می‌اندیشم پس هستم

می‌اندیشم، پس هستم یا فکر می‌کنم، پس هستم  جملهٔ معروف رنه دکارت، فیلسوف فرانسوی، است. این جمله که ابتدا در رساله گفتار در روش و سپس در اصول فلسفه آمده‌است، اولین اصل دکارت است که با تکیه بر آن فرضیه مابعدالطبیعه (متافیزیک) خود را در کتاب تأملات در فلسفه اولی بنیان نهاد و «اعتمادبه‌نفس» را به عنوان اصالت در علم فلسفه گنجاند. محتوای این جمله از نوع استنتاج منطقی نیست، بلکه نوعی شهود عقلی است.نوع و نحوه گذر از «فکر می‌کنم» به «هستم» در کوجیتو

 ترجمه و تلفظ 
تلفظ اصلی، «کوگیتو ارگو سوم» است، ولی در فارسی بیشتر از گویش فرانسوی کوژیتو … استفاده می‌شود. ترجمه «من فکر می‌کنم، پس کسی هستم» امانت‌دارانه نیست بلکه با اضافه کردن «کسی» معنی را به نوعی باز کرده، در صورتی که «هستی = بودن» و «کسی بودن = شخصیت» تفاوت بسیاری با یکدیگر دارند. دکارت در آثار اولیه خود می‌گوید: «ego cogito, ergo sum» که همان من می‌اندیشم … است ولی بعدها «من» از جمله حذف شده‌است.

 جستارهای وابسته 
 انسان معلق
 نفس‌گرایی

 منابع 

 آثار فلسفی رنه دکارت، کتاب دوزبانه آلمانی/فرانسوی، نشر بنگاه Felix Meiner هامبورگ، ۱۹۹۶، بخش ۴، ص ۵۵

رده:دانش
رده:اندیشه
رده:برهان‌های فلسفی
رده:تاریخ آموزش
رده:تاریخ ایده‌ها
رده:تاریخ علم
رده:رنه دکارت
رده:عبارت‌های فلسفی لاتین
رده:کیفیت‌های ذهنی
رده:گفتاوردهای ادبیات
رده:گفتاوردهای لاتین
رده:مسئله‌های فلسفی
رده:مفاهیم معرفت‌شناسی
رده:مفاهیم در متافیزیک
رده:نظریه‌های متافیزیک
رده:نوواژه‌های سده ۱۷ (میلادی)
رده:برهان‌ها در فلسفه ذهن
رده:مفاهیم فرافلسفه
رده:مفهوم‌های فلسفه ذهن
رده:مفاهیم فلسفه علم
رده:نظریه‌های شناخت‌شناسی
رده:متافیزیک ذهن
رده:هستی‌شناسی
رده:مفاهیم روان‌شناسی
رده:نظریه‌های ذهن
رده:فلسفه غربی