پادشاه ایتالیا

پادشاه ایتالیا (rex Italiae در لاتین و re d'Italia در ایتالیایی) عنوانی است که توسطِ بسیاری از حاکمان شبه جزیره ایتالیا و پس از سقوط امپراتوری روم به کار برده شده‌است. به‌هرحال از قرن ششم میلادی به بعد، هیچ یک از پادشاهان ایتالیا بر تمام شبه جزیره تسلط نداشتند تا آن که ویکتور امانوئل دوم در سال ۱۸۷۰ میلادی رم را فتح کرد و ایتالیا را به وحدت رساند.

 حکومت‌ها 
 پادشاهی ناپل (۱۲۸۲–۱۷۹۹)، (۱۷۹۹–۱۸۱۶)
 پادشاهی ساردنی (۱۷۲۰–۱۸۶۱)
 پادشاهی اتروریا (۱۸۰۱–۱۸۰۷)
 پادشاهی سیسیل (۱۱۳۰–۱۸۱۶)
 دوک‌نشین بزرگ توسکانی (۱۵۶۹–۱۸۰۱)، (۱۸۱۵–۱۸۵۹)
 دوک‌نشین پارما (۱۵۴۵–۱۸۰۲)، (۱۸۱۴–۱۸۵۹)
 دوک‌نشین میلان (۱۹۶۵–۱۷۹۷)
 دوک‌نشین لوکا (۱۸۱۵-۱۸۴۷)
 جمهوری ونیز (۶۹۷–۱۷۹۶)
 جمهوری فلورانس (۱۱۱۵–۱۵۳۲)
 جمهوری جنوا (۱۳۴۷-۱۷۶۸)
 ایالات پاپی (۷۵۴–۱۸۷۰)
 پادشاهی ایتالیا (۱۸۶۱–۱۹۴۶)

 منابع 

 ویکی‌پدیا انگلیسی King of Italy

رده:پادشاهی در ایتالیا
رده:تاریخ سیاسی ایتالیا
رده:شاهان ایتالیا
رده:فهرست‌های پادشاهان
رده:فهرست‌های نجیب‌زادگی ایتالیا