ترقی‌خواهی

پیشروگرایی یا ترقی‌خواهی یا چپ‌گرایی پیشرو یک جنبش و فلسفه سیاسی چپ‌گرا است به دنبال پیشرفت وضعیت بشر از طریق اصلاحات (مهندسی) اجتماعی است. طرفداران این مکتب معتقدند که ترقی‌خواهی کاربرد جهانی دارد و تلاش می‌کنند این ایده را در همه جوامع بشری گسترش دهند. ترقی‌خواهی در عصر روشنگری در اروپا، از این باور ریشه‌گرفت که اروپا از راه استحکام‌بخشیدن به پایهٔ دانش تجربی در جایگاهِ بنیانِ جامعه، توانست از بربریت به تمدن پیشرفت کند.Harold Mah. Enlightenment Phantasies: Cultural Identity in France and Germany, 1750–1914. Cornell University. (2003). p. 157.
بندانگشتی|سناتور سندرز و نماینده کنگره الکساندریا اوکازیو-کورتز، از سیاستمداران دموکرات‌ سوسیالیست‌ مترقی.

ترقی‌خواهانِ مدرن به عنوان بخشی از پاسخ تغییرات وسیع اجتماعی که صنعتی‌شدن در جهان غربی در اواخر دهه نوزدهم، خصوصاً از درون این دیدگاه که نابرابری اقتصادی عظیم بین فقیر و غنی، سرمایه‌داری لسه فر با شرکت‌های انحصارطلب خارج از کنترل، تضاد شدید و اغلب هم خشونت‌بار بین کارگران و سرمایه‌داران، و فقدان کوشش دولت برای حل این مسایل ترقی را داشت خفه می‌کرد. ترقی‌خواهی بر بسیاری از جنبش‌های سیاسی اثر گذاشته‌است. لیبرالیسمِ مدرن تحت تأثیر این باورِ فیلسوفِ لیبرال جان استوارت میل که مردم «موجوداتی ترقی‌طلبند» بوده‌است. بنجامین دیزرائیلی نخست‌وزیر بریتانیا محافظه‌کاریٔ ترقی‌خواهانه را با توریئیسمِ «یک ملتی» گسترش‌داد.

 منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی


رده:انسان‌گرایی سکولار
رده:تفکر انتقادی
رده:تکامل جامعه‌شناسانه فرهنگی
رده:جنبش‌های سیاسی
رده:دگرگونی اجتماعی
رده:سکولاریسم
رده:سوسیالیسم دموکراتیک
رده:سوسیالیسم لیبرال
رده:عدالت اجتماعی
رده:فلسفه آموزش و پرورش
رده:ایدئولوژی‌های سیاسی
رده:میانه‌گرایی
رده:سیاست‌های سبز