دولت فلنسبورگ

دولت فلنسبورگ (به آلمانی: Flensburger Regierung) یا کابینهٔ فلنسبورگ، آخرین دولت رسمیِ آلمان نازی بود که در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم در اروپا تشکیل شد و از ۲ تا ۲۳ مهٔ ۱۹۴۵ فعالیت می‌کرد. این دولت عملاً پس از خودکشی آدولف هیتلر شکل گرفت و تا هنگامی که اعضای آن به‌دست نیروهای متفقین دستگیر شدند ادامه داشت.  

پس از خودکشی هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، وصیت‌نامهٔ او تعیین کرد که کارل دونیتس به‌عنوان رئیس‌جمهور (Reichspräsident) و فرمانده کل قوای آلمان انتخاب شود. در دولت جدید، لوتس شورین فون کروسیک به‌عنوان وزیر ارشد یا مقام اجرایی اصلی دولت (معادل صدراعظم) فعالیت کرد و دولت به نام «کابینهٔ Schwerin von Krosigk» نیز شناخته می‌شد.  

دونیتس دولت را در شهر فلنسبورگ در شمال آلمان، نزدیک به مرز دانمارک، متمرکز ساخت و تلاش کرد تا بخش‌های باقیمانده از ساختار دولتی را حفظ کند، گرچه قدرت اجرایی واقعی این حکومت بسیار محدود بود و عمدتاً مربوط به مدیریت امور جاری دستگاه دولتی در زمانی بود که آلمان در حال فروپاشی نظامی بود.  

در ۸ مه ۱۹۴۵، ارتش آلمان بدون قید و شرط تسلیم متفقین شد و این دولت نیز از آن زمان کارکرد اجرایی خود را از دست داد، هرچند جلسات آن ادامه یافت تا اینکه اعضای آن در ۲۳ مهٔ ۱۹۴۵ توسط نیروهای بریتانیایی دستگیر شدند و رسماً منحل گردید.  

این دولت بیشتر به‌عنوان دولت موقت و نمایشی نازی‌ها در واپسین روزهای جنگ اروپا شناخته می‌شود و هیچ‌گونه مشروعیت قانونی مطابق با قانون اساسی آلمان نداشت، زیرا رژیم پیشین در حال فروپاشی کامل بود و نیروهای متفقین ادارهٔ کشور را عملاً در دست گرفتند.  

 اعضای کابینهٔ دولت فلنسبورگ 

دولت فلنسبورگ که بین ۲ تا ۲۳ مهٔ ۱۹۴۵ فعال بود، کابینه‌ای کوچک و موقت متشکل از چند تن از اعضای ارشد دولت و رژیم آلمان نازی بود. این کابینه به رهبری کارل دنییتس به‌عنوان رئیس‌جمهور (Reichspräsident) و لوتس گراف شورین فون کروسیک (Lutz Graf Schwerin von Krosigk) به‌عنوان «وزیر ارشد» (Leading Minister) مدیریت می‌کرد؛ هرچند قدرت اجرایی واقعی آن پس از تسلیم بدون قید و شرط ارتش آلمان در ۸ مهٔ ۱۹۴۵ بسیار محدود شد و ادامهٔ کار آن تا ۲۳ مه بیشتر جنبهٔ اداری داشت و در نهایت با دستگیری اعضا توسط نیروهای بریتانیایی منحل گردید.

در منابع تاریخی معتبر، ترکیب کابینهٔ فلنسبورگ چنین ذکر شده‌است:

 کارل دنییتس — رئیس‌جمهور (Reichspräsident) و وزیر جنگ؛ فرمانده عالی نیروهای آلمان و شخصیت کلیدی در تداوم دولت پس از پایان جنگ. این مقام به‌طور رسمی ریاست کشور را بر عهده داشت، اگرچه نیروهای متفقین قدرت واقعی را در دست گرفتند.  
 لوتس گراف شورین فون کروسیک — وزیر ارشد (Leading Minister)، وزیر امور خارجه و وزیر دارایی؛ از چهره‌های کهنه‌کار دولتی که پیش از آن نیز در دوره‌های مختلف وزارت مالیه را بر عهده داشت و در این دولت به‌عنوان نخست‌وزیر موقت (یا صدراعظم غیررسمی) عمل کرد.  
 ویلهلم اشتوکارت — وزیر کشور (Interior) و وزیر فرهنگ؛ از اعضای سابق دولت هیتلری که در دولت فلنسبورگ مسئولیت بخش‌های داخلی و فرهنگی را بر عهده گرفت.  
 آلبرت شبِر — وزیر صنعت و تولید جنگی؛ شخصی که قبلاً در مقام وزیر تسلیحات و تولید در آلمان نازی خدمت کرده بود و نقش محدودی در مدیریت صنعتی کابینهٔ موقت ایفا نمود.  
 هربرت باکه — وزیر غذا، کشاورزی و جنگل‌ها؛ یکی از اعضای بلندپایهٔ رژیم که مسئولیت بخش کشاورزی و تأمین غذا در دوران بحرانی را داشت.  
 فرانتس زلدته — وزیر کار و امور اجتماعی؛ از اعضای قدیمی حزب که سمت وزارت کار را در دولت موقت به‌عهده داشت.  
 یولیوس دورپمولر — وزیر پست و ارتباطات؛ وظیفهٔ مدیریت خدمات پستی و ارتباطی در دورهٔ دولت فلنسبورگ را بر عهده داشت.

این ترکیب نشان‌دهندهٔ تلاش برای حفظ حداقلی از ساختار حکومتی در مقطع فروپاشی نهایی آلمان نازی بود، اگرچه اکثر این افراد در ادامه پس از انحلال دولت بازداشت، محاکمه یا از عرصهٔ سیاسی حذف شدند. به‌عنوان مثال، لوتس گراف شورین فون کروسیک که پیش از آن از سال ۱۹۳۲ وزیر دارایی بود، بعدها در دادگاه‌های پس از جنگ به ۱۰ سال حبس محکوم شد و پس از آزادی به‌عنوان نویسنده فعالیت کرد.
 منابع 

رده:انحلال‌های ۱۹۴۵ (میلادی) در آلمان
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:ایالت‌ها و قلمروهای منحل‌شده در ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۴۵ (میلادی) در آلمان
رده:دولت آلمان نازی
رده:دولت‌های موقت
رده:فلنسبورگ
رده:کابینه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:کابینه‌های منحل‌شده در ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:کشورهای پیشین در اروپا