پیر لاوال

پیر لاوال  (زاده ۲۸ ژوئن ۱۸۸۳ – درگذشته ۱۵ اکتبر ۱۹۴۵) سیاستمدار فرانسوی در سن ۲۰ سالگی به حزب سوسیالیست پیوست. او در ۲۳ سالگی شهردار یکی از شهرهای فرانسه شد و از گرایش مارکسیستی به راست تغییر ماهیت یافت.

پیر لاوال در سن ۲۵ سالگی پست وزارت راه را بعهده گرفت و سال بعد در ۱۹۲۶ وزیر دادگستری گردید.

در سال ۱۹۳۱ روزنامه تایمز وی را به عنوان مرد سال انتخاب نمود.

پیر لاوال در سال ۱۹۳۶ وزیر امور خارجه بود و موفق شد قرارداد و موافقت نامه همگرایی بین فرانسه و ایتالیا را به امضاء برساند.

پس از سقوط فرانسه در سال ۱۹۴۰ او به همراهی مارشال پتن، حکومت ویشی فرانسه را بنیان گذاشت و آزادیخواهان و مبارزان با رژیم اشغالگر نازی را مورد تعقیب قرار داد.

 حکومت ویشی 
حین جنگ جهانی دوم بعد از اشغال خاک فرانسه توسط آلمان نازی یک دولت فرانسوی به ظاهر مستقل در شهر ویشی در جنوب کشور پا گرفت.

در سال ۱۹۴۴ نیروهای مقاومت به کمک متفقین نازیها را شکست می‌دهند و عمر دولت ویشی هم به پایان می‌رسد.

ریاست دولت ویشی بر عهده مارشال پتن بود و معاونت وی را پیر لاوال بعهده داشت. پیر لاوال مدتی نخست وزیر «دولت ویشی» بود. پیر لاوال طرفدار اتحاد با آلمان نازی بود.

 اعدام پیر لاوال 
بندانگشتی|راست|پیر لاوال و ژنرال پتن
پیر لاوال پس از سقوط هیتلر توسط آمریکایی‌ها در اسپانیا بازداشت شد و به فرانسه تحویل گردید و در آن کشور به جرم خیانت محاکمه و محکوم و اعدام گردید.

ژنرال پتن و پیر لاوال هردو به اعدام محکوم شدند. دوگل حکم ژنرال پتن را تبدیل به حبس ابد نمود. اما پیر لاوال اعدام شد.

پیر لاوال متهم شده که با هیتلر از در سازش درآمده بود و به همین دلیل خائن به فرانسه است.
وی در دفاع از خود این اتهام را رد کرد و گفت که در آن زمان اگر این کار نمی‌کرد فرانسه نابود و بسیاری از فرانسویان کشته می‌شدند.اعدام لاوال
پیر لاوال هنگام تیرباران با صدای بلند فریاد زد: درود بر فرانسه، درود بر فرانسه

 پانویس 

 منابع 
 قضایای تاریخی پتن- لاوال، هانری میشل، ۱۹۷۲
 حکومت فرانسه درویشی از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴، روبرت پاکستون
 پیر لاوال در برابر مرگ Pierre Laval devantIa، ژال بارادول (وکیل تسخیری لاوال که خاطرات خود را روز بروز از ۲۲ اوت تا ۱۵ نوامبر ۱۹۴۵ یکماه بعد از اعدام وی نوشته است.
 بیست سال بعد از مرگ لاوال، گوی بشتل
 زندگانی پیر لاوال، گاستن پاکمن (با مقدمه‌ای از دختر لاوال پوزه لاوال دو شامبرون)، چاپ سال ۱۹۷۳

 Bois، Elie J. ، Truth on the Tragedy of France، (London، ۱۹۴۱

رده:اعدام‌شدگان اهل فرانسه
رده:اعدام‌شدگان با جوخه آتش
رده:اعدام‌شدگان با جوخه آتش اهل فرانسه
رده:افراد پادکمونیست اهل فرانسه
رده:افراد فرانسه ویشی
رده:اهالی پوی-دو-دم
رده:حاکمان فاشیست
رده:حقوق‌دانان اهل فرانسه
رده:درگذشتگان ۱۹۴۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۸۸۳ (میلادی)
رده:سناتورهای جمهوری سوم فرانسه
رده:سیاستمداران جنگ جهانی دوم
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:سیاستمداران محکوم‌شده به جرم اهل فرانسه
رده:عاملان هولوکاست
رده:عاملان هولوکاست در فرانسه
رده:فاشیست‌های اهل فرانسه
رده:فرانسوی‌های عضو کلیسای کاتولیک روم
رده:مدفونان در گورستان مونپارناس
رده:مرگ‌ها به وسیله اسلحه گرم در فرانسه
رده:نخست‌وزیران اعدام‌شده
رده:نخست‌وزیران فرانسه
رده:وزیران اطلاعات فرانسه
رده:وزیران ترابری فرانسه
رده:وزیران دولت فرانسه
رده:وزیران قلمروهای فرادریایی فرانسه
رده:وزیران کشور فرانسه
رده:وکیلان اهل فرانسه
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی)
رده:هولوکاست در فرانسه
رده:همدستان آلمان نازی اهل فرانسه
رده:شخص سال برگزیده مجله تایم
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:کشتارگران جمعی اعدام‌شده
رده:مارکسیست‌های سابق
رده:نجات‌یافتگان از تیراندازی اهل فرانسه