جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا

جابه‌جایی بزرگ جانوری در قاره آمریکا 
به روندی گفته می‌شود مربوط به دوران پالئوسن که در آن با خشک شدن دریای جداکنندهٔ دو قارهی آمریکای شمالی از جنوبی و برآمدن باریکه پاناما به دلیل فعالیت‌های آتشفشانی، زیاگان ساکن در این دو قاره توانستند به سوی خشکی ایجادشده بروند. این تبادل گونه‌ای در نزدیک ۳ میلیون سال پیش در پلیوسن پسین به اوج خود رسید و هجوم جانوران و گوشتخوارسانان نیمکره شمالی به نیمکره جنوبی باعث انقراض تعداد زیادی از جانوران آمریکای جنوبی شد.

دو قاره آمریکای جنوبی و شمالی برای نزدیک به ۲۰۰ میلیون سال از هم جدا بودند. با پیوستن این دو قاره به هم، جانوران زیادی از جمله پستانداران، خزندگان، دوزیستان، بندپایان، پرندگان سخت‌پرواز یا ناپر، و حتی ماهیان آب شیرین دو سوی خشکی به طرف مقابل مهاجرت کردند. در این میان، جانوران آمریکای شمالی بر جنوبی پیروزی یافتند و جای آنان را در بسیاری مناطق این قاره گرفتند. تعداد اندکی از جانوران بومی آمریکای جنوبی توانستند جای پایی برای خود در بخش شمالی بیابند. از آن جمله آرمادیلو، صاریغ ویرجینیا، خفاش خون‌آشام، تشی، شیر کوهی، و شاه کرکس هستند.

 جستارهای وابسته 
 مبادله کلمبی
 صفحه کارائیب

 منابع 

رده:پلیوسن
رده:پیاسنزین
رده:تاریخ زمین‌شناختی زمین
رده:تاریخ طبیعی آمریکای جنوبی
رده:تاریخ طبیعی آمریکای شمالی
رده:تاریخ طبیعی آمریکای مرکزی
رده:تاریخ طبیعی قاره آمریکا
رده:زیست‌جغرافیا
رده:زیواگان آمریکای جنوبی
رده:زیواگان آمریکای شمالی
رده:زیواگان آمریکای مرکزی
رده:فهرست‌های زیواگان بر پایه قاره
رده:فهرست‌های مربوط به آمریکای جنوبی
رده:فهرست‌های مربوط به آمریکای شمالی
رده:فهرست‌های مربوط به آمریکای مرکزی
رده:نوزیستی
رده:زیواگان قاره آمریکا
رده:جانوران قاره آمریکا