ترانزیستور اتصال‌نقطه‌ای

ترانزیستور اتصال‌نقطه‌ای نخستین گونهٔ ترانزیستور حالت جامد ساختهٔ بشر است. این ترانزیستور برای اولین بار در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۷ در آزمایشگاه‌های بل به نمایش درآمد. سازندگان ترانزیستور اتصال‌نقطه‌ای، جان باردین و والتر هاوسر براتین به سرپرستی ویلیام شاکلی بودند که بعدها برای ابداعشان جایزهٔ نوبل را دریافت کردند. عبارت «اتصال‌نقطه‌ای» در این ترانزیستور به ساختمان آن اشاره دارد. این ترانزیستور که از نظر تحمل توان الکتریکی و فرکانس کاری مشخصه‌های مطلوبی نداشت، نویز زیادی تولید می‌کرد و پایداری خوبی از خود نشان نمی‌داد، در در اوایل سال ۱۹۵۱ میلادی و با مشخص‌شدن برتری‌های ترانزیستور پیوندی جای خود را به آن داد.

اختراع ترانزیستور اتصال‌نقطه‌ای حاصل تلاش‌های نافرجام برای ساخت یک ترانزیستور اثر میدان بود.
پیوند به بیرون
 تصویر اولین ترانزیستور ساخته شده

 یادداشت 

 منابع 
حافظی مطلق، ناصر. "الکترونیک کاربردی، جلد نحست: آزمایشگاه الکترونیک1". نگاران سبز، مشهد: 1391. شابک: 978-600-90536-5-0



رده:انواع ترانزیستور
رده:ترانزیستورهای پیوندی دوقطبی
رده:معرفی‌شده‌های ۱۹۴۷ (میلادی)
رده:معرفی‌شده‌های مرتبط با رایانه در ۱۹۴۷ (میلادی)