هنر اجرای آذربایجانی تار

تار آذربایجان یکی از تارهای معروف خاورمیانه است که درقرن هجدهم میلادی نوازنده و موسیقی دانی به نام میرزا صادق اسداوغلو (صادق جان) در شهر شوشا، بر روی تار تغییراتی را به‌وجود آورد که باعث ابداع تار جدیدی به نام تار آذربایجانی شد.

ساخت و نواختن آذربایجانی تار و مهارتهای مربوط به آن در شکل‌دهی به هویت فرهنگی آذربایجانیها نقشی برجسته دارد. تار به تنهایی یا در کنار دیگر سازها در بسیاری از شیوه‌های موسیقی سنتی نواخته می‌شود. همچنین بسیاری این ساز را ساز اول این کشور می‌دانند.

در سال ۲۰۱۲ هنر آذربایجانی ساخت و اجرای تار به فهرست میراث فرهنگی و معنوی یونسکو افزوده شد.Four new items inscribed on UNESCO’s Representative List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity
بندانگشتی|تار آذربایجانی

 تاریخچه 
200px|thumbnail|راست|سه‌گانه نوازدگان مقام باکو ۱۹۱۲

در تار در نیمه دوم قرن نوزدهم در آذربایجان نوآوریهایی ایجاد شد. صادق‌جان (۱۸۴۶–۱۹۰۲) یکی از بزرگترین موسیقیدانان، تغییراتی را در ساختار، فرم آن داد و تعداد سیمهایش را زیاد کرد و به ۱۱ تا رساند.TAR  از لحاظ تاریخی، سیم‌های سازهای زهی از روده‌های حیوانات ساخته می‌شدند که به روش‌های خاصی کشیده می‌شدند. دوتار به معنی دو تار، سه تار، چهارتار به معنی چهار تار، پنکتر به معنی پنج تار، شش تار به معنای شش سیم است. ". کلمه "setar / sitara" به عنوان "گیتار" از طریق زبان یونانی (به شکل "کیتارا"، "کیفارا") به زبان های اروپایی آمده است.

 جستارهای وابسته 
 موسیقی آذربایجانی
 موسیقی میخانه‌ای

 منابع 

 پیوندها 
 Craftsmanship and performance art of the Tar, a long-necked string musical instrument

رده:اختراع‌های جمهوری آذربایجانی
رده:سازهای موسیقی آذربایجانی
رده:شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری
رده:فرهنگ در جمهوری آذربایجان
رده:موسیقی ایرانی
رده:موسیقی جمهوری آذربایجان
رده:میراث فرهنگی ناملموس بشری
رده:نمادهای ملی جمهوری آذربایجان