نوعی خبوشانی

محمدرضا نوعی معروف به نَوعی خَبوشانی شاعر قرن دهم و اوایل یازدهم ایرانی، زادهٔ خَبوشان (قوچان) است. وی مانند نظیری نیشابوری از پیشگامان طرز نو می باشد نَوعی خَبوشانی، مجلۀ اینترنتی آفتاب 

 شرح حال 
آنچه از احوال وی بر می‌آید آن است که وی به اتفاق دوستش ، کفری تربتی  به هندوستان کوچیده، و پس از بازگشت مدتی را در مشهد گذرانده است. به همین دلیل به مشهدی نیز شهره است. سپس باز به هند کوچیده و در دربار شاهان و امیران وقت از جمله اکبرشاه، میرزا یوسف خان رضوی مشهدی، شاهزاده دانیال و عبدالرحیم خان، خان خانان مدیحه و شعر سروده است. وی در اواخر عمر، در دربار جهانگیر شاه به سر برده و سرانجام در برهان پور درگذشته است. در «تاریخ ادبیات ایران» نقل شده که نوعی به اتفاق پدرش به کاشان رفته و در آنجا شاگرد محتشم کاشانی بوده و از محضر وی در تکمیل شاعری بهره جسته، سپس به هند رفته و در آنجا سکنی گزیده است. اما در کتاب کاروان هند این مطلب مردود دانسته شده.نوعی خبوشانی، شورای گسترش زبان و ادبیات فارسی 

 آثار 
کلیات نوعی، مشتمل بر قصیده، ترجیع و ترکیب، قطعه، غزل، رباعی و مثنوی در حدود چهار هزار بیت است. ساقی‌نامهٔ او با بیش از چهارصد بیت در ستایش میرزا عبدالرحیم خانخانان سروده شده و در شمار ساقی‌نامه‌های مشهور عهد او است. نسخه‌ای از دیوانش در حدود چهارهزار بیت در کتابخانهٔ ملی پاریس موجود است.

تاریخ نظم و نثر مثنوی وامق و عذرا را به وی نسبت می‌دهد.

مشهورترین کارش سوز و گداز است.

 نمونهٔ اشعار 

 منابع 

رده:اهالی ایران در سده ۱۶ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۱۷ (میلادی)
رده:اهالی قوچان
رده:درگذشتگان ۱۶۱۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۵۶۳ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۶ (میلادی)
رده:شاعران سده ۱۷ (میلادی)
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:شاعران سده ۱۶ (میلادی) اهل ایران
رده:شاعران سده ۱۷ (میلادی) اهل ایران
رده:ایرانی‌های مهاجرت‌کرده به امپراتوری گورکانی