پیندار

پیندار یا پندار (به یونانی باستان: Πίνδαρος)، (زاده حدود ۵۵۲ قبل از میلاد در تبس؛ درگذشت حدود ۴۴۳ قبل از میلاد) که گاهی پنداروس یا پینداروس (píndaros) و در لاتین پینداریوس Pindarus) خوانده شده، شاعر و سخنور برجسته یونان باستان بود.

در میان نُه نفر شاعران شناخته شدهٔ غرب در دنیای باستان، اشعار و منظومه‌های پندار بیش از دیگر شاعران یونان باستان، باقی‌مانده و حفظ شده است.

کوئنتیلی، ادیب و فیلسوف رومی درباره او نوشته است:

برخی از پژوهشگران با توجه به مواردی همچون نام او که یک نام ایرانی (به معنای اندیشه) به نظر می‌رسد و همچنین با توجه به این که تمامی اشعار او بر خلاف دیگر شاعران یونانی معاصرش و همچون اشعار شاعران ایرانی از قافیه و ردیف برخوردار بوده و همچون مضامین رایج در شعر ایرانی حاوی مضامین ظریف و لطیف عاشقانه می‌باشد؛ حکیم و شاعری ایرانی یا ایرانی‌تبار دانسته و وی را حکیم پندار خوانده‌اند.فرشیدراد، فرشاد؛ جغرافیای کهن و سرزمین‌های گمشده؛ صفحهٔ: 381

 منابع 



رده:اهالی یونان سده ۵ (پیش از میلاد)
رده:تبای باستان
رده:درگذشتگان دهه ۴۳۰ (پیش از میلاد)
رده:درگذشتگان دهه ۴۴۰ (پیش از میلاد)
رده:زادگان دهه ۵۱۰ (پیش از میلاد)
رده:زادگان دهه ۵۲۰ (پیش از میلاد)
رده:شاعران سده ۵ (پیش از میلاد)
رده:شاعران یونان باستان