مشین هد

مشین هد  گروه هوی متال آمریکایی از اوکلند، کالیفرنیا است. راب فلین، خواننده و گیتاریست گروه، مشین هد را در سال ۱۹۹۱ پایه‌گذاری کرد و تنها عضو اصلی باقی‌مانده از آن زمان است. موسیقی تهاجمی و پرشور مشین هد نقش مهمی در شکل‌گیری موج جدید هوی متال آمریکایی ایفا کرد. ترکیب کنونی گروه شامل فلین، جرد مک‌ایچرن (بیسیست)، مت آلستن (درامر) و ریس اسکراگز (گیتاریست) است. آدام دیوس (بیسیست)، لوگان میدر، آروی لاستر، فیل دمل و واتْسْواف کیوْتُیکا (گیتاریست‌ها)، و تونی کوستانزا، کریس کونتوس و دیو مک‌کلین (درامرها) از اعضای سابق گروه هستند. میدر و کنتوس در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد انتشار اولین آلبوم گروه، برن مای آیز (۱۹۹۴)، در تورهای گروه شرکت کردند.

چهار آلبوم اولیه مشین هد طرفداران قابل‌توجهی در اروپا به دست آوردند، اما این گروه تا انتشار آلبوم‌های بعدی در ایالات متحده به شهرت گسترده نرسید. مشین هد با چهارمین آلبوم خود، سوپرشارژر (۲۰۰۱)، که سه هفته پس از حملات ۱۱ سپتامبر منتشر شد، جنجال‌هایی به پا کرد. تک‌آهنگ این آلبوم، «Crashing Around You»، و موزیک ویدئوی آن (که تصاویری از ساختمان‌های در حال سوختن را نشان می‌داد) از تمام رسانه‌ها حذف شد. این گروه در سال ۲۰۰۲ پس از مذاکره برای فسخ قرارداد با شرکت رودرانر رکوردز به دلیل این جنجال‌ها تقریباً منحل شد، اما در نهایت دوباره با این شرکت قرارداد امضا کرد.

مشین هد که در آلبوم‌های اولیه خود عناصری از گروو متال و نیو متال را تجربه کرده بود، با ششمین آلبوم خود، د بلکنینگ (۲۰۰۷)، به صدایی سنتی‌تر در سبک ترش متال و آهنگ‌هایی طولانی‌تر روی آورد. این آلبوم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و در سال ۲۰۱۰ از سوی مجله متال همر به‌عنوان آلبوم دهه انتخاب شد. تک‌آهنگ اول این آلبوم، «Aesthetics of Hate»، نامزد دریافت جایزه گرمی شد. گروه با دو آلبوم بعدی خود، آنتو د لوکاست (۲۰۱۱) و بلادستون اند دایموندز (۲۰۱۴)، موفقیت مشابهی کسب کرد، اما بار دیگر در نهمین آلبوم خود، کاتارسیس (۲۰۱۸)، به سبک نیو متال بازگشت. مشین هد در آلبوم بعدی، آف کینگدام اند کراون (۲۰۲۲)، که اولین آلبوم مفهومی گروه بود، دوباره به گروو متال و ترش متال روی آورد.

مشین هد یازده آلبوم استودیویی، دو آلبوم زنده، یک آلبوم ویدئویی، ۱۳ تک‌آهنگ و ۱۵ موزیک ویدئو منتشر کرده است. چهار آلبوم استودیویی این گروه در بریتانیا گواهی‌نامه نقره‌ای دریافت کرده‌اند و بالاترین جایگاه گروه در جدول بیلبورد ۲۰۰ آمریکا با آلبوم بلادستون اند دایموندز در رتبه ۲۱ به دست آمده است. تا سال ۲۰۱۳، این گروه بیش از سه میلیون نسخه از آثار خود را در سراسر جهان به فروش رسانده است.

 سبک موسیقی و تأثیرات 
بندانگشتی|دیو مک‌کلین از گروه مشین هد در حال نواختن درام
مشین هد به‌عنوان گروه در سبک گروو متال، ترش متال، نیو متال، آلترناتیو متال، یا به‌طور کلی هوی متال توصیف شده است. این گروه تحت تأثیر گروه‌های ترش متال کالیفرنیایی مانند متالیکا، اکسدس، اسلیر و تستمنت، گروه‌های هوی متال سنتی مانند آیرون میدن، گروه‌های کراس‌اوور ترش مانند سویسایدال تندنسیز و کروم-مگز، گروه‌های گروو متال مانند پنترا، اکس‌هدر و فیر فکتوری، و گروه‌های گرانج مانند نیروانا، ساوندگاردن و آلیس این چینز، و همچنین بایوهازارد و ریج اگنست د ماشین قرار داشته است. مشین هد به عنوان یکی از گروه‌های پیشگام در موج نو هوی متال آمریکایی، و همچنین بخشی از موج دوم گروه‌های ترش متال از دهه ۱۹۹۰ در نظر گرفته می‌شود.

آلبوم‌های اولیه آنها، Burn My Eyes و The More Things Change...، رویکردی گروو متال و ترش متال را نشان می‌دهند، مشابه گروه‌هایی مانند پنترا و Exhorder. این آلبوم‌ها همچنین شامل درامز تکنیکال توسط کریس کونتوس و دیو مک‌کلین بودند. گروه جهت موسیقی خود را برای آلبوم‌های The Burning Red (1999) و Supercharger (2001) تغییر داد، که به عنوان نمایش صدای نیو متال توصیف شده‌اند. این آلبوم‌ها شامل رپخوانی راب فلین و ریف‌های گیتار ساده‌تر بودند، اما بخشی از صدای تهاجمی خود را حفظ کردند. این تغییر جهت به دلیل محبوبیت نیو متال در آن زمان، منجر به انتقاد بسیاری از طرفداران شد. مشین هد با آلبوم Through the Ashes of Empires به صدای گروو متال و ترش متال دو آلبوم اول بازگشت.

گروه مشین هد پیچیدگی و فنی بودن صدای خود را برای آلبوم بعدی، The Blackening، افزایش دادند که تا حدی صدای ۵ آلبوم اول آنها را به نفع صدایی کلاسیک‌تر با گرایش هوی متال و ترش متال، با ساختارهای آهنگ کاملاً پیچیده و ریف‌های گیتار تغییر می‌دهد. آلبوم Unto the Locust شامل ریف‌های سنگین‌تر، سریع‌تر و پیچیده‌تر از آثار فلین و فیل دمل است که تحت تأثیر موسیقی کلاسیک قرار گرفته‌اند و با الگوهای درام سریع و پیچیده مک‌کلین پشتیبانی می‌شوند. این همچنین اولین آلبوم مشین هد است که شامل blast beat است.

یکی از ویژگی‌های بارز مشین، استفادهٔ فلین از هارمونیک‌های طبیعی در ریف‌ها است. فلین توضیح داد که استفاده‌اش از هارمونیک‌ها یک اتفاق خوشایند بوده است: او در تلاش برای یادگیری ریف‌های DRI بود، اما از مفهوم بازخورد صوتی (audio feedback) بی‌اطلاع بود و آن را با استفاده از هارمونیک‌ها شبیه‌سازی کرد.

فلین از سبک‌های مختلف آوازی از جمله فریاد زدن، آواز گوش‌خراش، آواز تمیز، جیغ و دث گرول استفاده می‌کند؛ خود فلین به شوخی سبک آواز خود را «پارس کردن در کلید» نامیده است.

 اعضای گروه 
 اعضای کنونی 
 راب فلین – خواننده اصلی، گیتار (۱۹۹۱–اکنون)
 ریس اسکراگز – گیتار، هم‌خوان (۲۰۲۴–اکنون؛ تور ۲۰۲۲–۲۰۲۴)
 جرد مک‌ایچرن – بیس گیتار، هم‌خوان (۲۰۱۳–اکنون)
 مت آلستون – درام (۲۰۱۹–اکنون)

 اعضای پیشین 
 آدام دیوس (دوس) – بیس گیتار، هم‌خوان (۱۹۹۱–۲۰۱۳)
 تونی کوستانزا – درام (۱۹۹۱–۱۹۹۲)
 لوگان میدر – گیتار (۱۹۹۱–۱۹۹۸)
 کریس کانتوس – درام (۱۹۹۲–۱۹۹۵)
 دیو مک‌کلین – درام (۱۹۹۵–۲۰۱۸)
 آرو لاستر – گیتار (۱۹۹۸–۲۰۰۲)
 فیل دمل – گیتار (۲۰۰۳–۲۰۱۸)
 واگ کیلتیکا – گیتار (۲۰۱۹–۲۰۲۴)

 جدول زمانی 

 منابع 



 پیوند به بیرون 




رده:برندگان جایزه کرنگ!
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۹۱ (میلادی) در کالیفرنیا
رده:گروه‌های ترش متال کالیفرنیا
رده:گروه‌های گروو متال آمریکایی
رده:گروه‌های موسیقی اوکلند، کالیفرنیا
رده:گروه‌های موسیقی تشکیل‌شده در ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:گروه‌های نیو متال کالیفرنیا
رده:هنرمندان رودرانر رکوردز
رده:هنرمندان نوکلیر بلست