آذر، ماه آخر پاییز

آذر، ماه آخر پاییز نخستین مجموعه داستان کوتاه ابراهیم گلستان، و نخستین تجربه‌ نویسندگی او در سال ۱۳۲۷ چاپ شد.
این کتاب نخستین بار در اسفند ماه ۱۳۲۷ چاپ شد و سپس پس از سال‌ها و پس از نایاب شدن نسخه‌های چاپی پیش از انقلاب، در سال ۱۳۸۴ و از طرف نشر بازتاب نگار روانه بازار گردید. این مجموعه شامل هفت داستان با نام‌های: به دزدی رفته‌ها، آذر، ماه آخر پاییز، تب عصیان، در خم راه، یادگار سپرده، شب دراز، میان دیروز و فردا.

این مجموعه داستان جزو نخستین تجربه‌های داستان کوتاه از نویسندگان موسوم به نسل دومی‌های ادبیات داستانی به‌شمار می‌آید که در دهه سی خورشیدی در کنار نام نویسندهٔ بزرگی مثل بهرام صادقی با کتاب سنگر و قمقمه‌های خالی خوش درخشیده. این کتاب توانست پایه‌های آغازین داستان‌نویسی مدرن را در ایران قرار بدهد و با وجودی که شاید امروزه بتوان ایرادهای زیادی به کتاب وارد کرد ولی در دوره خود تأثیرگذار و جریان‌ساز بوده‌است.

بن‌مایه این داستان بیان ترس و اضطراب است و در آغاز آن آمده‌است: واژه‌هایی چون ترشال، چلم، رمبیدن، رودار، کفه، لجمار، گناهی ندارند اگر در زبان مردم تهران به کار نمی‌روند و گمان نویسنده این است که به‌کار بردن این واژه‌ها که در زبان مردم جنوب است، بر غنای زبان فارسی می‌افزاید.

 منابع 

گلستان، ابراهیم. آذر ماه آخر پاییز. چاپ چهارم. تهران : انتشارات بازتاب نگار، ۱۳۸۰

رده:مجموعه‌های داستان کوتاه ابراهیم گلستان
رده:مقاله‌های که ابهام‌زدایی آنها به‌اشتباه به‌جای پرانتز با کاما صورت گرفته