لری لیراوی

لری لیراوی، یکی از گویش‌های لری از شاخه لری جنوبی، رایج در بندر دیلم، بندر گناوه، بندر ماهشهر، هندیجان، دشتستان و جنوب بهبهان(زیدون)،شهرستان کازرون می‌باشد. صفی‌نژاد، جواد. لرهای ایران: لر بزرگ، لر کوچک. تهران: ۱۳۸۰.(ص ۷۰).صفی‌نژاد، جواد. لرهای ایران: لربزرگ، لرکوچک. آتیه، تهران: ۱۳۸۱.اقوام ایرانی جلد هشتم صفحه دهم احتمال می‌رود که این گویش نیز، بازمانده‌ای از زبان هوزی باشد. کتاب‌های فرهنگ جغرافیایی آبادی‌های کشور، چاپ ادارهٔ جغرافیایی ارتش-فرهنگ جغرافیائی آبادیهای کشور جمهوری اسلامی ایران (جلد101 گناوه 1365) و (جلد 110بوشهر 1365) و (جلد 91 بهبهان 1370 در خصوص بندر دیلم) و (جلد 90 آبادان 1365 در خصوص بندر ماهشهر) به صراحت وجود زبان لری در این مناطق را تأیید کرده‌ است
.فرهنگ جغرافیایی آبادی‌های کشور، چاپ ادارهٔ جغرافیایی ارتش12لیراو در لغتنامه دهخدا

 گویش های لری لیراوی 
این گویش، خود در چهار زیرشاخه‌ی گویشی دسته‌بندی می‌شود:

 دشتستانی: مردم شهرستان دشتستان در استان بوشهر بدان گفتگو می‌کنند. در کتاب «سیری در گویش دشتستانی» آمده است که مردم دشتستان به زبان لری سخن می‌گویند.
 هندیونی (هندیجانی): بیشتر مردم شهرستان هندیجان با این گویش سخن می‌گویند. از نظر رده‌شناسی، گویش هندیجانی گویشی از خانواده زبان های ایرانی نو غربی می‌باشد.
 ماچولی (ماهشهری): گویش ماهشهری به لحاظ رده شناختی، در دسته‌ی زبان‌های ایرانی نو غربی و از شاخه جنوب غربی است که بیشتر مردم شهر ماهشهر به آن سخن می‌گویند.https://www.pazand.ir/article_206952.html?lang=fa
 دیلمی: بیشتر مردم شهرستان دیلم به آن سخن می‌گویند. این گویش، به لری بختیاری و ممسنی بسیار نزدیک است.

در سرزمین‌های زیر، گویش لیراوی، رواج دارد:

 دیلم (شهرستان دیلم و بخش شبانکاره)
 گناوه‌ (بندر گناوه)
 هندیجان ( شهرستان هندیجان)
 ماهشهر (مردم بومی شهر هندیجان)
 زیدون (جنوب شهرستان بهبهان و بخش زیدون)

 جستارهای وابسته 
 بندر گناوه
 بوشهر
 لر
 زبان لری

 منابع 

رده:زبان لری
رده:گویش‌های ایرانی
رده:زبان هوزی