زبان نوشتاری

زبان نوشتاری سیستم منظم نمادهای نوشتاری یا نویسه‌واره‌های معنادار است که به حفظ، بازتاب و انتقال زبان گفتاری کمک می‌کند.

در زبان‌شناسی، نویسه‌واره کوچکترین نماد زبان نوشتاری‌اند که مانند حرف، موجب تمایز معنایی می‌شود، مثل نمادهای «م»، «:»، و «؟» که هر یک می‌توانند معنا را تغییر دهند. حروف الفبا، ارقام، نشانه‌های نقطه‌گذاری و اِعراب‌گذاری (نشانه‌های سجاوندی)، همگی زیرمجموعه‌ای از نویسه‌واره‌ها هستند.محمدی‌فر، محمدرضا. شیوه‌نامهٔ ویرایش؛ نگارش. تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۱.
قسمت عمده زبان نوشتاری را خط (حروف و حرکات) و مابقی را ارقام و علامات تشکیل می‌دهد.

 تاریخچه 
تاریخ زبان نوشتاری معمولاً با تاریخ خط هم سابقه و هم قدمت می‌باشد. چرا که در سیستم نوشتار ابتدا خط پدید آمده سپس با افزوده شدن علامات کامل شده است.: پیدایش هنر خط و نوشتار در جهان: : هنر : : تاریخ هنر : : بررسی تاریخ هنر جهان :

 جستارهای وابسته 
 تاریخ نگارش
 فهرست سامانه‌های نوشتاری
 زبان ادبی
 زبان معیار
 نوشتن

 منابع 

رده:زبان
رده:زبان‌ها
رده:نوشتن
رده:زبان‌گونه‌ها