منوچهر ستوده

منوچهر ستوده (۲۸ تیر ۱۲۹۲ – ۲۰ فروردین ۱۳۹۵) ایران‌شناس، جغرافی‌دان تاریخی، استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر برجستهٔ ایرانی بود. از او حدود ۶۰ جلد کتاب و نزدیک به ۳۰۰ مقاله به‌جا مانده‌است. او نخستین ایرانی است که اولین فرهنگ گویشی را به چاپ رسانید. او در سال ۱۳۸۴ به عنوان چهره ماندگار انتخاب شده‌است. از سوابق علمی و اجرایی او می‌توان به عضویت او در شورای عالی علمی مرکز دايرة المعارف بزرگ اسلامی (از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۳) اشاره کرد. به گزارش مرکز دایرة المعارف بزرگ اسلامی، او همچنین عضو جامعه ملی جغرافیای آمریکا (از سال ۱۳۳۱) و استاد گروه تاریخ دانشگاه تهران (از سال ۱۳۵۴) بوده‌است.

 زندگی 
منوچهر ستوده در تاریخ ۲۸ تیر ۱۲۹۲ در محلّه عودلاجان تهران متولد شد. پدرش خلیل نام داشت و در بازارچه سرچشمه، کوچه صدیق‌الدوله از بخش عودلاجان از محله‌های قدیم تهران زندگی می‌کردند. خانواده‌اش اصالتاً اهل مازندران بودند. پدربزرگ او آقا شیخ موسی از یاسل نور مازندران که منطقه‌ای ییلاقی و کوهستانی است؛ با پسرعموهایش به تهران آمد. مادرش اهل تفرش بود.http://www.ical.ir/index.php?option=com_k2&view=item&id=13702:گفتگو-با-فخر-زمانه،-منوچهر-ستوده&Itemid=30&tmpl=component&print=1 منوچهر ستوده از بستگان غلامحسین صدیقی (پسرعموی پدر) است. به گفته او، پدرش در زمان گرفتن شناسنامه در دوران رضاشاه، نام صدیقی را به ستوده تغییر داد.نوری، مصطفی. استوار چون البرز کوه (گفتگو با دکتر منوچهر ستوده). پیام بهارستان، ۱۳۸۹، شماره ۸.

 تحصیلات و پژوهش‌ها 
جایگزین=مزار دکتر منوچهر ستوده|بندانگشتی|مزار منوچهر ستوده
ستوده تا چهار سالگی در محله سرچشمه زندگی کرد. در هفت سالگی به مدرسه ابتدایی آمریکایی رفت و دوره شش ساله ابتدایی را در این مدرسه گذراند. ستوده در دوران تحصیل در دبیرستان البرز کتابدار کتابخانهٔ دبیرستان هم بود. سال ۱۳۱۳ وارد دانشسرای عالی شد و نزد استادانی چون سید محمد مشکات و علی‌اکبر شهابی درس خواند. نخستین مقاله خود را در ۱۳۱۵ دربارهٔ «مطالعات تاریخی و جغرافیایی- مسافرت به قلعه الموت» نوشت. زمانی که درسش تمام شد، اگرچه پدرش اعتقاد داشت که او باید کار کند اما خودش به ادامه تحصیل اصرار کرد و بنابراین به دانشسرای عالی رفت.مهرنامه، ماهنامه فرهنگ و اندیشه، سال هفتم، خردادماه 1395 

در سال ۱۳۱۷ درجهٔ لیسانس در رشتهٔ ادبیات فارسی را دریافت کرد. در همین دوره در ادارهٔ فرهنگ گیلان و دبیرستان شرف تهران تدریس می‌کرد. در سال ۱۳۲۴ با فاطمه (شکوه اقدس) شمشیرگران ازدواج کرد.http://www.jadidonline.com/story/01062011/frnk/manouchehr_sotoudeh_biography در سال ۱۳۲۹ از رسالهٔ دکتری خود زیر نظر استاد بدیع‌الزمان فروزانفر با عنوان «قلاع اسماعیلیه در رشته‌کوه‌های البرز» دفاع کرد. در سال ۱۳۳۰ بنا به دعوت انجمن فولبرایت برای سفر مطالعاتی به آمریکا رفت. در سال ۱۳۳۱ به عضویت جامعه ملی جغرافیای آمریکا درآمد؛ و در سال بعد به عضویت انجمن ایران‌شناسی به ریاست ابراهیم پورداود درآمد. در سال‌های بعد آموختن زبان پهلوی را در محضر روبن آبراهامیان آغاز کرد. همچنین نخستین کتاب خود را با عنوان فرهنگ گیلکی در سلسله انتشارات انجمن ایران‌شناسی در سال ۱۳۳۲ انتشار داد. در طی سال‌های بعد چندین سفر مطالعاتی به خارج از کشور داشت و ارتقاء به درجهٔ استادیاری دانشگاه تهران و بعد دانشیاری و انتقال به دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه تهران و عضویت در گروه تاریخ و سرانجام ارتقاء به درجهٔ استادی در سال ۱۳۵۴ از جملهٔ اتفاقات زندگی او در این سال‌ها بوده‌است. ستوده در طی همین سال‌ها تا سال ۱۳۸۱ در کنگره‌های مهم ایران‌شناسی همچون کنگرهٔ بین‌المللی تاریخ و هنر و باستان‌شناسی ایران در دانشگاه آکسفورد و کنگرهٔ بین‌المللی ابوریحان در پاکستان سخنرانی کرد. سفر به چین و آسیای میانه از دیگر فعالیت‌های سال‌های اوایل دههٔ ۱۳۶۰ استاد بود. ستوده ساکن کوی نارنج (سی سرا) سلمان شهر بود. وی تابستان‌ها در روستای کوشکک لورا در جادهٔ چالوس و زمستان در خانهٔ دیگری که بسیار ساده بود در سی‌سرا (شهرستان عباس‌آباد) زندگی می‌کرد. خانه‌اش بسیار ساده بود و اتاقش در خانهٔ ییلاقی کوشکک جز یک زیلو و یک دست رخت خواب چیزی نداشت. او با رادیو و تلویزیون میانه‌ای نداشت.

 همراهی با محمدعلی جمالزاده و محمد ابراهیم باستانی پاریزی در ژنو

تصویر زیر مربوط به همراهی محمدعلی جمالزاده و محمدابراهیم باستانی پاریزی در ژنو است که ستوده نیز در کنار آنها حضور دارد. باستانی پاریزی و ستوده در دانشگاه تهران همکار بودند و به همین دلیل روابط نزدیکی داشتند.

 بندانگشتی

 بزرگداشت‌ها 
هشتاد و سوّمین شب از شب‌های مجله بخارا در تالار باستانی پاریزی دانشکده ادبیات با عنوان شب منوچهر ستوده برگزار شد و هوشنگ دولت‌آبادی و عبدالرحمان عمادی دربارهٔ زندگی و آثار منوچهر ستوده سخنرانی کردند.سال ۱۳۹۲ به مناسبت صد سالگی او دوستدارانش در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران بزرگداشت او را برگزار کردند. تمبری هم برای قدردانی از پژوهش‌های او منتشر شده‌است.

به مناسبت تولد صدسالگی منوچهر ستوده برنامه‌های خاصی تدارک دیده شد، از جمله مراسم رکاب‌زنی از آستارا تا گرگان و همچنین کاشت درخت در طول این مسیر.

 بیماری و مرگ 
منوچهر ستوده در ۵ فروردینِ ۱۳۹۵ بر اثر بیماری عفونت ریه در بیمارستان طالقانی چالوس بستری شد و سرانجام در ۲۰ فروردین ۱۳۹۵ در ۱۰۲ سالگی درگذشت.http://www.ilna.ir/بخش-فرهنگ-هنر-6/359731-منوچهر-ستوده-درگذشتhttp://www.tasnimnews.com/fa/news/1395/01/21/1043067

پیکر او روز ۲۲ فروردین ۱۳۹۵ در امامزاده آقا سید حسین (تازه‌آباد) سلمانشهر (متل قو) به خاک سپرده شد.

 گزیدهٔ آثار 
ستوده همراه با محمدتقی دانش‌پژوه، مصطفی مقربی، ایرج افشار، و عبّاس زریاب خویی مجلهٔ فرهنگ ایران زمین را در سال ۱۳۳۲ بنیاد کرد. در ۲۴ شمارهٔ منتشر شده این مجله بسیاری رساله و مقاله، تألیف و تصحیح، از ستوده به یادگار مانده‌است.

 گویش‌شناسی 
 فرهنگ گیلکی، با مقدمهٔ ابراهیم پورداود
 فرهنگ کرمانی
 فرهنگ بهدینان، با مقدمهٔ ابراهیم پورداوود
 فرهنگ سمنانی، سرخه‌ای، لاسگردی، سنگسری، شهمیرزادی
 فرهنگ نائینی
 دیوان امیر پازواری (تصحیح)، با همکاری محمد داودیhttp://drsotoudeh.ir/?user=faaliyatha_detail&detailid=21

 جغرافیای تاریخی 
 از آستارا تا اِستارباد در ده جلد، شامل آثار و بناهای تاریخی گیلان و مازندران و گلستان
 حدود العالم من المشرق الی المغرب (تصحیح)
 مهمان‌نامهٔ بخارا (تصحیح)
 جغرافیای اصفهان (تصحیح)
 عجایب المخلوقات و غرایب الموجودات (تصحیح)
 قلاع اسماعیلیه در رشته‌کوه‌های البرز
 تاریخ گیلان و دیلمستان (تصحیح)
 تاریخ بدخشان (تصحیح)
 تاریخ بنادر و جزایر خلیج فارس
 سفرنامهٔ گیلان ناصرالدین شاه قاجار (تصحیح)
 جغرافیای تاریخی شمیران
 اسناد خاندان خلعتبری، با مقدمهٔ مجتبی رضوانی

 تصحیح و گردآوری 
منوچهر ستوده مصحح برخی از آثار معروف بوده‌است؛ از جمله::

 آثار و احیاء (متن فارسی درباره فن کشاورزی)، اثر رشیدالدین فضل الله همدانی، (باهمکاری: ایرج افشار)

 احیاء الملوک، اثر ملک شاه‌حسین بن ملک غیاث‌الدین سیستانی

 تاریخ خاندان مرعشی مازندران، اثر میر تیمور مرعشی

 تاریخ رویان اثر محمد بن حسن اولیاء‌الله

 تاریخ مازندران اثر شیخعلی گیلانی

 جغرافیای اصفهان، اثر حسین بن ابراهیم تحویلدار اصفهانی

 صیدنه ابوریحان بیرونی، ترجمه کهن علی بن عثمان کاسانی (با همکاری ایرج افشار)

 ظفرنامه خسروی، شرح حکمروایی سیدامیر نصرالله بهادر سلطان بن حیدر (۱۲۴۲-‎۱۲۷۷ ه. ق) در «بخارا و سمرقند»

 نصف جهان فی تعریف الاصفهان، اثر محمد مهدی بن محمدرضا ارباب

 هفت کشور یا صورالاقالیم

 فهرست اسناد تاریخی روستای چینیجان (از توابع رودسر-گیلان) دوره قاجاریه (با همکاری علی امیری) (گردآوری)

 پانویس 

 منابع 
 زندگینامهٔ منوچهر ستوده | جدید آنلاین - Jadidonline
 گزارش تصویری / بزرگداشت منوچهر ستوده فرهیختگان

 پیوند به بیرون 


 رسول جعفریان، به یاد ایران‌شناس برجسته، فرهنگستان علوم ایران.
 آیین بزرگداشت منوچهر ستوده


 ستوده، منوچهر در راسخون


رده:استادان دانشگاه اهل ایران
رده:استادان دانشگاه تهران
رده:اعضای پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی
رده:افراد صدساله اهل ایران
رده:اهالی تهران
رده:اهالی عودلاجان
رده:اهالی نور
رده:ایران‌شناسان اهل ایران
رده:برگزیدگان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران
رده:برگزیدگان همایش چهره‌های ماندگار در جغرافیا
رده:پژوهشگران ادبیات اهل ایران
رده:پژوهشگران اهل ایران
رده:جغرافی‌دانان اهل ایران
رده:خاندان صدیقی
رده:دانش‌آموختگان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه تهران
رده:دانش‌آموختگان دبیرستان البرز
رده:دانش‌آموختگان دبیرستان شرف
رده:درگذشتگان ۱۳۹۵
رده:درگذشتگان ۲۰۱۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۲۹۲
رده:زادگان ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:فرهنگ‌نویسان اهل ایران
رده:گیلک‌شناسان
رده:مردان صدساله
رده:نویسندگان دانشنامه ایرانیکا
رده:نویسندگان مرد اهل ایران