نظریه ادبی

ادبیاتبی‌قابشکل‌های مهم رمان
 شعر
 دراما
 داستان کوتاه
 رمان کوتاهژانرها کمدی
 دراما
 حماسه
 عشق شهواری
 یاوگی
 غنایی
 اسطوره‌آفرینی
 ادبیات عاشقانه
 طنز
 هجو
 تراژدی
 تراژیکمدیرسانه پرفورمانس
 نمایش‌نامه
 کتابتکنیک‌ها نثر
 شعرتاریخ و فهرست‌ها نمای کلی
 واژه‌نامه اصطلاحات
 تاریخ
 تاریخ
 کتاب‌ها
 نویسنده‌ها
 جوایز ادبیشعرگفتگو نقد
 نظریه
 جامعه‌شناسی
 مجله‌هانبو
نظریه ادبی  به معنای بررسی نظام‌مند ذات ادبیات به‌عنوان پدیده‌ای فرهنگی و نیز به معنای شیوه‌های تحلیل ادبیات است. رشته دانشگاهی مرتبط با این مفهوم، تلفیقی است از زیبایی‌شناسی و زبان‌شناسی و البته دیگر رشته‌های حوزه علوم انسانی و به همین خاطر آن را دانشی بین‌رشته‌ای (Interdisciplinary) دانسته‌اند. نظریه زبان ادبی را گاه به اشتباه «بوطیقا» می‌گویند، اگرچه بوطیقا معنی دیگری دارد.

نظریه ادبی در معنای مدرن آن اشاره به رویکردهای ادبی نوینی دارد که از اواسط دهه ۱۹۶۰ آغاز شده و پیش‌فرض‌های سنت ادبی کهن را مورد انتقاد قرار می‌دهد. بر طبق نظریات جدید، خوانش متن بخشی از تولید متن است؛ به عبارت دیگر، برخلاف گذشته که مؤلف اثر دارای اهمیت بود، اثر ادبی نمی‌تواند در مرحله خلق اولیه باقی بماند، بلکه خلق ثانویه آن در مرحله خوانش روی می‌دهد و مخاطبین اثر هستند که به متن، معنی می‌دهند.http://www.iep.utm.edu/literary

 جستارهای وابسته 
 سخن‌شناسی
 نظریه نمایشی

 منابع 

نظریه ادبی
رده:تفسیر (فلسفه)
رده:نظریه ارتباطات