آباد

آباد واژه‌ای در زبان‌های ایرانی از کلمه پهلوی آپاتان، شاید مرکب از آو + پاته باشد.

واژه آباد مرکب از آب + پسوند مکان ساز (اد) و به معنای جایی که دارای آب است می باشد.

آباد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
 آباد (تنگستان) روستایی در استان بوشهر
 آباد (بهبهان)
 -آباد پسوندی فارسی که در نام بسیاری از مکان‌های آسیای غربی، مرکزی و جنوبی دیده می‌شود.

رده:صفحه‌های ابهام‌زدایی مکان‌ها