میشل نی

میشل نی (۱۰ ژانویه ۱۷۶۹–۷ دسامبر ۱۸۱۵) که به عنوان مارشال نی هم مشهور است، مارشال امپراتوری و فرمانده نظامی در جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بود. او یکی از ۱۸ مارشال بزرگ دورهٔ حکومت ناپلئون به‌شمار می‌رفت، منصبی که توسط ناپلئون اول ایجاد گردیده بود. نی از جانب سربازانش؛ لِه روژو یا سرخ چهرهLe Rougeaud نامیده می‌شد. ناپلئون بعدها به وی لقب لوبغا دیو غا (شجاع‌ترین دلیران) اعطاء کرد به دلیل اینکه گفته می‌شود او آخرین سرباز فرانسوی بود که خاک روسیه را ترک کرد. او در ۱۸۱۵ میلادی پس از آنکه تلاش کرد شورشی علیه نیروهای سلطنت‌طلب ضد امپراتوری فرانسه به راه اندازد، اعدام شد.

مارشال نی در نبرد واترلو با سواره نظام تحت فرمانش، توپخانه انگلیسی‌ها را از کار انداخت. هر چند، این انتقاد به او وارد است که برای به‌کارگیری همان توپخانه علیه نیروهای انگلیسی اقدام قاطع و به موقعی به عمل نیاورد.Markham 2003, p. 276. در طول نبرد، ۵ اسب جنگی که وی سوار آنها بود کشته شدند. بسیاری از سربازان و ناظران گزارش دادند که نی، در جستجوی مرگ بود اما مرگ از او می‌گریخت."venez voir comment meurt un maréchal de France!" .

پس از افول ستارهٔ اقبال ناپلئون و تبعید او به جزیره سنت هلن که مصادف با بازگشت حکومت سلطنتی بوربون‌ها و لوئی هجدهم در فرانسه بود، مارشال نی به اتهام خیانت توسط محکمه سلطنتی به تیرباران محکوم شد. وی از بستن چشم‌بند امتناع ورزید و دادگاه به او اجازه داد که خودش دستور شلیک برای جوخه را صادر نماید.At his execution he refused to wear a blindfold and was allowed to give the order to fireTsouras 2005, p. 245.

 نگارخانه 

 یادداشت‌ها 

 منابع 
 Michel Ney

رده:اعدام‌شدگان اهل فرانسه
رده:افراد فرانسوی آلمانی‌تبار
رده:اهالی زارلوئیس
رده:درگذشتگان ۱۸۱۵ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
رده:رهبران نظامی اعدام‌شده
رده:زادگان ۱۷۶۹ (میلادی)
رده:فراماسون‌های اهل فرانسه
رده:فرماندهان در گارد امپراتوری فرانسه
رده:فرماندهان سواره‌نظام
رده:فرماندهان فرانسوی جنگ‌های ناپلئونی
رده:فیلد مارشال‌های فرانسه
رده:مدفونان در پر-لاشز