واکنش فریدل–کرافتس

واکنش فریدل–کرافتچ  مجموعه‌ای از واکنش‌های جابجایی است که طی آن یک گروه آلکیل یا آسیل، با یکی از اتم‌های هیدروژن موجود در حلقه بنزنی جابجا می‌شود. این واکنش در حضور کاتالیست آلومینیوم کلرید انجام می‌گیرد. واکنش فریدل–کرافتس به‌طور مشترک توسط چارلز فریدل و جیمز کرافتس و در سال ۱۸۷۷ کشف شد. حالت کلی این واکنش در شکل زیر نشان داده شده‌است:

400px

 آلکیل‌دار کردن فریدل–کرافتس 

آلکیل‌دار کردن فریدل–کرافتس شامل آلکیل‌دار کردن یک حلقه آروماتیک با یک آلکیل هالید با استفاده از یک اسید لوئیسی قوی، مانند آلومینیوم کلرید، فریک کلرید، یا دیگر واکنشگرهای MXn بعنوان کاتالیزور می‌شود. سازوکار کلی برای آلکیل هالیدها در پایین نشان‌داده شده‌است.

وسط|500px|سازوکار آلکیل‌دار کردن فریدل–کرافتس

 آسیل‌دار کردن فریدل–کرافتس 

آسیل‌دار کردن فریدل–کرافتس شامل آسیل‌دار کردن حلقه‌های آروماتیک می‌باشند. عوامل معمولی آسیل‌دار کننده عبارتند از آسیل کلریدها و کاتالیزورهای مورد استفاده اسیدهای لوئیسی مانند آلومینیوم تری‌کلرید هستند.

350px|وسط|آسیل‌دار کردن فریدل–کرافتس

 جستارهای وابسته 
 هیدرودآلکیلاسیون
 Transalkylation
 اتیلن اکساید

 منابع 



رده:نام واکنش‌ها
رده:واکنش‌های تشکیل پیوند کربن-کربن
رده:واکنش‌های جانشینی
رده:واکنش‌های جفت‌شدن