گلیوما

گلیوما  یکی از تومورهای اولیهٔ دستگاه عصبی مرکزی است که در نخاع یا مغز بروز می‌کند و منشأ تومور از سلول‌های گلیال است. شایع‌ترین محل تومور گلیوما مغز است. گلیوما ۳۰٪ کل تومورهای دستگاه عصبی مرکزی و ۸۰٪ تومورهای بدخیم مغز را تشکیل می‌دهد.

 طبقه‌بندی 
گلیوما را می‌توان بر اساس نوع سلول، محل یا درجهٔ بدخیمی تقسیم‌بندی کرد. بر اساس نوع سلول
 آستروسیتوما (با منشأ آستروسیت)
 اپاندیموما (با منشأ اپندیموسیت)
 الیگودندروسیتوما (با منشأ الیگودندروسیت)
 گلیومای مختلط (با منشأ بیش از یک نوع سلول مغزی که معمولاً شامل آستروسیت و الیگودندروسیت است)
 تومورهای شبکهٔ کوروئید
بر اساس درجهٔ بدخیمی به چهار درجه تقسیم می‌شوند. تومور با تهاجم و رشد سریع گلیومای درجه بالا است مانند آستروسایتومای آناپلاستیک؛ تنها راه دقیق تشخیص نوع و میزان بدخیمی تومور با بیوپسی است به این صورت که معمولاً یک جراح با جراحی قسمتی از تومور را خارج کند. آسترسیتومای گرید چهار گلیوبلاستومای مولتی‌فرم نامیده می‌شود.

 علائم 
علائم تومور بستگی به محل آن دارد و شامل سردرد، تهوع، تشنج، اختلالات اعصاب جمجمه‌ای، تاری دید، تحریک‌پذیری، افزایش فشار درون‌جمجمه‌ای و … است.

 جستارهای وابسته 
 تومور مغزی
 سلول‌های گلیال

 منابع 

Glioma

مؤسسه تحقیقات سرطان

رده:تومور مغزی