دوربین جعبه‌ای

بندانگشتی|یک دوربین جعبه‌ای کلاسیک.
دوربین جعبه‌ای  یک نوع دوربین عکاسی است که پس از دوربین سوراخ سوزنی ساده‌ترین گونهٔ دوربین است. شکل سنتی این نوع دوربین‌ها شامل یک عدسی یا لنز در قسمت جلو و فیلم عکاسی در انتهای دیگر آن است؛ که لنز آن‌ها دارای فوکوس ثابت و معمولاً فاقد کنترل دیافراگم و سرعت شاتر است و که این ویژگی‌ها، تنها امکان عکسبرداری در روز از اجسام ایستا و ساکن در فاصلهٔ متوسط را به عکاس می‌دهد.

 هدف 
دوربین KODAK معرفی شده در سال ۱۸۸۸ اولین دوربین جعبه‌ای بود که به طور گسترده‌ای توسط عموم به تصویب رسید و طراحی آن برای طرح‌های دوربین جعبه‌ای معرفی شده توسط بسیاری از تولیدکنندگان مختلف تبدیل شد. استفاده از فیلم رول انعطاف‌پذیر به این معنی بود که دوربین‌ها سبک و قابل حمل بودند و می‌توانستند بدون محصور شدن سه پایه‌ها و مشکل همراه استفاده از صفحات عکاسی شیشه‌ای که معمولی از دوربین‌های حرفه‌ای بودند، مورد استفاده قرار گیرند. پیش از معرفی کوداک، عکاسان مسئول ترتیبات خود برای توسعه و چاپ تصاویر خود بودند. اولین کوداک از پیش لود شده با فیلم آمد و مشتری دوربین را برای پردازش به کوداک برگرداند و با فیلم برای مشتری دوباره بارگذاری شود. در سال ۱۹۰۰ یک دوربین جعبه صفحه ییل ۲ دلار آمریکا (حدود ۶۱٫۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹هزینه داشت. و یک جعبه رولفیلم کوداک به قیمت ۱ دلار آمریکا فروخته شد (حدود ۳۱٫۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹دلار)

 اختراع 
ایدهٔ ساخت چنین دوربینی توسط مخترع فرانسوی ژوزف نیسه فور نیپس ارائه شده بود. او با همکاری لوئی داگر در دههٔ ۱۸۲۰ موفق به ساخت دوربین جعبه‌ای شد.

 منابع 



رده:تاریخ عکاسی
رده:تجهیزات عکاسی
رده:دستگاه‌های نوری
رده:دوربین‌ها بر پایه نوع
رده:تکنیک‌های هنری