کانویر بی-۵۸ هاسلر

کانویر بی-۵۸ هاسلر  نخستین جت بمب‌افکن جهان بود که توانست به سرعت بالای ۲ ماخ دست یابد. این هواپیما توسط شرکت کانویر (اکنون جنرال داینامیکس) جهت ماموریت در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا طراحی و توسعه یافت و در سال ۱۹۶۰ وارد خدمت گردید.
بی-۵۸ دارای چهار موتور توربوجت جی-۷۹ است که هریک کششی معادل ۱۵۰۰۰ پوند در حالت پس سوز دارند. هاسلر می‌تواند مسافت ۷۰۰۰ کیلومتری را بدون سوخت‌گیری هوایی طی نماید. طول این هواپیما، حدود ۳۰ متر و فاصله دو سر بال آن حدود ۱۷ متر می‌باشد. این هواپیما دارای سه خدمه در اتاقک‌های جداگانه است که هر اتاقک به ترتیب از جلو به عقب متعلق به خلبان، افسر تسلیحات نظامی و مهندس پرواز می‌باشد.

پروژه
600px
نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا برنامه‌ای را در سال ۱۹۵۲ برای توسعه یک بمب‌افکن مافوق صوت آغاز کرد. نتیجه کار هواپیمای بی-۵۸ بود. یک هواپیمای بال مثلثی با چهار موتور که در زیر بال نصب شده‌بودند. این هواپیما برای اولین بار در سال ۱۹۵۶ پرواز کرد. بی-۵۸ دارای توانایی حمل بار زیادی بود، به طوری‌که می‌تواست یک هواپیمای بزرگ، تقریباً به اندازه خود بی-۵۸ را حمل کند. قابلیت‌های بی-۵۸ بسیار قابل توجه بود، زیرا بُرد و توانایی حمل‌بار بسیار بیشتری از هر هواپیمای مافوق‌صوت دیگری داشت.

 منابع 

رده:بمب‌افکن‌های آمریکایی دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:بمب‌افکن‌های راهبردی
رده:جت چهارقلو
رده:نخستین پرواز هواگردها در ۱۹۵۶ (میلادی)
رده:هواگردها با بال دلتا
رده:هواگردهای بال وسط
رده:هواگردهای بدون دم
رده:هواگردهای کانویر
رده:هواگردهای دارای ارابهٔ فرود سه‌چرخه‌ای جمع‌شونده