اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی

رنو–نیسان–میتسوبیشی  شرکت خودروسازی ژاپنی-فرانسوی است، که از مشارکت استراتژیک دو شرکت خودروسازی رنو و نیسان در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد و هم‌اکنون از هر ۱۰ خودروی تولید شده در جهان، یک خودرو به این شرکت تعلق دارد. در سال ۲۰۱۷ میتسوبیشی به اتحاد این دو شرکت پیوست. 

اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی در حال حاضر دارای بیش از ۴۵۰٫۰۰۰ کارمند است و کنترل شرکت‌های خودروسازی اینفینیتی، میتسوبیشی موتورز، رنو سامسونگ موتورز، نیسان، رنو، داتسون، داچیا و لادا را در اختیار دارد.

دفتر مرکزی این شرکت در شهر آمستردام، هلند قرار دارد و در سال ۲۰۱۲ شمار ۸٫۱ میلیون دستگاه خودرو به‌فروش رساند، که پس از شرکت‌های جنرال موتورز، تویوتا و گروه فولکس‌واگن به‌عنوان چهارمین شرکت خودروسازی جهان شناخته شد. 

 رنو 
240px|بندانگشتی|چپ|مرکز تحقیق و توسعه رنو، در گویانکور، که ۱۲٫۰۰۰ نفر در آن اشتغال دارند

رنو،  شرکت خودروسازی فرانسوی است، که در زمینه طراحی، ساخت و توزیع کلاس‌های مختلف خودرو، وسایل نقلیه تجاری، کامیون، تریلر، تراکتور، اتوریل، اتوبوس و خودروهای برقی فعالیت می‌نماید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر بولوین-بیانکور، فرانسه قرار دارد.

شرکت رنو در سال ۲۰۱۱ پس از گروه فولکس‌واگن و پژو سیتروئن به‌عنوان سومین خودروساز اروپا شناخته‌شد. این شرکت هم‌اکنون در رتبه نهم از بزرگترین شرکت‌های خودروسازی جهان قرار دارد.

شرکت رنو مالک اکثریت سهام شرکت رومانیایی داچیا، شرکت ترکیه‌ای اویاک-رنو، شرکت کره‌ای رنو سامسونگ موتورز و شرکت ایرانی رنو پارس می‌باشد. این شرکت هم‌چنین ۴۳٫۴٪ درصد از سهام شرکت ژاپنی نیسان و ۲۵٪ درصد از شرکت روسی آوتوواز را نیز در اختیار دارد. در حال حاضر کارلوس غصن در جایگاه مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره رنو، عملأ سکان رهبری این شرکت فرانسوی را در دست دارد. وی همین مناصب را نیز در شرکت ژاپنی نیسان برعهده دارد.

این دو کمپانی پس از مشارکت در راه‌اندازی گروه رنو-نیسان آلیانس، هم‌اکنون در قالب این گروه، به‌عنوان چهارمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته می‌شوند. دولت فرانسه با در اختیار داشتن ۱۵٪ درصد از سهام رنو، بزرگترین سهام‌دار آن محسوب می‌شود.

شرکت رنو فعالیت گسترده‌ای نیز در مسابقات اتومبیل‌رانی و موتوراسپرت داشته و تیم فرمول یک رنو در طول سال‌های گذشته، یکی از موفق‌ترین تیم‌های فرمول یک بوده‌است.

 تاریخچه 

کارآفرین و صنعتگر فرانسوی؛ لوئی رنو بنیانگذار شرکت رنو می‌باشد، که نخستین اتومبیل او رنو تیپ ای نام داشت و در سال ۱۸۹۸ ساخته شد. شرکت رنو به‌طور رسمی در سال ۱۸۹۹ توسط لوئی رنو و برادرانش (مارسل و فرناند) با نام رنو فررس با یک سرمایه کوچک تأسیس شد.

در ابتدای دهه ۱۹۰۰ میلادی، رنو ابداع جعبه دنده رانش مستقیم  را به نام خود ثبت کرد. با گسترش سریع شرکت، فروش سالانه آن‌ها بالا گرفت و با توسعه نیروی کار در سال ۱۹۰۲ توانستند وسعت کارخانه را به ۷٫۵۰۰ متر مربع گسترش دهند. در همان سال، لوئی اقدام به ساخت اولین موتور تحت نام تجاری رنو، با چهار سیلندر و ۲۴ اسب بخار نمود و خیلی زود بعد از آن امتیاز موتور توربو را برای او دربرداشت.

در سال ۱۹۰۳ در مسابقه‌ای که بین پاریس و مادرید انجام شد، در اثر تصادف، مارسل رنو در سن ۳۱ سالگی درگذشت. در این تصادف ۶ نفر کشته و ۱۵ نفر دیگر نیز آسیب دیدند. در این سال (۱۹۰۳) فرناند رنو، شروع به دایر کردن شبکه فروش محصولات رنو و تأسیس شرکت تجاری در خارج از فرانسه، در کشورهای انگلستان، بلژیک، ایتالیا، آلمان و اسپانیا نمود.

در سال ۱۹۰۵ این شرکت، سفارشی برای ساخت ۲۵۰ دستگاه تاکسی دریافت کرد، که این قرارداد، در عمل، رنو را از یک کارگاه، به یک کارخانه تولید انبوه و سازنده شماره یک فرانسه تیدیل نمود. در سال ۱۹۰۷ در حدود نیمی از تاکسی‌های شهر لندن، رنو بودند. در سال ۱۹۱۹ لوئی رنو در صنایع اتومبیل اروپا به‌طور جداگانه در میان رقیبان آمریکایی رخنه کرد و با آن‌ها به رقابت پرداخت.

در طول جنگ جهانی اول، رنو نقش مهمی را ایفا می‌کرد، که دو واقعه آن روزها، قابل توجه بودند: نخست واقعه
تاکسی‌های وارنه؛ که به ۵۰۰ دستگاه تاکسی رنو اشاره دارد، که در خلال جنگ جهانی اول، برای حمل سربازان در پاریس استفاده شدند. دوم تانک سبکی که در سال ۱۹۱۷ طراحی شد و نقش کلیدی در پیروزی متفقین ایفا نمود.

در پایان جنگ رنو با کارخانه‌هایی در بلژیک، انگلستان و اسپانیا، کماکان، تولیدکننده اصلی خودرو در فرانسه محسوب می‌شد. در سال ۱۹۴۰ پس از آنکه فرانسه به اشغال آلمان درآمد، لوئی رنو از ساختن تانک برای آلمان نازی سر باز زد و آلمان‌ها کنترل کارخانه را در دست گرفته و شروع به ساخت کامیون‌های بارکش نمودند.

در آن زمان دولت موقت جمهوری فرانسه، لوئی رنو را، متهم به همکاری با آلمان‌ها کردند و بعد از آزادسازی ویشی فرانسه در سال ۱۹۴۴ وی را دستگیر نمودند و در زندان فرزنه، محبوس کردند. وی در اوضاع آشفته آن روزها، در سال ۱۹۴۵ در حالی که منتظر محاکمه خود بود، در زندان درگذشت.

در اول ژانویه ۱۹۴۵ در پی حکم ژنرال دوگل، بر اساس اتهامی اثبات نشده، کمپانی از لوئی رنو سلب امتیاز گردید و کارخانه رنو، ملی اعلام شد. این شرکت، برای ۵۰ سال بعدی، تحت کنترل دولت باقی ماند. فلسفه اصلی تغییر نیافت و ابداعات متعددی همچنین در دنیای مسابقات نیز عرضه شد.

این شرکت در سال ۱۹۹۰ کارخانجات ماک را خریداری کرد و در حال حاضر نیز مالک آن می‌باشد. رنو در سال ۱۹۹۹ معادل، ۴۵٪ درصد از سهام نیسان را خرید و ۱۵٪ درصد سهام خود را به نیسان داد. در همین سال سامسونگ نیز به رنو پیوست و با مشارکت دو شرکت رنو سامسونگ موتورز راه‌اندازی شد.

در سال ۲۰۰۰ قراردادی بین ولوو و رنو امضاء شد که با واگذاری ۲۰٪ درصد سهام ولوو به این شرکت، رنو حضور فعالی در ساخت کامیون پیدا کرد. در سال ۲۰۰۱ ساخت دوچرخه‌های کوهستانی و خیابانی را آغاز کرد و مشارکت رنو و نیسان سبب شد که نیسان به سود دهی بیشتری برسد.

رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ شروع به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم اولین تولیدکننده اتومبیل «آدیس لاین» با سیستم ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین اتومبیل جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند.

 سهام‌داران 
در فهرست زیر سهام‌داران عمده شرکت رنو، در انتهای سال مالی ۲۰۱۱ با ذکر درصد مالکیت هر یک، درج شده‌است.http://www.renault.com/en/finance/action/pages/repartition-du-capital.aspx

 سهام‌دار  درصد مالکیت دولت فرانسه  ۱۵٫۰۱٪ درصد نیسان  ۱۵٪ درصد دایملر آ گ  ۳٫۱۰٪ درصد کارکنان  ۳٫۰۶٪ درصد شناور  ۶۲٫۴۶٪ درصد

 مدل‌های تولید شده 
 سال‌هایتولید مدل توضیحات تصویر خودروهای سوپرمینی 
   ۱۹۴۶–۱۹۶۱
  رنو ۴سی‌وی
  این مدل در زمان تولید و عرضه بعلت شباهتی که به فولکس قورباغه‌ای داشت، باعث شد که گروهی به اشتباه آن را کپی شده از این خودروی آلمانی فرض نمایند! که در واقع این‌گونه نبود. شرکت رنو از این مدل تعداد ۱٫۵ میلیون دستگاه بفروش رساند.
  100px
  ۱۹۶۱–۱۹۶۲
  رنو ۳
  در واقع نسخه اولیه از خودروی رنو ۴ محسوب می‌شود.
  100px
   ۱۹۶۱–۱۹۹۲
  رنو ۴
  این مدل اولین خودروی ۵ در رنو بود، که در قشرها مختلف طرفدار داشته و تا دهه ۱۹۹۰ میلادی همچنان به شکل انبوه تولید می‌شد. از این مدل، بیش از ۸ میلیون دستگاه فروخته شد.
  100px
   ۱۹۷۲–۱۹۹۶
  رنو ۵
  یکی از انقلابی‌ترین مدل‌های رنو در زمان خود محسوب می‌شد، که در طراحی آن، توجه اصلی به هزینه پایین و ابعاد کوچکتر معطوف بود. گنجایش موتورهای این مدل از ۸۵۰ سی‌سی تا ۱۸۰۰ سی‌سی طراحی شده بود.
  100px100px
   ۱۹۸۰–۱۹۸۶
  رنو ۵ توربو
  چهار سیلندر وسط موتور که با توربو شارژر مجهز شده بود. موتور طولی در مقابل محور عقب، با جابجایی از ۱۳۹۷ سی‌سی ساخته شده از ۱۶۰ اسب بخار نصب شده بود و حداکثر گشتاور نیرو به ۲۱۰ نیوتن متر رسیده بود.
  100px
   ۱۹۷۴–۱۹۸۳
  رنو ۷
  خودروی چهار در و در کلاس لیفت بک سدان از مدل رنو ۵ طراحی شده بود، که تنها در کشور اسپانیا تولید گردید.
  100px
   ۱۹۹۰–۱۹۹۸
  رنو کلیو
  این خودرو در اواسط سال ۱۹۹۰ ساخته شد. در ساخت این مدل، نیز از رنو ۵ الهام گرفته شد، که دو بار در سالهای ۱۹۹۴ و ۱۹۹۶ تغییراتی در آن ایجاد شد.
  100px
   ۱۹۹۳–۲۰۰۷
  رنو توئینگو
  یک اتومبیل سریع در جاده‌ها محسوب می‌شد. در سال ۱۹۹۸ تغییرات جزئی در بدنه و ظاهر آن ایجاد شد و در سال ۲۰۰۳ تغییرات زیادی در این مدل داده شد، که برای نمونه: بهبود سیستم ترمز، تغییر موتور با موتوری ۱٫۲ لیتری ۱۶ سوپاپ و افزودن سیستم ناوبری و…
  100px
   ۱۹۹۸–۲۰۰۵
  رنو کلیو دو
  نسل دوم از کلیو؛ که با دو تجدید نظر و تغییر نسبت به نسل اول عرضه شد. در سال ۲۰۰۱ چراغ‌های عقب جدید و چراغ‌های جلو پویاتری طراحی شد. در سال ۲۰۰۳ موتور جدید ۲ لیتری ۱۶ سوپاپ با ۱۷۹ اسب بخار جایگزین موتور قبلی شد.
  100px100px
   ۲۰۰۵-اکنون
  رنو کلیو سه
  نسل سوم کلیو با موتوری شش سیلندر و ۲۰۱ اسب بخار می‌باشد، که اولین مرحله توسعه آن در سال ۲۰۰۹ انجام شد.
  100px
   ۲۰۰۷-اکنون'
  رنو توئینگو دو
  نسل دوم از مدل رنو توئینگو می‌باشد، که در کلاس هاچ‌بک سه در طراحی شده‌است.
  100px
  خودروی کامپکت 
   ۱۹۳۷–۱۹۵۵
  رنو جاواکواترو
  نخستین بار در نمایشگاه اتومبیل ۱۹۳۷ پاریس از آن رونمایی شد. در ابتدا به‌طور عمده توسط اداره پست فرانسه مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۳۹ نسخه دو در و سدان چهار در آن نیز به بازار عرضه شد.
  100px
   ۱۹۵۶–۱۹۶۸
  رنو دوفین
  به عنوان یک سدان چهار در با موتور عقب ساخته شد.
  100px
   ۱۹۶۸–۱۹۸۰
  رنو ۶
  در والادولید، اسپانیا، کلمبیا و آرژانتین تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور وسط-محور جلو بوده‌است.
  100px
   ۱۹۷۶–۱۹۸۲
  رنو ۱۴
  فرانسه و بلژیک تولید شده، این خودرو در کلاس خودروی کامپکت لیفت بک قرار گرفته‌است.
  100px
   ۱۹۸۱–۱۹۸۸
  رنو ۹ و ۱۱
  مدل‌های خواهر رنو ۹ و رنو ۱۱ هر دو دیفرانسیل جلو هستند، که نوع رنو۹ سدان چهار در بوده و رنو۱۱ نیز هاچ‌بک سه و پنج در ساخته شد. این مدل به جهت مصرف بنزین پائین، در طول زمان تولید خود در تمامی کشورهای غرب اروپا به‌طور گسترده بفروش رسید. در پاییز ۱۹۸۸ تولید این مدل، متوقف شد.
  100px100px
   ۱۹۸۸–۱۹۹۷
  رنو ۱۹
  این مدل یکی از با کیفیت‌ترین خودروهای رنو می‌باشد و نخست به عنوان یک خودروی هاچ‌بک عرضه شد، سپس در تابستان ۱۹۸۹ مدل سدان آن نیز ساخته شد. در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت کارمان توسعه پیدا کرد.
  100px
   ۱۹۹۵–۲۰۰۳
  رنو مگان
  مگان در ابتدا در کلاس کلاسیک سالن ساخته شد و تا سال ۱۹۹۹ مدل کوپه و کوپه کوروکی آن نیز وارد بازار گردید. تا سال ۲۰۰۳ مدل‌های سدان، استیشن واگن آن نیز ساخته شد.
  100px
   ۲۰۰۲–۲۰۰۹
  رنو مگان دو
  نسل دوم رنو مگان در واقع مدل توسعه یافته‌ای از نسل اول این خودرو می‌باشد، که توسعه اصلی در زمینه ایمنی خودرو، انجام گرفت و در تست تصادف دارای گواهی یورو ان‌سی‌ای‌پی می‌باشد.
  100px
   ۲۰۰۸–تاکنون
  رنو مگان سه
  نسخه سوم از خودرو مگان است که از پایان ماه نوامبر ۲۰۰۸ به بازار عرضه شد. مدل کوپه سه در آن نیز، از ژانویه ۲۰۰۹ تولیدش آغاز گردید.
  100px
  خودروهای خانواده 
   ۱۹۶۲–۱۹۷۳
  رنو ۸
  سدان چهار در با درازا در عقب و با یک موتور چهار سیلندر.
  100px
   ۱۹۶۹–۱۹۸۰
  رنو ۱۲
  اولین خودروی سایز متوسط رنو بود، که در اواسط سال ۱۹۶۹ وارد بازار شذ. این خودرو در کشور رومانی، تحت نام داچیا ۱۳۰۰/۱۴۰۰ تحت لیسانس تولید می‌شد. گرچه تولید این مدل از رنو در سال ۱۹۸۰ متوقف شد ولی تنها در رومانی، تا سال ۲۰۰۶ تولید آن ادامه داشت. از مدل رنو ۱۲ شمار ۴٫۲ میلیون دستگاه به‌فروش رسید.
  100px
   ۱۹۷۸–۱۹۸۶
  رنو ۱۸
  خودرویی سدان بود، که از سال ۱۹۷۹ مدل استیشن واگن آن نیز وارد بازار شد. در کل ۵ موتور برای این مدل ساخته شد، که عبارتند از: ۱٫۴ لیتر، ۱٫۷ لیتر، ۱٫۶ لیتر توربو، ۲٫۲ لیتر و ۲٫۱ لیتر توربو دیزل.
  100px
   ۱۹۸۶–۱۹۹۴
  رنو ۲۱
  در دو نوع ۲٫۱ لیتر دیزلی و ۲ لیتر توربو و در کلاس‌های سدان، واگن و هاچ‌بک ساخته شد.
  100px
   ۱۹۹۴–۲۰۰۱
  رنو لاگونا
  نخست در کلاس هاچ‌بک وارد بازار شد. از سال ۱۹۹۵ توسعه آن آغاز شد و در نتیجه چندین بار توسعه در کلاس‌ها و موتورهایی با گنجایش مختلف ساخته شد. در اوایل ۲۰۰۱ که تولیدش متوقف شد، بیش از ۱٫۵ میلیون دستگاه لاگونا بفروش رسیده بود.
  100px
   ۲۰۰۱–۲۰۰۷
  رنو لاگونا دو
  در کلاس‌های هاچ بک و استیشن واگن وارد بازار شد.
  100px
   ۲۰۰۷–تاکنون
  رنو لاگونا سه
  نسل سوم لاگونا با مشارکت شرکت نیسان ساخته شد.
  100px
    ۲۰۰۹–تاکنون
  رنو فلیوینس
  بر پایه مدل رنو مگان ساخته شد و در سال ۲۰۰۹ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت از آن رونمایی شد.
  100px
  خودروی شرکتی 
   ۱۹۵۱–۱۹۶۰
  رنو فرگیت
  نخستین بار در سال ۱۹۵۰ در نمایشگاه اتومبیل پاریس رونمایی شد.
  100px
   ۱۹۶۵–۱۹۸۰
  رنو ۱۶
  نخستین خودروی متوسط بود که در کلاس هاچ‌بک ساخته شد و در سال ۱۹۶۵ وارد بازار گردید. این مدل به‌عنوان خودروی سال ۱۹۶۶ انتخاب شد.
  100px
   ۱۹۷۵–۱۹۸۴
  رنو ۳۰
  نخستین خودروی ۶ سیلندر پس از جنگ جهانی دوم بود. این مدل به‌طور مشترک با شرکت‌های پژو و ولوو توسعه یافت و به صورت ۴ سیلندر در سال ۱۹۷۸ عرضه شد.
  100px
   ۱۹۷۵–۱۹۸۴
  رنو ۲۰
   100px
   ۱۹۸۴–۱۹۹۲
  رنو ۲۵
   100px
   ۱۹۹۲–۲۰۰۰
  رنو سفقان
   100px
   ۲۰۰۲–۲۰۰۹
  رنو ول ساتیس
   100px
   ۲۰۱۰-اکنون
  رنو لتیتیود
  بر پایه رنو سامسونگ اس‌ام۵.
  100px
  خودروهای اسپورت کوپه 
   ۱۹۵۸–۱۹۶۸
  رنو کاراول
  بر پایه داوفین.
  100px
   ۱۹۷۱–۱۹۷۹
  رنو ۱۵
 خودروی کوپه با پیشرانه ۹۰ اسب بخار ۴ سیلندر، با ظرفیت ۱۲۸۹ سی‌سی بود، که حداکثر سرعت آن معادل ۱۵۰ کیلومتر بر ساعت برآورد شد.
  100px
   ۱۹۷۱–۱۹۷۹
  رنو ۱۷
  با مشخصات رنو ۱۵ تقریبأ یکی بوده، تنها گنجایش موتور آن، برابر ۱۵۶۵ سی‌سی و حداکثر سرعت آن ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت می‌باشد.
  100px
   ۱۹۸۰–۱۹۸۶
  رنو فیوگو
  بر پایه رنو ۱۵، رنو ۱۷ و رنو ۱۸.
  100px
   ۱۹۹۵–۱۹۹۹
  رنو اسپورت اسپایدر
  خودروی رودستر دو در
  100px
   ۲۰۰۱–۲۰۰۳
  رنو اوانتایم
  کوپه ون منحصر بفردی بود، که در سال ۲۰۰۱ تولید شد ولی بعلت تعطیلی کارخانه شرکت تولیدکننده، یهنی ماترا در سال ۲۰۰۳ پس از تولید ۸٫۵۰۰ دستگاه، خط تولید آن متوقف شد.
  100px
   ۲۰۰۸–تاکنون
 رنو لاگونا کوپه
  نسل سوم از رنو لاگونا است، که در کلاس کوپه تولید شده‌است.
 100px
   ۲۰۰۹–تاکنون
 رنو مگان کوپه
  نسل سوم از رنو مگان است، که در دو کلاس کوپه و اسپورت تولید شده‌است.
 100px100px
   خودروهای اس‌یووی 
   ۲۰۰۸–تاکنون
  رنو کولئوس
  طراحی آن به‌طور مشترک توسط شرکت رنو و رنو سامسونگ موتورز انجام شده‌است.
  100px
  خودروهای وانت 
   ۱۹۵۰–۱۹۵۷
  رنو کالریل
   100px
   ۱۹۸۴–۱۹۹۱
  رنو اسپیس
  طراحی توسط ماترا.
  100px
   ۱۹۹۱–۱۹۹۶
  رنو اسپیس دو
  مدل توسعه یافته از رنو اسپیس و نسل دوم رنو اسپیس است، که طراحی موتور آن بر پایه رنو ۲۵ بوده‌است.
  100px
   ۱۹۹۶–۲۰۰۳
  رنو سینیک
  بر پایه رنو مگان.
  100px
   ۱۹۹۶–۲۰۰۲
  رنو اسپیس سه
  نسل سوم از خودروی رنو اسپیس بود که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد.
  100px
   ۲۰۰۰–تاکنون'
  رنو اسپیس چهار
  نسل چهارم از خودروی رنو اسپیس است، که توسط شرکت ماترا توسعه پیدا کرد.
  100px
   ۲۰۰۳–۲۰۰۹
  رنو سینیک دو
  نسل دوم از رنو سینیک است، که مدل کوچک از خودروی رنو مگان نسل دوم می‌باشد.
  100px
   ۲۰۰۴–۲۰۱۲
  رنو مودس
  بر پایه مدل‌های توینگو و کلیو.
  100px
   ۲۰۰۹–تاکنون'
  رنو سینیک سه
  بر پایه مدل رنو وگان نسل سوم.
  100px
  خودروهای استیشن 
   ۱۹۶۵–۱۹۹۲
  رنو اف۴
  بر روی پلتفرم مدل رنو ۴.
  100px
   ۱۹۸۵–۱۹۹۸
  رنو رپید
  بر پایه مدل نسل دوم رنو ۵.
  100px
   ۱۹۹۸–۲۰۰۷
  رنو کانگو
  طراحی توسط سیتروئن.
  100px
   ۲۰۰۸-اکنون
  رنو کانگو دو
  نسل دوم از رنو کانگو.Kangoo Elektro ist Van of the Year 2012, Verkehrsrundschau, 25. November 2011, abgerufen am 5. Dezember 2013 100px خودروهای ون 
   ۱۹۸۱–۱۹۹۸
  رنو مستر یک
   100px
   ۱۹۸۱–۲۰۰۱
  رنو ترافیک یک
   100px
   ۱۹۹۸–۲۰۱۰
  رنو مستر سه
  بر پایه نیسان اینتراستار.
  100px
   ۲۰۰۱-اکنون
  رنو ترافیک
  بر پایه خودروی اوپل ویوارو.
  100px
   ۲۰۱۰-اکنون
  رنو مستر سه
   100px


 رنو در ایران 

اسناد تأسیس رنو پارس به تاریخ ۱۶ مارس ۲۰۰۴ توسط رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل رنو، رئیس هیئت مدیره و مدیرعامل سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، مدیرعامل‌های وقت شرکت‌های پارس خودرو، ایران خودرو و سایپا به امضاء رسید. از این تاریخ، فعالیت رنو پارس به عنوان یک شرکت مشارکتی، که مسئولیت هماهنگی و همکاری میان رنو و صنعت خودروسازی ایران را به عهده دارد، آغاز گردید.

تا سال ۲۰۱۳ مدل‌های زیر از رنو در ایران مونتاژ می‌شوند:
 رنو ۴
 رنو ۵
 رنو ۲۱
 رنو تندر ۹۰
 رنو مگان
 رنو لتیتود
 رنو کولیوس
 رنو لاگونا کوپه
 رنو اسکالا
 رنو فلوئنس
 رنو ساندرو
 رنو ساندرو استپ وی
 رنو اسپرت
 رنو ترافیک

کلیه خودروهایی که با برند رنو در ایران موجود می‌باشند، در قالب سی‌کی‌دی توسط شرکت رنو به کارخانجات سه شرکت ایران خودرو، سایپا و پارس خودرو تحویل داده می‌شود و فرایند مونتاژ آن‌ها تحت نظارت رنو پارس انجام می‌گیرد و از طریق

محصولات شرکت رنو تراکس نیز که از شرکت‌های تابعه اسبق رنو می‌باشد و شامل کامیون و اتوبوس است، توسط شرکت رنو تراکس ایران و شرکت شهاب خودرو، در ایران مونتاژ می‌شوند.

 نیسان 
نیسان،  شرکت خودروسازی ژاپنی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در شهر یوکوهاما، ژاپن قرار دارد.

ریشه‌های تأسیس این شرکت به زمان راه‌اندازی شرکت خودروسازی داتسون بازمی‌گردد، در پی خریداری شرکت داتسون توسط یوشیسوکه آیکاوا، وی داتسون را در شرکت خوشه‌ای و تازه تأسیس خود، ادغام نمود و شرکت جدید را نیسان نامید.

شرکت نیسان همانند تویوتا و هوندا که به ترتیب شرکت‌های لکسوس و آکورا را در آمریکای شمالی تأسیس کردند، اقدام به راه‌اندازی شرکت اینفینیتی نمود.

از سال ۱۹۹۹ شرکت رنو به یکی از سهامداران اصلی نیسان تبدیل شد، به‌طوری‌که تا سال ۲۰۰۸ مالک ۴۴٪ از سهام آن گردید، در مقابل نیسان نیز ۱۵٪ درصد از سهام رنو را در اختیار دارد. هم‌اکنون کارلوس غصن به‌طور هم‌زمان، مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره هر دو شرکت نیسان و رنو می‌باشد و از طریق شرکت رنو-نیسان آلیانس که حاصل مشارکت استراتژیک دو شرکت می‌باشد، سکان رهبری رنو و نیسان را در دست دارد. در سال ۲۰۱۲ نیسان پس از شرکت‌های جنرال موتورز، تویوتا، گروه فولکس‌واگن، هیوندای موتور گروپ و فورد، به‌عنوان ششمین خودروساز بزرگ جهان، شناخته شد.

 تاریخچه 
 دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان سدریک
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان پاترول مدل ۱۹۸۰

در سال ۱۹۱۱ ماسوجیرو هاشیموتو، شرکت کوایشینشا موتور کار ورکس  را تأسیس کرد و در ۱۹۱۴ این شرکت با سرمایه‌گذاری سه بازرگان ژاپنی، نخستین خودروی خود را طراحی و تولید نمود.

این وسیله نقلیه ۲ سیلندری که تنها ۱۰ اسب بخار قدرت داشت، دات نامیده شد، که از حروف اول نام خانوادگی سه سرمایه‌گذار آن، گرفته شده بود. سرمایه‌گذاران این پروژه عبارت بود از:
 کنجیرو دین 
 روکارو آویاما 
 میتارو تاکئوچی 

این شرکت در سال ۱۹۱۸ به کوایشینشا موتور کو تغییر نام داد و شروع به تولید کامیون‌های نظامی نمود.

در سال ۱۹۱۹ شرکت جیتسایو جیدوشا، به‌عنوان شرکت تابعه کمپانی کابوتا، در شهر اوساکا راه‌اندازی شد. این شرکت بلافاصله شروع به تولید کامیون‌های سایز کوچک نمود، که قطعات مورد نیاز آن‌ها را، از ایالات متحده آمریکا وارد و در ژاپن مونتاژ می‌کرد.

در سال ۱۹۲۵ شرکت کوایشینشا موتور به دات موتور کار تغییر نام پیدا کرد. یک سال بعد در ۱۹۲۶ شرکت دات موتور و جیتسایو جیدوشا با هم ادغام شدند.

 دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان لورل
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان سفری دو در

در سال ۱۹۳۰ اتومبیل دات، دست‌خوش تغییر شد.The Complete Encyclopedia of Motorcars 1885 to the Present Edited by G.N. Georgano; 1968; E.P. Dutton and Company; New York, NY خودروی کوچک جدیدی به نام دات سان (به معنی پسر دات) تولید شد، که چندی بعد، به داتسون تغییر نام داد. در سال ۱۹۳۱ این شرکت مدل داتسون تیپ ۱۱ را به بازار عرضه کرد.Cusumano page 33

در ۱۹۳۴ داتسون اقدام به مشارکت با اتومبیل‌ساز دیگری به نام نیهون سانگیو نمود.Cusumano pp 28 این شرکت متعلق به کارآفرین و بازرگان ژاپنی؛ یوشیسوکه آیکاوا بود. آیکاوا ابتدا اقدام به خریداری داتسون نمود، سپس با تصاحب چند شرکت خودروسازی کوچک و ادغام کلیه شرکت‌ها در کمپانی نیهون سانگیو، این کمپانی، به یک شرکت خوشه‌ای تبدیل گشت، که از ۷۴ شرکت صنعتی و غیرصنعتی تشکیل می‌شد و شرکت‌های زیرمجموعه آن، در حوزه‌های مختلفی فعالیت می‌کردند، از این شرکت‌ها می‌توان به: توباتا و هیتاچی اشاره نمود. در ابتدای دهه ۱۹۳۰ پس از ورود شرکت نیهون سانگیو به بازار بورس توکیو، این شرکت در مبادلات سهام، به‌اختصار از نام نیسان استفاده کرد، که مختصر شده نیـهون سانـگیو بود. این شرکت و زیرمجموعه‌های آن، هیچ‌یک تا سال ۱۹۳۳ عملأ در صنعت خودروسازی فعالیت نمی‌کردند. در سال ۱۹۳۳ در پی خریداری شرکت توباتا، مالکیت داتسون (که زیرمجموعه‌ای از توباتا بود) در اختیار نیسان قرار گرفت، که نیسان را به صنعت خودروسازی وارد کرد و یک سال بعد، در ۱۹۳۴ شرکت خودروسازی نیسان تشکیل شد.

آیکاوا که طرح عظیمی برای تولید انبوه ۱۰ تا ۱۵ هزار دستگاه خودرو در هر سال داشت، شروع به عملی کردن این پروژه نمود. یک سال بعد و پیش از جنگ جهانی دوم، اولین داتسون‌های سایز کوچک در کارخانه مستقر در یوکوهاما، به خط مونتاژ فرستاده شد."A Brief History of Nissan Motor Company" , Nissan corporate website.

در طول جنگ جهانی دوم تولید این وسیله نقلیه، به کامیون‌های نظامی و موتور هواپیما و قایق‌های اژدرافکن، تغییر پیدا کرد. شرکت نیسان تولید وسایل غیرنظامی را در سال ۱۹۴۵ از سر گرفت و ۲ سال بعد، با دریافت سفارش تولید خودروهای داتسون، بار دیگر برند داتسون وارد خط تولید گردید.

 دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان فیگارو
200px|بندانگشتی|چپ|دو مدل از نیسان زد

در سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به‌عنوان یک کمپانی خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت اتومبیل الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره‌گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد.

به منظور جواب‌گویی به احتیاجات ارتش ژاپن، در سال ۱۹۵۱ اولین خودروی دو دیفرانسیل کمپانی نیسان به نام نیسان پاترول از خط تولید نیسان خارج شد. این خودرو از بسیاری جهات مورد توجه ژاپنی‌ها قرار گرفت و از نظر ظاهری نیز بسیار شبیه به اتومبیل جیپ ساخت ایالات متحده آمریکا بود.

در سال ۱۹۶۶ شرکت نیسان با پرینس موتور کمپانی ادغام شد. پس از این ادغام نیسان وارد فاز جدیدی از تولید محصولات شد، که به ساخت و عرضه مدل‌هایی چون نیسان اسکای‌لاین و نیسان گلوریا انجامید.

 دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان ۳۰۰زدایکس
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان آلتیما

در دهه ۱۹۷۰ نیسان صادرات خودروهای خود را به ایالات متحده ادامه داد و بازاری برای خود فراهم کرد، که با فروش سالانه بیش از ۲۵۵ هزار دستگاه خودرو در سال ۱۹۷۱ ادامه یافت، ولی بحران عظیم سوخت در ایالات متحده آمریکا به عنوان یک کشور مصرفی باعث شد، که این کشور درخواست خودروهای کوچک‌تر، ارزان‌تر و با سوخت مناسب‌تری که همانند محصولات نیسان، هوندا و تویوتا بود، را بدهد.

در سال ۱۹۷۳ یک میلیون دستگاه داتسون در ایالات متحده به فروش رسیده بود و دو سال بعد از آن شرکت نیسان بزرگ‌ترین شرکت صادرکننده وسیله نقلیه به شمال آمریکا بود.

در دهه ۱۹۸۰ دو مرکز بزرگ تولید خودرو را در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا ایجاد کرد و در سال ۱۹۸۳ خودروهایی مانند سانی را تحت نام نیسان به بازار ارائه کرد. تا سال ۱۹۸۷ صادرات رو به افزایش این شرکت، به بیست میلیون دستگاه در سال رسید.

 دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان اسکای‌لاین مدل ۲۰۰۷
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان ۳۷۰زد مدل ۲۰۰۹
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان جی تی-آر

در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیسان خودروی میکرا را تولید کرد، که طراحی زیبایی داشت و سه سال بعد به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد.

در خلال دهه ۱۹۹۰ هر ساله نیسان ضرر می‌داد. فورد و کرایسلر از دادن سفارش خودداری کردند، ولی رنو موافقت کرد، که در برابر پذیرش ۴/۵ میلیارد بدهی، ۸/۳۶ درصد دارایی‌های خالص شرکت را دریافت کند.

کارخانجات نیسان ظرفیت تولید بیش از یک میلیون خودرو را داشت، که قادر به فروش آن‌ها بود. هزینه‌های خرید ۱۰ تا ۲۰ درصد بیش از رنو بود و با ۱۱ میلیارد بدهی، کمبود نقدینگی شدیدی وجود داشت. نیسان مبتلا به فقدان شفافیت در توجیه سود، تمرکز ناکافی روی مشتری‌ها، تمرکز زیاد برای بیرون کردن رقبا، فقدان فرهنگ کار همراه عملکرد، مرزها یا خطوط سلسله مراتب (به‌دلیل وجود بوروکراسی موجود) و عدم وجود دید همکاری بین افراد بود. در چنان وضعیت نابسامانی، نیسان برای نجات خود به‌دنبال یک ناجی می‌گشت.

کارلوس غصن در ژوئیه ۱۹۹۹ به‌عنوان مدیر عملیات نیسان، فعالیتش را در این شرکت آغاز نمود. در ابتدای سال ۲۰۰۰ به ریاست هیئت مدیره شرکت و در ژوئیه ۲۰۰۱ به مدیرعاملی نیسان منصوب گردید.

هنگامی‌که غصن سکان هدایت این شرکت ژاپنی را در دست گرفت، نیسان بالغ بر ۲۰ میلیارد دلار بدهی داشت و از ۴۸ مدل خودرویی که تولید می‌کرد، تنها ۳ مدل سود دهی داشت.

نیسان را تحویل گرفت، چندین گروه درست کرد، که برای کمک به او در تهیه طرح احیاء در مورد عملکرد حیاتی مانند ساخت، خرید و مهندسی کندوکاو کنند. او جهت افزایش همکاری، کارمندان نمونه را در راس گروه‌ها قرار داد و هر یک از تیم‌ها را نیز به یک مدیر کلیدی سپرد، که از رنو با او به ژاپن آمده بودند. طرح غصن در نیسان برای صنعت خودروسازی ژاپن، مثل یک زلزله بود، که آن را دگرگون ساخت. (archived 2007)

غصن مخارج اضافی را نصف کرد و تعداد فروشندگان را به ۲۰٪ درصد افزایش داد، ولی زمینه‌های کاری را به احیای نیسان موکول کرد. او دست طراحان خودروهای نیسان را در طراحی بدون دغدغه و نگرانی دربارهٔ قابلیت ساخت، آزاد گذاشت. وی، «شیرو ناکامورا» را از ایسوزو، برای شخصیت بخشیدن و هویت‌دادن به کامیون‌های نیسان، استخدام کرد.

کارلوس غصن همین‌طور از یک پروژه مشترک با رنو برای تولید اتومبیل‌های کوچک خبر داد و گفت که این ماشین جایگزین خط تولید نیسان‌های اروپایی خواهد شد.

با افزایش سرعت تولیدات، فروش نیسان به ۲۷ سال پیش برگشت. فروش ۱۷٪ درصدی در سال ۲۰۰۰ نیسان را قادر ساخت، تا جلوتر از هوندا بایستد، که فروش ۱۳٫۸٪ درصد داشت، ولی در مقایسه با تویوتا ۴۲٫۲٪ درصدی خیلی عقب بود.

نیسان با هشت مدل جدید به‌سوی نمایشگاه ۲۰۰۳ پیش رفت. «تاکیرو فوجی موتو» از دانشگاه توکیو و معاون سردبیر روزنامه خودروسازهای متحد می‌گوید: «داشتن استراتژیست درجه یک به‌عنوان مدیرارشد، موثرترین راه برای انتقال توانایی‌ها است.»

عملکرد غصن در نیسان چنان چشمگیر بود، که در سال نخست سود خالصی معادل ۲٫۷ میلیارد دلار را عاید کمپانی کرد و تا سال ۲۰۰۵ کلیه بدهی‌های نیسان را پرداخت نمود.

انتقال کارلوس غصن از رنو به نیسان، در عمل کلیدی برای موفقیت این اتحاد بود. در ماه مه سال ۲۰۰۵ پس از انتصاب او به‌عنوان رئیس هیئت مدیره رنو، غصن درصدد بود، که یک مدیر اجرایی ژاپنی برای جایگزین کردن خود در نیسان بیابد، ولی همچنان در این شرکت ماندگار شد. غصن در ماه مه ۲۰۰۹ جانشین «شواتیزر» مدیرعامل اسبق رنو گردید.

 دهه ۲۰۱۰ 
هم‌اکنون نیسان دومین تولیدکننده اتومبیل، مجدداً تویوتا را در بازار جهانی و نیز اروپا و آمریکای شمالی به چالش می‌طلبد و هوندا را به‌طور چشمگیری پشت سر گذاشته‌است. کوریر ماتسومورا، معاون اجرایی و عضو هیئت مدیره نیسان می‌گوید: بزرگ‌ترین موفقیت غصن آن است که می‌تواند در عقاید مردم تغییرات ساختاری ایجاد کند.

نیسان در سال ۲۰۱۲ میلادی درآمدی بالغ بر ۹۵ میلیارد دلار داشت و با بیش از ۱۵۵ هزار کارمند در سراسر جهان از بزرگ‌ترین خودروسازان به‌شمار می‌رود.

 میزان فروش 
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان فرند
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان مورانو مدل ۲۰۰۸
200px|بندانگشتی|چپ|نیسان کیوب مدل ۲۰۰۹

در فهرست زیر، میزان فروش شرکت نیسان، در فاصله سال‌های مالی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ ذکر شده‌است.

 سال مالی تعداد فروش ۱۹۹۸ ۲٬۵۵۵٬۹۶۲ ۱۹۹۹ ۲٬۶۲۹٬۰۴۴ ۲۰۰۰ ۲٬۶۳۲٬۸۷۶ ۲۰۰۱ ۲٬۵۸۰٬۷۵۷ ۲۰۰۲ ۲٬۷۳۵٬۹۳۲ ۲۰۰۳ ۲٬۹۶۸٬۳۵۷ ۲۰۰۴ ۳٬۲۹۵٬۸۳۰ ۲۰۰۵ ۳٬۵۹۷٬۸۵۱ ۲۰۰۶ ۳٬۴۷۷٬۸۳۷ ۲۰۰۷ ۳٬۶۷۵٬۵۷۴ ۲۰۰۸ ۳٬۷۰۸٬۰۷۴ ۲۰۰۹ ۳٬۳۵۸٬۴۱۳ ۲۰۱۰ ۴٬۰۸۰٬۵۸۸ ۲۰۱۱ ۴٬۶۶۹٬۹۸۱ ۲۰۱۲ ۴٬۹۴۰٬۱۳۳

 مدل‌های تولید شده 
 خودرو شهری 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۹۹–۲۰۰۱
  هیپرمینی
   100px
   سال ۲۰۰۲
  نیسان موکو
  نیسان ب-۱
  100px
   سال ۲۰۰۵
  نیسان ای‌کا
  از طرح میتسوبیشی ای‌کا
  100px
   سال ۲۰۰۷
  نیسان پینو
  نیسان ب-۱
  100px
   سال ۲۰۰۹
  نیسان پیکسو
  از طرح سوزوکی آلتو
  100px

 سوپرمینی 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۸۷–۱۹۸۹
  نیسان ب-۱
  نیسان مارس
  100px
   ۱۹۹۱
  نیسان فیگارو
  بر پایه نیسان مارس
  100px
   ۱۹۸۹–۱۹۹۳
  نیسان پائو
  بر پایه نیسان ب-۱ و نیسان مارس
  100px
   سال ۱۹۸۴
  نیسان مارس
   100px
   سال ۲۰۰۲
  نیسان پلاتینا
  تا سال ۲۰۰۸ در مکزیک تولید می‌شد.
  100px

 خودروی کامپکت 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۸۲–۱۹۸۶
  نیسان چری
  خرید طرح از آلفا رومئو بر پایه آلفارومئو آرنا
  100px
   ۱۹۹۴–۱۹۹۹
  نیسان لوچینو
  تولید در اروپا
  100px
   ۱۹۸۱–۲۰۰۴
  نیسان سانی
  بر پایه داتسون سانی مدل ۱۹۶۶
  100px
   ۱۹۷۸–۲۰۰۶
  نیسان پولسار
  بر پایه نیسان سانی و نیسان آلمرا
  100px
   ۱۹۹۵–۲۰۰۶
  نیسان آلمرا
  بر پایه مدل‌های نیسان سانی، نیسان آلمرا تینو و نیسان پولسار.
  100px
   سال ۲۰۰۰
  نیسان شیلفی پرنده آبی
  بر پایه نیسان پولسار
  100px
   سال ۲۰۰۴
  نیسان تیدا
  نیسان آلمرا
  100px
   سال ۲۰۰۷
  نیسان ۹۰
  بر پایه تندر ۹۰
  100px
   سال ۲۰۱۰
  نیسان لیف
   100px

 خودرو خانواده 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۵۳–۱۹۵۴
  نیسان ای۴۰
  طراحی سی‌کی‌دی
  100px
   ۱۹۷۳–۱۹۸۵
  نیسان استانزا
  بر پایه داتسون وایولت
  100px
   ۱۹۸۱–۱۹۹۲
  نیسان استانزا
   100px
   ۱۹۹۰–۲۰۰۰
  نیسان پرسا
  تولید در آسیا و اقیانوسیه
  100px
   ۱۹۸۳–۲۰۰۱
  نیسان بلوبرد
   100px
   ۱۹۹۷–۲۰۰۱
  نیسان آر'نسا
   100px
   ۱۹۹۰–۲۰۰۵
  نیسان اونیر
  بر پایه نیسان بلوبرد و نیسان پریمرا
  100px
   ۱۹۹۰–۲۰۰۷
  نیسان پریمرا
   100px
   ۱۹۹۶–۲۰۰۷
  نیسان استاجیا
  بر پایه نیسان اسکای‌لاین
  100px
   سال ۱۹۵۷
  نیسان اسکای‌لاین
   100px
   سال ۱۹۹۲
  نیسان آلتیما
  بر پایه نیسان استانزا
  100px
   سال ۱۹۹۴
  نیسان کریو
   100px
   سال ۱۹۹۶
  نیسان وینگرود
   100px

 خودروی شرکتی 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۵۵–۱۹۵۹
  نیسان ای۵۰
   100px
   ۱۹۵۹–۲۰۰۴
  نیسان گلوریا
   100px
   ۱۹۶۰–۲۰۰۴
  نیسان سدریک
   100px
   ۱۹۶۸–۲۰۰۳
  نیسان لورل
   100px
   ۱۹۸۰–۱۹۹۹
  نیسان لئوپارد
  بر پایه اینفینیتی جی۳۰ (۱۹۹۲–۱۹۹۷) تولید ایالات متحده
  100px
   ۱۹۸۶–۱۹۹۳
  نیسان پینتارا
  بر پایه فورد کورس‌ایر
  100px
   ۱۹۸۸–۲۰۰۳
  نیسان آی
  بر پایه اینفینیتی آی
  100px
   سال ۱۹۸۵
  نیسان ماکسیما
   100px
   سال ۲۰۰۳
  نیسان تینا
   100px
   سال ۲۰۰۴
  نیسان فوگا
  بر پایه اینفینیتی ام
  100px

 خودروی لوکس 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۶۵–۲۰۱۰
  نیسان پرزیدنت
   100px
   ۱۹۸۸–۲۰۱۰
  نیسان سیما
  بر پایه اینفینیتی کیو۴۵.
  100px

 ون کوچک 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   سال ۲۰۰۹
  نیسان روکس
   100px

 مینی ام‌پی‌وی 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۸۹–۱۹۹۲
  نیسان اس-کارگو
  بر پایه نیسان مارس
  100px
   سال ۱۹۹۸
  نیسان کیوب
   100px
   سال ۲۰۰۵
  نیسان نوت
  بر پایه نیسان آلمرا تینو
  100px

 کامپکت ام‌پی‌وی 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۸۱–۱۹۹۸
  نیسان پریری
   100px
   ۱۹۹۸–۲۰۰۴
  نیسان پریری
  تولید در ژاپن و ایالات متحده.
  100px
   ۲۰۰۰–۲۰۰۶
  نیسان آلمرا تینو
   100px

 مینی‌ون 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۹۹–۲۰۰۳
  نیسان بصارا
  بر پایه نیسان پرسیج
  100px
   ۱۹۹۸–۲۰۰۹
  نیسان پرسیج
   100px
   سال ۱۹۷۸
  نیسان وانته
   100px
   سال ۱۹۹۱
  نیسان سرنا
   100px
   سال ۱۹۹۲
  نیسان کوئست
  بر پایه مرکوری ویلیجر
  100px
   سال ۱۹۹۷
  نیسان الگراند
   100px
   سال ۲۰۰۴
  نیسان لافستا
   100px
   سال ۲۰۰۶
  نیسان لیوینیا جنیس
  طراحی توسط شرکت دانگفنگ موتور
  100px

 ون (خودرو)/مینی‌بوس 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   سال ۱۹۷۳
  نیسان کاروان
   100px
   سال ۱۹۷۸
  نیسان وانته لارگو/کارگو
  بر پایه مزدا بونگو
  100px
   سال ۲۰۰۲
  نیسان پاریماستار
  بر پایه اوپل ویوارو
  100px
   سال ۲۰۰۲
  نیسان اینتراستار
   100px
   سال ۲۰۰۹
  نیسان ان‌وی۲۰۰
   100px
   سال ۲۰۱۰
  نیسان ان‌وی۴۰۰


 اس‌یووی 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۹۵–۱۹۹۷
  نیسان وینر
     ۱۹۹۴–۲۰۰۰
  نیسان راشین
   100px
   سال ۲۰۰۰
  نیسان اکسترا
   100px
   سال ۲۰۰۱
  نیسان ایکس-تریل
   100px
   سال ۲۰۰۳
  نیسان مورانو
   100px
   سال ۲۰۰۴
  نیسان آرمادا
  بر پایه نیسان تیتان و اینفینیتی کیوایکس
  100px
   سال ۲۰۰۷
  نیسان روج
   100px
   سال ۲۰۰۷
  نیسان قشقایی
   100px
   سال ۲۰۱۰
  نیسان جوک
   100px

 خودروی بیابانگرد 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۸۶–۱۹۹۷
  نیسان هاردبادی تراک
   100px
   ۱۹۸۷–۲۰۰۴
  نیسان ترانو
   100px
   سال ۱۹۵۱
  نیسان پاترول
   100px
   سال ۱۹۸۶
  نیسان ناوارا
   100px
   سال ۱۹۸۸
  نیسان پیک‌آپ
   100px
   سال ۱۹۹۵
  نیسان پت‌فایندر
   100px
   سال ۲۰۰۴
  نیسان تیتان
   100px
   سال ۲۰۰۳
  نیسان ان۲۰۰
   100px

 خودروی اسپورت 
 ساخت مدل یادداشت تصویر
   ۱۹۵۹–۱۹۷۰
  داتسون اسپورتس
   100px
   ۱۹۶۹–۱۹۷۸
  داتسون زد
   100px
   ۱۹۷۹–۱۹۸۳
  نیسان ۲۸۰زدایکس
   100px
   ۱۹۸۳–۲۰۰۰
  نیسان ۳۰۰زدایکس
   100px
   ۲۰۰۲–۲۰۰۹
  نیسان ۳۵۰زد
   100px
   سال ۲۰۰۸
  نیسان جی تی-آر
   100px
   سال ۲۰۰۸
  نیسان ۳۷۰زد
  100px

 اینفینیتی 

220px|بندانگشتی|چپ|ساختمان اداری نیسان اسپانیا

اینفینیتی، زیرمجموعه‌ای از شرکت نیسان است، که در تاریخ ۸ نوامبر ۱۹۸۹ فعالیت خود را با توزیع خودرو، در آمریکای شمالی آغاز نمود. این شرکت، وظیفه تولید خودروهای لوکس شرکت نیسان را بر عهده دارد.

اینفینیتی در حال حاضر مالک شبکه‌ای از ۲۳۰ مرکز فروش در ۱۵ کشور جهان می‌باشد و در سطح اتومبیل‌های نیمه لوکس و لوکس طبقه‌بندی می‌شود، در حالی که محصولات عادیِ نیسان، جزئی از طبقهٔ اسپرت و سدان هستند.

سه خودروساز بزرگ ژاپنی؛ تویوتا، هوندا و نیسان، همواره رقابت تنگاتنگی با یکدیگر داشته‌اند. این سه شرکت، در بخش تولید خودروهای لوکس نیز با خلق برندهای لکسوس (تویوتا)، اکیورا (هوندا) و اینفینیتی، رقابت خود را در بازار خودروهای لوکس آمریکای شمالی پی گرفته‌اند.

از مدل‌های تولید شده این شرکت می‌توان به خودروهای اینفینیتی کیو۴۵، اینفینیتی ام، اینفینیتی جی، اینفینیتی آی، اینفینیتی کیوایکس، اینفینیتی اف‌ایکس، اینفینیتی ای‌ایکس، اینفینیتی اف‌ایکس و اینفینیتی اسنس، اشاره کرد.

 نیسان در ایران 
خودروهای نیسان، از اواسط دهه ۱۹۸۰ وارد بازار خودروی ایران گردید. نخستین شرکتی که اقدام به مونتاژ و عرضه تولیدات نیسان نمود، شرکت پارس خودرو بود، که از سال ۱۹۸۶ مونتاژ اتومبیل‌های مدل نیسان پاترول را آغاز نمود.

مدل‌هایی از شرکت نیسان که هم‌اکنون در بازار خودروی ایران موجود می‌باشند، عبارتند از:
 نیسان پاترول
 نیسان رونیز
 نیسان پیکاپ
 نیسان ماکسیما
 نیسان مورانو
 نیسان قشقایی
 نیسان تیانا

 جستارهای وابسته 
 رنو
 نیسان
 کارلوس غصن
 لوئی رنو
 یوشیسوکه آیکاوا
 داچیا
 اینفینیتی
 داتسون

 منابع 



رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۹ (میلادی) در هلند
رده:تولیدکنندگان وسایل نقلیه موتوری هلند
رده:رنو-نیسان آلیانس
رده:رنو
رده:شرکت‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:شرکت‌های تولیدی آمستردام
رده:شرکت‌های چندملیتی هلند
رده:شرکت‌های خودروسازی ژاپن
رده:شرکت‌های خودروسازی فرانسه
رده:شرکت‌های خودروسازی هلند
رده:صنعت خودروسازی
رده:گروه مالی میتسوبیشی یواف‌جی
رده:گروه مالی میزوهو
رده:میتسوبیشی موتورز
رده:نیسان
رده:تولیدکنندگان خودروهای موتوری
رده:اتحاد استراتژیک