حس آمیزی (ادبیات)

حس آمیزی  در متون ادبی، با به‌ کارگیری استعاره به دو صورت استفاده می‌گردد:

الف: یک حس با حس دیگر مخلوط و آمیخته می‌گردد (رنگ گرم - صوت شیرین - غم تلخ)

ب – یک حس عملکرد یک حس دیگر را به عهده می‌گیرد (شنیدن بو)Cytowic RE: Synesthesia: A Union of the Senses, edn ۲. New York: Springer-Verlag;2002٬71٬75٬46حس مشترک و نقش‌های ادراکی آن نزد ارسطو و ابن سینا، فاطمه صادق زاده قمصری، حکمت و فلسفه سال پنجم، شماره چهارم، زمستان 1388، صص ۳۳-۵۱جغتایی، محمدتقی؛ ویکتوریا الهیاری ،انوار فیض الهی و حس آمیزی از نگاه مولانا، تازه‌های علوم اعصاب، فصلنامه مقاله‌های علمی، پاییز ۱۳۹۴، شماره ۵۱، صفحه ۲
مکتب‌های ادبی به حسب ایدئولوژی و تفکر گروهی خود، از حس آمیزی نه فقط برای تصویر آفرینی، بلکه برای انتقال معنی و تأثیر ادراکی بر مخاطب به گونه‌های متفاوتی بهره می‌گیرند.مینا بهنام، حس آمیزی: سرشت و ماهیت، پژوهش زبان و ادبیات فارسی زمستان ۱۳۸۹ شماره ۱۹

 منابع 

رده:ادبیات
رده:واژگان ادبی
رده:بن‌مایه‌های ادبی
رده:حس‌آمیزی
رده:آثار درباره حس‌آمیزی