استرپتوکوک اینیه

استرپتوکوک اینیه (Streptococcus iniae)، گونه‌ای از استرپتوکوک است که اولین بار از دولفین‌های آمازون در دهه ۱۹۷۰ جدا شد.Pier GB, Madin SH. (1976). "Streptococcus iniae sp. nov. , a beta-hemolytic streptococcus isolated from an Amazon Freshwater Dolphin, Inia geoffrensis". International Journal of Systematic Bacteriology 26 (4): 545–53. doi:10.1099/00207713-26-4-545. این باکتری، یکی از مهم‌ترین پاتوژنهای ماهی‌ها در سرتاسر جهان محسوب می‌شود بطوریکه در هر سال، ۱۰۰ میلیون دلار خسارت بر صنعت ماهیگیری وارد می‌کند. ماهی‌هایی مانند تیلاپیا و قزل آلای رنگین کمان به استرپتوکوک اینیه حساس می‌باشند. عفونت در ماهی به شکل‌های مننگوانسفالیت، زخم‌های پوستی و سپتی سمی (عفونت خون)، خود را نشان می‌دهد.Low DE, Liu E, Fuller J, McGeer A. (1999). "Streptococcus iniae: an emerging pathogen in the aquaculture industry". In W. Michael Scheld, William A. Craig, Donald Armstrong, James M. Hughes. Emerging Infections 3. Washington, DC: ASM Press. pp. 53–65. . Retrieved on May 6, 2009 through Google Book Search.
عفونت‌های استرپتوکوک اینیه گاهی در انسان به‌ویژه افرادی که با ماهی سروکار دارند، دیده شده‌است؛ مانند سپسیس، سندرم شوک سمی، التهاب پوست، مهره کمر و لایه داخلی قلب (اندوکاردیت)."Invasive Infection with Streptococcus iniae—Ontario, 1995–1996". Morbidity and Mortality Weekly Report (MMWR). Centers for Disease Control and Prevention. 1996-08-02. Retrieved 2010-03-06. تشخیص این باکتری در آزمایشگاه با استفاده از روش‌های مرسوم، مشکل است. استرپتوکوک اینیه را نمی‌توان با استفاده از تقسیم‌بندی لنسفیلد، طبقه‌بندی کرد. تاکنون ۲ سروتیپ از باکتری کشف شده‌است.
بندانگشتی|تاکنون همه‌گیری‌هایی از عفونت استرپتوکوک اینیه در قزل آلای رنگین کمان در ژاپنKitao T, Aoki T, Sakoh R. (1981). "Epizootic caused by beta-hemolytic Streptococcus species in cultured freshwater fish". Fish Pathology 15: 301–7.و اسرائیلLahav D, Eyngor M, Hurvitz A, Ghittino C, Lublin A, Eldar A. (2004). "Streptococcus iniae type II infections in rainbow trout Oncorhynchus mykiss". Disease of Aquatic Organisms 62 (1–2): 177–80. doi:10.3354/dao062177. PMID 15648844. اتفاق افتاده‌است (در تصویر، یک ماهی قزل آلای سالم دیده می‌شود)
از آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند فلوروکوئینولون‌ها، آموکسی سیلین، اریترومایسین، فورازولیدون و اکسی تتراسایکیلین برای درمان عفونت‌های استرپتوکوک اینیه استفاده شده‌است. واکسیناسیون در ماهی‌ها موفقیت اندکی داشته‌است زیرا مدت ایمنی زایی آن، بیشتر از ۶ ماه نبوده‌است.Agnew W, Barnes AC. (2007). "Streptococcus iniae: an aquatic pathogen of global veterinary significance and a challenging candidate for reliable vaccination". Veterinary Microbiology 122 (1–2): 1–15. doi:10.1016/j.vetmic.2007.03.002. PMID 17418985. پنی سیلین، داروی انتخابی برای درمان پستانداران مانند انسان است.Facklam R, Elliott J, Shewmaker L, Reingold A. (2005). "Identification and characterization of sporadic isolates of Streptococcus iniae isolated from humans". Journal of Clinical Microbiology 43 (2): 933–37. doi:10.1128/JCM.43.2.933-937.2005. PMC 548108. PMID 15695711

 جستارهای وابسته 
 استرپتوکوک
 ماهی

 منابع 

رده:استرپتوکوکاسیه
رده:باکتری گرم-مثبت
رده:باکتری‌های توصیف‌شده در ۱۹۷۶ (میلادی)
رده:بیماری‌های ماهیان
رده:بیماری‌های مشترک انسان و دام
رده:فیرمیکوت‌ها