آش جوش پره

بندانگشتی|سمبوسه یا جوش پره برای تهیه آش
بندانگشتی|آش جوش پره
آش جوش‌پره یا جوش‌بره یا جوشواره آشی است که در خراسان و به‌ویژه در شهرهای گناباد، فردوس، سبزوار، قائن تهیه می‌شود. بیهقی در کتابش تاریخ بیهقی از این غذا نام برده‌است. این آش بعلت فرایند طبخ زمان بر و دشواریهایش، امروزه بیشتر در مراسمات گروهی و جمع‌های خانوادگی رواج دارد و خانه‌های بومگردی نیز در خراسان آن را ارایه می‌کنند. این آش در در دی ۱۳۹۹ در فهرست آثار معنوی ایران به ثبت رسید.آش جوشپره، مجله دریای پارس، parssea، 1394

 روش درست کردن 
خمیر را پهن کرده و به صورت برگ (ورق) درمی‌آورند و میانش را با پیاز خوردشده و عدس و نخود پخته‌شده و له‌شده و ادویه پر می‌کنند. اخیراً بخاطر غنی‌سازی، گوشت و گردو نیز اضافه می‌کنند و برگ خمیر را روی همدیگر به صورت مثلث یا مستطیل تا می‌زنند و محکم بر روی هم فشار می‌دهند تا باز نشود. عدس و نخود باید از قبل پخته شده باشد و بعد آن را با سایر ادویه‌جات و سبزی‌ها مخلوط کرده و داخل ورق‌های خمیر بگذارند. سپس آن را در داخل آب جوش می‌گذارند تا پخته شود. در پایان بعد از جوش افتادن آش مقداری کشک سابیده نیز به آن اضافه می‌کنند.در باب طباخی و صنعت آن، به کوشش ایرج افشار، انتشارات سروش، ۱۳۶۰
شباهت زیادی به سمبوسه دارد که پس از آماده کردن و گذاشتن مواد (کوبیده نخود-پیاز- سبزیجات) و با تا کردن لایه‌های خمیر روی همدیگر و فشردن، آن را در آب جوش می‌انداختند و آشی درست می‌شد که به آن آش جوش پره می‌گفتند اما امروزه به جای پختن سمبوسه (جوش پره) در آب بعضی خانواده‌ها آن را در روغن سرخ می‌کنند و این شیوه امروزه در بیشتر نقاط جهان رایج است.
غذای چینی جیائوزی و در ژاپن گیوزا بسیار شبیه آش جوشپره است. تفاوت عمده در مواد است که در ژاپنی و چینی گاهی گوشت هم اضافه می‌کنند.آش جوشپره، مجله دریای پارس، parssea، 1394

 جستارهای وابسته 
 فرهنگ خراسان
 جیائوزی
 سمبوسه

 منابع 

 پیوند به بیرون 

رده:آشپزی آذری
رده:آشپزی آشوری
رده:آشپزی ارمنستانی
رده:آشپزی استان خراسان رضوی
رده:آشپزی استان خراسان شمالی
رده:آشپزی افغانستانی
رده:آشپزی ایرانی
رده:آشپزی سوری
رده:آشپزی هندی
رده:چاشت‌های ایرانی
رده:سوپ‌ها
رده:سوپ‌های ایران
رده:سوپ‌های جمهوری آذربایجان
رده:غذاها
رده:غذاهای باستان
رده:غذاهای قهستان