شورای موقت ریاست‌جمهوری ایران

شورای موقت ریاست‌جمهوری ایران شورایی سه نفره متشکل از نخست‌وزیر، رئیس مجلس شورای ملی و رئیس دیوان عالی کشور بود که مطابق اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ قانون اساسی پیش از بازنگری در سال ۱۳۶۸، در صورتی که رئیس‌جمهور ایران به دلیل عزل، کناره‌گیری، غیبت، بیماری یا فوت، از انجام وظایف قانونی خود ناتوان بود، وظایف رئیس‌جمهور را بر عهده داشت و همچنین مسئول برگزاری انتخابات جدید تا ۵۰ روز آینده بود.https://hamrahyaar.com/books/mavad/178235#:~:text=رئیس%20جمهور%20استعفای%20خود%20را، جمهوری%20مرکب%20از%20نخست%20وزیر.اصول ۱۳۰ و ۱۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مصوب ۱۳۵۸https://7sobh.com/بخش-اسلایدر-26/559317-دولت-هایی-بدون-رئیس-از-شورای-انقلاب-تا-نخست-وزیری-مهدوی-کنی در قانون اساسی فعلی، برای چنین شرایطی، انتقال وظایف به معاون اول رئیس‌جمهور، با موافقت رهبر، پیش‌بینی شده است و شورایی سه نفره متشکل از معاون اول، رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس قوه قضائیه، صرفاً مسئول برگزاری انتخابات تا ۵۰ روز آینده هستند.اصل ۱۳۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران

در طول تاریخ جمهوری اسلامی ایران، شورای موقت ریاست‌جمهوری، دو بار تشکیل شد؛ بار نخست، پس از عزل رسمی ابوالحسن بنی‌صدر، از ۱ تیر ۱۳۶۰ تا ۱۱ مرداد ۱۳۶۰ و بار دوم پس از ترور محمدعلی رجایی، از ۸ شهریور ۱۳۶۰ تا ۱۷ مهر ۱۳۶۰، انجام وظیفه کرد.

 اصول مربوط در قانون اساسی 
 مصوب ۱۳۵۸ 

 بازنگری ۱۳۶۸ 

 اعضا 
اعضای قانونی شورای موقت ریاست‌جمهوری، شخصیت‌های حقوقی زیر بودند:
 نخست‌وزیر
 رئیس مجلس شورای ملی
 رئیس دیوان عالی کشور

 دوره نخست‌وزیر رئیس مجلس شورای ملی رئیس دیوان عالی کشور شورای نخست(۱ تیر –۱۱ مرداد ۱۳۶۰) محمدعلی رجایی 80px اکبر هاشمی رفسنجانی 80px سید محمد بهشتی (۱ تیر – ۷ تیر ۱۳۶۰)

سید عبدالکریم موسوی اردبیلی (۸ تیر – ۱۱ مرداد ۱۳۶۰) 80px
80px سید عبدالکریم موسوی اردبیلی 80pxشورای دوم(۸ شهریور–۱۷ مهر ۱۳۶۰) محمدرضا مهدوی کنی (سرپرست) 80px

 منابع 

رده:رئیس‌جمهورهای ایران