تنگ ماغر

ماغر یا تنگ ماغر روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. تنگ ماغر در فاصله ده کیلومتری شهر لیکک مرکز شهرستان بهمئی قرار دارد.

 تاریخ و جغرافیا 
جاده ارتباطی تنگ ماغر به بخش سرآسیاب یوسفی و شهرستان لنده یکی از جاده‌های قدیمی منطقه بوده است که در گذشته بخش ماشین‌روی این جاده پر پیچ و خم به همین تنگه منهتی می‌شد و مردم مجبور بودند بقیه مسیر را با چهار پایان طی کنند. این جاده ارتباطی امروزه تا دورترین روستاهای شهرستان گسترش یافت. اکنون این جاده ارتباطی استان‌های جنوب و جنوب غربی کشور را به مرکز و شرق کشور متصل می‌کند و گردشگران با انتخاب تنگ ماغر به‌عنوان یک ایستگاه تفریحی و با امکانات رفاهی، در اردوگاه ماغر توقف کرده و استراحت می‌کنند.

تنگ ماغر به خاطر وجود آب و هوای مطبوع و معتدل و همچنین پوشش گیاهی و جنگل‌های زیبای آن سالانه میزبان گردشگران بسیاری از اقصی نقاط ایران به ویژه جنوب کشور است. بر اساس کتیبه‌های باستانی، این منطقه از جمله محل تفریح حکمرانان و پادشاهان دوره ساسانیان بوده که در بخش‌هایی از این مسیر راه شاهی موجود تأیید‌کننده این واقعیت است. آثار معماری صخره‌ای تنگ ماغر مربوط به دوره ساسانیان است. در تاریخ دوم آبان سال ۱۳۸۲ خورشیدی با شماره ثبت ۱۰۵۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ماغر در فاصله ۱۰ کیلومتری شهر لیکک و فاصله ۲۳۰ کیلومتری شهر یاسوج واقع شده‌است.

 جمعیت 
این روستا در دهستان بهمئی گرمسیری جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است.

 منابع 

لغی‌زار ماغر