فابیانیسم

فابیانیسم  یا جامعهٔ فابیَن  یک جنبش سوسیالیستی است که در انگلستان پدید آمد. هواداران این جنبش در سال ۱۸۸۴ در جامعهٔ فابین متشکل شدند و از سردمداران این جنبش، سیدنی و بئاتریس وب، جرج برنارد شاو، گراهام والاس و اچ. جی. ولز بودند. فابیانیسم  یک جنبش مسالمت‌جو است و نام خود را از نام فابیوس، سردار رومی، گرفته‌است که با استراتژی صبورانه و جنگ و گریز، هانیبال سردار کارتاژی را شکست داد. به عقیدهٔ فابین‌ها، سوسیالیسم از طریق عکس‌العمل مسالمت‌جویانه و تدریجی جامعه در برابر مالکیت انحصاری و در نتیجه پیشرفت دموکراسی سیاسی و تطبیق اصول دموکراسی بر اقتصاد و توسعهٔ مالکیت کلی و تغییر نظر نسبت به اخلاق اجتماعی و احساس مسئولیت در برابر منافع عمومی، پدید می‌آید. برنارد شاو و دیگر فابین‌ها از تئوری ارزش مارکس انتقاد می‌کردند و پیرو نظریهٔ استوارت میل و هنری جورج بودند. بعد از تشکیل حزب کارگر جامعهٔ فابین به آن پیوست اما موجودیت خود را از دست نداد و به صورت یک گروه روشنفکر برای تحقیق و تبلیغ در داخل حزب باقی ماند.

 منابع 

 روزبه، خسرو، واژه‌های سیاسی،انتشارات پژوهش

رده:اندیشکده‌های سوسیالیستی
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۸۴ (میلادی) در بریتانیا
رده:جنبش فابیانیسم
رده:دوره ادواردیان
رده:دوره ویکتوریا
رده:سوسیال دموکراسی
رده:سوسیالیسم دموکراتیک
رده:مدرسه اقتصاد لندن
رده:سازمان‌های لندن
رده:رادیکالیسم