پسنیوس نیگر

پسنیوس نیگر با نام کامل گایوس پسنیوس نیگر آگوستوس  (زادهٔ پیرامون ۱۳۵-۱۴۰ – درگذشتهٔ ۱۹۴) یکی از غاصبان امپراتوری روم در سال معروف به سال پنج امپراتور بود که از سال ۱۹۳ تا ۱۹۴ قدرت را در دست داشت. او پس از به‌قتل رسیدن پرتیناکس و در واکنش به قدرت‌گرفتن دیدیوس ژولیانوس مدعی تاج و تخت شد اما از رقیب خود سپتیموس سوروس که او نیز مدعی امپراتوری بود شکست خورد و هنگام فرار به پارت کشته‌شد.

 زندگینامه 
 سال‌های نخستین 
نیگر در حدود سال ۱۳۵ پس از میلاد در خانوادهٔ نجیب‌زاده‌ای قدیمی از طبقهٔ سوارکاران ایتالیایی زاده شد،Potter, pg. 101; Meckler, Pescennius Niger, Cassius Dio, 75:6:1 و نخستین کسی از خانوادهٔ خود بود که بعدتر به مقام سناتوری روم رسید.Potter, pg. 101 از دوران اولیهٔ زندگی پسنیوس نیگر اطلاع چندانی در دست نیست اما این احتمال وجود دارد که او در مصر دارای مقامی اجرایی بود و در لشکرکشی‌ای مربوط به اوایل حکومت کومودوس نیز شرکت داشت.Meckler, Pescennius Niger نیگر در اواخر دههٔ ۱۸۰ به عنوان کنسول سوفکتوس یا کنسول جانشین کنسولی درگذشته انتخاب شد و پس از آن کمودوس در سال ۱۹۱ او را نمایندهٔ امپراتوری در سوریه ساخت.Meckler, Pescennius Niger; Southern, pg. 28; Canduci, pg. 51 

کومودوس در دسامبر سال ۱۹۲ به قتل رسید و پرتیناکس از سوی سنای روم به جانشینی او برگزیده شد. اما حکومت او ۸۶ روز بیشتر دوام نیاورد و در ۲۸ مارس ۱۹۳ به دست گروهی از پرتورین‌ها به قتل رسید. در این زمان پسنیوس نیگر هنوز در سوریه بود که خبر قتل پرتیناکس و پس از آن خبر فروش مقام امپراتوری به دیدیوس ژولیانوس به او رسید.Bowman, pg. 2; Meckler, Pescennius Niger نیگر فردی قابل احترام در رم بود و دیری نپایید که اعتراضاتی مردمی علیه دیدیوس ژولیانوس شکل گرفت و مردم خواستار بازگشت نیگر به رم و در دست‌گرفتن امپراتوری شدند.Meckler, Pescennius Niger; Potter, pg. 101; Bowman, pg. 2 ژولیانوس که موقعیت خود را در خطر می‌دید سنتوریونی را به شرق فرستاد تا نیگر را در انطاکیه بکشد.Potter, pg. 99

از سوی دیگر بروز ناآرامی در رم سبب شد تا لژیون‌های مستقر در شرق دراواخر آوریل ۱۹۳، نیگر را امپراتور بنامند.Southern, pg. 28; Bowman, pg. 2 در این زمان نیگر کنیهٔ یوستوس به‌معنای دادگر را نیز برای خود برگزید.

پسنیوس نیگر هرچند در پروپاگاندهای صورت‌گرفته از جانب سپتیموس سوروس به عنوان نخستین کسی که علیه دیدیوس ژولیانوس شورید معرفی شده‌است،Potter, pg. 99 اما این سوروس بود که زودتر از نیگر و در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۳ خود را امپراتور نامید. او حتی مانع از رسیدن پیک نیگر که حامل اعلام پذیرش امپراتوری از سوی او بود به رم شد. سوروس همچنین در زمانی که نیگر مشغول جلب حمایت بیشتر از خود در شرق بود با لشگریانش راهی رم شد و در اوایل ژوئن ۱۹۳، پس از آنکه دیدیوس ژولیانوس نیز به قتل رسید وارد شهر گردید.Bowman, pg. 4; Meckler, Pescennius Niger

 درگیری با سپتیموس سوروس 
سوروس بدون لحظه‌ای تلف‌کردن وقت اقدام به تقویت موضع خود در رم نمود و به گایوس فولویوس پلاتیانوس، فرماندهٔ تازه‌منصوب‌شدهٔ گارد محافظان خود فرمان داد تا فرزندان نیگر را گروگان بگیرد.Potter, pg. 103 همزمان نیگر نیز مشغول تحکیم حمایت تمامی فرمانداران استان‌های آسیایی روم از خود بود، ازجمله آسیلیوس آئمیلیانوس، پروکنسول پراعتبار آسیا، که بیزانتیوم را به نام نیگر فتح کرده بود.Southern, pg. 32; Meckler, Pescennius Niger نیگر سپس در صدد تقویت کنترل مستقیم خود بر مصر برآمد و سوروس نیز در مقابل تمام تلاش خود را به کار بست تا از ذخایر گندم امپراتوری در مصر حفاظت کرده و به سپاهیان وفادار به خود دستور داد تا با پاسداری از مرزهای غربی مصر نگذارند تا لژیون مستقر در آنجا برای پسنیوس نیگر نیروی کمکی بفرستد.Southern, pg. 32

هرچند سرزمین‌های زیر دست نیگر از ثروت فراوانی برخوردار بود اما منابع نظامی او در مقایسه با سپتیموس سوروس بسیار محدود بود. سوروس ۱۶ لژیون دانوب را در اختیار خود داشت درحالی‌که نیگر تنها دارای ۶ لژیون شامل ۳ لژیون در سوریه، ۲ لژیون در عربیا پترا و ۱ لژیون در ملطیه بود.Potter, pg. 103 این موضوع سبب شد تا نیگر تصمیم به شدت عمل گرفته و نیرویی را به تراکیه فرستاد و بدین ترتیب توانست بخشی از ارتش سوروس به فرماندهی لوسیوس فابیوس سیلو را در پرینتوس شکست دهد.Potter, pg. 104

در این زمان سوروس همراه با سپاهی از رم به سمت شرق حرکت کرد و ژنرال خود تیبریوس کلودیوس کاندیدوس را نیز پیشاپیش اعزام نمود.Bowman, pg. 4 نیگر که بیزانتیوم را مقر فرماندهی خود قرار داده بود آسلیوس آمیلیانوس را به دفاع از کرانه‌های جنوبی دریای مرمره فرستاد.Bowman, pg. 4 سوروس که در حال پیشروی بود به نیگر پیام داد تا خود را تسلیم کرده و تبعید را بپذیرد اما نیگر که به نتیجهٔ رویارویی نظامی امیدوار بود آن را رد کرد.Meckler, Pescennius Niger; Canduci, pg. 51 در پاییز سال ۱۹۳ پس از میلاد، کاندیدوس و آمیلیانوس در سیزیکوس بایکدیگر رودررو شدند که به شکست نیروهای نیگر و دستگیری و مرگ آمیلیانوس انجامید.Bowman, pg. 4; Potter, pg. 104; Southern, pg. 33 پس از آن بیزانتیوم به محاصره درآمد که در نتیجه، نیگر مجبور به ترک شهر و عقب‌نشینی به نیقیه شد.Bowman, pg. 4 با وجود این شهر به نیگر وفادار ماند و سوروس تا پایان سال ۱۹۵ موفق به فتح بیزانتیوم نشد.Southern, pg. 33

در اواخر دسامبر سال ۱۹۳ نبرد دیگری نیز خارج از نیقیه به وقوع پیوست که آن نیز نتیجه‌ای جز شکست برای نیگر به همراه نداشت. با این حال او توانست باقیماندهٔ سپاهیان خود را تا کوه‌های توروس عقب کشانده و با در دست گرفتن کنترل گردنه‌ها برای چند ماه به انطاکیه بازگردد.Meckler, Pescennius Niger; Bowman, pg. 4; Potter, pg. 104 اما نیگر اینک با مشکل از دست دادن حامیان خود در آسیا روبه‌رو بود و شهرهایی که پیشتر به او وفادار بودند - به‌ویژه لاتاکیه و تایر - اینک در صدد تغییر بیعت خود برآمده بودند.Southern, pg. 33 مصر نیز تا ۱۳ فوریهٔ ۱۹۴ در شمار حامیان سوروس درآمد تا آخرین بخت‌های نیگر نیز کاهش یابد.Bowman, pg. 4; Potter, pg. 104

پس از آنکه سپتیموس سوروس فرماندهٔ خود کاندیدوس را با ژنرال دیگری به نام کورنلیوس آنولینوس تعویض کرد، نیگر و آنولینوس در نبرد ایسوس در مهٔ ۱۹۴ رودر روی یکدیگر قرار گرفتند. بین دو طرف نبردی طولانی و طاقت‌فرسا آغاز شد که با شکست کامل پسنیوس نیگر به پایان رسید.Southern, pg. 33; Potter, pg. 104; Bowman, pg. 4 نیگر بار دیگر مجبور به عقب‌نشینی به سمت انطاکیه شد اما بخاطر تدابیر و ارتباطات همسر باهوش سوروس، جولیا دومنا که در آن منطقه صاحب اعتبار خانوادگی بود توانست نیروهای شهر را وادار به ترک نیگر و وفاداری کامل به شوهرش سپتیمیوس سوروس کنند، نیگر بعد از این اتفاقات جاره ای جز فرار از انطاکیه را نداشت، اما هنگام فرار به پارت دستگیر گردید.Meckler, Pescennius Niger; Southern, pg. 33; Canduci, pg. 51 او را گردن زدند و سر بریده‌اش را به بیزانتیوم فرستادند، اما شهر با وجود این همچنان مقاومت نمود تا آنکه در نهایت سوروس به آن یورش برد و آنجا را با خاک یکسان کرد.Southern, pg. 33 سر بریدهٔ پسنیوس نیگر را نیز سرانجام به رم بردند و آنجا به نمایش گذاردند.Potter, pg. 104

سوروس پس از پیروزیش در شرق تمامی حامیان نیگر را مجازات نمود.Potter, pg. 106 او حتی زن و فرزندان نیگر را به مرگ محکوم ساخت و اموالشان را مصادره کرد.Historia Augusta, Life of Pescennius Niger, 6:1

«نیگر» در نام پسنیوس نیگر به معنای سیاه است که بنا بر تصادف با نام دیگر رقیب تاج و تخت امپراتوری به نام کلودیوس آلبینوس که نامش به معنای «سفید» است تضاد دارد.Southern, pg. 28 بنا بر نوشتهٔ هیستوریا آگوستا که منبعی تقریباً غیرقابل اعتماد است علت نامیده شدن پسنیوس به نیگر، گردن سیاه بودن او بوده‌است.Historia Augusta, Life of Pescennius Niger, 6:6

 جستارهای وابسته 
 سال پنج امپراتور

 پانویس 

 منابع 

 Cassius Dio, Roman History, Books 74 & 75
 Herodian, Roman History, Books 2 & 3 
 Historia Augusta, Life of Pescennius Niger
 Southern, Pat. The Roman Empire from Severus to Constantine, Routledge, 2001
 Potter, David Stone, The Roman Empire at Bay, AD 180-395, Routledge, 2004
 Bowman, Alan K., The Cambridge Ancient History: The Crisis of Empire, A.D. 193-337, Cambridge University Press, 2005



رده:امپراتوران رومی سده ۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۴ (میلادی)
رده:زادگان سده ۲ (میلادی)
رده:غاصبان امپراتوری روم
رده:فرمانداران رومی سوریه