ایرانی‌زدایی

ایرانی زدایی در مراحل مختلف تاریخ اتفاق افتاده‌است اما به‌طور خاص عنوان سیاست انگلستان در دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ میلادی علیه ایران برای جداسازی بحرین و تغییر بافت جمعیتی آن در قالب سیاست‌های ضد-ایرانی این کشور گفته می‌شود. قسمتی از این بسته سیاستی شامل مهاجرت دادن اعراب سنی و نژادهای دیگر از مستعمرات انگلیس به بحرین بود.Mishmahig Islands (Bahrain), How was separated from Iran?

این سیاست در پی تلاش‌های امپراطوری بریتانیا برای خروج از کشورهای اسلامی در پی تضعیف این حکومت پس از جنگ‌های جهانی و بحران اقتصادی در نظر گرفته شده بود.

 تاریخ 
ایرانی زدایی به سیاست‌های سلبی ضدایرانی یا تأکید بر ایجاد، بزرگنمایی کردن و نهایتاً تبدیل به تهدید و بحرانی نمودن آندسته از اهداف داخلی یا روابط خارجی که براساس فرهنگ ایرانی بنا نهاده شده‌است توسط کشورهای خارجی گفته می‌شود. این نوع سیاست در طول تاریخ با راهبردها و راهکارهای تغییر ترکیب جمعیتی، تغییر زبان، تغییر دین، تغییر رسم الخط، تبلیغ علیه بنیانهای فرهنگی و دینی که خاستگاه آن‌ها کشور ایران است صورت می‌گیرد.

به‌صورت خاص انگلستان در سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۱ سیاستی را با نام سیاست ایرانی زدایی (به انگلیسی:Deiranisation) اعلام کرد که قسمتی از این بسته سیاستی تغییر بافت جمعیتی، فرهنگی و زبانی مجمع الجزایر بحرین بود.

محمدرضا اسدزاده در خصوص تلاش برای تغییر نام و ایرانیت زدایی باکو چنین می‌نویسد: "جالب است که همه‌ترک‌انگاران در راستای ایرانی‌زدایی از این منطقه، ابتدا نام «باکو» را به «باکی» برگردانده‌اند و حال برایش ریشهٔ ترکی نیز پیدا کرده‌اند به معنای تپه!" ایرانی زدایی ترک‌ها و تغییر ریشه باکو

 منابع 

رده:تاریخ ایران
رده:تاریخ بحرین