دروازه ایشتار

200px|بندانگشتی|چپ|تصویر گاوی شاخدار در بالای ردیفی از گل‌ها (آجرهای مفقود شده جایگزین شده‌اند)
150px|بندانگشتی|چپ|آنچه که در حفاری‌های دهه ۱۹۳۰ باقی‌مانده بوده است
دروازه یشتار  دروازه بابل است که در حدود سال ۵۷۵ پیش از میلاد به دستور بختنصر ساخته و نام آن از الهه آشوری، ایشتار، گرفته شده است. اصل این دروازه اکنون در موزه پرگامون برلین نگهداری می‌شود.

 تاریخچه 

دروازه ایشتار را نخستین بار باستان‌شناس آلمانی رابرت کلدویRobert Koldewey در جریان حفاری‌هایش در بابل (۱۸۹۹–۱۹۱۷) کشف کرد. بقایای این دروازه پس از آنکه موزه پرگامون برلین در سال ۱۹۳۰ گشایش یافت به آنجا منتقل و بازسازی شد.

بعدها به دستور صدام حسین، دروازه‌ای کوچکتر شبیه به دروازه ایشتار، به عنوان ورودی موزه‌ای در عراق ساخته شد. این دروازه در طول جنگ عراق آسیب‌هایی دید. کشور عراق از سال ۱۹۹۰ به دنبال بازگشت دروازه اصلی و سایر آثار وابسته، به آن کشور است.

 ویژگی‌ها 

ارتفاع دروازه ایشتار به بیش از ۱۲ متر می‌رسیده است. در ضلع جنوبی آن سرسرای بزرگ و راه سنگ‌فرشی وجود داشته که درازایش به بیش از نیم مایل می‌رسیده است. سطح دیوار این دروازه از آجرهای فیروزه‌ای و آبی لعابدار براق پوشیده شده است. بر روی آن‌ها ردیف‌هایی از نقش‌های شیر و اژدها و احشام وجود دارد.

 نگارخانه 

 یادداشت‌ها 

 پانویس 

 منابع 


رده:بابل (دولت‌شهر)
رده:نبوکدنصر دوم
رده:تندیس‌های خاور نزدیک باستان
رده:جاذبه‌های گردشگری در برلین
رده:جاذبه‌های گردشگری عراق
رده:دروازه‌ها
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های بازسازی‌شده در برلین
رده:ساختمان‌ها و سازه‌های کامل‌شده در سده ۶ (پیش از میلاد)
رده:معماری در سده ۶ (پیش از میلاد)