دندان‌های آسیای کوچک

دندان‌های آسیای کوچک یا پره‌مولرها (Premolars) دندان‌های انتقالی در دستگاه دندانی انسان هستند که بین دندان‌های نیش و آسیای بزرگ قرار گرفته‌اند. این دندان‌ها در هر ربع فک (چپ/راست، بالا/پایین) دو عدد بوده و جمعاً ۸ عدد در دهان انسان بالغ وجود دارند.

 ویژگی‌های آناتومیک 
 موقعیت: بین دندان نیش (کانین) و آسیای بزرگ (مولر)
 تعداد: ۸ عدد (دو عدد در هر ربع فک)
 شکل تاج: 
  * سطح جونده دارای دو کاسپ (برجستگی) در پره‌مولرهای بالا
  * سطح جونده معمولاً یک کاسپ در پره‌مولرهای پایین
 ریشه‌ها:
  * فک بالا: معمولاً دو ریشه‌ای
  * فک پایین: معمولاً تک ریشه‌ای
 مشخصات دندان‌های آسیای کوچک 
+ مقایسه پره‌مولرهای بالا و پایین ویژگی  پره‌مولرهای فک بالا  پره‌مولرهای فک پایین تعداد کاسپ  ۲  ۱-۲ تعداد ریشه  معمولاً دو ریشه  معمولاً تک ریشه شماره جهانی  ۴، ۵  ۲۱، ۲۸ زمان رویش  ۱۰-۱۲ سالگی  ۱۰-۱۲ سالگی
 عملکرد و اهمیت بالینی 
پره‌مولرها دارای چندین نقش مهم هستند:
 جویدن و آسیاب کردن اولیه غذا
 هدایت غذا به سمت دندان‌های آسیای بزرگ
 حفظ ارتفاع صورت و حمایت از ساختار فک

در ارتودنسی، پره‌مولرها اغلب به دلایل زیر کشیده می‌شوند:
 کمبود فضا برای تراز کردن دندان‌ها
 درمان اوربایت یا آندربایت شدید
 آماده‌سازی برای درمان ارتودنسی
 رویش و تکامل 
چپ|بندانگشتی|250px|مراحل تکامل دندان آسیای کوچک

 شروع تشکیل: حدود ۲ سالگی
 تکمیل تاج: ۶-۷ سالگی
 رویش در دهان: ۱۰-۱۲ سالگی
 تکمیل ریشه: ۱۲-۱۴ سالگی

پره‌مولرها جانشین دندان‌های شیری آسیای کوچک (دندان‌های شیری D و E) می‌شوند.
 مشکلات شایع و مراقبت 
 مشکلات رایج 
 پوسیدگی به دلیل گیر غذایی
 دندان‌قروچه (براکسیسم)
 نهفتگی در موارد نادر

 مراقبت‌های پیشگیرانه 
 مسواک زدن صحیح با توجه به ساختار کاسپ‌ها
 استفاده از نخ دندان به دلیل تماس نزدیک با دندان‌های مجاور
 معاینات منظم دندانپزشکی

 پیوند به بیرون 
 مقالات علمی درباره آناتومی دندان
 راهنمای مراقبت از دندان

رده:انواع دندان
رده:آناتومی دندان
رده:دندان‌پزشکی

 نگارخانه 

 منابع 

رده:انواع دندان
رده:آناتومی دندان