کورنینگ اینکورپوریتد

شرکت کورنینگ  یک شرکت چندملیتی آمریکاییِ فناوری است که در زمینهٔ شیشه، سرامیک و مواد و فناوری‌های مرتبط—از جمله اپتیک پیشرفته—تخصص دارد و محصولاتش عمدتاً در کاربردهای صنعتی و علمی به کار می‌روند. این شرکت در سال ۱۸۵۱ بنیان نهاده شد و در بیشتر تاریخ خود با نام Corning Glass Works شناخته می‌شد.

کورنینگ در سدهٔ بیستم به‌خاطر خطوط محصولات مصرفی خود شناخته می‌شد؛ از جمله CorningWare و ظروف پخت‌وپز ویژن (بر پایهٔ شیشه‌سرامیکِ Pyroceram)، ظروف سفرهٔ Corelle (Vitrelle) و ظروف پختِ شیشه‌ای پیرکس. این شرکت در سال ۱۹۹۸ با فروش «Corning Consumer Products Company» (که بعداً Corelle Brands نام گرفت) به باردن، از کسب‌وکار محصولات مصرفی خارج شد.

 کورنینگ پنج بخش اصلی کسب‌وکار داشت: فناوری‌های نمایش، فناوری‌های محیط‌زیستی، زیست‌علوم، ارتباطات نوری و مواد ویژه. کورنینگ در دو جوینت‌ونچر نیز دخیل بوده است: Dow Corning و Pittsburgh Corning. این شرکت در ژانویهٔ ۱۹۹۷، اسپین‌آفهای کوئست دایاگنوستیکس و Covance (اکنون Fortrea) را تکمیل کرد.

کورنینگ گوریلا گلس را توسعه می‌دهد و تولید می‌کند؛ شیشه‌ای که بسیاری از سازندگان تلفن‌های هوشمند از آن استفاده می‌کنند. این شرکت یکی از بزرگ‌ترین شیشه‌سازان جهان به‌شمار می‌رود.

کورنینگ از سال ۲۰۰۷ و پس از همکاری با استیو جابز برای توسعهٔ آیفون، یکی از تأمین‌کنندگان اصلی اپل بوده است.

کورنینگ چهار بار برای نوآوری‌های محصول و فرایند خود، مدال ملی فناوری و نوآوری را دریافت کرده است.

کورنینگ همچنان دفتر مرکزی جهانی خود را در کورنینگ، نیویورک حفظ کرده است. این شرکت در سال ۱۹۰۸ یکی از نخستین آزمایشگاه‌های پژوهش صنعتی را نیز در همان‌جا تأسیس کرد.
این شرکت همچنین به گسترش تأسیسات نزدیکِ تحقیق و توسعه و نیز فعالیت‌های مرتبط با خطوط محصولِ مبدل‌های کاتالیزوری و فیلتر ذرات دیزل ادامه می‌دهد.

کورنینگ پیشینهٔ طولانی در توسعهٔ اجتماعی دارد و به رهبران محلی اطمینان داده است که قصد دارد دفتر مرکزی خود را در زادگاه کوچکِ شمال نیویورک حفظ کند.

 تاریخچه 
بندانگشتی|چپ|یکی از نخستین عدسی‌های اپتیکیِ چراغ جلو با نام «Corning Conaphore». نسخهٔ شیشهٔ «Noviol» با رنگ زردِ گزینشی نشان داده شده است.

کورنینگ گلس ورکس در سال ۱۸۵۱ توسط آموری هاتن، در سامرویلِ ماساچوست و در ابتدا با نام «Bay State Glass Co.» بنیان‌گذاری شد.
این شرکت بعدها به ویلیامزبرگِ بروکلین منتقل شد و با نام «Brooklyn Flint Glass Works» فعالیت کرد. شرکت در سال ۱۸۶۸، تحت رهبری پسر بنیان‌گذار (Amory Houghton Jr.)، دوباره جابه‌جا شد و به محل نهایی خود—یعنی شهرِ هم‌نامش، کورنینگ در نیویورک—رفت.

در ۱۹۱۵، کورنینگ فرمولی بهبود‌یافته برای شیشهٔ مقاوم در برابر حرارت ساخت و در همان سال، پایرکس را به‌عنوان نخستین محصولات آشپزیِ مصرفی ساخته‌شده با شیشهٔ مقاوم در برابر دما معرفی کرد.

آینهٔ تلسکوپ  متعلق به مؤسسه فناوری کالیفرنیا در رصدخانه پالومار، در سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ توسط کورنینگ و از شیشهٔ بوروسیلیکاتِ کم‌انبساط ریخته‌گری شد.
در ۱۹۳۲، جرج الری هیل از کورنینگ خواست قطعهٔ اپتیکیِ لازم برای پروژهٔ پالومار را بسازد. تلاش قبلی برای ساخت این قطعه از کوارتزِ ذوب‌شده ناکام مانده بود. نخستین تلاش کورنینگ نیز به شکست انجامید، زیرا قطعهٔ ریخته‌گری‌شده حفره داشت. کورنینگ با استفاده از درس‌های آموخته‌شده، در ریخته‌گری نمونهٔ دوم موفق شد. پس از یک سال سردشدن—که طی آن قطعه تقریباً در یک سیلاب از بین رفت—در ۱۹۳۵ این قطعه تکمیل شد. نمونهٔ نخست اکنون در موزهٔ شیشهٔ کورنینگ نگهداری می‌شود.

در ۱۹۳۵، کورنینگ با شیشه‌سازِ بطری‌سازِ اوونز-ایلینوی یک جوینت‌ونچر تشکیل داد و شرکتی را پدید آورد که امروزه با نام اوونز کورنینگ شناخته می‌شود. اوونز کورنینگ در ۱۹۳۸ به‌عنوان شرکتی مستقل از کورنینگ جدا شد و در ۱۹۵۲ در بورس نیویورک عرضهٔ عمومی اولیه انجام داد.

بندانگشتی|راست|upright|آگهی سال ۱۹۱۷ برای عدسی چراغ جلوی Corning Conaphore (نشان‌داده‌شده در بالا)

این شرکت پس از جنگ جهانی دوم سابقه‌ای از نوآوری‌های علم‌محور داشت و راهبرد مدیریتی آن بر پژوهش و نوآوری «گسسته‌ساز» و «حسب تقاضا» در محصولات استوار بود.

در ۱۹۶۲، کورنینگ «Chemcor» را توسعه داد: یک شیشهٔ جلوی خودرویِ سخت‌کاری‌شده که طوری طراحی شده بود تا از شیشه‌های جلوی موجود نازک‌تر و سبک‌تر باشد و هنگام شکستن به دانه‌های ریز تبدیل شود و خطر آسیب‌دیدگی را کاهش دهد.
این شیشهٔ سخت‌کاری‌شده دارای لایهٔ بیرونیِ سخت‌شدهٔ شیمیایی بود و فرایند ساخت آن شامل «تبادل یونی» و یک «فرایند همجوشی» در کوره‌های ویژه‌ای می‌شد که کورنینگ در تأسیسات خود در کریستیانزبرگِ ویرجینیا ساخته بود.
کورنینگ این محصول را به‌عنوان جایگزینی برای شیشه‌های لمینیتِ خودرو توسعه داد تا به تأمین‌کننده‌ای در صنعت خودروسازی تبدیل شود.
پس از آن‌که Chemcor به‌عنوان شیشهٔ جانبی در تولید محدودِ خودروهای Plymouth Barracuda و Dodge Dart (سال ۱۹۶۸) نصب شد، شیشه‌های جلوی Chemcor در مدل سال ۱۹۷۰ خودروهای AMC Javelin و AMC AMX ساخت شرکت امریکن موتورز عرضه شد.
از آن‌جا که استانداردهای ایمنیِ اجباری برای شیشهٔ جلوی خودرو وجود نداشت، خودروسازان بزرگ انگیزهٔ مالی برای تغییر از محصولات ارزان‌ترِ موجود نداشتند.
در نتیجه، کورنینگ در ۱۹۷۱ پروژهٔ شیشهٔ جلوی خود را متوقف کرد، زیرا مشخص شد این پروژه یکی از «بزرگ‌ترین و پرهزینه‌ترین شکست‌ها»ی شرکت بوده است.
با این حال، مانند بسیاری از نوآوری‌های کورنینگ، فرایند منحصربه‌فرد تولید این شیشهٔ خودرویی بعدها احیا شد و امروز پایهٔ کسب‌وکار بسیار سودآورِ شیشهٔ LCD کورنینگ محسوب می‌شود.

در اواخر ۱۹۷۰، شرکت اعلام کرد که پژوهشگران رابرت دی. ماورر، دونالد کِک، پیتر سی. شولتس و فرانک زیمر موفق شده‌اند با دوپینگ شیشهٔ سیلیکا با تیتانیوم، یک کابل فیبر نوری با تضعیف نوریِ کم (۱۷ دسی‌بل بر کیلومتر) را نشان دهند.
چند سال بعد، آن‌ها با استفاده از اکسید ژرمانیم به‌عنوان دوپانتِ هسته، فیبری با تضعیف تنها ۴ دسی‌بل بر کیلومتر تولید کردند. چنین تضعیف‌های پایینی، فیبر نوری را برای مخابرات و شبکه رایانه‌ای عملی کرد و کورنینگ به تولیدکنندهٔ پیشروِ جهانیِ فیبر نوری بدل شد.

در ۱۹۷۷ توجه زیادی به پروژهٔ «Z Glass» کورنینگ معطوف شد. Z Glass محصولی بود که در لامپ‌های تصویر تلویزیون استفاده می‌شد. به‌دلیل مجموعه‌ای از عوامل—که دربارهٔ ماهیت دقیق‌شان اختلاف نظر وجود دارد—این پروژه زیانی سنگین در سود و بهره‌وری تلقی شد. سال بعد این پروژه تا حدی بهبود یافت. از این رخداد به‌عنوان مطالعهٔ موردی در مدرسهٔ کسب‌وکار هاروارد یاد شده است.

در ۱۹۹۸، بخش ظروف آشپزخانهٔ Corning Inc. که مسئول توسعهٔ پایرکس بود، به‌صورت اسپین‌آف از شرکت مادر جدا شد و با نام «Corning Consumer Products Company» فعالیت کرد؛ سپس به «Corelle Brands» تغییر نام داد. کورنینگ دیگر محصولات مصرفی تولید یا بازاریابی نمی‌کند و تنها محصولات صنعتی را دنبال می‌کند.

سود شرکت در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و هم‌زمان با رونق دات‌کام جهش کرد و کورنینگ با خرید شرکت مخابراتیِ Oak Industries و ساخت چندین کارخانهٔ جدید، فعالیت‌های مرتبط با فیبر را به‌طور چشمگیری گسترش داد.
شرکت همچنین وارد بازار فوتونیک شد و با هدف تبدیل شدن به تأمین‌کنندهٔ پیشروِ سامانه‌های کامل فیبرنوری، سرمایه‌گذاری سنگینی انجام داد. ناکامی در موفقیت در فوتونیک و فروپاشی حباب دات‌کام اثر بزرگی بر شرکت گذاشت و سهام کورنینگ تا ۱ دلار برای هر سهم سقوط کرد. با این حال،  شرکت پنج سال پیاپی بهبود عملکرد مالی را گزارش کرده بود.

 فناوری‌ها 
نقطهٔ عطف کورنینگ زمانی رخ داد که اپل از آن خواست برای آیفونِ در حال عرضهٔ خود، شیشهٔ نمایشگرِ مقاومی توسعه دهد. بعدها شرکت‌های دیگر نیز شیشهٔ گوریلا گلس آن را به کار گرفتند. در ۲۰۱۱، کورنینگ از گسترش تأسیسات موجود و ساخت یک تأسیسات «Gen 10» در مجاورت مجتمع تولیدی شارپ در ساکای، اوساکا (ژاپن) خبر داد.
زیرلایهٔ شیشهٔ LCD بدون فلزات سنگین تولید می‌شود. کورنینگ یکی از تولیدکنندگان پیشروی شیشهٔ مورد استفاده در نمایشگر کریستال مایع است.

شرکت همچنان در کارخانه‌های خود در ویلمینگتن و کنکورد (کارولینای شمالی) فیبر و کابل نوری برای صنعت ارتباطات تولید می‌کند. همچنین تولیدکنندهٔ عمدهٔ ادوات سرامیکیِ کنترل آلایندگی برای مبدل کاتالیزوری خودروها و کامیونت‌های بنزینی است. شرکت به‌دلیل سخت‌گیرانه‌تر شدن استانداردهای آلایندگی در آمریکا و سایر کشورها، در تولید محصولات سرامیکیِ کنترل آلایندگی برای موتورهای دیزل نیز سرمایه‌گذاری می‌کند.

در ۲۰۰۷، کورنینگ یک فیبر نوری با نام ClearCurve معرفی کرد که از فناوری نانوساختار برای تسهیل خم شدن با شعاع کم در نصب‌های FTTX بهره می‌برد.

بندانگشتی|راست|گوریلا گلس کورنینگ روی نمایشگر نوکیا ان۸ به کار رفته است.

گوریلا گلس—که از پروژهٔ Chemcor دههٔ ۱۹۶۰ منشأ گرفت—شیشهٔ نازکِ ورقه‌ایِ آلومینوسیلیکاتِ قلیاییِ بسیار مقاوم است که به‌عنوان شیشهٔ محافظِ روی نمایشگر، مقاومت در برابر خراش و دوام را در بسیاری از نمایشگرهای لمسی فراهم می‌کند.
به گفتهٔ کتاب Steve Jobs نوشتهٔ والتر آیزاکسن، گوریلا گلس در نخستین آیفونِ عرضه‌شده در ۲۰۰۷ استفاده شد.

در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۱، کورنینگ از «Corning Lotus Glass» رونمایی کرد؛ شیشه‌ای دوستدار محیط‌زیست و پربازده که برای نمایشگرهای OLED و LCD توسعه یافته است.

کورنینگ حدود ۱۰٪ از درآمد خود را صرف تحقیق و توسعه می‌کند و ۳۰۰ میلیون دلار آمریکا را برای گسترش بیشترِ تأسیسات پژوهشی Sullivan Park در نزدیکی دفتر مرکزی در کورنینگ (نیویورک) اختصاص داده است.http://findarticles.com/p/articles/mi_hb5558/is_200711/ai_n22054377. findarticles.com.

کورنینگ اینکورپوریتد سیلیکای ذوب‌شدهٔ با خلوص بالا تولید می‌کند که در سامانه‌های میکرولیتوگرافی به کار می‌رود، و نیز شیشه‌های کم‌انبساطی که در ساخت قطعات خام آینه‌های بازتابنده و پنجره‌های شاتل فضایی آمریکا استفاده می‌شود؛ همچنین در تولید شیشهٔ هنری استوبن نقش دارد. شمار تأسیساتی که از مخازن سنتیِ شیشهٔ مذاب استفاده می‌کنند در گذر زمان کاهش یافته است، اما شرکت همچنان توانایی تأمین انواع شیشه به‌صورت عمده یا محصول نهایی را حفظ کرده است.

کورنینگ در زمینه‌هایی مانند لیزرهای سبز، کاهش آلایندگی جیوه، میکرو‌راکتورها، فتوولتائیک و سیلیکون روی شیشه نیز پژوهش و توسعه انجام می‌دهد. از طریق بخش زیست‌علوم، این شرکت محصولاتی برای پشتیبانی از پژوهش‌های زیست‌علوم عرضه می‌کند، از جمله محصولات کشت سلول بنیادی.

در سپتامبر ۲۰۱۹ اپل اعلام کرد ۲۵۰ میلیون دلار در کورنینگ سرمایه‌گذاری می‌کند تا شیشهٔ مورد نیاز بسیاری از محصولاتش از جمله آیفون، اپل واچ و آیپد توسعه یافته و تولید شود. اگرچه هیچ‌یک از دو شرکت تأیید نکردند، این سرمایه‌گذاری می‌تواند برای توسعهٔ محصولات جدید در آینده به کار رود. اپل پیش‌تر در ۲۰۱۷ نیز ۲۰۰ میلیون دلار در کورنینگ سرمایه‌گذاری کرده بود.

در نوامبر ۲۰۲۴، کمیسیون اروپا اعلام کرد که کورنینگ تحت تحقیق دربارهٔ احتمال نقض قواعد ضدانحصار مرتبط با قراردادهای عرضهٔ انحصاری با تولیدکنندگان تلفن همراه و پردازشگران شیشهٔ خام قرار گرفته است؛ قراردادهایی که ممکن است رقابت در بازار شیشهٔ تخصصی تلفن همراه را محدود کند.

 فعالیت‌های دیگر 
کورنینگ حدود ۶۱٬۲۰۰ نفر را در سراسر جهان به کار گرفته و در سال ۲۰۲۱ فروش ۱۴٫۰۸ میلیارد دلار داشته است.
این شرکت سال‌های زیادی در فهرست ۵۰۰ شرکت بزرگ مجلهٔ فرچون حضور داشته و در سال ۲۰۱۵ رتبهٔ ۲۹۷ را کسب کرد.

با وجود آن‌که شرکت مدت‌هاست مالکیت عمومی دارد، جیمز آر. هاتن، نتیجهٔ نتیجهٔ بنیان‌گذار، از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷ رئیس هیئت‌مدیره بود. طی سال‌ها سهم مالکیت خانوادهٔ هاتن به حدود ۲٪ کاهش یافته است. وندل پی. ویکس از ۱۹۸۳ با شرکت بوده و  رئیس هیئت‌مدیره، مدیرعامل و رئیس شرکت بوده است.

کورنینگ در تاریخ بیش از ۱۶۰ سالهٔ خود، فرایندی برای تولید سریع و کم‌هزینهٔ لامپ‌ها ابداع کرد و از جمله شیشهٔ لامپ توماس ادیسون را توسعه داد. کورنینگ پس از آن‌که «Edison General Electric» در ۱۸۹۲ با شرکت تامسون-هوستون الکتریک ادغام شد، تأمین‌کنندهٔ شیشهٔ لامپ‌های جنرال الکتریک بود.
این شرکت از نخستین تولیدکنندگان عمدهٔ پنل‌های شیشه‌ای و قیف‌های لامپ تصویر تلویزیون بود، وایکور را (شیشهٔ مقاوم در دمای بالا با مقاومت زیاد در برابر شوک حرارتی) اختراع و تولید کرد، و محصولات پیرکس، CorningWare و ویژن (ظروف شیشه‌سرامیکی Pyroceram) و نیز ظروف بادوامِ Corelle را ابداع و تولید کرد. کورنینگ پنجره‌های برخی فضاپیماهای سرنشین‌دار آمریکا را ساخت و قطعهٔ خام شیشه‌ایِ آینهٔ اصلی تلسکوپ فضایی هابل را نیز تأمین کرد.

در ۱۹۸۲، کورنینگ عینک‌های آفتابی Chameleon و Serengeti را وارد بازار خرده‌فروشی کرد که در عدسی‌هایشان ترکیب اختصاصی فناوری‌های Photochromic و Spectral Control به کار رفته بود.

در ژوئیهٔ ۲۰۰۸، کورنینگ فروش کارخانه شیشهٔ استوبن به Steuben Glass LLC (وابسته به شرکت سرمایه‌گذاری خصوصی Schottenstein Stores Corporation) را اعلام کرد. استوبن بیش از یک دهه زیان‌ده بود و در پنج سال پیش از آن حدود ۳۰ میلیون دلار زیان داده بود.

در فوریهٔ ۲۰۱۱، کورنینگ شرکت MobileAccess Networks را خرید؛ شرکتی اسرائیلی که سامانه‌های آنتن توزیع‌شده توسعه می‌دهد و معمولاً در دانشگاه‌ها، ورزشگاه‌ها و فرودگاه‌ها برای پوشش بی‌وقفهٔ بی‌سیم استفاده می‌شود. MobileAccess Networks بخشی از واحد کسب‌وکار مخابرات کورنینگ شد.Corning to Acquire MobileAccess , Evelyn M. Rusli, The New York Times, ۱ فوریهٔ ۲۰۱۱
در ژوئیهٔ ۲۰۱۷، کورنینگ SpiderCloud Wireless را خرید.
در دسامبر ۲۰۱۷، کورنینگ تمام «3M Communication Market Division» را در معامله‌ای نقدی به ارزش تقریبی ۹۰۰ میلیون دلار خرید. این خرید در ۲۰۱۸ نهایی شد و بخش خریداری‌شده به واحد «Corning Optical Communications» پیوست.

 هیئت مدیره 
:
 Donald W. Blair: معاون اجرایی و مدیر مالی بازنشستهٔ NIKE, Inc.
 Leslie A. Brun: رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل Sarr Group
 Richard T. Clark: رئیس هیئت‌مدیره، رئیس و مدیرعامل بازنشستهٔ Merck & Co., Inc.
 Pamela J. Craig: مدیر مالی بازنشستهٔ Accenture plc.
 Robert F. Cummings, Jr.: نایب‌رئیس بازنشستهٔ بانکداری سرمایه‌گذاری در JPMorgan Chase & Co.
 Roger W. Ferguson Jr.: همکار برجستهٔ Steven A. Tananbaum در اقتصاد بین‌الملل، Council on Foreign Relations
 Thomas D. French: شریک ارشدِ بازنشسته (emeritus) در McKinsey & Company, Inc.
 Deborah A. Henretta: رئیس گروه بازنشستهٔ تجارت الکترونیک جهانی در Procter & Gamble Company
 Daniel P. Huttenlocher: رئیس (Dean) دانشگاه MIT
 Kurt M. Landgraf: رئیس و مدیرعامل بازنشستهٔ Educational Testing Service
 Kevin Martin: معاون سیاست عمومی ایالات متحده، Meta Platforms, Inc.
 Deborah D. Rieman: رئیس اجرایی بازنشستهٔ MetaMarkets Group
 Hansel E. Tookes II: رئیس هیئت‌مدیره و مدیرعامل بازنشستهٔ Raytheon Aircraft Company
 وندل پی. ویکس: رئیس هیئت‌مدیره، مدیرعامل و رئیس شرکت، کورنینگ اینکورپوریتد
 Mark S. Wrighton: استاد شیمی و رئیس بازنشستهٔ Washington University in St. Louis

 جستارهای وابسته 
 Corelle Brands LLC، نام بعدیِ زیرمجموعهٔ «Corning Consumer Products Company» که در ۱۹۹۸ به باردن فروخته شد؛ سپس در ۲۰۱۹ با Instant Brands ادغام شد.
 موزهٔ شیشهٔ کورنینگ
 کورنینگ، نیویورک
 خانوادهٔ هاتن
 Macor، شیشه‌سرامیکِ ماشین‌کاری‌پذیرِ توسعه‌یافته توسط کورنینگ
 روش Overflow downdraw، فناوری به‌کاررفته در کورنینگ برای تولید نمایشگرهای صفحه‌تخت

 پانویس 

 برای مطالعهٔ بیشتر 



 پیوند به بیرون 



رده:کورنینگ اینکورپوریتد
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۵۱ (میلادی) در ماساچوست
رده:برندهای آمریکایی
رده:شرکت‌های آمریکایی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۵۱ (میلادی)
رده:شرکت‌های فهرست‌شده در بورس نیویورک
رده:شرکت‌های رایانه‌ای ایالات متحده آمریکا
رده:شرکت‌های سخت‌افزار رایانه‌ای
رده:کورنینگ (نیویورک)
رده:شرکت‌های تولیدی نیویورک
رده:شرکت‌های تولیدی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۵۱ (میلادی)
رده:شرکت‌های فوتونیک
رده:شرکت‌های فناوری نیویورک (ایالت)
رده:شرکت‌های فناوری بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۵۱ (میلادی)
رده:تولیدکنندگان سیم و کابل
رده:شرکت‌های ساخت تجهیزات اپتیک در ایالات متحده آمریکا