ولید بن عبدالملک

ولید بن عبدالملک  ششمین خلیفه از دودمان خلفای بنی‌امیه و یکی از قدرتمندترین آنان بود، که به مدت ۱۰ سال، از سال ۸۶ تا ۹۶ ه.ق (۷۰۵ تا ۷۱۵ م) بر تمام سرزمین های اسلامی وقت فرمان راند.

خلافت او دوران گشایش سرزمین‌ها و گسترش قلمرو امویان در شرق و غرب بود. در زمان او، کراچی به محاصره مسلمانان درآمد و جنگ سختی بین مسلمانان و داهرشاه در سند روی داد. در مولتان نیز مسلمانان پیروز شدند و غنایم بسیار به دست مسلمانان افتاد. در این زمان، مسلمانان همچنین بر سرزمین اسپانیا که تا آن زمان رومیان بر آن فرمان می‌راندند، تاخته و بر آن مسلط شدند. در این زمان بود که موسی بن نصیر شهرهای مغرب را گشود.

ولید در دوران حکومت خود قصرها و بناهای گوناگونی را برای به رخ کشیدن حاکمیت خویش بنا کرد، که مسجد جامع اموی دمشق معروف ترین آن هاست. همچنین به دستور او کاخ عمره در بادیهٔ اردن، در شرقِ نوکِ شمالی دریای مرده، که بخاطر دیوار نگاری هایش شناخته شده ساخته شد. بر روی یکی از دیوارهای این کاخ تصاویر چهار فرمانروای آن عصر، یعنی قیصر روم، کسرای فارس، نجاشی حبشه و ردریک حاکم ویزیگوتها اسپانیا را دربر دارند، که گویا اشاره به چهار حکومتی دارد که بنی امیه ممالک آن ها را صاحب شدند. در دیواری دیگر، مردی ریش‌دار با هاله‌ای از نور در پیرامونش را نشان می‌دهد که بر عرش نشسته و گویا خود خلیفه است.

ولید ۴۸ سال زیست و ۱۰ سال حکومت کرد، و عاقبت در دمشق درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. بنابر عقیده فقهای شیعه، علی بن الحسین امام چهارم شیعیان به دستور او مسموم، و کشته شده است.

 منابع 





رده:امویان جنگ‌های اعراب و روم شرقی
رده:اهالی مدینه
رده:خلفای اموی
رده:خلفای اموی سده ۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۷۱۵ (میلادی)
رده:زادگان ۶۶۸ (میلادی)
رده:زادگان ۶۷۴ (میلادی)
رده:حکم‌رانان سده ۸ (میلادی) در آفریقا
رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۸ (میلادی)
رده:حکم‌رانان اروپا در سده ۸ (میلادی)
رده:عرب‌های مسلمان