یعقوب پسر حلفا

یعقوب پسر حلفا که گاهی نیز یعقوب کوچک‌تر (James the Less) یا یعقوب جوان تر نامیده می‌شود یکی از حواریون مسیح است.

باید توجه داشت که یعقوب یکی از نام‌های متداول بین یهودیان در زمان عیسی‌مسیح بود. در کتاب عهدجدید سه شخصیت تأثیرگذار با نام یعقوب نام برده شده‌اند:
 یعقوب زبدی (ملقب به یعقوب بزرگ - James the Great)- یکی از دوازده حواری عیسی مسیح
 یعقوب پسر حلفا (ملقب به یعقوب کوچک - James the Less) - یکی از دوازده حواری عیسی مسیح
 یعقوب برادر عیسی (ملقب به یعقوب عادل - James the Just) - نگارندهٔ رسالهٔ یعقوب در عهدجدید؛ قابل توجه اینکه، در سنّت مسیحی، «برادر عیسی» صرفاً یک عنوان است و نه به معنی فرزند مریم، مادر عیسی و برادر تَنی عیسی مسیح. برادر در ادبیات فرهنگی سامی، می‌تواند در معناهای مختلفی چون برادر خوانده (برادر ناتَنی) یا خویشان و بستگان نزدیک یا حتی دور باشد. به‌طور مثال، ابراهیم برادزادهٔ خود یعنی لوط را، برادر خود می‌خواند.
همچنین بخوانید: یعقوب، برادر عیسی

 یادکردها در عهد جدید 
نام یعقوب پسر حلفا در عهد جدید آمده است:
 متی باب ۱۰ آیه ۳
 مرقس باب ۳ آیه ۱۸
 لوقا باب ۶ آیات ۱۲–۱۶
 اعمال رسولان باب ۱ آیه ۱۳.
 رساله‌ای منسوب به او در مجموعه کتب عهدجدید (رساله یعقوب)؛ این البته در صورتی صحیح است که یعقوب برادر عیسی (یعقوب عادل) همان یعقوب پسر حلفا (ملقب به یعقوب کوچک‌تر) باشد.

 نام 
به علت وجود دو یعقوب در میان حواریون یعنی یعقوب پسر حلفا و یعقوب پسر زبدی. معمولاً یعقوب پسر حلفا را یعقوب کوچک‌تر یا جوان‌تر، و یعقوب پسر زبدی را یعقوب بزرگ می‌نامند.

 هویت 
یعقوب پسر حلفا (یعقوب کوچک‌تر) و یعقوب برادر عیسی (یعقوب عادل) دو نام متفاوت هستند، اما این احتمال (هرچند قطعی نیست) وجود دارد که «یعقوب پسر حلفا» و «یعقوب عادل» در واقع دو نام برای اشاره به یک شخص باشند که یکی از دوازده حواری عیسی‌مسیح نیز بود و دو نام/عنوان داشته است. اما نظر قطعی‌ای در این زمینه وجود ندارد و کلیسای کاتولیک و همچنین محققان نظر قطعی‌ای در این زمینه ارائه نداده‌اند و جای تحقیق و بررسی در این باره باز است.

 نظریات دربارهٔ او 
ناصریان و ابیونی‌ها عموماً مسیحیانی بودند که ادعا می‌کردند که تحت رهبری یعقوب عادل بوده‌اند. ناصریان و ابیونی‌ها یعقوب پسر حلفا (البته در صورتی که یعقوب پسر حلفا، همان یعقوب عادل باشد) را با احترامی ویژه یاد می‌کرده‌اند و این را در کتاب‌های انجیل ناصریان و انجیل ابیونی‌ها و انجیل عبرانیان می‌توان فهمید.واژه‌نامه کلیسای مسیحی آکسفورد، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۸۹. ص ۹۵۷ و ۷۲۲

نامه یعقوب که جزو کتاب‌مقدس مسیحی است، منسوب به یعقوب عادل است و خطاب به یهودیان تازه مسیحی شده است. این رساله تأکید ویژه‌ای بر «اهمیّت اعمال نیک» دارد و به مخاطب مسیحی خود این مطلب را بیان می‌کند، که «نداشتن اعمال نیک» نشان‌دهندهٔ نداشتن ایمان مسیحی است.

طبق تعالیم مسیحیت، در نگاه سطحی به رسالهٔ یعقوب (منسوب به یعقوب، برادر عیسی‌مسیح) و رساله‌های پولس، این‌طور به نظر می‌رسد که تعالیم این دو رسول مسیحی در خصوص «رستگاری» در تقابل با هم ایستاده باشند، حال آنکه هر دوی این رساله‌ها در عهدجدید و بخشی از کتاب‌مقدس مسیحی هستند. این امر نشان‌دهندهٔ این حقیقت است که مسیحیان متوجه این موضوع بوده‌اند، که آموزه‌های رسالهٔ یعقوب و رساله‌های پولس با هم سازگاری داشته و مکمّل هم هستند. به عبارت دیگر و خلاصه:
 رساله‌های پولس: رستگاری انسان و مشمولِ نجاتِ خداوند شدن، فقط و فقط به وسیلهٔ ایمان به «محبت خدا» به دست می‌آید. اما این به این معنی نیست که انسان دارای رستگاری، نیازی به اعمال نیک ندارد، چرا که در رساله‌های پولس به صراحت و بارها به انجام دادن اعمال نیک و دوری از اعمال گناه‌آلود تأکید شده است. در واقع آنجایی که رساله‌های پولس از «ایمان به عنوان تنها راه نجات» یاد کرده‌اند، به «عامل رستگاری» اشاره دارند و نه «علائم و نشانه‌های یک شخص نجات یافته».
 رسالهٔ یعقوب: انسانی که نجات و رستگاری الهی شامل حال او شده، باید این رستگاری را در اعمال خود نیز نشان دهد؛ و فقط ایمان داشتن به خدای یگانه، بدون انجام دادن عمل نیک، نشان‌دهندهٔ این موضوع است که او دارای نجات الهی و رستگاری نیست بلکه ایمان او یک ایمان مُرده است. در واقع آن جایی که رسالهٔ یعقوب از «اعمال نیک» یاد کرده است، به «علائم و نشانه‌های یک شخص نجات یافته» اشاره دارند و نه «عامل رستگاری».

یوحنای حواری دقیقاً همین موضوع را تعلیم می‌دهد که "اگر احکام وی (عیسی‌مسیح) را رعایت کنیم، بدین سان می‌دانیم که او را شناخته‌ایم. آن شخص که می‌گوید «من او (عیسی مسیح) را شناخته‌ام» و احکام او را رعایت نمی‌کند، دروغگوست". درنتیجه تعلیم دین مسیحیت این است که انسان فقط و فقط به وسیلهٔ ایمان به خداست که به رستگاری می‌رسد، امّا ایمان او قطعاً اعمال نیک را به عنوان نشانه‌های رستگاری و نجات الهی به دنبال خود خواهد آورد. تنها ایمان به خداست که باعث رستگاری و سعادت است، اما ایمان تنها نیست بلکه عمل را به دنبال خواهد داشت و این اعمال نیک نشان‌دهندهٔ واقعی بودن ایمان وی می‌باشد.

 درگذشت 
بر اساس آنچه که یوسفیوس و تاریخ نگاران قرن دوم میلادی ارائه کرده‌اند، کمی قبل از سقوط اورشلیم توسط رومیان، در حدود سال‌های ۶۲ تا ۶۹ میلادی «حنانیا» که کاهن اعظم بود به همراه فریسیان و کاتبان، شورای سنهدرین را تشکیل داد و یعقوب «برادر عیسی» را مجبور کرد تا در یکی از سالن‌های اجتماعات هیکل اعلام کند که عیسی، مسیح موعود نیست. اما یعقوب اعلام کرد که عیسی داور این جهان است. پس، او را در سن نود و شش سالگی از بالای برج معبد اورشلیم به پایین پرتاب کردند. آنان در حالی که او برای ایشان طلب بخشش می‌کرد با چوب بر سرش کوبیدند تا جان سپرد، سپس جسدش را با اره تکه‌تکه کردند.قاموس کتاب مقدس، مستر هاکس، ذیل کلمه یعقوب ص 958

 جستارهای وابسته 

حواریون

 منابع 

 ویکی‌پدیای انگلیسی

رده:حواریون مسیح
رده:حواریون
رده:روزهای قدیسان
رده:شهیدان مسیحی سده ۱ (میلادی)
رده:قدیسان اهل سرزمین مقدس
رده:قدیسان مسیحی عهد جدید