پیشگیری پس از مواجهه

پیشگیری پس از مواجهه درمان به وسیله پیشگیری پزشکی است که بلافاصله پس از در معرض قرار گرفتن به بیماری و برای جلوگیری از عفونت یا گسترش آن انجام می‌شود.

 هاری 
پیشگیری پس از مواجهه اثر بسیار مثبتی بر روی هاری به وسیله گزیدگی یک حیوان هار دارد و دوره درمان شامل تزریق مرتب چند واکسن و پادتن می‌شود.

 HIV 
بندانگشتی|یکی از داروهای پیشگیری پس از مواجهه
پیشگیری پس از مواجهه دوره استفاده از ضدویروس است که در طول ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از در معرض قرار گرفتن خون یا ترشحات تناسلی آلوده به HIV تجویز شده باشد. استفاده از زیدوودین به تنهایی خطر ابتلا به عفونت HIV از طریق تزریق سرنگ را تا پنج برابر کاهش می‌دهد. این درمان بعد از تجاوز جنسی و هنگامی که فرد متجاوز به عنوان مبتلا به HIV شناخته شده توصیه می‌شود، جای بحث دارد. اما در مواقعی که وضعیت HIV نامعلوم است، برنامه‌های درمانی فعلی معمولاً از لپیناویر/ریتوناویر و لمیودین/زیدوودین یا تنوفوویر/امتریسیتابین برای درمان استفاده می‌کنند و می‌تواند خطر را به میزان بیشتری کاهش دهند. طول دوره درمان معمولاً چهار هفته است و اغلب با عوارض جانبی (در حدود ۷۰٪ از موارد زیدوودین که شامل ۲۴٪ تهوع، ۲۲٪ خستگی، ۱۳ درصد روان پریشی و ۹٪ سردرد می‌شود) همراه هستند.

 جستارهای وابسته 
 پیشگیری پیش از مواجهه

 منابع 

رده:ایدز
رده:پیشگیری از اچ‌آی‌وی/ایدز
رده:درمان