کارل ریچارد لپسیوس

کارل ریچارد لپسیوس (۲۳ دسامبر ۱۸۱۰ - ۱۰ ژوئیه ۱۸۸۴) از مصرشناسان پیشرو اهل پروس بود که در زبان‌شناسی نیز تخصص داشت. او از بنیان‌گذاران باستان‌شناسی نوین به شمار می‌رود.

 زندگی‌نامه 
به دنیا آمده در نومبورگ، زاکسن (امروزه در آلمان)، لپسیوس سومین پسر کارل پیتر لپسیوس و فریدریک گلاسر بود. او میان سال‌های ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۰ به آموختن باستان‌شناسی یونان و روم باستان در دانشگاه لایپزیگ پرداخت. سپس در گوتینگن (۱۸۳۲-۱۸۳۰) و برلین (۱۸۳۳-۱۸۳۲) تحصیل کرد و پس از گرفتن مدرک دکترای خود در ۱۸۳۳ با موضوع پژوهش بر لوحه‌های ایگوبین، به پاریس رفت تا در جلسات درس ژان لترون که خود از نخستین دانشجویان ژان فرانسوا شامپولیون بود، شرکت کند. او همچنین به مناطق گوناگون اروپا سفر کرد و با بازدید از موزه‌های مصرشناسی، به فراگیری زبان مصر باستان و نشانه‌های به کار رفته در سنگ‌نبشته‌ها پرداخت.

او همچنین استاد مصرشناسی دانشگاه برلین و رئیس موزه مصر باستان این شهر بود.

 عمده آثار 






 منابع 



رده:اهالی ناومبورگ
رده:باستان‌شناسان اهل آلمان
رده:درگذشتگان ۱۸۸۴ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان پور لو مریت (نشان غیرنظامی)
رده:دریافت‌کنندگان مدال طلای سلطنتی
رده:دریافت‌کنندگان نشان ماکسیمیلیان بایرن برای علم و هنر
رده:زادگان ۱۸۱۰ (میلادی)
رده:زبان‌شناسان اهل آلمان
رده:مخترعان خط نوشتاری
رده:مصرشناسان اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد اهل آلمان
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل آلمان
رده:اهالی پادشاهی زاکسن
رده:زبان‌شناسان سده ۱۹ (میلادی)
رده:لغت‌شناسان اهل آلمان