قانون مبارزه با پول‌شویی

قانون مبارزه با پول‌شویی اصلی‌ترین قانون حاکم بر اقدامات ضد پول‌شویی (به انگلیسی: Anti Money Laundering یا AML) در ایران است. این قانون مشتمل بر دوازده ماده و هفت تبصره در جلسه علنی روز سه‌شنبه ۲ بهمن ۱۳۸۶ مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۸۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.متن کامل قانون مبارزه با پول‌شویی، سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (پیوند ).متن کامل قانون مبارزه با پول‌شویی، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (پیوند ).

 ایجاد شورای عالی مبارزه با پول‌شویی 
به موجب ماده ۴ این قانون، شورای عالی مبارزه با پول‌شویی به ریاست و مسئولیت وزیر امور اقتصادی و دارایی و با عضویت وزراء صنعت، معدن و تجارت، اطلاعات، کشور و رئیس بانک مرکزی برای هماهنگ‌سازی دستگاه‌های مربوط در گردآوری، پردازش و تحلیل اخبار، اسناد و مدارک، اطلاعات و گزارش‌های دریافتی، تهیه سامانه‌های اطلاعاتی هوش‌مند، شناسایی معاملات مشکوک و با هدف مقابله با جرم پول‌شویی تشکیل شد.

 مقررات پایین‌دستی 
از جمله مقررات پایین‌دستی که پیرو تصویب این قانون و برای اجرای مفاد آن وضع شدند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 آیین‌نامه اجرایی قانون مبارزه با پول‌شویی (۱۳۸۸)متن کامل آیین‌نامه اجرایی قانون مبارزه با پول‌شویی (۱۳۸۸)، سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (پیوند).
 تعیین ساختار و تشکیلات اجرایی شورای عالی مبارزه با پول‌شویی (۱۳۸۸)متن کامل تعیین ساختار و تشکیلات اجرایی شورای عالی مبارزه با پول‌شویی (۱۳۸۸)، سامانه ملی قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران (پیوند).

 منابع 

رده:پول‌شویی
رده:قوانین ایران
رده:قوانین و مقررات حسابداری در ایران
رده:دوره هفتم مجلس شورای اسلامی
رده:فساد در ایران