داستان‌های بیدپای

داستان‌های بیدپای ترجمه‌ای دیگر از کتاب کلیله و دمنه به فارسی است.

 تاریخچه 
این ترجمه به امر اتابک سیف الدین غازی اول، از اتابکان موصل، به دست محمد بن عبدالله بخاری بین سال‌های ۵۴۱ تا ۵۴۴ ق انجام شده‌است. از این کتاب تنها یک نسخه در کتابخانۀ موزۀ طوپقاپوسرای ترکیه موجود است.داستان‌های بیدپای، به تصحیح پرویز ناتل خانلری و محمد روشن، شرکت انتشارات خوارزمی، ص ۱۹
این ترجمه از کلیله و دمنه بر خلاف ترجمۀ نصرالله منشی، از پیچیدگی و لفاظی به‌دور است و سبکی ساده‌تر دارد. غلامحسین یوسفی ترجمۀ بخاری را «ساده و روشن و گیرا» توصیف کرده‌است.نقد و معرفی کتاب داستانهای بیدپای، غلامحسین یوسفی، نشریه نشر دانش، فروردین و اردیبهشت ۱۳۶۳، شماره ۲۱، ص ۳۵ وی صفت عمدۀ نثر بخاری را ایجاز و جمله‌های کوتاه می‌داند.
ظاهراً داستان‌های بیدپای در ۱۵ باب نگارش شده‌است، ولی نسخۀ اساس آن افتادگی‌هایی دارد. بهترین تصحیح داستان‌های بیدپای را پرویز ناتل خانلری و محمد روشن فراهم کرده‌اند.

 پانویس 

 منابع 
 داستان‌های بیدپای، محمد بن عبدالله بخاری، تصحیح پرویز ناتل خانلری و محمد روشن، شرکت سهامی انتشارات خوارزمی، چاپ اول مهر ماه ۱۳۶۱.
 بررسی بعضی اختلاف‌های کلیله و دمنه نصرالله منشی با ترجمه عربی ابن مقفع و داستان‌های بید پای و پنجا کیانه، علی حیدری، نشریه علوم انسانی دانشگاه الزهرا، شماره ۶۸ و ۶۹.

رده:نثر فارسی