زبان خوانساری

زبان خوانساری یکی از زبان‌های ایران مرکزی که در شاخهٔ زبان‌های ایرانی غربی قرار می‌گیرد. گویشوران این زبان اصیل در حدود ۲۱٬۱۰۰ نفر تخمین زده شده‌است و منطقهٔ پرتکلم آن خوانسار در استان اصفهان گفته می‌شود.آشنایی با زبان خوانسازی Ethnologue

گویش یا زبان خوانساری از زبان‌های ایرانی مرکزی و شاخه‌ای از زبان‌های ایرانی غربی شمالی و بالاخره شاخه‌ای از زبان‌های هند و اروپایی است. سازمان یونسکو به‌دلیل کاهش شدید گویش‌وران این زبان به‌دلیل مهاجرت از خوانسار یا نفوذ رسانه‌ها، آن را ازجمله زبان‌های درحال خطر اعلام کرده‌است. مردم خوانسار لهجه خاصی ندارند، ولی دارای گویش مستقل خوانساری هستند که این گویش ریشه در زبان فارسی باستان و عبری داشته و از قبل از اسلام در این شهرستان رایج بوده‌است.

زبان خوانساری بسیار تحت تاثیر حضور یهودیان خوانسار از زمان هخامنشیان تا امروز بوده و دارای وجوه و اشتراکات بسیاری با این زبان است.

 مقایسه با زبان فارسی 
 زبان فارسی زبان خوانساری زبان فارسی  زبان خوانساری سفید  اسپید  بزرگ  مُسَّر mossar داماد  زوما  کوچک کیسَّر دانستنزون  سیب  سو sow مادر  مانی  خاله هاله دختر  دِت  پسر پیر سوراخ هُل hole بچه  وِچَه آب  اُو  مرغ  کَرکسگاسپهرفیقپرسیب زمینیسوخاکیبروبَشآبجیاواجی - اباجیبیابورهدرگیر کار بودنبیدِرپِژارتَههستمهانخانهکیَّهموشمیششلوار(تنبان)تِمّون temmoonدیروزهِزِهآلوهُل کُشتَهزمینرَضگفتمبَم واتگفتیبَد واتگفتبَژ واتگفتیمبَمون وات

 منابع 

رده:زبان‌های ایران
رده:زبان‌های در خطر
رده:زبان‌های ایران مرکزی