سرشت جنسی انسان

آمیزش جنسی: خاستگاه پیشاتاریخی مسائل جنسی امروزی  نام کتابی است که توسط کریستوفر ریان (PHD) و ساسیلدا جِفا (MD)  نوشته شده است. این کتاب اولین بار در سال ۲۰۱۰ توسط انتشارات هارپرکالینز به چاپ رسید. برای نسخهٔ کاغذی، که در ۵ ژوئیه ۲۰۱۱ به چاپ رسید، عنوان جانبی کتاب به چگونه جفت می‌یابیم، چرا از آن تخطی می‌کنیم، و این برای روابط امروزی چه معنایی دارد. تغییر یافت.

این کتاب همچنین در کره جنوبی، فنلاند، استرالیا و نیوزلند به چاپ رسیده‌است. همچنین در حال انتشار در ژاپن، اسپانیا، چین، لهستان، روسیه، اکراین، رومانی و آلبانی است.

ترجمه فارسی این کتاب به صورت اینترنتی منتشر شده‌است و به رایگان از وبگاه نویسنده آن قابل دریافت است.همچنین می‌توانید آن را در اینجا دانلود کنید.

 محتوا 

ادعای اصلی نویسندگان این است که گونه‌ی انسان، در قبایلِ مساوات‌خواهِ شکارچی-گردآورنده‌ای پرورش یافته که رابطه‌ی جنسی نیز برایشان مانند حمایت گروهی، مراقبت از کودکان و غذا، اشتراکی بوده است.

به زعم نویسندگان، دانشِ امروزِ روان‌شناسی فرگشتی پیرامونِ جنسیتِگیِ (سکسوالیته‌ی) انسان، دچار سوگیری است. به اعتقاد آنان، پژوهش‌های این حوزه، تصویرِ جوامع انسان‌های شکارچی‌گردآورنده را «عصرحجرسازی» می‌کنند. این اصطلاح، تلمیح به پویانماییِ عصر حجر دارد که در آن، خانواده‌ای از عصر حجر، از وسایلی که شبیه به وسایل مدرن هستند استفاده می‌کنند. منظور نویسندگان از این نام‌گذاری این است که پژوهش‌گران، عقاید و مفروضات مدرن را به انسان‌های نخستین تحمیل می‌کنند. نویسندگان کتاب می‌گویند که یکی از این مفروضاتِ غلط، این است که تصور می‌شود انسان‌های نخستین، تک‌همسر بوده‌اند و در ادامه، شواهدی در حمایت از خلافِ این مفروض ارائه می‌کنند. مثلا آنان استدلال می‌کنند که وضعیت دوریختی جنسی در انسان، اندازه‌ی کیر و بیضه، صدای جنس ماده هنگام آمیزش جنسی، مبهم‌بودنِ زمان تخمک‌گذاری در زنان، وَلَعِ انسان در تنوع‌طلبی جنسی و… حاکی از تاریخچه‌ی ناچندزنی و ناتک‌همسریِ انسان است. آنان توضیح می‌دهند که چون سکس برای انسان‌های نخستین، انحصاری و کم‌یاب نبوده است (روابط جنسی‌شان آزاد بوده است)، جفت‌یابی نیز یک فرایند رقابتی و مبارزه‌طلبانه [مخصوصاً برای نَرها] نبوده است. بنابراین در جوامعِ آنان، رقابت در سطح اسپرم و تخمک (رقابت اسپرم) بوده است و نه در گزینش جنسی. ایشان همچنین اشاره می‌کنند که این وضعیت یا وضعیت‌های مشابهش، همچنان در برخی جوامعی که زندگی‌شان مانند شکارچی‌گردآورندگان است، وجود دارد؛ مانند پدیده‌ی پدری مشترک.

نویسندگان ادعا می‌کنند که فهم عرفی درباره‌ی جنسیتِگیِ (سکسوالیته‌ی) انسان و آنچه ایشان «روایت مرسومِ» روان‌شناسی فرگشتی می‌نامند، نادرست است. رایان و جفا، روایت مرسوم را اینکه «نرها و ماده‌ها، آینده‌نگرانه، دورنمایِ سود و فایده و ارزشِ شریک جنسی‌شان را براساس تفاوتِ توانایی‌هایشان در تولید مثل، ارزیابی می‌کنند» می‌دانند یا دقیقاً از قولِ خودشان:

مؤلفان کتاب در مخالفت با روایت مرسوم می‌گویند:«ما [رفتارهای جفت‌یابی فعلی] را نه به عنوان عناصر طبیعت انسان، بلکه بیشتر به عنوان سازگاری با شرایطِ اجتماعی می‌بینیم، که بسیاری از آن‌ها با ظهور کشاورزی [(انقلاب کشاورزی اول)]، حداکثر ده هزار سال پیش، ایجاد شدند.»

نویسندگان، فراتر از موضوع رفتار جنسی، استدلال می‌کنند که گونه‌ی انسان، دیگرخواه‌تر و مساوات‌طلب‌تر از آن چیزی است که اغلب تصور می‌شود. رایان در مصاحبه‌ای می‌گوید:«ما نمی‌گوییم دلیل شایع‌بودن زندگی اشتراکی این بوده که انسان‌ها هر شب با عشق فراوان دور آتشی گِرد می‌آمده و "کومبایاکومبایا" می‌خوانده‌اند. ما می‌گوییم دلیلِ شیوع این سبک زندگی این بوده است که تنها راهِ مؤثر کاهش خطرات تهدید‌کننده‌ی اعضای گروه بوده است.» اما انقلاب نوسنگی، تمرکز قدرت، استقبال از «مالکیت خصوصی» و تغییر کامل سبک زندگی بشر را منجر شد. این تغییر در سبک زندگی، اساساً نحوه رفتار انسان‌ها را تغییر داده و انسان‌های مدرن را در موقعیتی قرار داده است که غرایزشان با جوامعی که در آن زندگی می‌کنند، در تضاد است.

نویسندگان کتاب پیرامون مسائل اخلاقی یا ترجیح سبک‌های زندگی جنسی هیچ موضعی اتخاذ نمی‌کنند اما می‌گویند بهتر است مردم با تاریخچه‌ی جنسیتِگی (سکسوالیته) بشر آشنا شوند تا در زندگی جنسی خود، تصمیمات آگاهانه‌تری بگیرند.

 بازخوردها 

 بازخورد رسانه‌ها 

شش هفته پس از انتشار، کتاب در رتبه‌ی ۲۴اُمِ فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفت و سه هفته بعد، در رتبه‌ی ۳۳ قرار گرفت.

دن سوج، ستون‌نویسِ جنسیِ معروف، در تحسین کتاب نوشت:«سرشت جنسی انسان، تنها اثر مهم درباره‌ی جنسیتِگیِ بشر، پس از انتشار رفتار جنسی در انسان نر توسط آلفرد کینزی در آمریکای ۱۹۴۸ است. کِیت دِیلی در نیوزویک نوشت:«این کتاب تقریباً به هر ایده‌ی بزرگی در مورد طبیعت انسان می‌پردازد: اینکه فقر پیامد اجتناب‌ناپذیر زندگی روی زمین است، اینکه بشر ذاتاً وحشی است، و از همه مهم‌تر، اینکه انسان‌ها برای تک‌همسری تکامل یافته‌اند. … [سرشت جنسی انسان] قصد دارد تقریباً هر مفهوم از این سنخ را نابود کند، این حوزه را کاملاً دگرگون کند و در این فرآیند، چند نام بزرگ در علم را از بین ببرد (هِیبَتِ چند نام بزرگ را زیر سوال ببرد.) … [با توصیفاتی مانندِ] خنده‌دار، شوخ‌طبع و سبک … این کتاب به بهترین معنا یک رسوایی است، کتابی که باعث می‌شود بهترین قسمت‌های آن را با صدای بلند بخوانید و ایده‌های خود را در مورد تمایلات اساسی بشریت مدت‌ها پس از اتمام کتاب، دوباره ارزیابی کنید. … رایان و جفا کار تحسین‌برانگیزی در ایجاد حفره‌هایی در نظریه‌های غالب روان‌شناسی انجام می‌دهند و بیشتر مستعد روی‌آوردن به شواهد بیولوژیکی هستند تا روانشناختی. این بدان معنا نیست که تز آنها ردنشدنی است. اما به این معنی است که ارزش زیادی در بازنگری فرضیات اساسی در مورد آغاز ما که امروزه به طور گسترده به عنوان وحی الهی پذیرفته‌ایم، دارد.»

کوین بونهام، وبلاگ‌نویس علمی نیز به این کتاب واکنش مثبتی نشان داد. او استدلال رایان و جفا مبنی بر اینکه «جوامع پیشازراعی، به شدت بی‌بندوبار بودند» را قانع‌کننده و مستند خواند. با این حال، بونهام به خوانندگان خود هشدار داد که «من نمی‌توانم مطمئن باشم که نویسندگان نمونه‌هایی که از نتیجه‌گیری‌هایشان پشتیبانی می‌کنند را گلچین نکرده‌اند.»Bonham, Kevin. (17 June 2011) Let’s talk about sex (at dawn), We Beasties. Science Blogs.

مگان مک‌آردل اما در مذمت کتاب می‌گوید:«[کتاب،] مثل یک پایان‌نامه‌ی کارشناسی است؛ شواهدی گلچین‌شده و بی‌قاعده برای پشتیبانی از نظریه‌شان ارائه شده‌اند. زبانِ آن، مهیج است، نه علمی؛ و آنها حتی نکوشیده‌اند حفره‌های عظیم نظریه‌شان مبنی بر اینکه مردم ذاتاً چندشریکه هستند را بپوشانند.»

 بازخوردهای دانشگاهی 

برخلاف رسانه‌ها، اکثر بازخوردهای دانشگاهی به این کتاب، منفی بودند. رایان در جایی می‌گوید که ابتدا می‌خواسته کتاب را در انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر کند اما کارشناسان دانشگاه پس از بررسی، درخواستش را رد کردند.

 بازخوردهای مثبت 

«انجمن مطالعات علمی جنسینگی» (Society for the Scientific Study of Sexuality) در سال ۲۰۱۱، جایزه‌ی «نظریه‌ی ایرا و هریس» (Ira and Harriet Reiss Theory Award) را به کتاب داد.

برخی از کتاب‌گذاری‌ها، این کتاب را به خاطر تَواجُه با نظریات غالب روان‌شناسی ستودند. مثلا باربارا جی. کینگ، پروفسورِ انسان‌شناس، می‌نویسند:«لغزش‌ها، بیش از یک بخش از کتاب را خراب می‌کنند. با این حال، در مجموع، «سرشت جنسی انسان»، ترکیبی مطلوب از داده‌های علوم اجتماعی، رفتار حیوانات و علوم اعصاب است.

اریک میشل جانسون، از دانشجویان برجسته‌ی تاریخ مطالعات جنسینگی و نخستی‌شناسی، رایان و جفا را بابت ارائه‌ی استدلالشان با شواهدی که در دسترس پیشینیانشان نبوده‌اند، سبک نوشتاریِ راحتشان و مثال‌های متعددشان از جوامع امروزی، تحسین می‌کند. جانسون نوشت که نتیجه‌گیری نویسندگان، به هیچ وجه کاملاً بدیع و بی‌اساس نیست، بلکه دهه‌هاست که توسط اقلیتی از روانشناسان و انسان‌شناسان مورد حمایت قرار گرفته است. او، سارا بلافر هردی، دیوید بی. باراش (David P. Barash) و جودیث لیتون (Judith Lipton) را مثال می‌زند. سارا هردی در ۱۹۹۹ در کتابش «زنی که هرگز فرگشت نیافت» (The Woman That Never Evolved)، به نفع ایده‌ای مشابه ایده‌ی این کتاب، استدلال می‌کند. باراش و لیپتون هم در سال ۲۰۰۱، نظرات مشابهی ارائه کردند.

حال آنکه خود باراش درباره‌ی کتاب گفته است:

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 دانلود ترجمه‌ی فارسی کتاب.

رده:تاریخ تمایلات جنسی انسان
رده:کتاب‌ها به زبان انگلیسی
رده:کتاب‌ها غیرداستانی درباره تمایلات جنسی
رده:کتاب‌های ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:کتاب‌های غیرداستانی ۲۰۱۰ (میلادی)
رده:کتاب‌های غیرداستانی آمریکایی
رده:کتاب‌های هارپرکالینز
رده:گرایش‌های جنسی و علوم