ذات‌گرایی

ذات‌گرایی یا سرشت‌باوری نگرشی‌ست در روان‌شناسی که بر اساس آن ذهن، ساختارهای ذاتی معینی دارد و تجربه، نقش محدودی در پدید آمدن شناخت ایفا می‌کند.برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان فارسی: دفتر هشتم . بازدید: نوامبر ۲۰۱۱.

ذات‌گرایی در واژه‌های مصوب فرهنگستان زبان و ادب فارسی 

به باور ذات‌باوران، همان‌گونه که در رایانه‌ها ساختار و سیستم‌عامل از پیش وجود دارد و پس از راه‌اندازی می‌توان برنامه‌ها و اطلاعاتی را به رایانه افزود، در انسان‌ها هم شناخت از ابتدای تولد در سرشت او حضور دارد و می‌تواند در خلال زندگی شناخت خود را افزایش دهد.Wikipedia-bijdragers, "Aangeboren kennis," Wikipedia, de vrije encyclopedie, (accessed maart 18, 2011). 

این پرسش که چه مقدار از صفات آدمی خاستگاه ارثی دارد و چه مقدار از آن از راه تجربه شکل می‌گیرد موجب پدید آمدن دو دیدگاه متضاد ذات‌گرایی در مقابل تجربه‌گرایی شده‌است. مجادله ذات‌گرایی و تجربه‌گرایی که زمانی چالشی بزرگ برای روان‌شناسان به شمار می‌آمد امروزه با تاکید بر این مسئله که رفتار انسان محصول هم وراثت و هم تجربه است تا حدودی کمرنگ شده‌است.

این مجادله پیوند مستقیم با مسئله سرشت انسان دارد. برای نمونه کسانی که پرخاشگری را بخشی از سرشت و ماهیت انسان تعریف می‌کنند بر این باورند که انسان‌ها ذاتاً برای پرخاشگری آمادگی دارند.روزنامه جام جم: سؤال پیرامون ماهیت ذهن و ارتباط آن با بدن، قدمتی به درازای تاریخ روان‌شناسی دارد، تاملی بر صورت مسئله‌ها و مباحث روان‌شناسی نوین، چهارشنبه ۲۹ تیر ۱۳۹۰.

 جستارهای وابسته 
 ذات
 ذات‌باوری

 منابع 

رده:جهانی زبانی
رده:گرایش‌های میان‌رشته‌ای
رده:نظریه‌های روان‌شناسی