ژان-لویی ترنتینیان

ژان-لویی ترنتینیان  (؛  – ) هنرپیشه اهل فرانسه و یکی از برجسته‌ترین بازیگران سینمای موج نو فرانسه بود.

 زندگی‌نامه 
او در طول شش دهه فعالیت حرفه‌ای در سینما، در کلاسیک‌های معروفی چون «قرمز» از سه‌گانه «سه رنگ» ساخته کریشتوف کیشلوفسکی، «دنباله‌رو» به کارگردانی برناردو برتولوچی و «مردی که دروغ می‌گوید» ساخته آلن رب‌گریه نقش‌آفرینی کرد و برای مردی که دروغ می‌گوید، در سال ۱۹۶۸ جایزه خرس نقره‌ای بهترین بازیگر را از جشنواره فیلم برلین دریافت کرد. ژان لویی ترنتینیان با حضور در فیلم فرانسوی «زِد» محصول سال ۱۹۶۹ به کارگردانی کوستا گاوراس، جایزه بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن ۱۹۶۹ را از آن خود کرد. آخرین‌بار در فیلم «عشق» ساخته میشائیل هانکه مقابل دوربین رفت.

ترنتینیان در طول سال‌های فعالیت هنری خویش پنج‌بار نامزد دریافت جایزه سزار – معروف به اسکار فرانسوی – شد و سرانجام با درام «عشق» در سال ۲۰۱۳ جایزه سزار بهترین بازیگر مرد را به خانه برد.

 زندگی شخصی و درگذشت 
ترنتینیان از خانواده ای ثروتمند بود. او برادرزاده لوئیس ترنتینیان قهرمان رقابت‌های اتوموبیل‌رانی بود که در سال ۱۹۹۳در حین تمرین در میدان رقابت‌های اتوموبیل‌رانی در پیکاردی، آمین (شهر) کشته شد. عموی دیگر او موریس ترنتینیان (۱۹۱۷–۲۰۰۵) یک راننده فرمول یک بود که برنده دو بار جایزه بزرگ موناکو شد و همچنین رقابت‌های ۲۴ساعته لمانز را برد. خود ژان لویی یک راننده مشتاق مسابقات رالی آماتور بود و در چندین رالی سطح بالا در دهه‌های ۱۹۷۰و ۱۹۸۰شرکت کرد، از جمله چندین دور مسابقات رالی قهرمانی جهان، او در رالی ۱۹۸۱مونت کارلو در کلاس خود به مقام اول رسید. ترنتینیان که در فضای مسابقات اتومبیل‌رانی و محدوده آن بزرگ شده بود، انتخاب طبیعی کلود للوش کارگردان فیلم برای ایفای نقش اصلی یک راننده اتومبیل‌رانی در فیلم یک مرد و یک زن در ۱۹۶۶ بود. او در ژوئن ۲۰۰۷بر اثر تصادف با موتور از ناحیه پا آسیب دید.

همسر اول اوا استفان آدران یک بازیگربود. همسر دوم او، نادین مارکوان، بازیگر، فیلمنامه‌نویس و کارگردان بود. آنها صاحب سه فرزند شدند: وینسنت، پائولین (که در سال ۱۹۶۹هنگامیکه نوزاد بود درگذشت)، و ماری ترنتینیان (۲۱ ژانویه ۱۹۶۲–۱ اوت ۲۰۰۳). ماری در ۱۷سالگی در کنار پدرش در تراس (فیلم ۱۹۸۰) یک برنامه اجرا کرد و بعدها به یک بازیگر موفق تبدیل شد. او در سن ۴۱سالگی توسط دوست پسرش، برتراند کانتات، نوازنده راک، در اتاق هتلی در ویلنیوس، لیتوانی کشته شد.

ترنتینیان در ۲۰۱۸، اعلام کرد که به سرطان پروستات مبتلا شده‌است و به دنبال درمان نخواهد بود. در نوامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که او به تدریج در حال از دست دادن بینایی خود است و وضعیت سلامتی وی رو به زوال می‌رود. ژان لویی ترنتینیان روز جمعه ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ در سن ۹۱ سالگی در خانه‌اش در اوزه، فرانسه درگذشت.

 گزیدهٔ فیلم‌شناسی 
 سالعنوان فیلم نقش کارگردان توضیحات۱۹۵۶قانون کوچه‌هاایو ترگیهرالف حبیبو خدا زن را آفریدمیشل تاردیوروژه وادیم۱۹۵۹روابط خطرناکدانسنیروژه وادیمتابستان خشنکارلو کارمولیوالریو زورلینی۱۹۶۰استرلیتسسگور جونیورآبل گانس۱۹۶۲نبرد در جزیرهکلمان لسهآلن کاوالیهزندگی آسانروبرتو ماریانیدینو ریسی۱۹۶۵آدمکشان کوپهاریک گراندنکوستا گاوراس۱۹۶۶یک مرد و یک زنژان لویی دورککلود للوش۱۹۶۸ماده آهوانپل توماکلود شابرولسکوت بزرگسکوتسرجو کوربوچیعشق من، عشق منونسان فالزنادین ترنتینیانمردی که دروغ می‌گوید ژان رابین / بوریس واریساآلن رب‌گریهجشنواره فیلم برلین — جایزه خرس نقره‌ای برای بهترین بازیگر۱۹۶۹لیبرتینکارلو د مارکیپاسکواله فستا کامپانیلهآمریکاییبرونوکارلو د مارکیزدکریستوس سارتزتاکیسکوستا گاوراسبهترین بازیگر مرد جشنواره فیلم کنشبی نزد خانم مدژان لوییاریک رومر۱۹۷۰دنباله‌رومارچلو کلریچیبرناردو برتولوچیولگردسیمون دورککلود للوش۱۹۷۱بدون انگیزه آشکاراستفان کارلافیلیپ لابرو۱۹۷۱تریاک و چوب دستیشودیهاحمد راشدی۱۹۷۲سوءقصدفرانسوا دارینایو بواسه۱۹۷۲مرد مقتوللوسین بلونژاک دری۱۹۷۳قطارژولین ماروایورپیر گرانیه-دفر۱۹۷۴سرخوردن تدریجی لذتافسر پلیسآلن رب‌گریهویلن‌های مجلس رقصمیشلمیشل دراشرازداوید داگررابرت آنریکوگوسفند هارنیکلا مالهمیشل دوویل۱۹۷۵داستان یک پلیسامیل بویسونژاک دری۱۹۷۵زن یکشنبهلوئیجی کومنچینی۱۹۷۷مسافرانالکس موانوسرژ لوروای۱۹۷۸پول دیگرانهانری رنیهکریستین دو شالونژ۱۹۸۰تراسانرکو دورسیاتوره اسکولاشما را دوست دارمژولینکلود بری۱۹۸۱شور عشقدکتراتتوره اسکولاآب‌های ژرفویک آلنمیشل دویلمالویلفولبرکریستین دو شالونژ۱۹۸۳زنده باد یکشنبهژولین ورسفرانسوا تروفوزیر آتشمارسل ژازیراجر اسپاتیسوود۱۹۸۴زنده باد زندگیفرانسوا گوشهکلود للوش۱۹۸۵رفتن و بازگشتنرولاند ریویرکلود للوشقرار ملاقاتاسکراتسلرآندره تشینه۱۹۸۶یک مرد و یک زن: ۲۰ سال بعدژان لویی دورککلود للوشزن زندگیمپیررژی وارگنیهنامزد - جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد۱۹۸۹هتل بونکر پالاسهلمآنکی بیلال۱۹۹۱سپاس، زندگیافسر اس اسبرتران بلیه۱۹۹۴سه رنگ: سرخژوزف کرنکریشتوف کیشلوفسکینامزد — جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول مرد۱۹۹۵شهر بچه‌های گمشدهصداژان پیر ژونه و مارک کاروفیستاسرهنگ مازاگوالپیر بوترننامزد — جایزه سزار بهترین بازیگر نقش اول مرد۱۹۹۶قهرمان تودارآلبر دهوس (بزرگسال)ژاک اودیار۱۹۹۸آنهایی که مرا دوست دارند می‌توانند سوار قطار بشوند لوسین امریش /ژان باتیست امریشپاتریس شرونامزد — جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد۲۰۰۳ژانی و جانآقای کانونساموئل بانشتری۲۰۱۲عشقژرژمیشائل هانکهجایزه سزار برای بهترین هنرپیشه مردجایزه فیلم اروپا برای بهترین هنرپیشه مردجایزه لومیر مطبوعات خارجی برای بهترین هنرپیشه مردنامزد—جایزه اینترنشنال سینه فیل سوسایتی برای بهترین هنرپیشه مردنامزد—جایزه فیلم کریتیکس سرکل لندن برای هنرپیشه سال

 جوایز 
 ۱۹۶۸- خرس نقره‌ای بهترین بازیگر برای فیلم مرد دروغگو
 ۱۹۶۹ - بهترین بازیگر جشنواره فیلم کن برای فیلم زد
 ۱۹۷۲ - دیوید دی دوناتلو - جایزهٔ ویژه
 ۲۰۱۲ - جوایز فیلم اروپا - بهترین بازیگر برای فیلم عشق
 ۲۰۱۳ - جایزه سزار - بهترین بازیگر برای فیلم عشق

ترنتینیان پنج بار نامزد دریافت جایزه سزار در سال‌های ۱۹۸۷، ۱۹۹۵، ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، و ۲۰۱۳ شد.

 منابع 



 پیوند به بیرون 


 Jean-Louis Trintignant biography on newwavefilm.com
 Jean-Louis Trintignant at New Wave Film

رده:اهالی وکلوز
رده:بازیگران مرد تئاتر اهل فرانسه
رده:بازیگران مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:بازیگران مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل فرانسه
رده:بازیگران مرد فیلم اهل فرانسه
رده:بازیگران مرد فیلم‌های وسترن اسپاگتی
رده:برندگان جایزه سزار بهترین بازیگر مرد
رده:برندگان جایزه فیلم اروپا برای بهترین بازیگر مرد
رده:برندگان جایزه لومیر بهترین بازیگر نقش اول مرد
رده:برندگان خرس نقره‌ای بهترین بازیگر مرد
رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:رانندگان مسابقه ۲۴ ساعته لو مان
رده:زادگان ۱۹۳۰ (میلادی)
رده:فیلم‌نامه‌نویسان اهل فرانسه
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل فرانسه
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد
رده:کارگردانان فیلم اهل فرانسه
رده:نویسندگان مرد اهل فرانسه
رده:برندگان جشنواره فیلم کن برای بهترین بازیگر مرد
رده:درگذشتگان به علت سرطان در فرانسه
رده:درگذشتگان به علت سرطان پروستات