سرگئی کافتارادزه

سرگئی کافتارادزه  (زاده ۱۵ اوت ۱۸۸۵ − درگذشته ۱۷ اکتبر ۱۹۷۱) سیاستمدار و دیپلمات گرجی‌تبار، شوروی بود. مدتی به عنوان صدر جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی و چند سال به عنوان دادستان کل اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی خدمت کرد. 

او در بخش بزرگی از جنگ جهانی دوم معاون کمیسر خارجه ویاچسلاو مولوتوف بود. در سال۱۳۲۳- ۱۹۴۴ به ایران فرستاده شد، موضع جنجالی او به سرنگونی کابینه محمد ساعد کمک کرد. در برانگیختن شورش در آذربایجان و کردستان ایران نقش داشت.

آخرین شغل رسمی او سفیر در رومانی بود، ارتباط نزدیکی با جناح حزب کمونیست رومانی که حول آنا پائوکر تشکیل شده بود داشت و در تسهیل تقلب در انتخابات عمومی ۱۹۴۶ نقش داشت.

 مأموریت به ایران 
در شهریور ۱۳۲۳ -سپتامبر ۱۹۴۴، به ایران آمد، جایی که سه سال پس از تهاجم انگلیس و شوروی، قرار بود برای شوروی در اخذ نفت شمال تلاش کند. او به نخست‌وزیر محمد ساعد نزدیک شد و از او خواست که به جستجوگران نفت شوروی در شمال ایران مجوز دهد.Maziar Behrooz, Rebels With a Cause: The Failure of the Left in Iran, I.B. Tauris, London, 2000, p.5. Sicker, p.156-157 ساعد که تا آن زمان درگیر با چپ افراطی توده و نیروهای ملی‌گرا بود و به شرکت‌های انگلیسی و آمریکایی امکان افتتاح میدان نفتی در کشور داده بود، به درخواست نماینده پاسخ مثبت نداد. کافتارادزه سپس به تهدید متوسل شد،Maziar Behrooz, Rebels With a Cause: The Failure of the Left in Iran, I.B. Tauris, London, 2000, p.5. Ferrier, p.252; Sicker, p.156-157 به ویژه در دیدار با شاه تهدیداتی کرد.Ferrier, p.252-253 همزمان، نیروهای ارتش سرخ در ایران، عبور نیروهای ایرانی را با مشکل مواجه کردند و از تظاهرات حزب توده در مقابل مجلس حضور داشتند.Ferrier, p.253

در نتیجه محمد ساعد در ۲۰ آبان ۱۳۲۳–۹ نوامبر ۱۹۴۴ استعفا داد و مرتضی قلی بیات جایگزین او شد.Sicker, p.157-158در ماه دسامبر، علی‌رغم مخالفت حزب توده، محمد مصدق با موفقیت قانونی را به تصویب رساند که به موجب آن هیچ مقام دولتی حق اعطای میدان‌های ایرانی به خارجی را بدون تأیید مجلس ندارد. کافتارادزه به آن اعتراض کرد و مدعی شد که این تغییر علیه اتحاد جماهیر شوروی است، اما بیات از مذاکره مجدد امتناع کرد و او بدون نتیجه به مسکو بازگشت.Ferrier, p.253; Sicker, p.158 

در تیرماه ۱۳۲۴-ژوئن ۱۹۴۵، مولوتف، کافتارادزه و میر جعفر باقروف، توسط کمیته مرکزی شوروی دستور گرفتند یک شورش تجزیه طلبانه در آذربایجان ایران را آماده کنند.Mamoulia, p.276 این منجر به حکومت خلق آذربایجان به رهبری جعفر پیشه‌وری، و نیز آشوب در میان کردها و تشکیل جمهوری مهاباد به رهبری قاضی محمد شد (هر دو رژیم در عرض چند ماه با مداخلات ایران سرکوب شدند).Mamoulia, p.276-277, 280-281

 جستارهای وابسته 
 منابع 

رده:اعضای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه
رده:افراد جنگ جهانی دوم اهل اتحاد شوروی
رده:انقلابیون اهل گرجستان
رده:اهالی ایمرتی
رده:بلشویک‌های قدیمی
رده:تروتسکیست‌ها
رده:خاک‌سپاری‌ها در پانتئون دیدوبه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه دولتی سن پترزبورگ
رده:درگذشتگان ۱۹۷۱ (میلادی)
رده:دیپلمات‌ها
رده:دیپلمات‌های گرجستان
رده:رومانی در جنگ جهانی دوم
رده:زادگان ۱۸۸۵ (میلادی)
رده:سفیران اتحاد شوروی در ایران
رده:سفیران اتحاد شوروی در رومانی
رده:سیاستمداران اهل گرجستان
رده:سیاستمداران سده ۲۰ (میلادی) اهل گرجستان
رده:قربانیان شکنجه اهل گرجستان
رده:مترجمان اهل اتحاد شوروی
رده:مترجمان اهل گرجستان
رده:مترجمان سده ۲۰ (میلادی)
رده:ناشران اهل گرجستان
رده:نجیب‌زادگی گرجستان
رده:نخست‌وزیران گرجستان
رده:وکیلان اهل تفلیس
رده:وکیلان سده ۲۰ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان نشان لنین
رده:دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ کار