اوج (روایت)

اُوج یا بِزَنگاه در اصطلاح ادبیات داستانی و ادبیات نمایشی، شورانگیزترین و تنش‌زاترین و برانگیزاننده‌ترین و عالی‌ترین لحظه است که طی آن بحران به نهایت تعارض خود می‌رسد و گره‌گشایی به دنبال آن می‌آید. اوج در واقع ادامهٔ حوادث گذشته و نتیجهٔ منطقی آنها است. به عنوان مثال، هنگامی که در داستانی از صادق هدایت، داش آکل مرجان را شوهر می‌دهد نقطهٔ اوج داستان واقع می‌گردد.

بزنگاه =زمان آغاز تغییر مسیر یک حرکت
 پانویس 
بزنگاه هنگام آغاز تغییر جهت یک جریان میباشد

 منابع 


 جستارهای وابسته 
 پیرنگ
 راوی
 رخداد
 شخصیت
 توصیف
 درون‌مایه
 گفتگو
 فضا
 ساختار
 موضوع
 افت
 اوج
 کشف
 گره‌گشایی
 کشمکش
 گره‌افکنی

رده:ادبیات
رده:ادبیات داستانی
رده:پیرنگ (ادبیات)
رده:روایت‌شناسی
رده:عناصر داستان