میوی بینچی

میوی بینچی اسنل   رمان‌نویس، نمایش‌نامه‌نویس، داستان کوتاهنویس و روزنامه‌نگار برجستهٔ ایرلندی بود. رمان‌های او به ۳۷ زبان ترجمه شده و بیش از چهل میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رفته‌است.

 زندگی 
بینچی که متولد شهر دوبلین بود، پیش از این که به حرفهٔ معلمی بپردازد، در دانشگاه مشغول تحصیل شد. او کار نویسندگی را با روزنامه‌نگاری و مقاله‌نویسی در یک مجله آغاز کرد. سپس به لندن در انگلیس رفت و توانست نخستین کتاب معروفش را در شهرهای لندن و دوبلین روانه بازار کند که شامل مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه طنزآمیز می‌شد.

وی در اواخر زندگی خود در وبگاه شخصی‌اش در پاسخ به پرسش یکی از طرفداران خود چنین نوشته بود: اوضاع جسمانی من خوب است اما به دلیل بیماری‌ای که دارم نمی‌توانم به دیگر نقاط جهان سفر کنم تا مردم و طرفدارانم را از نزدیک ببینم. اما من از این موضوع خوشحالم که شما به فکر سلامتی من هستید و به من دربارهٔ کتاب‌ها و رمان‌هایم نظر می‌دهید.

در نهایت به گفتهٔ «گوردون اسنل» همسر خانم میو بینچی که خود از نویسندگان ادبی ایرلند است، همسرش بعد از یک بیماری کوتاه‌مدت دوشنبه ۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۲ در بیمارستان با ادبیات این کشور وداع کرد.

پس از مرگ وی، سیاستمداران ایرلندی و نویسندگان این کشور به ادای احترام به این بانوی نویسنده پرداختند.

 فعالیت ادبی 
میوی بینچی یکی از معروف‌ترین رمان‌نویسان ایرلند و از چهره‌هایی است که رمان‌هایش بیشترین فروش را در ایرلند داشته‌است.

بینچی نخستین رمانش را با نام «نور و شمع‌های پنی» در سال ۱۹۸۲ به چاپ رساند که توانست به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های آن سال تبدیل شود.

بینچی در طول مدت فعالیت موفق‌آمیز خود توانست بیش از ۴۰ میلیون کتاب در سرتاسر دنیا به فروش برساند. «حلقهٔ دوستان»، «اتوبوس یاس بنفش» و «خیابان تارا» از جمله آثار اوست که برای صحنهٔ نمایش از آن‌ها اقتباس شده‌است.

بینچی یکی از روزنامه‌نگاران و نویسندگانی بود که واقعیت‌ها را در روزنامه و کتاب می‌نوشت و همین امر موجب شد یکی از ده نویسندهٔ معروف بریتانیا شود. همچنین وی توانست نام خود را وارد لیست پرفروش‌ترین نویسندگان در لیست نیویورک تایمز کند. بینچی در سال ۲۰۰۰ در نظرسنجی روز جهانی کتاب، پس از «جین آستن» و «چارلز دیکنز» به عنوان سومین نویسندهٔ محبوب دنیا لقب گرفت.

با وجود این که خانم بینچی بازنشستگی خود را در سال ۲۰۰۰ اعلام کرد، اما در سال ۲۰۱۰ آخرین رمانش را با نام «تفکر دربارهٔ فرانکی» منتشر کرد. در همین سال بود که وی توانست جایزهٔ سال‌ها تلاش خود را در صنعت کتاب ایرلند بگیرد و با جایزهٔ یک عمر دستاودر ادبی از او تجلیل شد.

 پی‌نوشت 

 منابع 




رده:افراد آیریش تایمز
رده:اهالی دالکی
رده:اهالی دانلیری
رده:برندگان جایزه جیکوب
رده:برندگان جایزه کتاب بریتانیا
رده:بی‌خدایان اهل ایرلند
رده:دانش‌آموختگان کالج دانشگاهی دوبلین
رده:درگذشتگان ۲۰۱۲ (میلادی)
رده:رمان‌نویسان زن اهل ایرلند
رده:رمان‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایرلند
رده:رمان‌نویسان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایرلند
رده:زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
رده:ستون‌نویسان اهل ایرلند
رده:ستون‌نویسان زن
رده:سفرنامه‌نویسان اهل ایرلند
رده:سفرنامه‌نویسان زن
رده:کاتولیک‌های رومی سابق
رده:مرگ‌های به موجب بیماری در جمهوری ایرلند
رده:معلمان مدرسه اهل ایرلند
رده:ندانم‌گرایان اهل ایرلند
رده:نمایشنامه‌نویسان اهل ایرلند
رده:نمایشنامه‌نویسان زن اهل ایرلند
رده:نمایشنامه‌نویسان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایرلند
رده:نمایشنامه‌نویسان سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان تلویزیونی زن
رده:نویسندگان داستان کوتاه اهل ایرلند
رده:نویسندگان داستان کوتاه زن اهل ایرلند
رده:نویسندگان داستان کوتاه زن
رده:نویسندگان داستان کوتاه سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان داستان کوتاه سده ۲۱ (میلادی) اهل ایرلند
رده:نویسندگان داستان کوتاه سده ۲۱ (میلادی)
رده:نویسندگان داستانی عاشقانه اهل ایرلند
رده:نویسندگان داستانی عاشقانه زن
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایرلند
رده:نویسندگان زن سده ۲۰ (میلادی)
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایرلند
رده:نویسندگان غیرداستانی اهل ایرلند