پائولو سورنتینو

پائولو سورنتینو  (؛ زادهٔ ۳۱ مه ۱۹۷۰) کارگردان، فیلمنامه‌نویس و نویسندهٔ ایتالیایی است. فیلم او به نام زیبایی بزرگ در سال ۲۰۱۳ برندهٔ جوایز اسکار، گلدن گلوب، و بفتا برای بهترین فیلم خارجی شد. در ایتالیا نیز ۸ بار دیوید دی دوناتلو و ۶ بار روبان نقره‌ای را از آنِ خود کرده‌است.

آثارر سورنتینو به‌عنوان کارگردان و فیلمنامه‌نویس شامل ایل دیوو، پیامدهای عشق، دوست خانوادگی، اینجا باید همان‌جا باشد، و سریال تلویزیونی پاپ جوان می‌شود که بابت آن‌ها ۳ شیر کن، چهار جایزهٔ فیلم ونیز و چهار جوایز فیلم اروپا را دریافت کرد.

او با نویسندگان و تهیه‌کنندگانی از جمله فرانچسکا سیما، نیکولا جولیانو، تونی سرویلو، و لوکا بیگاتسی کار می‌کند. بازیگران آثار او عمدتاً شامل سابرینا فریلی، فنی اردان، ایزابلا فراری، النا سوفیا ریچی، شان پن، فرانسیس مک‌دورمند، ریکاردو اسکامارچو، جود لا، فابریتسیو بنتیوولیو، نانی مورتی، فیلیپو اسکوتی، کارلو وردونه، آنتونیو آلبانیزه، و فرانک لانگلا می‌شود.

او همچنین با ترانه‌سرایان آنتونلو وندیتی، پالوما فیت، و مارک کوزلک کار کرده و سه کتاب به زبان ایتالیایی منتشر کرده‌است.

 زندگی حرفه‌ای 
بندانگشتی|کارگردان و ستارگان «جوانان» در جشنواره فیلم کن 2015
سورنتینو در سال ۱۹۷۰ در ناحیهٔ آرنلا در ناپل متولد شد و در سن ۱۶ سالگی پس از درگذشت پدر و مادرش، یتیم شد. اولین فیلم او به عنوان فیلمنامه‌نویس، گرد و خاک در ناپل در سال ۱۹۹۸ اکران شد. او همچنین کارگردانی فیلم‌های کوتاهی از جمله عشق حد و مرزی ندارد در سال ۱۹۹۸ و شب طولانی در سال ۲۰۰۱ را آغاز کرد. اولین فیلم بلندش مرد اضافی است که جایزهٔ روبان نقره‌ای را برای بهترین کارگردان جوان از آن خود کرد.

او در سال ۲۰۰۴ برای فیلم هیجان‌انگیز پیامدهای عشق (Le conseguenze dell'amore) به شهرت بین‌المللی دست یافت. این فیلم که طرز فکر یک تاجر تنها را بررسی می‌کند که توسط مافیا به عنوان مهره مورد استفاده قرار می‌گیرد، جوایز بسیاری را به دست آورد و نامزد نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۴ شد.

فیلم بعدی سورنتینو، دوست خانوادگی (L'amico di famiglia) بود که در جشنواره فیلم کن در ماه مه و در جشنواره فیلم لندن در اکتبر ۲۰۰۶ به نمایش درآمد؛ این فلیم داستان یک رباخوار بدجنس هفتاد ساله را بازگو می‌کند که تعلق خاطر شدید به دختر زیبای یکی از مشتریانش دارد.

فیلم بعدی سورنتینو ایل دیوو بود که زندگی جولیو آندرئوتی را به تصویر می‌کشد. فیلم که جایزهٔ هیئت داوران را در جشنوارهٔ فیلم کن ربود، نتیجهٔ همکاری مجدد سورنتینو با ستارهٔ فیلم پیامدهای عشق، تونی سرویلو است.

اینجا باید همان‌جا باشد اولین فیلم انگلیسی این فیلم‌ساز ایتالیایی بود که داستان آن دربارهٔ یک ستارهٔ راک میانسال و ثروتمند با بازی شان پن است که در دوران بازنشستگی دلزده می‌شود و جستجو برای یافتن نگهبان یک اردوگاه آلمانی که پدرش در آنجا زندانی بود را به عهده می‌گیرد. این نگهبان اکنون مخفیانه در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند. نویسندگی این فیلم توسط سورنتینو و اومبرتو کونتارلو انجام شده‌است. این فیلم برای نخستین بار در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۱ به نمایش درآمد.

او در سال ۲۰۱۳ زیبایی بزرگ (La Grande Bellezza) را ساخت که برندهٔ جایزهٔ اسکار برای بهترین فیلم بین‌المللی را در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار شد.Tiziano Peccia, "Critica e critiche alla Grande Bellezza ", O Olho da História, numero 22 (April 2016) این فیلم همچنین برندهٔ بفتا برای بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان در شصت و هفتمین دوره جوایز بفتا شد و نیز توانست جایزهٔ بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان جوایز گلدن گلوب را تصاحب کند. زیبایی بزرگ نامزد نخل طلا در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۳ نیز شده بود. این فیلم همچنین جوایز متعددی را در بیست و ششمین جوایز فیلم اروپا دریافت کرد، از جمله «بهترین فیلم» و «بهترین کارگردان» برای سورنتینو.

جوانی در سال ۲۰۱۵ دومین فیلم انگلیسی سورنتینو بود و مایکل کین در نقش یک رهبر بازنشستهٔ ارکستر در آن بازی می‌کند.

در سال ۲۰۲۱ سورنتینو فیلم دست خدا (È stata la mano di Dio) که در ناپل فیلم‌برداری شده‌بود را ساخت.گاردین در مقاله‌ای دربارهٔ این فیلم، آن را «شخصی‌ترین» فیلم سورنتینو تا به امروز خواند.

 فیلم‌شناسی 
 گزیدهٔ فیلم‌ها 
 سال عنوان کارگردان نویسنده نقش توضیحات ۱۹۹۸ گرد و خاک در ناپل  ۲۰۰۱ مرد اضافی   ۲۰۰۴ پیامدهای عشق   ۲۰۰۶ دوست خانوادگی   ۲۰۰۶ کیمن شوهرِ آیدا ۲۰۰۸ ایل دیوو   ۲۰۰۹ سؤالی از قلب دوستِ آلبرتو ۲۰۱۱ اینجا باید همان‌جا باشد   ۲۰۱۳ زیبایی بزرگ   ۲۰۱۴ ریو، دوستت دارم  بخش: "بخت" ۲۰۱۵ جوانی   ۲۰۱۸ لورو   ۲۰۲۱ دست خدا  ۲۰۲۴پارتنوپه

 فیلم‌های کوتاه و مستندها 
 سال عنوان کارگردان نویسنده توضیحات ۱۹۹۴    فیلم کوتاه ۱۹۹۸    فیلم کوتاه ۲۰۰۱ La notte lunga   فیلم کوتاه ۲۰۰۲ La primavera del 2002. L'Italia protesta, l'Italia si ferma  مستند ۲۰۰۴ Giovani talenti italiani  مستندبخش: Quando le cose vanno male ۲۰۰۹    فیلم کوتاه ۲۰۰۹ L'Aquila 2009. Cinque registi tra le macerie  مستندSegment: L'assegnazione delle tende ۲۰۱۰    مستندSegment: La principessa di Napoli ۲۰۱۱ In the Mirror   تبلیغاتی ۲۰۱۴ Sabbia  تبلیغاتی آرمانی ۲۰۱۴ The Dream   تبلیغاتی بولگاری ۲۰۱۷ Killer in Red   تبلیغاتی Campari

 تلویزیون 
 سال عنوان کارگردان نویسنده توضیحات ۲۰۰۰ La squadra  ۲ اپیزود ۲۰۰۴ Sabato, domenica e lunedì  فیلم تلویزیونی ۲۰۱۰ Boris در نقش خودش اپیزود: "Nella rete" ۲۰۱۴ Le voci di dentro  فیلم تلویزیونی ۲۰۱۶ پاپ جوان   ۱۰ اپیزود؛ و سازنده ۲۰۱۹ پاپ جدید   ۹ اپیزود؛ و سازنده ۲۰۲۰ Homemade   اپیزود: "Voyage Au Bout De La Nuit" ۲۰۲۱ Cinque pezzi facili  ۵ اپیزود

 منابع 

 پیوند به بیرون 




رده:افراد زنده
رده:برندگان جایزه انجمن ملی فیلم ایتالیا
رده:برندگان جایزه دیوید دی دوناتلو
رده:برندگان جایزه فیلم اروپا برای بهترین کارگردانی
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه فدریکو دوم
رده:زادگان ۱۹۷۰ (میلادی)
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل ایتالیا
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل ایتالیا
رده:کارگردانان برندگان جایزه اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی‌زبان
رده:کارگردانان فیلم انگلیسی‌زبان
رده:کارگردانان فیلم اهل ایتالیا