معمای امنیت

معمای امنیت  که به عنوان یک مدل مارپیچی به آن اشاره می‌شود، اصطلاحی است در روابط بین‌الملل که به وضعیتی اشاره دارد که در آن اقدامات یک دولت در جهت افزایش ضریب امنیتی خود، از جمله افزایش قدرت نظامی یا ایجاد اتحادهای سیاسی یا نظامی با دیگر دولت‌ها، می‌تواند منجر به ایجاد سوءظن در نزد دیگر دولت شود که می‌تواند چرخه ای از عمل و عکس‌العمل را به‌وجود آورد و باعث دامن زدن و انتقال نگرانی‌های دو یا چند طرف در سطوح بالاتر شود و ناامنی را تشدید کند. این امر به صورت بالقوه می‌تواند منجر به تولید و افزایش تنش و حتی ایجاد نزاع میان دولت‌ها شود؛ در حالی که هیج یک از دولت‌ها واقعاً خواستار آن نبوده‌اند.
معمای امنیت نوعی تنگنای راهبردی دوسطحی در روابط میان دولت‌ها و دیگر بازیگران است که هر سطح آن از دو قضیه به هم مرتبط تشکیل می‌شود که تصمیم گیران ناچارند یکی از آن دو را انتخاب کنند.Jervis, R. "Cooperation under the Security Dilemma," World Politics vol. 30, no.2 (January 1978), pp. 167–174; and Jervis, R. Perception and Misperception in International Politics (Princeton, N.J. : Princeton University Press, 1978), pp. 58–113

 پی‌نوشت‌ها 

 منابع 
 گریفیتس، مارتین (۱۳۸۸). دانشنامه روابط بین‌الملل و سیاست جهان. ترجمه علیرضا طیب. تهران: نشر نی.

رده:امنیت بین‌الملل
رده:دفاع
رده:ذوالحدین
رده:مطالعات امنیتی
رده:نظریه روابط بین‌الملل
رده:واقع‌گرایی
رده:واقع‌گرایی سیاسی
رده:امنیت ملی