گرمانیا

گرمانیا  نام یک قطعه موسیقی وطن‌پرستانه از لودویگ فان بتهوون است. این قطعه، شماره‌بندی معمولِ آثارِ بتهوون (اُپوس) را ندارد و در رده‌بندی وو (آثارِ بدون شمارهٔ اپوسبه آلمانی: Werke ohne Opuszahl) است و با عنوانِ «وو ۹۴» از آن یاد می‌شود.

پس از اینکه نیروهای متحد پروس، امپراتوری اتریش و روسیه تزاری در تاریخ ۳۱ مارس ۱۸۱۴ توانستند نیروهای فرانسه ناپلئون بناپارت را در نبرد پاریس شکست دهند و پاریس را تسخیر کنند، در وین به افتخار این پیروزی، مدیریت تئاترهای درباری تصمیم گرفت تا جشنوارهٔ موسیقی‌ای به نام «خبر خوب» برگزار کند. قرار شد هشت قطعه موسیقی در این جشنواره اجرا شود که سه تای آنها را یوهان نپوموک هومل خلق کرد، چهار قطعه از آثار موجود آدالبِرت گورووِتس،به آلمانی: Adalbert Gyrowetz فریدریش آگوست کانه، کارل وایگل، و ولفگانگ آمادئوس موتسارت انتخاب شدند و به بتهوون نیز مأموریت داده شد تا قطعهٔ آخر جشنواره را خلق کند که او نیز برای این منظور، «گرمانیا» را ساخت. شعر گرمانیا اثر گئورگ فریدریش ترایچکه است.

«گرمانیا» یک قطعهٔ آوازی است که در آن یک تک‌خوان با صدای بم، صدای اصلی گروه کُر را تشکیل می‌دهد. گرمانیا دارای اشعار میهن‌پرستانه است و حتی بتهوون راهنمای سرعت قطعه را هم برخلاف معمول که به زبان ایتالیایی می‌نوشتند، به آلمانی و با عبارتِ «آتشین، ولی نه خیلی سریع» نوشت.Wyn Jones, The life of Beethoven, page 120 این قطعه اولین بار در ۱۱ آوریل ۱۸۱۴ در وین اجرا شد.Beethoven's Letters 1790-1826, Volume 1, p. 77, Footnote 2

بندانگشتی|220px|نقاشی «گرمانیا» (۱۸۴۸) روی دیوار کلیسای سنت پاولز در شهر فرانکفورت آم ماین، نشانگر آرمان‌گرایی آلمانی

 متن چکامه 

Gedichte von Friedrich Treitschke, Seite 91

 یادداشت‌ها 

 پانویس 

 فهرست گزیدهٔ منابع و مآخذ 





 پیوند به بیرون 

 تصویر نسخه دستنویس نت که توسط بتهوون نوشته شده‌است. این نت در خانه بتهوون در شهر بن آلمان نگهداری می‌شود.
 گوش دادن به ترانه با صدای دیتریش فیشر-دیسکاو

رده:آثار لودویگ فان بتهوون
رده:ترانه‌های میهن‌پرستانه آلمانی
رده:آثار موسیقایی ۱۸۱۴ (میلادی)
رده:آثار در سی بمل ماژور