پیتر آکروید

پیتر آکروید  (زادهٔ ۵ اکتبر ۱۹۴۹) استاد عهد عتیق پژوه دانشگاه لندنThe Cambridge History of the Bible Volume1,FROM THE BEGINNINGS TO JEROME, edited by P. R. ACKROYD and G F. EVANS, Cambridge University Press, 2008, page v ،رمان‌نویس، منتقد، زندگی‌نامه‌نویس و پژوهشگر بریتانیایی است که رمان‌های نوآورانه‌اش دیدی خلاف عرف از تاریخ را عرضه می‌کنند.

 زندگی 

آکروید در سال ۱۹۴۹ در محله وست در لندن به دنیا آمد؛ او در سال ۱۹۷۱ با مدرک کارشناسی ارشد هنر از دانشگاه کمبریج فارغ‌التحصیل شد. پس از آن دو سال را در دانشگاه ییل گذراند. در سال ۱۹۷۳ به انگلستان بازگشت و به عنوان ویرایشگر مجلهٔ اسپکتیتور مشغول به کار گردید. در ۱۹۸۶ منتقد اصلی کتاب مجله تایمز در لندن شد.

او پیش از آنکه به نوشتن داستان روی آورد چند کتاب نوشت که از میان آن‌ها می‌توان به دو جلد شعر هیچ‌انگاری، کتابی دربارهٔ بررسی دگرجنس‌پوشی و یک زندگی‌نامه «ازرا پاوند و دنیایش»Ezra Pound and His World (۱۹۸۰)، اشاره کرد. نخستین رمان او «آتش بزرگ لندن»The Great Fire of London (۱۹۸۲) بود. پس از آن «آخرین وصیت اسکار وایلد»Last Testament of Oscar Wilde (۱۹۸۳) را نوشت. رمان «هاوکسمور»Hawksmoor (۱۹۸۵) دو جایزه از جمله جایزه وایت‌برد را دریافت کرد. «چاترتن»Chatterton (۱۹۸۷)، «نخستین نور»First Light (۱۹۸۹)، «موسیقی انگلیسی»English Music (۱۹۹۲)، «خانه دکتر دی»The House of Doctor Dee (۱۹۹۳)، «محاکمهٔ الیزابت کری: رمانی از قاتلان لایم‌هاوس»The Trial of Elizabeth Cree: A Novel of the Limehouse Murders (۱۹۹۵) از آثار دیگر او هستند. آکروید بعدها زندگی‌نامه‌هایی منتشر کرد که از میان آن‌ها می‌توان به «تی. اس. الیوت: یک زندگی»T.S. Eliot: A Life (۱۹۸۴)، «دیکنز»Dickens (۱۹۹۰)، بلیکBlake (۱۹۹۵) و «زندگی تامس مور»The Life of Thomas More (۱۹۹۸) اشاره کرد.

آکروید در کتاب «یادداشت‌هایی برای فرهنگ جدید: انشایی بر نوگرایی»Notes for a New Culture: An Essay on Modernism (۱۹۷۶) به ادبیات انگلیسی معاصر و استقرار ادبی حمله برد و ادبیات داستانی واقع‌گرای معمولی را رد کرده و آن را بی‌فایده نامید. رمان‌های او با یکپارچه‌سازی موقعیت‌های تاریخی و امروزی به منظور مختل کردن قراردادهای رمان تاریخی، بازتاب‌دهندهٔ همین موضع هستند.

 زندگی خصوصی 

آکروید در ۹ سالگی متوجه شد که همجنس‌گراست. او برای مدتی طولانی با برایان کاهن رابطه داشت. آندو در دانشگاه ییل یکدیگر را ملاقات کردند و تا زمان مرگ برایان از بیماری ایدز با یکدیگر زندگی می‌کردند.

 یادداشت‌ها 

 پانویس 

 منابع 


رده:آزادمردان شهر لندن
رده:اعضای انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان
رده:اعضای فرهنگستان هنر و دانش آمریکا
رده:افراد زنده
رده:اهالی آکتون، لندن
رده:اهالی منطقه همرسمیت و فولام لندن
رده:برندگان جایزه ادبی کاستا
رده:تاریخ‌نگاران اهل انگلستان
رده:تاریخ‌نگاران لندن
رده:دارندگان عنوان رتبه امپراتوری بریتانیا
رده:دریافت‌کنندگان جایزه یادبود جیمز تیت بلک
رده:رمان‌نویسان اهل انگلستان
رده:رمان‌نویسان ال‌جی‌بی‌تی
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل انگلستان
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:زادگان ۱۹۴۹ (میلادی)
رده:زندگی‌نامه‌نویسان اهل انگلستان
رده:زندگی‌نامه‌نویسان سده ۲۰ (میلادی)
رده:زندگی‌نامه‌نویسان سده ۲۱ (میلادی)
رده:شاعران ال‌جی‌بی‌تی
رده:معتقدان به کلیسای کاتولیک اهل بریتانیا
رده:نویسندگان ادبیات کودک و نوجوان اهل انگلستان
رده:نویسندگان پست‌مدرن
رده:نویسندگان ال‌جی‌بی‌تی اهل انگلستان
رده:نویسندگان ال‌جی‌بی‌تی اهل بریتانیا
رده:نویسندگان رمان‌های تاریخی اهل انگلستان
رده:نویسندگان همجنس‌گرای مرد
رده:دانش‌آموختگان کالج کلیر، کمبریج