فروریزش تابع موج

در مکانیک کوانتومی، رُمبشمصوب فرهنگستان یا فروریزش تابع موج (یا فروریزش بردار حالت) پدیده‌ای است که در آن یک تابع موج که ابتدا در یک برهم‌نهی از چند حالت ویژه ممکن برای آن است، بعد از برهم کنش با یک مشاهده گر به یکی از حالت‌های ویژه تغییر حالت می‌دهد. طبق اصل‌های مکانیک کوانتومی ارائه شده توسط جان فون نویمان، این فرایند یکی از دو فرایند ممکن برای سامانه کوانتومی برای تحول است.
در مورد واقعیت و اصالت این پدیده نظرهای زیادی مطرح است، برخی این پدیده را یک پدیده مستقل و برخی آن را یک پدیده ثانویه ناشی از پدیده‌ای دیگر مانند ناهمدوسی کوانتومی می‌دانند.

 پیشینه 
مفهوم فروریزش تابع موج ابتدا توسط ورنر هایزنبرگ در سال ۱۹۲۷ در مقاله‌ای  معرفی شد و در سال ۱۹۳۲ توسط فون نویمان در کتاب اصول ریاضی مکانیک کوانتومی  در فرمول‌بندی ریاضی مکانیک کوانتومی به کار گرفته شد.

 جستارهای وابسته 
 پیکان زمان
 تفسیرهای مکانیک کوانتومی
 فرمول‌بندی ریاضی مکانیک کوانتومی

 یادکردها 

رده:اندازه‌گیری کوانتومی
رده:مفاهیم فیزیکی
رده:مکانیک کوانتومی