انسان طاغی

انسان طاغی  کتاب-مقاله‌ای است از آلبر کامو در سال ۱۹۵۱ که به هر دو جنبهٔ متافیزیکی و تاریخی توسعهٔ طغیان و انقلاب در جوامع، به خصوص اروپای غربی، می‌پردازد. کامو نویسندگان و هنرمندان گوناگونی چون اپیکور و لوکرتیوس، مارکی دوساد، گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، فیودور داستایفسکی، فریدریش نیچه، ماکس اشتیرنر، آندره بروتون و دیگران را در یک دیدگاه یکپارچهٔ تاریخی به انسان در حال طغیان مربوط می‌کند که ممکن است در قاب‌های فردی و اجتماعی به صورت یک پدیدهٔ واحد به نظر برسد. کامو چندین عامل پادفرهنگ و جنبش را در تاریخ اندیشه و هنر غرب می‌آزماید و اهمیت هریک در توسعه کلی تفکر انقلابی و فلسفه را.

این کتاب با عنوان «انسان طاغی» توسط مهبد ایرانی طلب و با عنوان «عصیانگر» توسط مهستی بحرینی به فارسی ترجمه شده‌است.

 منابع 



رده:آثار درباره پوچ‌گرایی
رده:ادبیات متافیزیک
رده:جستارهای ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:جستارهای آلبر کامو
رده:کتاب‌ها درباره انقلاب‌ها
رده:کتاب‌ها درباره لیبرالیسم
رده:کتاب‌های آلبر کامو
رده:کتاب‌های انتشارات گلیمر
رده:کتاب‌های درباره آنارشیسم
رده:کتاب‌های درباره سوسیالیسم
رده:کتاب‌های درباره کمونیسم
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:کتاب‌های غیرداستانی فرانسه
رده:مقاله‌های ایجادشده توسط ایجادگر
رده:مقاله‌های فلسفی
رده:آثار درباره متافیزیک