کلیم کاشانی

ابوطالب کلیم همدانی یا ابوطالب کلیم کاشانی (زاده ۹۹۰ در کاشان - فوت ۱۰۶۱ در کشمیر)، از شاعران سدهٔ یازدهم هجری و یکی از بزرگ‌ترین شعرای مشهور زمان خود بود. وی در حدود سال ۹۹۰ هجری در کاشان زاده شد؛ او مدتی در کاشان اقامت داشت، کاشانی هم خوانده شده‌است. او از ملک‌الشعرا‌یان دربار کوشانی بود.

او در شیراز با مقدمات علوم آشنایی پیدا کرد در عهد جهانگیر به هند رفت و بعدها نزد شاه‌جهان، مقام ملک‌الشعرایی یافت و مأمور شد که فتوحات شاه‌جهانی را به نظم آورد. دیوان کلیم شامل ده‌هزار بیت شعر است که نیمی از آن غزل است. او در سال ۱۰۶۱ هجری در کشمیر درگذشت.بزرگان و سخن‌سرایان همدان، ص ۲۹۲

 زندگی‌نامه 
کلیم همدانی در حدود سال ۹۹۰ هجری در همدان زاده شد؛ اما چون مدتی در کاشان اقامت داشت، بسیاری او را با لقب کاشانی می‌شناسند. خود در این‌باره می‌گوید:

تذکره‌نویسان و محققان اخیر چون واله داغستانی و سرخوش و ادوارد براون و هرمان اته و صاحب مرآت الخیال عموماً یا او را همدانی خوانده‌اند یا از مولد و موطن او نامی نبرده‌اند. از محققان معاصر نیز میرزا عبدالعظیم قریب او را همدانی می‌داند.بزرگان و سخن‌سرایان همدان، ص ۲۹۰

 وی افزون‌بر کاشان، زمانی را در شیراز به سر آورد و در همان‌جا با مقدمات علوم آشنایی پیدا کرد. در عهد جهانگیر به هند رفت و بعدها نزد شاه‌جهان، عنوان ملک‌الشعرایی یافت و وی روح‌الامین را ستایش می‌کرد. ویشاهنواز خان شیرازی، میرجملهٔ شیرازی و ظفرخان احسن را نیز مدح می‌کرده‌ است. اما از سوی شاه‌جهان مأمور شد که فتوحات شاه‌جهانی را به نظم آورد که در آن وقایع زمان این شاه را در قالب مثنوی به تصویر کشیده‌است. کلیم از هجو گریزان بود، هر چند می‌گفت:

 اشعار 
شهرت کلیم بیشتر به‌خاطر غزل‌های اوست. ابداع معانی و خیال‌های رنگین به غزل کلیم لطف ویژه‌ای بخشیده‌است. ضرب‌المثل‌ها و الفاظ محاوره که زبان غزل این دوره را به افق خیال عامّه نزدیک کرده، در سخن او برجستگی زیادی یافته‌است. به کار بردن واژه‌های هندی، آن‌جا که از ذکر حرفه‌ها و گل‌ها و گیاهان ناگزیر بوده، شعر و غزل کلیم را در میان اقران متمایز ساخته‌است. وی در اشعار خود تمثیل بسیار داشته‌است، تکرار قافیه و شمار ابیات در اشعار او کم است، به قدری که قالب‌های شعری را کاملاً رعایت نموده‌است. در اشعار او انتقاد اجتماعی در برابر نابرابری‌ها و زهد خشک دیده می‌شود:

دیوان کلیم شامل ده‌هزار بیت شعر است که در آن پنج‌هزار بیت غزل، نزدیک به هزار بیت قصیده و بقیه در قالب‌های قطعه، ترکیب‌بند و ترجیع‌بند است. مثنویات او نیز حدود دو هزار بیت است که از میان آن‌ها فتوحات شاه‌جهان و پادشانامه در "بحر متقارب" مشهورتر است. این کتاب در اصل همان ظفرنامهٔ جهانشاهی است متعلق به قدسی مشهدی، ولی عمر وی کفاف نداد و کلیم آن را تکمیل کرد.

کلیم را به سبب مضامین ابداعی بی‌شماری که در اشعار خویش به کار گرفته، خلّاق‌المعانی ثانی لقب داده‌اند؛ چرا که خلّاق‌المعانی اول، کمال‌الدین اسماعیل است. دیوان ابوطالب کلیم همدانی با مقدمه، تصحیح و تعلیقات محمد قهرمان در مشهد به طبع رسیده‌است.

او در سال ۱۰۶۱ هجری در کشمیر درگذشت.بزرگان و سخن‌سرایان همدان، ص ۲۹۲

 نمونه اشعار 
۱-

۲-

۳-

۴. 

۵. 

 پانویس 

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:اهالی ایران در سده ۱۷ (میلادی)
رده:اهالی کاشان
رده:اهالی همدان
رده:خاک‌سپاری‌ها در مزار شعرا
رده:درگذشتگان ۱۶۵۱ (میلادی)
رده:زادگان دهه ۱۵۸۰ (میلادی)
رده:شاعران اهل کاشان
رده:شاعران ایران بزرگ
رده:شاعران سبک هندی
رده:شاعران سده ۱۶ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران سده ۱۷ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۱ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان
رده:شاعران قرون وسطی
رده:شاعران مرد اهل ایران