گرفته

در آواشناسی و واج‌شناسی، گرفته  مشخصهٔ آوایی‌ای است که تولید آن با نوعی گرفتگی در مسیر جریان هوا همراه است. [k]،[d͡ʒ]، و [f] نمونه‌هایی از آواهای گرفته هستند. در آواشناسی، تولید آواها را می‌توان به دو دستهٔ بزرگِ گرفته و رسا sonorant تقسیم کرد.
یعنی در برابر گرفته‌ها، رساها قرار دارند که بدون چنین گرفتگی‌ای تولید می‌شوند و طنین دارند.Gussenhoven, Carlos; Haike, Jacobs. Understanding Phonology, Fourth Edition, Routledge, 2017 تمامی آواهای گرفته همخوان هستند، در حالی که آواهای رسا شامل واکه‌ها و همخوان‌ها می‌شوند.

 زیرگونه‌ها 
آواهای گرفته به سه دستهٔ اصلی تقسیم می‌شوند:

انفجاری‌ها (توقف‌های دهانی) مانند  که با انسداد کامل مجرای گفتار و سپس رهایش انفجاری تولید می‌شوند؛

سایشی‌ها مانند  که با گرفتگی محدود تولید می‌شوند، جریان هوا را قطع نمی‌کنند اما آن را آشفته می‌سازند؛

انسایشی‌ها که با انسداد کامل آغاز می‌شوند و سپس با رهایی‌ای شبیه به سایشی ادامه پیدا می‌کنند، مانند  و .Zsiga, Elizabeth. The Sounds of Language: An Introduction to Phonetics and Phonology. Wiley-Blackwell, 2013.

 واک‌داری 
آواهای گرفته معمولاً بی‌واک هستند، اما گونه‌های واک‌دار آن‌ها نیز بسیار رایج است. این در حالی است که آواهای رسا معمولاً واک‌دارند و تنها به‌ندرت به‌صورت واجی بی‌واک پدید می‌آیند.

 منابع 

 Ian Maddieson (1984). Patterns of Sounds. Cambridge University Press. .

رده:شیوه تولید
رده:همخوان‌ها