگ که او را «نخستین اکسپرسیونیست» و یکی از نوآورترین شاعران جنگ جهانی اول می‌نامند، در ۱ سپتامبر ۱۹۱۵ در جریان حمله به مواضع روسیه در نزدیکی شهر، از ناحیه سر مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد.

بندانگشتی|ایستگاه راه‌آهن برست در طول جنگ جهانی اول، حدود ۱۹۱۵
در مارس ۱۹۱۸، در قلعه برست در محل تلاقی رودخانه‌های باگ و موخاوتس در حومه غربی شهر، عهدنامه برست-لیتوفسک امضا شد که به جنگ بین روسیه شوروی و قدرت‌های مرکزی پایان داد و شهر و منطقه اطراف آن را به حوزه نفوذ امپراتوری آلمان منتقل کرد. این معاهده متعاقباً توسط معاهدات کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) که به جنگ پایان داد، ملغی شد. در طول سال ۱۹۱۸، در نتیجه مذاکرات و معاهده اختصاصی بین هیئت رادای مرکزی اوکراین و قدرت‌های مرکزی، شهر بخشی از فرمانداری ولینیا در جمهوری خلق اوکراین شد.
بندانگشتی|پیمان برست-لیتوفسک

 لهستان در دوره بین دو جنگ 
در ۹ فوریه ۱۹۱۹، نیروهای لهستانی وارد شهر شدند و شهر به جمهوری دوم لهستان بازگشت که سه ماه قبل استقلال خود را بازیافته بود. در طول جنگ لهستان و شوروی، این شهر در ۱ اوت ۱۹۲۰ توسط روس‌های شوروی اشغال شد و در ۲۰ اوت دوباره توسط لهستانی‌ها بازپس گرفته شد که مرزهای آن رسماً در عهدنامه ریگا (۱۹۲۱) به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۲۱، این شهر به جای پینسک به پایتخت موقت استان پولسیه تبدیل شد. نام شهر در ۲۰ مارس ۱۹۲۳ به Brześć nad Bugiem (برست بر روی باگ) تغییر یافت.

در طول جنگ جهانی اول، ۷۰ درصد شهر ویران شده بود و نیاز به بازسازی داشت. شهر به طور قابل توجهی توسعه یافت و تعدادی ساختمان عمومی شاخص به سبک‌های معماری نئوکلاسیک و معماری مدرن ساخته شد، به ویژه در خیابان «اتحاد لوبلین» (خیابان لنین فعلی)، از جمله بانک لهستان، اتاق مالیات، و دفتر استانداری. پروژه‌های قابل توجه دیگر شامل مجتمع مسکونی کارکنان دولت و «مستعمره مسکونی واربرگ» بود که برای یهودیان فقیری که خانه‌های خود را در جنگ از دست داده بودند، توسط فلیکس واربرگ تأسیس شد. در سال ۱۹۲۹، محدوده شهر به میزان قابل توجهی گسترش یافت.

در طول بیست سال حاکمیت لهستان، از مجموع ۳۶ مدرسه کاملاً جدید تأسیس شده در شهر، ده مدرسه دولتی و پنج مدرسه خصوصی یهودی افتتاح شد که در آن‌ها زبان ییدیش و عبری زبان آموزشی بود. در سال ۱۹۳۶، یهودیان ۴۱٫۳٪ از جمعیت برست (۲۱٬۵۱۸ نفر) را تشکیل می‌دادند و حدود ۸۰٫۳٪ از شرکت‌های خصوصی توسط یهودیان اداره می‌شد.Norman Davies, God's Playground نیروهای ارتش لهستان و مقر منطقه ۹ نظامی در قلعه برست مستقر بودند.

این شهر در دوران حکومت روسیه جمعیتی عمدتاً یهودی داشت: طبق سرشماری ۱۸۹۷ امپراتوری روسیه، ۳۰٬۰۰۰ نفر از کل جمعیت ۴۵٬۰۰۰ نفری یهودی بودند که این رقم طبق سرشماری سال ۱۹۳۱ لهستان به ۲۱٬۰۰۰ نفر از مجموع ۵۰٬۰۰۰ نفر کاهش یافت.Joshua D. Zimmerman, Poles, Jews, and the politics of nationality, University of Wisconsin Press, 2004

 جنگ جهانی دوم 
بندانگشتی|۲۶۰پیکسل|رژه نظامی مشترک آلمان و شوروی در برست-لیتوفسک در پایان تهاجم به لهستان. در مرکز تصویر، سرلشکر هاینتس گودریان از ورماخت و سرتیپ سمیون کریووشین از ارتش سرخ دیده می‌شوند.

در اوایل سپتامبر ۱۹۳۹، دولت لهستان بخشی از ذخیره طلای لهستان را از ورشو به برست و سپس به انیاتین در مرز لهستان و رومانی منتقل کرد تا از آنجا به فرانسه ارسال شود.

در جریان تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، شهر توسط یک پادگان کوچک تحت فرماندهی ژنرال کنستانتی پلیسوفسکی در برابر سپاه ۱۹ زرهی ژنرال هاینتس گودریان دفاع شد. پس از چهار روز نبرد سنگین، نیروهای لهستانی در ۱۷ سپتامبر به سمت جنوب عقب‌نشینی کردند. در همان روز، تهاجم شوروی به لهستان آغاز شد. در نتیجه، ارتش سرخ در اواخر سپتامبر ۱۹۳۹ پیرو پروتکل مخفی پیمان مولوتوف-ریبنتروپ وارد شهر شد و یک رژه نظامی مشترک نازی و شوروی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۹ برگزار گردید. در حالی که بلاروسی‌ها این رویداد را اتحاد دوباره ملت بلاروس در یک واحد سیاسی (جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس) می‌دانند، لهستانی‌ها آن را تاریخ از دست رفتن شهر تلقی می‌کنند.

در طول اشغال توسط شوروی (۱۹۳۹–۴۱)، جمعیت لهستانی در معرض دستگیری، اعدام و تبعید دسته‌جمعی به سیبری و جمهوری شوروی سوسیالیستی قزاقستان قرار گرفتند. بزرگترین زندان شوروی در بلاروس در این شهر قرار داشت و زندانیان آن عمدتاً لهستانی‌ها (از جمله سیاستمداران، افسران و کشیش‌ها) و همچنین یهودیانی بودند که از دست آلمان‌ها فرار کرده بودند. در فوریه ۱۹۴۰، یک فرار دسته‌جمعی از زندان رخ داد که طی آن ۲۸ نفر موفق به فرار شدند و سربازان شوروی به سمت سایرین آتش گشودند. گمان می‌رود بسیاری از این زندانیان در سال ۱۹۴۰ در کشتار کاتین توسط شوروی به قتل رسیده باشند.

بندانگشتی|یادمان هولوکاست
در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، قلعه و شهر برست در نخستین روز عملیات بارباروسا مورد حمله آلمان نازی قرار گرفت. قلعه به مدت شش روز مقاومت کرد. تقریباً تمام مدافعان ارتش شوروی جان باختند. آلمانی‌ها برست را تحت مدیریت «رایخس‌کمیساریات اوکراین» قرار دادند. جمعیت یهودی باقی‌مانده (حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر) در گتوی برست که در دسامبر ۱۹۴۱ تأسیس شده بود محبوس و سپس در اکتبر ۱۹۴۲ قتل‌عام شدند. تنها هفت یهودی از اعدام‌های نازی‌ها جان سالم به در بردند.

آلمانی‌ها همچنین یک زندان نازی، اردوگاه کار اجباری برای مردان و زنان، اردوگاه کار اجباری برای یهودیان و چندین اردوگاه اسرای جنگی (از جمله استالاگ ۳۹۷) را در شهر اداره می‌کردند.

جنبش مقاومت لهستان، از جمله شاخه آرمیای کرایووا، در شهر فعال بود.

شهر در ۲۸ ژوئیه ۱۹۴۴ توسط ارتش سرخ دوباره اشغال شد و در نهایت سال بعد از لهستان جدا و ضمیمه گردید.

 دوران پس از جنگ 
در سال ۱۹۴۵، سازمان مقاومت لهستانی موسوم به «انجمن مدافعان آزادی» (Związek Obrońców Wolności) در این شهر تأسیس شد. فعالیت‌های این سازمان شامل آموزش مخفیانه به زبان لهستانی، نجات بناهای تاریخی لهستان از تخریب و سازماندهی کمک برای افراد سرکوب‌شده و کسانی بود که در وضعیت مادی دشواری قرار داشتند. این سازمان در سال ۱۹۴۸ توسط ان‌کی‌وی‌دی متلاشی شد و اعضای آن به ۲۵ سال کار اجباری در اردوگاه‌های گولاگ محکوم و تبعید شدند.

در اوایل سال ۲۰۱۹، یک گور دسته‌جمعی حاوی بقایای ۱٬۲۱۴ نفر در منطقه گتوی برست در جریان یک پروژه ساختمانی کشف شد. اعتقاد بر این است که اکثر این افراد یهودیانی بودند که توسط نازی‌ها به قتل رسیده‌اند.

 جغرافیا 
بندانگشتی

برست در دو طرف رودخانه موخاوتس قرار دارد که به سمت غرب در شهر جریان می‌یابد، آن را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند و در قلعه برست به رودخانه باگ می‌پیوندد. جریان این رودخانه آرام و ملایم است. امروزه رودخانه در برست نسبتاً عریض به نظر می‌رسد. زمین‌های اطراف برست تقریباً مسطح هستند. رودخانه دارای یک دشت سیلابی بسیار وسیع است که حدود ۲ تا ۳ کیلومتر عرض دارد. برست در گذشته در معرض سیل قرار داشت و یکی از بدترین سیل‌های ثبت‌شده در تاریخ در سال ۱۹۷۴ رخ داد.

بخشی از دشت سیلابی با استفاده از استخراج هیدرولیک احیا شد. در دهه ۱۹۸۰، لایروب‌های بزرگ مکنده برای ساختن کرانه‌ها، ماسه و گل را از بستر رودخانه استخراج کردند.

در دهه ۲۰۰۰، دو منطقه مسکونی جدید در جنوب غربی برست توسعه یافت.

در شرق برست، کانال دنیپر-باگ در اواسط سده نوزدهم ساخته شد تا رودخانه را به پینا، شاخه‌ای از رودخانه پریپیات متصل کند که آن هم به دنیپر می‌ریزد. بدین ترتیب برست دارای یک مسیر کشتیرانی تا دریای سیاه است.

 آب و هوا 
برست دارای اقلیم قاره‌ای مرطوب است، اما به دلیل دمای نامنظم زمستانی که بیشتر در حدود نقطه انجماد است، کمی به سمت اقلیم اقیانوسی متمایل می‌شود. با این حال، تابستان‌ها گرم است و تحت تأثیر موقعیت داخلی آن نسبت به مناطق نزدیک‌تر به دریای بالتیک قرار دارد.

 جمعیت‌شناسی 

 جاذبه‌های دیدنی 

یک یادمان جنگی باشکوه از دوران شوروی در محل نبرد سال ۱۹۴۱ برای بزرگداشت مدافعان شناخته شده و ناشناخته قلعه برست ساخته شده است. این بنای یادبود بزرگترین جاذبه توریستی شهر است. موزه باستان‌شناسی برستی از شهر قدیمی در جزیره جنوبی قلعه قهرمان واقع شده است. این موزه دارای اشیاء و کلبه‌هایی متعلق به سده‌های ۱۱ تا ۱۳ است که در طول دهه ۱۹۷۰ از زیر خاک بیرون آورده شدند.

موزه گنجینه‌های هنری نجات‌یافته دارای مجموعه‌ای از نقاشی‌ها و شمایل‌ها است. پارک شهری برست بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد. در ژوئیه ۲۰۰۹، از بنای یادبود هزاره برست پرده‌برداری شد. خیابان سووتسکایا یک مقصد گردشگری محبوب در برست است که در سال‌های ۲۰۰۷–۲۰۰۹ بازسازی شد. از دیگر نقاط دیدنی مهم می‌توان به موزه راه‌آهن برست اشاره کرد.

 آموزش 
برست دارای دو دانشگاه است: دانشگاه دولتی برست (نام‌گذاری شده به نام پوشکین) و دانشگاه فنی دولتی برست. همچنین شعبه‌ای از دانشگاه فنی ملی بلاروس در این شهر وجود دارد.

 ترابری 
بندانگشتی|ایستگاه راه‌آهن مرکزی
برست که بر روی خط اصلی راه‌آهن متصل‌کننده برلین و مسکو و یک بزرگراه فراقاره‌ای (بزرگراه M1 که بخشی از مسیر E30 اروپا است) قرار دارد، در دوران پس از جنگ به اصلی‌ترین گذرگاه مرزی اتحاد شوروی تبدیل شد. امروزه این شهر اتحادیه اروپا و کشورهای مستقل مشترک‌المنافع را به هم متصل می‌کند.

شهر برست توسط ایستگاه راه‌آهن مرکزی برست خدمات‌رسانی می‌شود. به دلیل تغییر عرض ریل در برست، جایی که ریل عریض روسی به ریل استاندارد اروپایی می‌رسد، تمام قطارهای مسافربری که از لهستان می‌آیند باید بوژی‌های خود را در اینجا تعویض کنند تا بتوانند در سراسر بلاروس حرکت کنند. کالاها نیز باید از واگن‌های یک عرض ریل به واگن‌های عرض دیگر بارگیری شوند.

فرودگاه محلی، فرودگاه برست (کد BQT)، پروازهایی را در برنامه فصلی به کالینینگراد در فدراسیون روسیه و پروازهای چارتر فصلی به بورگاس و آنتالیا انجام می‌دهد.

 ورزش 
بندانگشتی|مجتمع ورزشی منطقه‌ای برستسکی، بزرگترین ورزشگاه برست
باشگاه هندبال مشکوف برست موفق‌ترین تیم در مسابقات قهرمانی هندبال مردان بلاروس است. همچنین یک باشگاه هندبال زنان به نام باشگاه هندبال ویکتوریا-برستی در این شهر فعالیت می‌کند.

باشگاه هوکی برست در لیگ برتر هوکی بلاروس، تیم حرفه‌ای محلی هوکی روی یخ است.

ورزش محبوب دیگر در برست فوتبال است. باشگاه فوتبال دینامو برست باشگاه محلی است که در لیگ برتر فوتبال بلاروس بازی می‌کند.

اماکن ورزشی در کرانه شمالی رودخانه و روی زمین‌های احیا شده واقع شده‌اند که شامل یک مرکز دو و میدانی سرپوشیده، سالن یخ برست و نخستین ورزشگاه روباز بیسبال در بلاروس است. در کرانه مقابل، یک پیست بزرگ قایقرانی وجود دارد که در سال ۲۰۰۷ افتتاح شد و مقر مرکز ملی آموزش المپیک در رشته قایقرانی است. این پیست مطابق با استانداردهای بین‌المللی است و در فاصله ۳ کیلومتری از گذرگاه مرزی جاده ورشو (جاده E30 اروپا) قرار دارد.

 رسانه‌ها 
چندین روزنامه در برست منتشر می‌شوند: برستسکایا گازتا، برستسکی کوری‌یر و وچرنی برست.

 روابط بین‌المللی 

 شهرهای خواهرخوانده 
شهرهای خواهرخوانده برست عبارتند از:

  آستراخان، روسیه
  منطقه دوروگومیلووو (مسکو)، روسیه
  ایژوسک، روسیه
  کالینینگراد، روسیه
  کووروف، روسیه
  مالگوبک، روسیه
  منطقه نوسکی (سن پترزبورگ)، روسیه
  نیژنی تاگیل، روسیه
  نووروسییسک، روسیه
  ارول، روسیه
  پتروزاوودسک، روسیه
  ریازان، روسیه
  تیومن، روسیه
  ایوانو-فرانکیفسک، اوکراین
  لوتسک، اوکراین
  اودسا، اوکراین
  شهرستان سیدلتسه، لهستان
  ترسپول، لهستان
  باین‌فورت، آلمان
  باینت، آلمان
  برگ (بادن-وورتمبرگ)، آلمان
  راونزبورگ، آلمان
  واینگارتن (وورتمبرگ)، آلمان
  بایین، چین
  شیائوگان، چین
  باتومی، گرجستان
  نخجوان، جمهوری آذربایجان
  کووردن، هلند
  پورت-سور-سون، فرانسه
  سوبوتیتسا، صربستان

خواهرخوانده سابق:
  بیاوا پودلاسکا، لهستان (در مارس ۲۰۲۲ به دلیل نقش بلاروس در تهاجم روسیه به اوکراین به حالت تعلیق درآمد).

 سایر همکاری‌ها 
برست با شهرهای زیر نیز پیمان همکاری دارد:
  اشدود، اسرائیل
  بوتوشانی، رومانی
  برست، فرانسه
  لودزا، لتونی
  مالدون (منطقه)، انگلستان
  پلون، بلغارستان

 افتخارات 
سیارک ۳۲۳۲ که در سال ۱۹۷۴ توسط اخترشناس شوروی لودمیلا چرنیخ کشف شد، به نام این شهر «برست» نام‌گذاری شده است.

 افراد مشهور 
بندانگشتی|مناخم بگین
 مناخم بگین (۱۹۱۳–۱۹۹۲)، ششمین نخست‌وزیر اسرائیل
 یاروسواف دابروفسکی، انقلابی و ژنرال لهستانی
 پیوتر ماشرون، دبیر اول حزب کمونیست بلاروس
 یولیا نسترهنکو، قهرمان المپیک در دو ۱۰۰ متر زنان
 خانواده سولوویچیک، خانواده مشهور خاخام‌های مرتبط با یشیواهای بریسکر
 دیوید بی. استاینمن، مهندس سازه آمریکایی و طراح پل مکیناک
 گانا والسکا، خواننده اپرای لهستانی

 جستارهای وابسته 
 عهدنامه برست-لیتوفسک
 فهرست شهرهای بلاروس

 کتاب‌شناسی 


 منابع 

رده:برست، بلاروس
رده:محوطه‌های باستان‌شناختی در بلاروس
رده:استان پولشه
رده:استان گرودنو
رده:بنیان‌گذاری‌ها در سده ۱۱ (میلادی) در اروپا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۰۱۹ (میلادی) در اروپا
رده:پایانه‌های مرزی بلاروس و لهستان
رده:شهرهای بلاروس
رده:مکان‌های هولوکاست در بلاروس
رده:مناطق مسکونی بنیان‌گذاری‌شده در سده ۱۱ (میلادی)
رده:مناطق مسکونی در منطقه بریست
رده:مقاله‌های که ابهام‌زدایی آنها به‌اشتباه به‌جای پرانتز با کاما صورت گرفته