تونی کولت

تونی کولِت (؛ زادهٔ ۱ نوامبر ۱۹۷۲) بازیگر استرالیایی است. او نخستین نقش سینمایی خود را در سال ۱۹۹۲ در فیلم اسپاتسوود بازی کرد. نقش موفقیت‌آمیز او در درام کمدی عروسی موریل (۱۹۹۴) بود که نامزدی جایزه گلدن گلوب را برای او به ارمغان آورد. کولت برای بازی در فیلم مهیج حس ششم (۱۹۹۹) مورد تحسین قرار گرفت و نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد.

کولت برای بازی در کمدی رمانتیک درباره یک پسر (۲۰۰۲) و درام کمدی میس سان‌شاین کوچولو (۲۰۰۶) نامزد جایزه بفتای بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. دیگر فیلم‌های او شامل اما (۱۹۹۶)، معدن طلای مخملی (۱۹۹۸)، ساعت‌ها (۲۰۰۲)، داستان ژاپنی (۲۰۰۳)، در موقعیت او (۲۰۰۵)، شب وحشت (۲۰۱۱)، راه، راه بازگشت (۲۰۱۳)، کرمپوس (۲۰۱۵)، موروثی (۲۰۱۸)، چاقوکشی (۲۰۱۹)، من به پایان دادن به اوضاع فکر می‌کنم (۲۰۲۰)، کوچه کابوس (۲۰۲۱)، هیئت منصفه شماره ۲ (۲۰۲۴) و میکی ۱۷ (۲۰۲۵) می‌شوند.

در تلویزیون، کولت در مجموعهٔ کمدی–درام United States of Tara (۲۰۰۸–۲۰۱۱) شبکهٔ شوتایم، در نقش مادری حومه‌نشین با اختلال چندشخصیتی بازی کرد و برای این نقش جایزهٔ امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر زن در سریال کمدی را دریافت نمود. او بعدها برای ایفای نقش کارآگاه پلیس در مینی‌سریال باورنکردنی (۲۰۱۹) و نقش کاتلین پیترسون در مینی‌سریال راه‌پله (۲۰۲۲) نامزد جایزهٔ امی شد. در تئاتر، او نخستین بار در تئاتر برادوی با ایفای نقش یک رقاص ودویل در موزیکال The Wild Party (۲۰۰۰) حضور یافت و برای آن نامزد جایزهٔ تونی بهترین بازیگر زن در موزیکال شد.

کولت در ژانویهٔ ۲۰۰۳ با دیو گالافاسی، نوازندهٔ درامز گروه Gelbison ازدواج کرد. این زوج دو فرزند دارند. کولت به‌عنوان خوانندهٔ اصلی گروه Toni Collette & the Finish تمامی ۱۱ قطعهٔ آلبوم تنهاشان با نام Beautiful Awkward Pictures (۲۰۰۶) را نوشت. این گروه در استرالیا تور برگزار کرد، اما از سال ۲۰۰۷ اجرا یا اثر تازه‌ای منتشر نکرده است. کولت و جن ترنر در سال ۲۰۱۷ شرکت فیلم‌سازی Vocab Films را بنیان گذاشتند.

 اوایل زندگی 
کولت دو برادر کوچکتر از خود دارد. او تا شش سالگی در حومه‌شهر گلیب بزرگ شد، سپس در بلک‌تاون. پدرش، باب کولت، راننده کامیون بود و مادرش، جودی، نمایندهٔ خدمات مشتریان بود. کولت بعداً فهمید که پدرش باب به احتمالِ قوی نتیجهٔ رابطه غیر زناشویی مادربزرگش با ناو استوار یکم نیروی دریایی آمریکا بوده که طی و پس از جنگ جهانی دوم در استرالیا مستقر شده بود. Note: previously available in Australia. مادربزرگش و شوهرش استنلی در حال طلاق بودند و آزمایش دی‌ان‌ای باب مشخص کرد که استنلی پدر بیولوژیکی او نیست. با وجود درخواست عمومی در آگوست ۲۰۱۵، نام پدربزرگ بیولوژیکی او مشخص نیست.

کولت خانوادهٔ خود را «[نه] چندان اهل ارتباط» توصیف کرده است، اما گفته با وجود مشکلات مالی والدینش، آن‌ها حامی بودند و فرزندانشان احساس مراقبت و توجه داشتند. او خاطرات خوشی از دوران کودکی در بلکتاون دارد؛ جایی که همراه مادرش عصرهای شنبه به تماشای فیلم‌های بعدازظهر با اجرای بیل کالینز می‌نشست. کولت خودِ جوان‌ترش را فردی با اعتمادبه‌نفس «دیوانه‌وار» توصیف کرده است. در یازده‌سالگی تصور کرد دچار آپاندیسیت شده و پزشکان را متقاعد کرد؛ در نتیجه به بخش اورژانس منتقل شد و آپاندیس او برداشته شد. او به‌عنوان دانش‌آموز دبیرستان دخترانهٔ بلکتاون، به فعالیت‌هایی چون نتبال، تپ دنس و شنا علاقه داشت و در مسابقات محلی آواز نیز شرکت می‌کرد. آرزویش اجرای تئاتر موزیکال بود، زیرا به آواز و رقص عشق می‌ورزید.

نخستین نقش بازیگری کولت در ۱۴ سالگی در اجرای مدرسه‌ای Godspell بود؛ او برای آزمون با اجرای ترانهٔ «Saving All My Love for You» از ویتنی هیوستون پذیرفته شد. سال بعد تصمیم گرفت بازیگر شود و تحت‌تأثیر اجرای صحنه‌ای جفری راش در نمایش یادداشت‌های یک دیوانه (ژوئیه–اوت ۱۹۸۹) قرار گرفت. در همان سال، با موافقت والدینش به «تئاتر جوانان استرالیا» منتقل شد و بعدها توضیح داد: «۱۶ ساله بودم. و این‌طور نبود که در مدرسه خوب نباشم یا از آن لذت نبرم، می‌بردم. فقط بازیگری را بیشتر دوست داشتم. از آن تصمیم پشیمان نیستم، اما هنوز باورم نمی‌شود که گرفتمش.»

او دوباره حرف «e» پایانی نام خانوادگی‌اش را بازگرداند؛ حرفی که استنلی کولت حذف کرده بود، زیرا برای نام هنری بهتر به‌نظر می‌رسید. کولت در اوایل ۱۹۹۱ وارد مؤسسهٔ ملی هنرهای نمایشی (NIDA) شد، اما پس از ۱۸ ماه آن را ترک کرد تا در نقش سونیا در نمایش دایی وانیا (اوت–سپتامبر ۱۹۹۲) به کارگردانی نیل آرمفیلد و در کنار راش در نقش شخصیت عنوان ظاهر شود.

 فیلم‌شناسی 
 اسپاتسوود (۱۹۹۲)
 عروسی موریل (۱۹۹۴)
 نعش‌کش (۱۹۹۶)
 کوسی (۱۹۹۶)
 معدن طلای مخملی (۱۹۹۸)
 اما (۱۹۹۸)
 حس ششم (۱۹۹۹)
 شفت (۲۰۰۰)
 تغییر مسیر (۲۰۰۲)
 کارهای کثیف (۲۰۰۲)
 داستان ژاپنی (۲۰۰۳)
 ساعت‌ها (۲۰۰۳)
 کانی و کارلا (۲۰۰۴)
 در موقعیت او (۲۰۰۵)
 لچک به سر (۲۰۰۷)
 میس سان‌شاین کوچولو (۲۰۰۶)
 فاستر (۲۰۱۱)
 هیچکاک (۲۰۱۲)
 روانی (۲۰۱۲)
 تمی (۲۰۱۴)
 تریپل اکس: بازگشت زندر کیج (۲۰۱۷)
 بازشده (۲۰۱۷)
 پرنده‌های زرد (۲۰۱۷)
 موروثی (۲۰۱۸)
 اره چرخی مخملی (۲۰۱۹)
 چاقوکشی (۲۰۱۹)
 من به پایان دادن به اوضاع فکر می‌کنم (۲۰۲۰)
 مسافر قاچاق (۲۰۲۱)
 کوچه کابوس (۲۰۲۱)
 مادر مافیا (۲۰۲۳)
 روبی گیلمن، کراکن نوجوان (۲۰۲۳)
 هیئت منصفه شماره ۲ (۲۰۲۴)
 میکی ۱۷ (۲۰۲۵)
 خداحافظ ژوئن (۲۰۲۵)

 منابع 

 پیوند به بیرون 






رده:افراد استرالیایی آمریکایی‌تبار
رده:افراد زنده
رده:بازیگران تئاتر زن اهل استرالیا
رده:بازیگران زن اهل سیدنی
رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل استرالیا
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل استرالیا
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل استرالیا
رده:بازیگران زن فیلم اهل استرالیا
رده:برندگان جایزه اکتا بهترین بازیگر نقش اول زن
رده:برندگان جایزه اکتا بهترین بازیگر نقش مکمل زن
رده:برندگان جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش اول زن در مجموعه تلویزیونی کمدی
رده:برندگان جایزه بهترین گروه بازیگری در فیلم انجمن بازیگران فیلم
رده:برندگان جوایز جهانی تئاتر
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل استرالیا
رده:خوانندگان سده ۲۱ (میلادی) اهل استرالیا
رده:زادگان ۱۹۷۲ (میلادی)
رده:هنرپیشه‌های زن استرالیایی دور از وطن در ایالات متحده آمریکا