راکاپوشی

راکاپوشی کوهی عظیم به ارتفاع ۷٬۷۸۸ متر است که در میان دره هونزا واقع در ناحیهٔ گلگت-بلتستان در شمال پاکستان قرار داشته و گوشهٔ جنوب غربی رشته‌کوه قراقروم را تشکیل می‌دهد. این کوه همچنین گستره‌ای تقریباً ۲۰ کیلومتری را از شرق تا غرب دربر می‌گیرد و نمایی غالب را در افق بخش زیادی از شاهراه قره‌قروم تشکیل می‌دهد.

 صعودهای موفق 
پس از تلاش‌های ناموفق گروه‌های مختلف در سال‌های ۱۹۳۸، ۱۹۴۷، ۱۹۵۴ و ۱۹۵۶، نخستین صعود موفق به راکاپوشی در سال ۱۹۵۸ توسط گروهی بریتانیایی-پاکستانی شامل مایکل بنکس و تام پتی از طریق تیغهٔ جنوب غربی صورت گرفت. این دو نفر ۳۶ روز پس از برپایی کمپ اصلی و در شرایطی سخت درحالی‌که از ناحیه دست و پا دچار سرمازدگی شده بودند و اکسیژن نیز نداشتند به قلهٔ راکاپوشی رسیدند.

دومین صعود موفق در سال ۱۹۷۹ و توسط گروهی لهستانی-پاکستانی و از طریق خط‌الرأس شمال غربی صورت گرفت. در همان سال ایهو اوهتانی و ماتسوشی یاماشیتا نیز موفق به فتح قله از طریق خط‌الرأس شمالی شدند. پس از آنها در ۱۹۸۳ گروه بلژیکی، در ۱۹۸۴ گروه کانادایی و در ۱۹۸۶ گروه هلندی به این قله صعود کردند و در ۱۹۹۶ نیز، آنیبال پیندا از طریق خط‌الرأس شمال غربی به قله رسید.

در تاریخ ۱۸ مرداد ۱۳۷۶ (برابر با ۹ اوت ۱۹۹۷)، گروهی از کوهنوردان ایرانی به سرپرستی رامین شجاعی موفق به فتح راکاپوشی شدند که محمد اوراز، رامین شجاعی، جلال چشمه‌ قصابانی، فرشاد خلیلی و حسین خوش‌چشم صعودکنندگان به این قله بودند. همچنین در سال ۱۳۸۵ گروهی از کوهنوردان خراسانی توانستند با موفقیت به این قله صعود کنند.

 جستارهای وابسته 
 هشت هزار متری‌ها
 فهرست کوه‌های آسیا

 منابع 

رده:راکاپوشی
رده:قره‌قروم
رده:کوه‌های پاکستان
رده:کوه‌های قره‌قروم
رده:کوه‌های گلگت-بلتستان
رده:کوه‌های هفت هزار متری
رده:کوه‌های هفت هزار متری قره‌قروم