نئوکنفوسیونیسم

نِئوکُنفوسیانیسم  یا مکتب نوکُنفوسیانیسم یا مکتب فراکُنفوسیانیسم، نسخهٔ متأخرتر و تغییریافتهٔ آیین کنفوسیانیسم است و البته از مبدأ خود، کنفوسیانیسم، بسیار فراتر رفته‌است.

این آیین از زمان دودمان سونگ شروع به گسترش کرد و در اواخر دودمان مینگ تقریباً کامل شد. ریشه‌های آن را می‌توان در اوایل دودمان تانگ، به‌ویژه در تعالیم تنگ زی تیان مشاهده کرد.

این آیین تأثیر عمده‌ای بر کشورهای شرق آسیا، از جمله چین، ژاپن، کره و ویتنام گذاشته‌است. زو زای را بزرگ‌ترین استاد نئوکنفوسیانیسم در دودمان سونگ، و وانگ یانگ‌مینگ را بزرگ‌ترین استاد در دودمان مینگ می‌دانند، اما ضدیت‌ها و ناسازگاری‌هایی میان مکتب زای و وانگ وجود دارد.

 جستارهای وابسته 
 هایاشی رازان
 کنفوسیانیسم
 فرافلسفه
 بودیسم

 منابع 

 راجرت. ایمز، «فلسفه‌های دیگر: چین عقل (فلسفهٔ آسیای شرقی بیش از هر چیز به دنبال ایجاد هارمونی در جهان کائنات است)»، ترجمهٔ محمدمهدی اردبیلی، خردنامهٔ همشهری، خرداد و تیر ۱۳۸۸، شمارهٔ ۳۰ و ۳۱

رده:فلسفه چینی
رده:فلسفه ژاپنی
رده:کنفوسیانیست‌های اهل ویتنام
رده:کنفوسیانیسم
رده:کنفوسیانیسم کره‌ای
رده:کنفوسیوس
رده:نئو کنفوسیانیسم
رده:فلسفه چینی کلاسیک