حلقه آتش

بندانگشتی|صفحات تکتونیکی جهان
حلقه آتش (همچنین به عنوان حلقه آتش اقیانوس آرام ، لبه آتش ، کمربند آتش یا کمربند پیرامون اقیانوس آرام شناخته می‌شود)  یک کمربند تکتونیکی از زمین‌لرزه‌ها و آتشفشان‌ها است. 
بندانگشتی|نقشه جهانی مناطق فرورانش، به همراه صفحات فرورانش که بر اساس عمق مشخص شده‌اند
بندانگشتی|زلزله‌های جهانی (۱۹۰۰-۲۰۱۳)  12x12پیکسل زلزله‌های با بزرگی ≥ ۷.۰ (عمق  ) 12x12پیکسل آتشفشان‌های فعال
حدود  است بلند  و تا حدود  پهناور،  و بیشتر اقیانوس آرام را احاطه کرده است.

حلقه آتش بین ۷۵۰ تا ۹۱۵ آتشفشان فعال یا خاموش را در بر می‌گیرد که حدود دو سوم کل آتشفشان‌های جهان است.   تعداد دقیق آتشفشان‌های درون حلقه آتش به این بستگی دارد که کدام مناطق در آن قرار دارند.
بندانگشتی|نمودار فرآیند زمین‌شناسی فرورانش
حدود 90 درصد از زلزله‌های جهان،  از جمله بیشتر بزرگترین آنها،   در این کمربند رخ می‌دهند.

حلقه آتش یک ساختار زمین‌شناسی واحد نیست. این حلقه در اثر فرورانش صفحات تکتونیکی مختلف در مرزهای همگرا در اطراف اقیانوس آرام ایجاد شده است. این صفحات عبارتند از: صفحات قطب جنوب ، نازکا و کوکوس که به زیر صفحه آمریکای جنوبی فرو می‌روند؛ صفحات اقیانوس آرام و خوان دو فوکا به زیر صفحه آمریکای شمالی ؛ صفحه فیلیپین به زیر صفحه اوراسیا ؛ و یک مرز پیچیده بین صفحه اقیانوس آرام و استرالیا . فعل و انفعالات در مرزهای این صفحات، گودال‌های اقیانوسی ، کمان‌های آتشفشانی ، حوضه‌های پشت کمانی و کمربندهای آتشفشانی را تشکیل داده‌اند.  گنجاندن برخی مناطق در حلقه آتش، مانند شبه جزیره قطب جنوب و غرب اندونزی، مورد بحث است.

حلقه آتش بیش از 35 میلیون سال است که وجود دارد  ، اما فرورانش در برخی از بخش‌های حلقه، مدت زمان بسیار طولانی‌تری وجود داشته است؛  بسیاری از آتشفشان‌های خاموش قدیمی‌تر در داخل حلقه قرار دارند.  بیش از 350 آتشفشان حلقه آتش در دوران تاریخی فعال بوده‌اند،   در حالی که چهار فوران بزرگ آتشفشانی روی زمین در دوره هولوسن، همگی در آتشفشان‌های حلقه آتش رخ داده‌اند. 

بیشتر آتشفشان‌های فعال زمین که قله‌هایی بالاتر از سطح دریا دارند، در حلقه آتش قرار دارند.  بسیاری از این آتشفشان‌های زیرسطحی، آتشفشان‌های چینه‌ای هستند (مانند کوه سنت هلنز ) که توسط فوران‌های انفجاری تفرا به طور متناوب با فوران‌های فورانی جریان‌های گدازه تشکیل شده‌اند. گدازه‌های موجود در آتشفشان‌های چینه‌ای حلقه آتش عمدتاً آندزیت و آندزیت بازالتی هستند، اما داسیت ، ریولیت ، بازالت و برخی انواع نادرتر دیگر نیز یافت می‌شوند.  انواع دیگری از آتشفشان نیز در حلقه آتش یافت می‌شوند، مانند آتشفشان‌های سپری زیرسطحی (مانند پلوسکی تولباچیک ) و کوه‌های دریایی زیردریایی (مانند مونووای ).

 تاریخچه 
وجود کمربند فعالیت آتشفشانی اطراف اقیانوس آرام برای اولین بار در اواسط قرن نوزدهم مشاهده شد. «آنها (جزایر ژاپن) در همان خط دایره عظیم آتشفشانی قرار دارند که ساحل اقیانوس آرام را از تیره دل فوگو تا مولوکا احاطه کرده‌است.»متیو پری، روایت از اعزام یک اسکادران آمریکایی به دریاهای چین و ژاپن، 1852-54، مقدمه، بخش I، "نام، میزان و جغرافیا"

حدود ۹۰٪ از زمین لرزه‌های جهان و ۸۱٪ از بزرگترین زمین لرزه‌های جهان در امتداد حلقه آتش اتفاق می‌افتد. منطقه بعدی که از نظر لرزه ای فعال است (۵–۶٪ از زمین لرزه‌ها و ۱۷٪ از بزرگترین زمین لرزه‌های جهان) کمربند آلپید است که از جاوه تا شمال اقیانوس اطلس از طریق هیمالیا و جنوب اروپا امتداد دارد.

همه ۲۵ مورد از آتشفشانهای بزرگ ۱۱٬۷۰۰ سال گذشته بجز سه مورد در آتشفشانهای حلقه آتش اتفاق افتاده‌است.

گسل معروف و بسیار فعال گسل سان آندریاس در کالیفرنیا یک گسل تبدیل شده‌است، که بخشی از کوه‌های شرقی اقیانوس آرام را در جنوب غربی ایالات متحده و مکزیک خنثی می‌کند. حرکت گسل، زمین لرزه‌های کوچک متعددی را در چندین بار در روز ایجاد می‌کند که بیشتر آنها برای احساس کردن بسیار کوچک هستند.

 علت 
جایگزین=فرورانش ورقه ی اقیانوسی به ورقه قاره ای|بندانگشتی|ورقه ی اقیانوسی به علت چگالی بیشتر به زیر ورقه ی قاره ای می رود. برهم کنش و ذوب ورقه ی اقیانوسی در زیر زمین سبب ایجاد پدیده هایی همچون زمین لرزه و آتشفشان می شوند.
حلقه آتش یک نتیجه مستقیم از تکتونیک صفحه است: حرکت و برخورد صفحات لیتوسفر. بخش شرقی حلقه حاصل فرورفتن صفحات نازکا و صفحه کوکوس در زیر صفحه آمریکای جنوبی است که به سمت غرب حرکت می‌کند. صفحه کوکوس در زیر صفحه کارائیب، در آمریکای مرکزی فرورانش می‌شود. بخشی از صفحه اقیانوس آرام و صفحه کوچک خوان دو فوکا در زیر صفحه آمریکای شمالی فرورانش می‌شوند. در امتداد بخش شمالی، صفحه اقیانوس آرام که به سمت شمال غربی در حال حرکت است در زیر قوس جزایر الئوت فرورفته شده‌است. در غرب، صفحات اقیانوس آرام در امتداد قوس‌های شبه جزیره کامچاتکا در جنوب ژاپن فرونشسته است. بخش جنوبی پیچیده‌تر است، با تعدادی از صفحات تکتونیکی کوچکتر در برخورد با صفحه اقیانوس آرام از جزایر ماریانا، فیلیپین، بوگنویل، تونگا و نیوزیلند. این بخش از استرالیا مستثنی است، زیرا در مرکز صفحه تکتونیکی آن قرار دارد. اندونزی بین حلقه آتش در امتداد جزایر شمال شرقی مجاور و شامل گینه نو و کمربند آلپید در امتداد جنوب و غرب از سوماترا، جاوا، بالی، فلورس و تیمور قرار دارد.

 در مناطق مختلف 
 بولیوی 
بولیوی میزبان آتشفشانهای فعال و منقرض شده زیادی در سرتاسر قلمرو خود است. آتشفشان‌های فعال در غرب بولیوی واقع شده‌اند و در آنجا Cordillera Occidental، حد غربی فلات Altiplano را تشکیل می‌دهند. بسیاری از آتشفشانهای فعال کوه‌های بین‌المللی هستند که با شیلی مشترک هستند. تمام آتشفشانهای سنوزوئیک بولیوی بخشی از منطقه آتشفشانی مرکزی (CVZ) کمربند آتشفشانی آند است که به دلیل فرآیندهای مربوط به فرورانش صفحه نازکا در زیر صفحه آمریکای جنوبی نتیجه می‌شود. منطقه آتشفشانی مرکزی یکی از استانهای بزرگ آتشفشانی سنوزوئیک فوقانی است. به غیر از آتشفشان‌های آند، زمین‌شناسی بولیوی میزبان بقایای آتشفشان‌های باستان در اطراف سپر گوکپره پرکامبرین در قسمت شرقی کشور است.

 شیلی 
آتشفشان‌های شیلی توسط سرویس ملی معدن و معدن (SERNAGEOMIN) کنترل می‌شوند

فعالیت‌های زلزله در شیلی مربوط به فرورانش صفحه نازکا در شرق است. شیلی به‌طور قابل توجهی رکورد بزرگترین زمین لرزه ثبت شده تاکنون، زمین لرزه ۱۹۶۰ والدیویا را به خود اختصاص داده‌است. ویاراریکا، یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های شیلی، بالاتر از دریاچه ویاراریکا و شهر ویاراریکا قرار دارد. این غربی‌ترین غربی از بین سه آتش فشان بزرگ است که عمود بر زنجیره آند گرایش دارد. یک کلدرا به عرض ۶ کیلومتر (۳٫۷ مایل) در اواخر پلیستوسن، بیش از ۰٫۹ میلیون سال پیش تشکیل شد.

یک کلدرا پس از یخبندان به طول ۲ کیلومتر (۱٫۲ مایل) در پایه مخروط فعلی بازالت تا آندزیتی غالب فعلی در حاشیه شمال غربی جوراب پلایستوسن واقع شده‌است. حدود ۲۵ مخروط scoria جناحین Villarica را نشان می‌دهد. فوران پلینیان و جریان‌های آتش نشانی در طول هولوسن از این آتشفشان بازالتی غالب تولید شده‌است، اما فوران‌های تاریخی از فعالیت انفجاری عمدتاً خفیف تا متوسط با افشای گاه به گاه گدازه تشکیل شده‌است. لاهارها از آتشفشان‌های پوشیده از یخچال به شهرهای پهلوهای آن آسیب رسانده‌اند.

 جستارهای وابسته 
 زمین‌لرزه و سونامی اقیانوس هند (۲۰۰۴)
 زمین‌لرزه شیلی (۲۰۱۰)
 زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو
 کمربند آلپاید

 پانویس 

 خوانش بیشتر 


 پیوند به بیرون 

 Historic Earthquakes & Earthquake Statistics at the United States Geological Survey
 DESCRIPTION: "Ring of Fire", Plate Tectonics, Sea-Floor Spreading, Subduction Zones, "Hot Spots" at the USGS Cascades Volcano Observatory, Vancouver, Washington Web site.
 Map of the Ring of Fire
 Ring of Fire, tectonic activity
 The Ring of Fire at work
 Physical World Map 2004-04-01 CIA World Factbook; Robinson Projection; standard parallels 38°N and 38°S

رده:آتشفشان‌شناسی
رده:آتشفشان‌های اقیانوس آرام
رده:جغرافیای اقیانوسیه
رده:زمین‌ساخت صفحه‌ای
رده:نقطه‌های 'ترین در کره زمین
رده:زمین‌شناسی اقیانوس آرام