تدی خرسه

تدی خرسه ، یا به اختصار تدی، یک اسباب‌بازی پرشده به شکل خرس است. تدی خرسه توسط موریس میختوم، به نام تئودور روزولت، بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، نامگذاری شد؛ ظاهراً این عروسک به طور همزمان در نخستین دهه قرن بیستم توسط دو اسباب‌بازی‌ساز ابداع شد: ریچارد اشتایف در آلمان و میختوم در ایالات متحده. این عروسک به یک اسباب‌بازی محبوب کودکان تبدیل شد و در داستان‌ها، آهنگ‌ها و فیلم‌ها مورد تجلیل قرار گرفته است.

از زمان ساخت نخستین خرس‌های تدی (که سعی داشتند شکل بچه‌خرس‌های واقعی را تقلید کنند)، «تدی‌ها» از نظر شکل، سبک، رنگ و مواد به کار رفته، بسیار متنوع شده‌اند. آن‌ها تبدیل به اقلام کلکسیونی شده‌اند، به طوری که تدی‌های قدیمی‌تر و کمیاب‌تر در حراج‌های عمومی به فروش می‌رسند. خرس‌های تدی از محبوب‌ترین هدایا برای کودکان هستند و اغلب به بزرگسالان برای نشان دادن محبت، تبریک یا همدردی هدیه داده می‌شوند.

 تاریخچه 

راست|بندانگشتی|یک کارتون مطبوعاتی در سال ۱۹۰۲ در واشینگتن پست، نام تدی خرسه را رواج داد.

نام تدی خرسه از تئودور روزولت، بیست و ششمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، گرفته شده است، که اغلب با نام مستعار «تدی» (نامی که او از آن متنفر بود) خطاب می‌شد. این نام از حادثه‌ای در یک سفر شکار خرس در ایالت می‌سی‌سی‌پی ایالات متحده در نوامبر ۱۹۰۲ نشأت گرفت، که روزولت توسط اندرو اچ. لونگینو، سی و پنجمین فرماندار می‌سی‌سی‌پی، به آن دعوت شده بود. چندین شکارچی دیگر نیز در رقابت بودند و بیشتر آنها حیوانات خود را کشته بودند. گروهی از همراهان روزولت، به رهبری هالت کالیر، پس از یک تعقیب طولانی و طاقت‌فرسا با سگ‌های شکار، یک خرس سیاه آمریکایی را به گوشه‌ای رانده، با چوب زده و به یک درخت بید بستند. آن‌ها روزولت را به محل فراخواندند و پیشنهاد کردند که او باید خرس را با شلیک بکشد، اگرچه کالیر به روزولت گفت در حالی که خرس بسته شده است، شلیک نکند. روزولت از شلیک به خرس خودداری کرد و این کار را غیرورزشی دانست، اما دستور داد خرس کشته شود تا از رنج خلاص شود، و این ماجرا تبدیل به موضوع یک کارتون مطبوعاتی توسط کلیفورد بریمن در واشینگتن پست در ۱۶ نوامبر ۱۹۰۲ شد. در حالی که کارتون اولیه یک خرس سیاه بالغ را نشان می‌داد که توسط یک دستیار با طناب بسته شده و روزولت بیزار از این صحنه است، نسخه‌های بعدی آن کارتون و سایر کارتون‌های بریمن، خرس را کوچک‌تر و بامزه‌تر به تصویر کشیدند.

موریس میختوم نقاشی بریمن از روزولت را دید و از آن برای خلق یک تدی خرسه الهام گرفت. او یک توله خرس کوچک و نرم ساخت و آن را در ویترین مغازه آبنبات‌فروشی خود در خیابان ۴۰۴ تامپکینز در نیویورک گذاشت و تابلویی با عنوان «خرس تدی» نصب کرد. این اسباب‌بازی‌ها بلافاصله با موفقیت روبرو شدند و میختوم شرکت آیده‌آل ناولتی و اسباب‌بازی را تأسیس کرد.

کمی قبل‌تر، در سال ۱۹۰۲ در آلمان، شرکت اشتایف یک خرس پرشده را بر اساس طرح‌های ریچارد اشتایف تولید کرد. اشتایف این اسباب‌بازی را در مارس ۱۹۰۳ در نمایشگاه اسباب‌بازی لایپزیگ به نمایش گذاشت، جایی که توسط هرمان برگ، خریدار جورج بورگفلدت و شرکا در نیویورک (و برادر آلبان برگ، آهنگساز) دیده شد. او ۳۰۰۰ عدد از این خرس‌ها را برای ارسال به ایالات متحده سفارش داد. اگرچه سوابق اشتایف نشان می‌دهد که این خرس‌ها تولید شده‌اند، اما سوابقی مبنی بر رسیدن آن‌ها به ایالات متحده ثبت نشده است و هیچ نمونه‌ای از مدل «پی‌بی ۵۵» تاکنون دیده نشده است، که منجر به این داستان شده است که خرس‌ها غرق کشتی شده‌اند. با این حال، داستان غرق کشتی مورد اختلاف است – نویسنده گونتر فایفر اشاره می‌کند که این ماجرا تنها در سال ۱۹۵۳ ثبت شده است و می‌گوید به احتمال زیاد پی‌بی ۵۵ به اندازه کافی بادوام نبوده تا تا به امروز باقی بماند. با وجود اینکه اشتایف و میختوم تقریباً در یک زمان مشغول ساخت خرس‌های تدی بودند، هیچ یک به دلیل ضعف ارتباطات فراآتلانتیکی در آن زمان، از ساخته دیگری اطلاعی نداشت.

سیمور ایتون، نویسنده آمریکایی، مجموعه کتاب‌های کودکان با عنوان خرس‌های روزولت را نوشت، در حالی که جان دابلیو. برتون، آهنگساز آمریکایی، یک آهنگ بی‌کلام به نام «پیک‌نیک خرس‌های تدی» را در سال ۱۹۰۷ ساخت که در سال ۱۹۳۲ توسط جیمی کندی، ترانه‌سرای ایرلندی، برای آن شعر سروده شد.

خرس‌های تدی اولیه به گونه‌ای ساخته می‌شدند که شبیه خرس‌های واقعی باشند، با پوزه‌های کشیده و چشمان کوچک و براق. خرس‌های تدی مدرن اغلب دارای چشمان و پیشانی‌های بزرگ‌تر و بینی‌های کوچک‌تر هستند که ویژگی‌هایی شبیه به نوزاد هستند و هدفشان افزایش «بامزگی» اسباب‌بازی است. برخی از خرس‌های تدی نیز برای نمایش گونه‌های مختلف خرس، مانند خرس‌های قطبی و خرس‌های قهوه‌ای، و همچنین پانداها و کوآلا طراحی شده‌اند. در حالی که خرس‌های تدی اولیه با پشم موهر به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد پوشانده می‌شدند، خرس‌های تدی مدرن از طیف گسترده‌ای از پارچه‌های تجاری ساخته می‌شوند، که رایج‌ترین آن‌ها پوست مصنوعی است، اما شامل پارچه‌های مخملی، دنیم، پنبه، ساتن و کرباس نیز می‌شود.

 تولید 
راست|بندانگشتی|کارگری در حال پر کردن یک تدی خرسه در کارخانه اسباب‌بازی، ۱۹۱۷

 تجاری 
خرس‌های تدی تولید شده به صورت تجاری و انبوه، عمدتاً به عنوان اسباب‌بازی برای کودکان ساخته می‌شوند. این خرس‌ها یا دارای مفاصل ایمنی برای اتصال دست‌ها، پاها و سر هستند، یا مفاصل آن‌ها دوخته شده و غیرمفصلی هستند. این اسباب‌بازی‌ها باید دارای چشم‌هایی باشند که محکم متصل شده‌اند تا برای کودکان خردسال خطر خفگی ایجاد نکنند. این خرس‌های «پولیشی» باید استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای را برای ساخت رعایت کنند تا بتوانند در ایالات متحده و اتحادیه اروپا به کودکان عرضه شوند. شرکت تدی خرسه ورمونت در ایالات متحده یکی از بزرگ‌ترین بازاریابان تخصصی تدی خرسه در جهان است.

همچنین شرکت‌هایی مانند اشتايف وجود دارند که خرس‌های کلکسیونی دست‌ساز می‌فروشند که می‌توان آن‌ها را در فروشگاه‌ها یا از طریق اینترنت خریداری کرد. بیشتر خرس‌های تدی در کشورهایی با هزینه‌های تولید پایین، مانند چین و اندونزی، تولید می‌شوند. تعداد معدودی تولیدکنندگان کوچک و تک‌نفره در ایالات متحده، خرس‌های تدی منحصربه‌فرد و غیرتولید انبوه می‌سازند. در بریتانیا، تنها یک شرکت کوچک و سنتی تولید خرس تدی، یعنی مری‌تاوت، که در سال ۱۹۳۰ تأسیس شد، باقی مانده است. موهر، که خز چیده یا شانه‌شده از گونه‌ای از بزهای پشمی بلند است، بافته، رنگ‌آمیزی و کوتاه می‌شود.

 آماتور 
خرس‌های تدی یکی از محبوب‌ترین اشکال اسباب‌بازی نرم برای سازندگان اسباب‌بازی آماتور هستند، به طوری که الگوهای زیادی از آن‌ها به صورت تجاری تولید شده یا آنلاین در دسترس قرار دارند. بسیاری از «تدی‌ها» به عنوان هدیه یا برای امور خیریه در خانه ساخته می‌شوند، در حالی که «هنرمندان خرس تدی» اغلب «تدی‌ها» را برای فروش خرده‌فروشی خلق می‌کنند و هر کدام را به صورت مجزا با زیورآلات تجاری و بازیافتی مانند پولک، منجوق و روبان تزئین می‌کنند. خرس‌های تدی دوخته‌شده از طیف وسیعی از مواد از جمله نمد، پنبه و پارچه مخملی ساخته می‌شوند. در حالی که بسیاری از آن‌ها دوخته شده‌اند، برخی دیگر از نخ ساخته می‌شوند که یا بافته شده یا قلاب‌دوزی شده‌اند.

 تأثیر فرهنگی 
بندانگشتی|راست|خدمه یک بولتون پاول دفیانت نیروی هوایی سلطنتی به همراه ماسکوت تدی خرسه آنها در پایگاه هوایی بیگین هیل طی جنگ جهانی دوم

فروش خرده‌فروشی حیوانات نرم پرشده، از جمله خرس‌های تدی، در سال ۲۰۰۶ در مجموع به ۱٫۳ میلیارد دلار آمریکا رسید، با تولیدکنندگانی از جمله گاند و تای اینک.

اسباب‌بازی‌های پولیشی تدی خرسه از محبوبیت مستمری برخوردار بوده‌اند، و دارای خرده‌فروشان تخصصی مانند تدی آتلیه اشتورسبرگ و شرکت خرس تدی ورمونت، و همچنین فروشگاه‌های زنجیره‌ای خودت انجام بده از جمله بیلد-ای-بیر ورکشاپ هستند.

 وحشت عمومی 
در سال ۱۹۰۷، مایکل جی. اسپر، یک کشیش کاتولیک در میشیگان، خرس‌های تدی را «هیولاهای وحشتناک» اعلام کرد و بیان داشت که این اسباب‌بازی‌ها با جایگزین شدن به جای «عروسک‌های قدیمی و خوب»، باعث می‌شوند دختران تمایل به تربیت نوزادان را از دست بدهند و این امر منجر به کاهش نرخ زاد و ولد در میان جمعیت سفیدپوست و خودکشی نژادی خواهد شد.The Teddy Bear Was Once Seen as a Dangerous Influence on Young Children. Smithsonian Magazine. Alice George - Museums Correspondent. December 2023. https://www.smithsonianmag.com/history/history-teddy-bear-once-seen-dangerous-influence-young-children-180983234/ accessed 2025 September 20th.

 موزه‌ها 
نخستین موزه تدی خرسه جهان در سال ۱۹۸۴ در پیترسفیلد، همپشر، انگلستان تأسیس شد. در سال ۱۹۹۰، یک بنیاد مشابه در نیپلز، فلوریدا، ایالات متحده ایجاد شد. این موزه‌ها به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۵ تعطیل شدند و خرس‌های آن‌ها در حراجی‌ها به فروش رسیدند، اما امروزه موزه‌های تدی خرسه بسیاری در سراسر جهان وجود دارد.

 خدمات اورژانسی 
از آنجا که مأموران پلیس، آتش‌نشانی و اورژانس دریافتند که دادن یک تدی خرسه به کودک در هنگام بحران می‌تواند به تثبیت و آرامش او کمک کند، ان‌ای‌پی‌ال‌سی برنامه «تدی خرسهٔ پلیس» را برای توزیع خرس‌های تدی بین مأموران پلیس، آتش‌نشانان و پرسنل اورژانس در سراسر ایالات متحده ایجاد کرد.

 دروغ اول آوریل 
در دروغ اول آوریل سال ۱۹۷۲، شماره ۹۰ از سوابق دامپزشکی مقاله‌ای در مورد بیماری‌های برونوس ادواردی منتشر کرد که جزئیات بیماری‌های رایج خرس‌های تدی را شرح می‌داد.

 بزرگ‌ترین تدی خرسهٔ جهان 
بزرگ‌ترین تدی خرسهٔ جهان دارای ۱۹٫۴۱ متر (۶۳ فوت و ۸ اینچ) طول است که در ۲۸ آوریل ۲۰۱۹ ساخته شد. این خرس در ورزشگاه محلی شهر شوناکاتلان به نمایش گذاشته شد و با همان موادی ساخته شده بود که یک تدی خرسه تجاری در دسترس ساخته می‌شود، از جمله جزئیاتی مانند تاج، لباس، چشم‌ها و بینی. این خرس به افتخار شهر، شونیتای نامیده شد.

 بیلی پوزوم 
بیلی پوزوم یک اسباب‌بازی پولیشی بود که پس از پیروزی ویلیام هاوارد تفت در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۰۸ ایالات متحده ساخته شد. این اسباب‌بازی، یک صاریغ پرشده بود که برای جایگزینی تدی خرسه تولید شد. صاریغ به دلیل علاقه تفت به «صاریغ و سیب‌زمینی» و همچنین به عنوان نمادی از غرور جنوبی انتخاب شد. شرکت‌های تولیدکننده این اسباب‌بازی‌ها، با استفاده از شعارهایی که پایان محبوبیت تدی خرسه را پیش‌بینی می‌کردند، تبلیغ می‌کردند. اطرافیان تفت این نظریه را مطرح می‌کردند که او نیز مانند روزولت، با یک اسباب‌بازی محبوب در یادها خواهد ماند. با این حال، اسباب‌بازی پولیشی بیلی پوزوم به همان سطح از محبوبیت و میراث ماندگار دست نیافت و تولید و تأثیرگذاری آن در مقایسه با تدی خرسه ناچیز بود.

 در فرهنگ عامه 

 اسباب‌بازی اصلی، الهام‌بخش جان والتر براتون شد تا در سال ۱۹۰۷ ملودی «پیک‌نیک خرس‌های تدی» را بسازد، که اشعار آن توسط جیمی کندی در سال ۱۹۳۲ اضافه شد.
 کمیک خرس روپرت از نوامبر ۱۹۲۰ در دیلی اکسپرس منتشر شده است.
 وینی پو بر اساس خرس تدی متعلق به کریستوفر رابین میلن، پسر نویسنده ای. ای. میلن، خلق شده است؛ این شخصیت برای نخستین بار در یک کتاب کودکان در سال ۱۹۲۶ ظاهر شد و از سال ۱۹۶۶ توسط دیزنی برای پویانمایی‌های کوتاه اقتباس شده است.
 خانواده تابی بِر از مجموعه نادی اثر انید بلایتون، شامل آقای و خانم تابی بر، پسرشان مَستر تابی بر، و برادرزاده‌شان تسی بر هستند.
 پخش سوتی در تلویزیون بریتانیا در سال ۱۹۵۵ آغاز شد.
 «(بگذار مال تو باشم) تدی خرسه» از الویس پریسلی در سال ۱۹۵۷ در صدر جدول پرفروش‌ترین‌ها قرار گرفت.
 خرس پدینگتون بر اساس تدی خرسهٔ خریداری شده توسط نویسنده بریتانیایی، مایکل باند، خلق شد و نخستین بار در یک کتاب کودکان در سال ۱۹۵۸ ظاهر شد.
 ریلاکوما یک تدی خرسه است که در سال ۲۰۰۳ در ژاپن معرفی شد.
 کوردوروی یک کتاب کودکانه محصول ۱۹۶۸ است که داستان آن بر اساس یک تدی خرسهٔ انسان‌گونه در یک فروشگاه بزرگ است.
 سوپرتد یک تدی خرسه ابرقهرمان در یک مجموعه پویانمایی تلویزیونی است که نخستین بار در سال ۱۹۸۲ پخش شد.
 کِر برز برای نخستین بار در سال ۱۹۸۳ به عنوان خرس‌های تدی پولیشی رنگارنگ تولید شدند.
 پادسی بر از سال ۱۹۸۵ تا کنون نماد خیریه کودکان نیازمند بوده است.
 تدی راکسپین پرفروش‌ترین اسباب‌بازی سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ بود.
 تدی یک اسباب‌بازی بافتنی عجیب و غریب در مجموعه کمدی موقعیت مستر بین در دهه ۱۹۹۰ است.
 خرس مصیبت‌زده در مجموعه‌ای متشکل از چهارده فیلم کوتاه برای وبگاه بی‌بی‌سی بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ به نمایش درآمد.
 خرس شیطون (۲۰۱۰) و دنباله آن در سال ۲۰۱۲ به نام خرس شیطون: وحشت در بهشت بازی‌های ویدئویی هستند که بر اساس یک تدی خرسه انسان‌گونه که به دنبال انتقام از سایر خرس‌هایی است که او را طرد کرده‌اند، ساخته شده‌اند.
 تد کمدی بزرگسالانه خود را بر پایه یک خرس تدی که زنده شده است، قرار می‌دهد.
 تدی فیلمی اکشن فانتزی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۱ است.
 خیالی فیلمی محصول ۲۰۲۴ است که توسط بلوم‌هاوس پروداکشنز تولید و توسط جف وادلو کارگردانی شده است. این فیلم حول محور یک تدی خرسه فراطبیعی می‌چرخد که با یک کودک دوست می‌شود.

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 راز غرق شدن کشتی تدی خرسه بزرگ

رده:تدی‌های خرسه
رده:اختراع‌های آمریکایی
رده:اسباب‌بازی‌های دهه ۱۹۰۰ (میلادی)
رده:اسباب‌بازی‌های دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:تجسم‌های فرهنگی از تئودور روزولت
رده:خرس‌ها در فرهنگ عامه
رده:نوواژه‌های دهه ۱۹۰۰ (میلادی)
رده:فرهنگ در ایالات متحده آمریکا
رده:حیوان‌های اسباب‌بازی