پیمان بریتانیا و عثمانی (۱۹۱۳)

در ۲۹ ژوئیه ۱۹۱۳ میلادی پیمانی بین امپراتوری بریتانیا و امپراتوری عثمانی بسته شد که حدود دو کشور را در خلیج پارس، کویت، بحرین و قطر مشخص می‌نمود.

با این قرارداد کویت به عنوان ایالت خودمختار در چارچوب امپراتوری عثمانی شناخته شد و حاکم کویت یک مامور عثمانی به شمار رفت.

این پیمان حق حاکمیت بر تمامی اروند رود را در اختیار دولت عثمانی قرار داد.

هم چنین به موجب این پیمان عثمانیان از حقوق و حاکمیت خود در بحرین، قطر، مسقط و عمان در برابر بریتانیا چشم پوشی کرد.

با خروج نیروهای عثمانی دولت بریتانیا حکومت‌های دست نشانده خود در این مناطق را به رسمیت شناخت. حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر تنب و بوموسی، ص ۴۹.

پرسی کاکس از دیپلمات‌های فعال بریتانیا در این پیمان بود.

 پانویس 

 منابع 
 علی حق‌شناس، حاکمیت تاریخی ایران بر جزایر تنب و بوموسی، تهران، انتشارات سنا، ۱۳۸۹.

رده:امپراتوری عثمانی در ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:بریتانیا در ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:پیمان‌های دو سویه بریتانیا
رده:تاریخ کویت
رده:تاریخ یمن
رده:روابط امپراتوری عثمانی و بریتانیا
رده:روابط بریتانیا و عراق
رده:ژوئیه ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:قوانین بریتانیا در ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:کویت در ۱۹۱۳ (میلادی)
رده:معاهده‌های امپراتوری عثمانی
رده:معاهده‌های بریتانیا (۱۹۲۲–۱۸۰۱)
رده:معاهده‌های بریتانیا
رده:معاهده‌های مصوب‌شده در ۱۹۱۳ (میلادی)