سلول‌های پورکنژ

سلول‌های پورکنژ یا پی‌یاخته‌های پُرکینیه ، دسته ای از سلول‌های عصبی بازدارنده گابائرژیک (GABAergic) اند که درون مخچه قرار دارند.
تسمیه
این یاخته‌ها را به نام کاشفشان، کالبدشناس اهل چک یان اوانگلیستا پورکینیِه  نامگذاری کرده‌اند که اولین بار این سلول‌ها را در ۱۸۳۹ توصیف نمود.
آسیب‌شناسی
این پی‌یاخته‌ها برای تنظیم فعالیت حرکتی و کشند ماهیچه‌ای ضروری هستند. آتاکسی بعلت خرابی این سلولها رخ می دهد. آتاکسی گلوتن یک بیماری خودایمنی است که با مصرف گلوتن ایجاد می شود. مرگ پی‌یاخته‌های پُرکینیه در نتیجه قرار گرفتن در معرض گلوتن غیر قابل برگشت است. تشخیص زودهنگام و درمان با رژیم غذایی بدون گلوتن می تواند آتاکسی را بهبود بخشد و از پیشرفت آن جلوگیری کند. 

در بیماری آلزایمر، گاهی اوقات آسیب شناسی ستون فقرات و همچنین از دست دادن شاخه های دندریتیک پی‌یاخته‌های پُرکینیه دیده می شود. پی‌یاخته‌های پُرکینیه همچنین می توانند توسط ویروس هاری آسیب ببینند زیرا از محل عفونت در محیط اطراف به سیستم عصبی مرکزی مهاجرت می کند. Note: not peer-reviewed.

 منابع 



 برای مطالعهٔ بیشتر 






رده:سلول‌های عصبی
رده:مخچه
رده:نورون‌های دستگاه عصبی مرکزی