خوشدل تهرانی

علی اکبر خوشدل تهرانی (۱۲۹۳–۱۳۶۵) فرزند رحیم صلح‌خواه کرمانشاهی، از  شاعران مشهور تهران در سده اخیر است. دیوان کلیات اشعار وی بارها چاپ شده‌است.

 زندگی 
وی در سال ۱۲۹۳ خورشیدی در تهران زاده شد. مادرش کاشانی و پدرش کرمانشاهی بود. چنان‌که خود می‌گوید:

خوشدل پس از تحصیلات علوم قدیمی نزد افرادی چون علی رشتی، تحصیلات کلاسیک را طی کرد و در مدرسه ایرانشهر (ثروت) مدتی تحصیل نمود. وی بعدها به سیاحت در عراق، مصر، ترکیه، حجاز، افغانستان، پاکستان و هندوستان پرداخت. وی از آن پس در تهران ماندگار شد و به شعر و شاعری پرداخت. علی اکبر خوشدل، در غزل و قصیده و قطعه و مثنوی، شعر می‌سرود و بیشتر به عنوان یک شاعر مذهبی، آیینی و مدیحه سرا شناخته شده‌است.

 معروف‌ترین شعر 
معروف‌ترین شعر خوشدل در رثای حسین بن علی است با مطلع:

 اشعار 
خوشدل در غزل‌گویی ماهر است و به سبک هندی تمایل دارد. مدح‌ها و مراثی بسیاری نیز در مدح امامان شیعه سروده است.

 نمونهٔ شعر 

 آثار 
گلشن خوشدل، عمده الاسرار و دیوان شعر از آثار اوست.

 درگذشت 
خوشدل عاقبت در دوم مهرماه ۱۳۶۵ در ۷۲ سالگی درگذشت و در آستانه شیخ صدوق در ری مدفون شد.

 منابع 

 ادبیات معاصر ایران، ابراهیم دلیری مالوانی، ج۲، ص۱۴۱تا۱۴۴، ندای اسلام، قم، ۱۳۷۹
 خاطرات شیخ حسین لنکرانی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ص۴۹۱.

رده:اهالی تهران
رده:درگذشتگان ۱۳۶۵
رده:زادگان ۱۲۹۳
رده:زادگان ۱۹۱۴ (میلادی)
رده:شاعران فارسی‌زبان اهل ایران
رده:شاعران مدیحه‌سرا
رده:خاک‌سپاری‌ها در ابن بابویه