خلبانی

خلبانی  یا هدایت هواپیما و کشتی فرایند ناوبری در آب یا هوا با استفاده از نقاط مرجع ثابت در دریا یا خشکی است که معمولاً با مراجعه به یک نقشه دریایی یا نقشه هوانوردی برای به دست آوردن موقعیت ثابت کشتی یا هواپیما نسبت به مسیر یا مکان مورد نظر انجام می‌شود. موقعیت‌های افقی از نقاط مرجع شناخته‌شده را می‌توان از طریق دید یا رادار به دست آورد. موقعیت عمودی را می‌توان با استفاده از عمق‌سنج برای تعیین عمق آب در زیر کشتی یا با استفاده از فرازیابی برای تعیین فرازای هواپیما که از آن می‌توان فاصله آن را از سطح زمین استنباط کرد، به دست آورد. هدایت یک کشتی معمولاً در نزدیکی ساحل یا در آبراه‌های داخلی انجام می‌شود. هدایت یک هواپیما تحت شرایط هواشناسی دیداری برای پرواز انجام می‌شود.

ناوبری زمینی یک رشتهٔ مرتبط است که از نقشه توپوگرافی استفاده می‌کند، به‌ویژه هنگامی که در زمین‌های بدون مسیر استفاده می‌شود. غواصان از تکنیک‌های مرتبط برای ناوبری زیرآبی استفاده می‌کنند.
بندانگشتی|نشانگرهای محدوده در مجمع‌الجزایر فنلاند با چراغ‌های راهنمای (محدوده) خورشیدی در شب.

 روز 
 ویژگی‌های طبیعی: کوه‌ها، تپه‌ها، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و ویژگی‌های ساحلی مانند صخره‌ها، سنگ‌ها و سواحل
 وسایل کمک‌ناوبری: علائم دریایی (شامل شناورها و چراغ‌های دریایی) و نشان‌ویژه
 دیگر سازه‌ها: فرودگاه‌ها، شهرها، سدها، بزرگراه‌ها و آنتن‌های رادیویی

 شب 
 وسایل کمک‌ناوبری چراغ‌دار: فانوس‌های دریایی، کشتی‌های چراغ‌دار و نشان‌های دریایی چراغ‌دار
 سازه‌های نورانی: فرودگاه‌ها، برج‌ها و ساختمان‌های نورانی

 منابع 

رده:روش‌های غواصی زیر آب
رده:کمک‌ها به ناوبری
رده:ناوبری