شهرستان فاریاب

شهرستان فاریاب یکی از شهرستان‌های استان کرمان ایران است. مرکز این شهرستان، شهر فاریاب است.

این شهرستان در تاریخ ۶ بهمن ۱۳۸۹ از شهرستان کهنوج جدا شد و مستقل گردید.

 موقعیت جغرافیایی 

شهرستان فاریاب از شمال شرقی تا شمال با شهرستان جیرفت، از شمال غربی با شهرستان ارزوئیه، از غرب با شهرستان حاجی‌آباد و از جنوب با شهرستان رودان استان هرمزگان و از شرق با شهرستان کهنوج همسایه است.

 جمعیت 
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت شهرستان فاریاب برابر با ۳۴٬۰۰۰ نفر بوده است.

 تقسیمات کشوری 
شهرستان فاریاب دارای ۲ بخش، ۴ دهستان و ۲ شهر به نام‌های زیر است:

 شهرستان فاریاب 
بخشمرکز بخشجمعیت بخش ۱۳۹۵نام دهستانمرکز دهستانجمعیت دهستان ۱۳۹۵شهرجمعیت شهر ۱۳۹۵مرکزیفاریاب۱۶٬۹۵۲ نفرمهروئیهمهروئیه پایین ۶٬۸۸۴ نفرفاریاب۴٬۸۶۳ نفرگلاشکردفاریاب ۵٬۲۰۵ نفرهورهور پاسفید۱۷٬۰۴۸ نفرهورهور پاسفید ۱۲٬۴۲۵ نفرهور پاسفید۶۳۷ نفرزهمکانزهمکان ۳٬۹۸۶ نفر

 زیست‌بوم 
شهرستان فاریاب دارای زیست‌بومی غنی است که گونه‌های خاص جانوری (مانند آهو ،خرگوش ،گورخر ایرانی، خرس ،قوچ و میش، کمنزیل، تیهو و هوبره) و گیاهی (مانند کهور، کنار، بنه وحشی، بابونه و آویشن) در دامنهٔ کوه‌های زهمکان، منطقه حرمه، جنگل مهروئیه (بزرگ‌ترین جنگل کهور جهان)، پاگدار و کلمرز و گلاشکرد و دره شور وجود دارد. متأسفانه تخریب و شکار بی‌رویه، زیست‌بوم این مناطق را در معرض نابودی قرار داده است و همچنین از مناطق و طبیعت بکر و دست نخورده روستای سوزوئیه نام برد که شامل جنگل‌های بادام کوهی و درختان سرو و بنه وحشی و گیلاس وحشی نامبرد و انواع پرنده‌های کبک و تیهو و انواع کل‌های وحشی که با شکار بی‌رویه و عدم رسیدگی مسولین در حال نابودی هست.

 کشاورزی 
محصولات کشاورزی این شهرستان شامل محصولات جالیزی (هندوانه، خیار سبز، گوجه‌فرنگی ،لوبیا سبز و کدو)، غلات(گندم، جو، عدس و ذرت)، مرکبات (چون پرتقال، لیمو، گریپ فروت و نارنج) و همچنین خرما، پیاز، سیر و زرد آلو، انار و گردو می‌باشد.

 معادن 
شهرستان فاریاب دارای معادن غنی نظیر کرومیت، طلا، مس و آهن می‌باشد؛ از جمله می‌توان به معادن کرومیت سبزان و معدن طلای زرترشت زهمکان و معادن کوچک سنگ سفید سوزوئیه و سنگ گارنت سوزوئیه اشاره نمود.

 قلعه گلاشگرد 
قلعه تاریخی با وسعتی حدود ۱۲۰۰ مترمربع در روستای گِلاشگرد شهرستان فاریاب واقع شده و بر پایه بررسی‌های باستان‌شناسی صورت‌گرفته این روستا از هزاره چهارم پیش‌از میلاد سکونت‌گاه انسان بوده و در عصر مفرغ و در ادوار تاریخی ایران سکونت در این روستا تداوم داشته است. قلعه تاریخی گلاشگرد در دهنه شور و بر فراز یک پشته مسلط بر دره در دوره صفویه و بعد از آن بنا شده و موقعیت قابل ملاحظه‌ای در برقراری امنیت مسیر راه‌های جنوبی به فلات ایران داشته است.1.
سارا سلطانی. آغاز مرمت قلعه گِلاشگرد شهرستان فاریاب. ایسنا. Published November 9, 2024. Accessed November 11, 2024. https://www.isna.ir/news/1403081913472/آغاز-مرمت-قلعه-گلاشگرد-شهرستان-فاریاب

 منابع 


رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در ایران
فاریاب