باکره سوگوار

باکره سوگوار یا پیه‌تا  (تلفظ ایتالیایی:[pjeˈta]) ذهنیت پردازی جسم بدون جان عیسی در آغوش مریم است که در حال سوگواری می‌باشد. گاهی شخصیت‌های داغدار دیگری هم در این نما حاضر هستند. این مفهوم اولین بار در هنر آلمانی سده ۱۴ میلادی ظاهر شد و همچنین مضمون مریم عذرا و مسیح کودک در نگاره‌ها و تندیس‌های اواخر قرون وسطی رایج گردید. مجسمه باکره سوگوار اثر میکلانژ از مشهورترین نمونه این تجسم است. این مجسمه یکی از آثار استاد میکل‌آنژ بزرگ، یا میکل آنجلو است.Arthur de Bles, 2004 How to Distinguish the Saints in Art by Their Costumes, Symbols and Attributes  page 35Anna Jameson, 2006 Legends of the Madonna: as represented in the fine arts  page 37E.g. see Noël Quillerier's at Oratorio della NunziatellaWilliam E. Wallace, 1995 Life and Early Works (Michelangelo: Selected Scholarship in English)  page 233

 نگارخانه 

 منابع 

رده:اصطلاحات مسیحی
رده:پیکرنگاری عیسی
رده:تندیس‌های عیسی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های ایتالیا
رده:مجسمه‌های عیسی
رده:مریم در هنر
رده:هنر رنج
رده:هنر مسیحی درباره مرگ