دشت‌گون

دشت‌گون یا پنه‌پلین  سطحی وسیع است که ناهمواری‌های آن اختلاف چندانی ندارند و شبیه جلگه است؛ بنابراین می‌توان گفت که یک دشت‌گون مجموعه‌ای از خط‌القعرها و میاناب‌ها است که در آب و هوای معتدل، دامنه‌های خود را با شیب محدود حفظ می‌کنند.فرهنگ واژه‌های ژئومورفولوژی، مسعود معیری، انتشارات دانشگاه اصفهان، ۱۳۹۰ در یک دشت‌گون خط‌القعرها نیز تا حد ممکن توپوگرافی مسطحی را نشان می‌دهند، چرا که به وسیله پوششی از آبرفتها اشغال می‌گردند ولی با این حال درجه شیب طولی آن‌ها هرگز به صفر نمی‌رسد.مبانی ژئومورفولوژی، ماکس دریو، ترجمه مقصود خیام، انتشارات نیما، تبریز.
سنگ‌هایی که مقاومت متوسط دارند، چنانچه در روند فرسایش حادثه‌ای رخ ندهد، ناهمواری‌ها به زمین‌های مسطحی تبدیل می‌گردند که اختلاف سطح چندانی در آن‌ها مشاهده نمی‌گردد و به آن دشت‌گون می‌گویند. مدت زمانی که منطقه به دشت‌گون تبدیل می‌گردد، ممکن است به چند میلیون سال برسد.ژئومورفولوژی اقلیمی و دینامیک خارجی، ماکس دریو، ترجمه مقصود خیام، انتشارات نیما، تبریز. اصطلاح دشت‌گون نخستین بار در سال ۱۸۸۹ به‌وسیله ویلیام موریس دیویس در مورد چرخه فرسایش مورد استفاده قرار گرفت و به عقیده وی دشت‌گون پدیده‌ای در مرحله نهایی از تحول ناهمواری‌هاست که به علت ادامه فرسایش در طول زمان‌های طولانی در یک محل و فرسودگی ارتفاعات و ناهمواری‌ها پدید می‌آید.فرهنگ اصطلاحات جغرافیای طبیعی، سیاوش شایان، انتشارات مدرسه، ۱۳۸۴

 جستارهای وابسته 
 دشت‌سر (پدیمنت)
 دشت سنگفرشی (پدیپلین)
 دق (جغرافیا)

 منابع 

رده:اصطلاحات جغرافیا
رده:زمین‌چهرهای فرسایشی
رده:ژئومورفولوژی رودخانه‌ای
رده:ژئومورفولوژی