قبیله شاکیا

thumb
شاکیا  یا شاکا   قبیله‌ایست باستانی از اقوام سکایینفوذ فرهنگ و تمدن ایران و اسلام در سرزمین هند، مجید یکتایی، ص 38، 96 که در هزاره اول (پیش از میلاد) در شبه قاره هند می‌زیسته‌اند.

مشهورترین فرد از این قبیله شاهزاده «سیذارتا گوتاما بودا» (Siddhartha Shakya) یا همان گوتاما بودا ملقب به ساکیامونی یا رئیس و سرور قبیله شاکیا در شبه قاره هند است.

جفری کوتیک می‌نویسد: گرچه شاکیاها ایرانی یا اشکانی محسوب نمی‌شوند، اما در ادبیات بودایی به ازدواج خواهر و برادر معروف بودند. پژوهشگر بودایی جایاروا آتوود ،  (۲۰۱۲) ذکر می‌کند که در «آمباتوها سوتا، پادشاه برادران بزرگ‌تر خود را از پادشاهی خود بیرون می‌کند و آنها خانه خود را در دامنه‌های هیمالیا می‌سازند. اما آنها نمی‌توانند هیچ‌کس مناسبی برای ازدواج پیدا کنند، بنابراین خواهران خود را به همسری می‌گیرند و این روابط محارم باعث پیدایش شاکیاها می‌شود» و این ازدواج خواهر و برادری است که مایکل ویتزل آن را یک ویژگی ایرانی می‌داند.‏

محققان فرضیه سکاها را به دلیل فقدان شواهد مورد انتقاد قرار می دهند و برایان لومن معتقد است که شاکیاها بومی شمال شرقی دشت گنگ بوده و با ساکاهای ایرانی ارتباطی ندارند. 

 جستارهای وابسته 
 خویدوده

 منابع 


رده:افراد هندو-آریایی
رده:مردمان باستانی نپال
رده:واژه‌ها و عبارت‌های زبان پالی
رده:واژه‌ها و عبارت‌های زبان سانسکریت

رده:خانواده گوتاما بودا
رده:مردمان باستانی هند