باستان‌شناسی محیطی

باستان‌شناسی محیطی (Environmental archaeology) شاخه‌ای از باستان‌شناسی است که برای بازیابی و بازسازی شرایط محیطی محوطه‌های باستانی و درک اثر متقابل محیط زیست و فرهنگ بر یکدیگر به مطالعهٔ بقایای گیاهی و جانوری در بافت باستان‌شناختی می‌پردازد.واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹ (مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان)

مطالعهٔ گذشتهٔ اقتصادی، سیاسی و رفتار مناسکی انسان از طریق گردآوری و تحلیل بقایای محیطی (برای نمونه استخوان‌های جانوران، خاک‌ها، بقایای گیاهی)، باستان‌شناسی محیطی را تشکیل می‌دهد.قاسمی، سمیرا: باستان‌شناسی محیطی . بازدید: دسامبر ۲۰۱۳.

سه حوزهٔ مهم در پژوهش‌های رایج در باستان‌شناسی محیطی عبارتند از: گیاه‌باستان‌شناسی، جانورباستان‌شناسی، زمین‌باستان‌شناسی

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 What is Environmental Archaeology?
 A-Z of Archaeology: S - Seeds (Botanical Remains)
 A-Z of Archaeology: T - Taphonomy (Site Formation Processes)
 Aspects of Archaeology: Archaeozoology
 Animals, Food and Ancient Culture
 Association for Environmental Archaeology
 Historic England - Environmental Archaeology
 Archaeology Data Service - Environmental Archaeology Bibliography
 Environmental Archaeology - Theory and Practice: Looking Back, Moving Forwards - open access themed issue

رده:باستان‌سنجی
رده:زیررشته‌های باستان‌شناسی
رده:علوم زیست‌محیطی