دیازوکساید

دیازوکساید 

رده درمانی: داروهای کاهنده فشار خون .

اشکال دارویی: کپسول و آمپول 

داروی fenlodopam نیز یک داروی کاهنده فشار خون اورژانسی است

 موارد مصرف 
دیازوکساید در درمان بحرانهای فشار خون بالا و هیپوگلیسمی مصرف می‌شود.

 مکانیسم اثر 
دیازوکساید یک مشتق تیازیدی غیر دیورتیک است که با اثر مستقیم روی عضلات صاف عروق و کاهش مقاومت محیطی باعث کاهش فشار خون می‌شود. این دارو با افزایش نفوذپذیری کانالهای پتاسیمی غشای سلولهای عضلانی صاف جدار عروق موجب شل شدن آنها و کاهش مقاومت محیطی می‌شود.

دیازوکساید از دو طریق باعث افزایش قند خون می‌گردد: از یک سو به دلیل ممانعت از آزاد شدن انسولین از لوزالمعده و از سویی دیگر سبب افزایش آزاد شدن قند از کبد می‌شود.

 عوارض جانبی 
احساس سبکی سر، تهوع، استفراغ، اختلال در حس چشایی، کاهش اشتها، ناراحتی معده، یبوست، احتباس سدیم و آب، افت فشار خون، کتواسیدوز و افزایش رویش مو .

 جستارهای وابسته 
انسولین

 منابع 

 فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷

رده:آگونیست‌های گیرنده کاینات
رده:بازدارنده‌های کربنیک آنهیدراز
رده:بازکننده‌های کانال پتاسیم
رده:بنزوتیا دی آزین‌ها
رده:داروهای ضدچاقی آزمایشی
رده:داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی
رده:داروهای کاهنده فشار خون
رده:سولتام‌ها
رده:سولفونامیدها
رده:کلروآرن‌ها
رده:کلریدهای آلی
رده:نشر
رده:وازودیلاتورها