اخراج آذری‌ها از ارمنستان

اخراج آذری‌ها از ارمنستان به‌عنوان یک مهاجرت اجباری و پاکسازی قومی در قرن بیستم صورت گرفت.A second reason for Armenian unity and coherence was the fact that progressively through the seventy years of Soviet power, the republic grew more Armenian in population until it became the most ethnically homogeneous republic in the USSR. On several occasions local Muslims were removed from its territory and Armenians from neighboring republics settled in Armenia. The nearly 200,000 Azerbaijanis who lived in Soviet Armenia in the early 1980s either left or were expelled from the republic in 1988-89, largely without bloodshed. The result was a mass of refugees flooding into Azerbaijan, many of them becoming the most radical opponents of Armenians in Azerbaijan. در طول قرن بیستم، در چندین درگیری‌های ارمنستان و جمهوری آذربایجان، صدهزار نفر آذربایجانی‌ها با توسل به زور مهاجرت داده شدند و بسیاری از آن‌ها کشته و مجروح شدند. اخراج از سال ۱۹۸۸ تا حدی به‌عنوان پاسخ به اخراج ارامنه از جمهوری آذربایجان قید گردید.

 علل و اهداف اخراج و پاکسازی‌های قومی 
بیانیه علل و اهداف اخراج و پاکسازی‌های قومی در جلسه‌ای به‌طور منظم در مجمع پارلمانی شورای اروپا در سال ۲۰۰۶ که توسط چند تن از نمایندگان جمهوری آذربایجان، ایتالیا، فرانسه، اوکراین، ترکیه، رومانی امضا شده بود، هدف از پاکسازی قومی آذربایجانی‌ها در ارمنستان را ایجاد ارمنستان بزرگ بیان کرده بودند.

 پاکسازی قومی در آغاز قرن ۲۰اُم 
به‌عنوان نتیجه یک جنگ قومی میان ارمنستان و جمهوری آذربایجان در آغاز قرن بیستم، و همچنین سیاست‌های هماهنگ‌سازی ملی‌گرایان ارمنستان و جمهوری آذربایجان افرادی زیادی به خاطر پاکسازی قومی از بخش‌های قابل توجهی از جمعیت ارمنستان و جمهوری آذربایجان رانده شدند.
اخراج و تبعید آذری‌ها از اواسط سال ۱۹۱۸، توسط نیروهای شبه نظامی ارمنی که نقش مهمی در تخریب شهرک‌های مسلمان در پاکسازی‌های قومی در استان سیونیک تحت رهبری آندرانیک اوزانیان داشتند، شروع شد. با فرمان بریتانیا، به‌دلیل اهداف سیاسی به آندرانیک جهت گسترش فعالیت‌های خود را تا قره باغ اجازه نداد. آندرانیک ۳۰٬۰۰۰ نفر ارمنی را از ناحیه آناتولی شرقی و عمدتاً از دو استان موش و استان بتلیس جایگزین آذربایجانی‌ها کرد. بخشی از پناهندگان ارمنی از ترکیه آورده شده در زنگوار باقی ماند، در حالی که ارمنی‌های بسیاری در ایروان و استان وایوتس‌جور جایی که مسلمانان را جهت همگن‌سازی قومی ارمنی از آنجا رانده و طرد کرده بودند، جای داده شدند. با توجه به داده‌های آماری از مجموعه قوم شناخت قفقاز از آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی، شهرک‌های مسلمانان از ارمنستان توسط فدراسیون انقلابی ارمنی در جهت سیاست" پاکسازی کشور از غیر خودی " مسلمانان را مورد هدف قرار داده بود. پس با جمع‌آوری داده‌ها:
در سال ۱۸۹۷، ۶۳٬۶۰۰ هزار ارامنه (۴۶٬۲٪)، ۷۱٬۲۰۰ هزار آذربایجانی (۵۱٬۷ درصد)، ۱٬۸۰۰ هزار کرد(۱٬۳٪) از ۱۳۷٬۹۰۰ هزار نفر جمعیت اقوام استان سیونیک بودند. اما با توجه به سرشماری کشاورزی در سال ۱۹۲۲ میلادی؛ از ۶۳٬۵ هزار نفر نفوس استان سیونیک حدود ۵۹٬۹ هزار نفر را ارامنه (۸۹٬۵ درصد)، ۶٬۵ هزار آذربایجانی (۱۰٬۲ درصد)، ۰٬۲ هزار روس (۰٬۳٪) بوده‌است.

به گفته مورخ آمریکایی فیروز کاظم‌زاده به استناد مورخ ارمنی بوریانA. Boryan در دولت داشناک ارمنستان از ۱۹۱۸–۱۹۲۰، برای اخراج جمعیت مسلمان، تشنج و توقیف اموال تأسیس شده بود.
و همچنین فیروز کاظم‌زاده مدعی ست نابودی مسلمانان در سرزمین‌های، که تحت کنترل ترکیه، بعد از اشغال آن توسط ارتش ارمنستان اتفاق افتاده بود. در حالی که تانر آکجامTaner Akçam در مورد این قتل‌عام که آن‌ها اغراق‌آمیز یا حتی ساختگی می‌باشد، را مدعی ست.Akcam, Taner (2007), A Shameful Act: The Armenian Genocide and the Question of Turkish Responsibility, Picador, pg.330

 اخراج آذربایجانی‌ها از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی 
بندانگشتی|راست|300px|بلیط مهاجرت اجباری یک آذربایجانی به نام عباس علی اوغلو مصطفی از منطقه زنگی باسار جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی و منطقه آغجه‌بدی جمهوری آذربایجان کنونی. صدور در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۸
بندانگشتی|استالین فرمان و سفارش اخراج آذربایجانی‌ها از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و جایگزینی ارامنه خارجی را به داخل ارمنستان در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ به امضا رسانید.
قرن بیستم، برای آذربایجانی‌های ارمنستان دوره مهاجرت به حاشیه راندن، تبعیض و جرم اغلب اجباری بودBlack Garden: Armenia and Azerbaijan Through Peace and War by Thomas de Waal  که منجر به تغییرات قابل توجهی در ترکیب قومی این کشور شد، آذربایجانی‌ها حتی تا آغاز جنگ قره‌باغ نیز بزرگ‌ترین اقلیت ارمنستان بودند. در سال ۱۹۰۵–۱۹۰۷ استانداری ایروان عرصه درگیری بین ارامنه و آذربایجانی‌ها را متوجه دولت روسیه کرده‌بود که در جریان انقلاب روسیه در ۱۹۰۵ باعث تحریک ملت شده‌بود. Memories of the Revolution in Transcaucasia by Boris Baykov

پس از سال ۱۹۱۸ جنگ بر سر مسائل مرز مشترک جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی از سر گرفته‌شدde Waal. Black Garden. p. ۱۲۷–۸. و جنگ همراه با هجوم پناهندگان ارمنی که منجر به قتل‌عام گسترده مسلمانان در ارمنستان گردید.Modern Hatreds: The Symbolic Politics of Ethnic War by Stuart J. Kaufman. Cornell University Press. 2001. p.۵۸  Turkish-Armenian War of 1920 Turkish-Armenian War: Sep.24 – Dec.2, 1920 by Andrew Andersen Ethnic Conflicts in the USSR: 1917–1991 . State Archives of the Russian Federation, fund 1318, list 1, folder 413, document 21 Garegin Njdeh and the KGB: Report of Interrogation of Ohannes Hakopovich Devedjian  August 28, 1947. Retrieved May 31, 2007 آندرانیک اوزانیان و روبن ترمیناسیان در تخریب شهرک‌های مسلمانان و طرح همگن‌سازی قومی برنامه‌ریزی شده‌ای با مخلوط‌سازی جمعیت را از طریق پناهندگان ارمنی ترکیه از سر گرفتند.+By+Donald+Bloxham&lr=&source=gbs_summary_s&cad=۰ The Great Game of Genocide: Imperialism, Nationalism, and the Destruction by Donald Bloxham. Oxford University Press: 2005, pp.103-105
پس از آن جمعیت آذربایجانی‌ها کمتر شد، با توجه به همه این اخراج‌ها اتحاد جماهیر شوروی در سرشماری سال ۱۹۲۶ جمعیت آذربایجانی‌ها را تنها ۷۸٬۲۲۸ اعلام کرده‌بود که در ارمنستان زندگی می‌کردند و شامل ۸٫۸ درصد از جمعیت کل این کشور در آن دوران می‌شد.The Alteration of Place Names and Construction of National Identity in Soviet Armenia  by Arseny Sarapov پس از فروکش کردن درگیری‌ها جمعیت‌شان تا ۱۳۱٬۰۰۰ نفر نیز فزونی یافت.All-Soviet Population Census of 1939 - Ethnic Composition in the Republics of the USSR: Armenian SSR. Demoscope.ru در سال ۱۹۴۷، گریگور آرتینف دبیر اول حزب کمونیست ارمنستان، موفق به متقاعد کردن شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی به صدور فرمان توسط استالین تحت عنوان اقدامات برنامه‌ریزی شده برای کوچ مجدد کارگران آذربایجانی ارمنستان به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی شد.A Failed Empire: The Soviet Union in the Cold War from Stalin to Gorbachev by Vladislav Zubok. UNC Press, 2007. ; p. ۵۸

بر اساس این حکم، آذربایجانی‌ها بین سال‌های ۱۹۴۸–۱۹۵۱ توسط برخی منابع به جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شورویArmenia: Political and Ethnic Boundaries 1878-1948  by Anita L. P. Burdett (ed.)  نفی بلد شدند.Deportation of 1948-1953 . Azerbembassy.org.cnLanguage Policy in the Soviet Union by Lenore A. Grenoble. Springer: 2003, p.135 Central Asia: Its Strategic Importance and Future Prospects by Hafeez Malik. St. Martin's Press: 1994, p.149  تا راه برای ورود ارمنی‌های خارج از کشور باز شود که در طول چهار سال ۱۰۰٬۰۰۰، آذربایجانی از جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی تبعید شدند. طوری‌که جمعیت آنان در سال ۱۹۵۹ به ۱۰۷۷۴۸ تقلیل یافت. All-Soviet Population Census of 1959 - Ethnic Composition in the Republics of the USSR: Armenian SSR. Demoscope.ru و در سال ۱۹۷۹، آذربایجانی‌ها ۱۶۰۸۴۱ نفر و ۵٫۳٪ از جمعیت کل ارمنستان را تشکیل می‌دادند. All-Soviet Population Census of 1979 - Ethnic Composition in the Republics of the USSR: Armenian SSR. Demoscope.ru جمعیت آذربایجانی‌های شهر ایروان، که زمانی اکثریت جمعیت را در سال‌های ۱۹۵۹ و قبل از آن تشکیل می‌دادند، در سال ۱۹۸۹ به ۰٫۷٪ به ۰٫۱٪ کاهش یافت.

 آمار جمعیت آذری‌ها در ارمنستان 
 گاهشمار اخراج و اسکان 
 ۱۹۴۷ - شوراهای اتحاد جماهیر شوروی از قطعنامه وزیران در مورد مهاجرت اجباری آذربایجانی‌ها از ارمنستان شوروی به آذربایجان شوروی
 ۱۹۴۷–۱۹۵۰ - اخراج آذربایجانی‌ها از ارمنستان شوروی
 نوامبر، ۱۹۸۷ - حمله به آذربایجانی‌ها در ناحیه گافانGafan ارمنستان
 ۲۵ ژانویه ۱۹۸۸ - اخراج دسته جمعی آذربایجانی‌ها از ناحیه گافانGafan ارمنستان
 ۲۱ فوریه ۱۹۸۸ - تظاهرات توده‌ای در ایروان آغاز شد.
 ۱۹۸۸ - توده اخراج آذربایجانی‌ها از ارمنستان

+
تغییر تعداد جمعیت آذری‌ها در ارمنستان از نظر ارقام و درصد ۱۹۲۶–۲۰۱۱ قومیگروه آمار ۱۹۲۶۱ آمار ۱۹۳۹۲ آمار ۱۹۵۹۳ آمار ۱۹۷۰۴ آمار ۱۹۷۹۵ آمار ۱۹۸۹۶ آمار ۲۰۰۱۷ آمار ۲۰۱۱۸ ۷۶٬۸۷۰ ۸٫۷ ۱۳۰٬۸۹۶ ۱۰٫۲ ۱۰۷٬۷۴۸ ۶٫۱ ۱۴۸٬۱۸۹ ۵٫۹ ۱۶۰٬۸۴۱ ۵٫۳ ۸۴٬۸۶۰ ۲٫۶ 1 Source: . 2 Source: . 3 Source: . 4 Source: . 5 Source: . 6 Source: . 7 Source:  . 8 Source: . 

 نتایج پاک‌سازی قومی 
در نتیجه پاکسازی قومی به سال ۱۹۸۸، باعث شد آخرین مرحله همگن‌سازی در جمهوری ارمنستان انجام شود. در نهایت جمعیت ارمنیان به ۹۸٪ از کل جمعیت ارمنستان رسید. مسئولیت این حوادث بر ناسیونالیستهای ارمنی و نیز دولت جمهوری تحمیل شد، بازماندگان جمعیت آذری‌ها در سال ۱۹۹۱ از ارمنستان رانده شدند. بنا بر گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، جمعیت مردم آذری، که بزرگ‌ترین اقلیت قومی در ارمنستان تا سال ۱۹۸۸ بودند، با کمک مقامات محلی پس از قتل‌عام ارمنیان در سومگاییت و باکو رانده شد. امروزه ارمنستان تنها کشور در بین جمهوری‌های سابق اتحاد جماهیر شوروی می‌باشد که جمعیتی بالغ بر ۹۷٫۹٪ از اقوام ارمنی دارد. برآوردهای کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان جمعیت آذری‌ها در ارمنستان را تنها بیش از ۳۰ نفر برآورد می‌کند. که اکثریت آنان در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و از اعضای خانواده‌های مخلوط (معمولاً زنان آذری با مردان ارمنی ازدواج کرده‌اند). تغییرات در مشخصات فردی، تغییر نام شهرک‌ها و شهرها در قلمرو جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی همراه شد. در مجموع نام بیش از ۶۰۰ منطقه در SSR ارمنستان از سال ۱۹۲۴ به ۱۹۸۸ تغییر یافت. الباقی موارد تغییر نام ترکی به ارمنی که در یافتن نام جدید به طول انجامیده بود در سال ۲۰۰۶ به بعد نام ۲۱ شهرک نیز عوض شدند. سهم آذری‌ها از تنوع فرهنگی ارمنستان به مانند فرهنگ عاشیق دچار خسارات زیادی شد. که در نهایت فرهنگ آذری از این کشور ناپدید گشت.

 تغییرات ساختار جمعیتی در ایروان 
در سال ۱۸۹۷، در شهر ایروان ۲۹٬۰۰۶ نفر سکونت داشتند، که ۱۲٬۵۲۳ از آن‌ها ارامنه، ۱۲٬۳۵۹ نفر را آذربایجانی‌ها تشکیل می‌دادند. با توجه به سرشماری امپراتوری روسیه در سال ۱۸۹۷، آذربایجانی‌ها (تاتارها) تا ۱۲٬۰۰۰ نفر (۴۱٪) از ۲۹٬۰۰۰ نفر جمعیت ایروان را شامل می‌شدند. با این حال، در دوره پاکسازی‌های قومی سیستماتیک در طول سال‌های بسیار و مهاجرت ارامنه از ایران و امپراتوری عثمانی، پایتخت ارمنستان با جمعیت فراوان ارمنی روبرو شد. با توجه به سرشماری سال ۱۹۵۹، ارامنه تا ۹۶ درصد از جمعیت کشور و در سال ۱۹۸۹ بیش از ۹۶٬۵ درصد را شامل می‌شدند. و آذربایجانی‌ها تنها ۰٬۱ درصد از جمعیت ایروان در سال ۱۹۸۹ تشکیل می‌دادند. تغییرات جمعیتی اجباری در ایروان با کمک ناسیونالیست‌های ارمنی از حزب «فدراسیون انقلابی ارمنی» اجرا شد. آن‌ها جمعیت ایروان به نفع ارامنه با تهدید و ارعاب مسلمانان محلی تغییر دادند. به عنوان نتیجه یک پاکسازی قومی، نه تنها آذربایجانی‌ها از ایروان دور رانده شدند، بلکه مسجد آذربایجانی‌ها در ایروان نیز نابود شد.

 منابع 

 یادداشت 

 جستارهای وابسته 
 جنگ قره باغ
 احساسات ضدآذربایجانی در ارمنستان

رده:آذربایجانی‌ستیزی
رده:پاکسازی قومی در اروپا
رده:تاریخ ارمنستان
رده:تاریخ نوین جمهوری آذربایجان
رده:جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی
رده:کوچ اجباری در اتحاد شوروی
رده:درگیری قره‌باغ کوهستانی