محجور

محجور در اصطلاح حقوقی به کسی گفته می‌شود که از بخشی از تصرفات و اعمال حقوقی منع شده‌است، به عبارت دیگر حجر عبارت است از منع شخص به حکم قانون از اینکه بتواند امور خود را به‌طور مستقل و بدون دخالت دیگری اداره کند و شخصاً اعمال حقوقی انجام دهد و فاقد اهلیت استیفا باشد.
محجور از ریشه حجر و به معنی منع و بازداشتن برگرفته شده‌است.

 محجورین از نگاه قانون 
قانون مدنی ایران محجورین را به سه دسته طبقه‌بندی کرده‌است:ماده ۱۲۰۷ قانون مدنی
 صغار(جمع صغیر)، در اصطلاح فقه و حقوق اسلامی به کسی گفته می‌شود که به سن بلوغ شرعی نرسیده باشد. این سن بلوغ برای پسران ۱۵ سال و برای دختران ۹ سال تمام می‌باشد اما در قانون مدنی به اشخاص زیر ۱۸ سال صغیر می‌گویند.
 اشخاص غیر رشید، مطابق قانون غیر رشید یا سفیه کسی است که تصرف او در اموال و حقوق مالی خودش عقلایی نباشد مثلاً اسراف‌کار یا قمارباز باشد.ماده ۱۲۰۸ قانون مدنی
 مجانین(جمع مجنون)، مجنون کسی است که قوه عقل و درک نداشته و به اختلال قوای دماغی مبتلا بوده و مختل المشاعر است.ماده ۱۲۱۱ قانون مدنی

 جستارهای وابسته 
 قانون مدنی

 منابع 

رده:حقوق اشخاص
رده:حقوق خانواده
رده:سالخوردگی
رده:سلامت روان
رده:واژگان حقوقی
رده:واژگان فقه