جین آرتور

جین آرتور (۱۹۹۱–۱۹۰۰) هنرپیشه آمریکایی، با نام تولد گلادیس جرجیانا گرین بازیگر اهل آمریکا بود.

 زندگی‌نامه 
پدرش عکاس بود. در ۱۵ سالگی مدرسه را رها کرد تا مدل شود. در سال ۱۹۲۳ میلادی، برای نخستین بار جلوی دوربین رفت و تا مدتی صرفاً در فیلم‌های کوتاه و وسترن‌های کم هزینه بازی می‌کرد.

در اوایل فیلم‌های ناطق (بخاطر صدای گرفته غیرمعمولی اش) و نیز سال ۱۹۳۲ (بخاطر کار و آموزش در تآتر) از کار سینما کنار ماند.

بندانگشتی|راست|130px
جین آرتور چهره‌ای ظریف و کمابیش ملیح داشت، اما صدای خش دار او با این چهره همخوان نبود و به همین دلیل پس از ظهور فیلم‌های ناطق در سینما، مدتی از فعالیت در سینما کنار گذاشته شد. تا اینکه در نیمه دهه ۱۹۳۰ آرام آرام همین صدا به صورت علامت مشخصه او درآمد.

با فیلم تمام شهر حرف می‌زنند جان فورد به شهرت رسید. او در این فیلم کمدی، نقش دختر احساساتی خوش قلبی را که دم دست است، اما قهرمان مرد متوجه حضورش نمی‌شود، ایفاء کرد و این نقش، شخصیت سینمایی او را در دهه ۱۹۳۰ شکل داد؛ نقشی که مشابه آن را در ۲ فیلم فرانک کاپرا، یعنی آقای دیدز به شهر می‌رود و آقای اسمیت به واشینگتن می‌رود، مقابل گری کوپر و جیمز استوارت ایفا کرد و این کمدی‌های اجتماعی فرانک کاپرا، اوج کار او بود. بازی او در هر ۲ فیلم حیرت‌انگیز است و کاپرا از این تضاد میان صدا و چهره او برای تبیین شخصیت زنی که در جامعه‌ای مردسالار، رفتاری مردانه دارد، به نحو احسن استفاده کرد و همواره از او به عنوان بازیگر زن محبوب من نام می‌برد.

بندانگشتی|شین (۱۹۵۳)
جین آرتور در شاهکار هوارد هاکس، فقط فرشته‌ها بال دارند، کنار کری گرانت، نیز درخشان بود. او در این فیلم باز هم نقشی مشابه را ایفا کرد، با این تفاوت که گرانت برخلاف کوپر و استوارت، جوانی شهرستانی و ساده دل نبود که تحت تأثیر احساسات پاکش قرار گیرد، بلکه مرد خشن و زن گریزی بود که آرتور تحت تأثیر بی‌تفاوتی اش قرار می‌گیرد.

آرتور در ایفای نقش کالامیتی جین در فیلم دشت‌نشین سیسیل بی. دومیل نیز بسیار موفق بود.

گارسن کانین فیلم‌نامه کمدی عاشقانه هر چه بیشتر، خوشحال تر را برای او نوشت و بازی او در این فیلم سبب شد جرج استیونس او را یکی از بزرگترین کمدین‌های تاریخ سینما بخواند.

در میانه دهه ۱۹۴۰، پس از جنگ و جدالی طولانی با رئیس کلمبیا، هری کان، از قید و بند قراردادش رها شد. با این همه تنها ۲ بار در فیلم‌های سینمایی ایفای نقش‌هایی را به عهده گرفت. برای آخرین بار، در نقش خاطره انگیز همسر ون هفلین در وسترن شین بازی کرد.

جین آرتور در دو فیلم آخرش ماجرای خارجی و شین نیز موفق ظاهر شد.

در ۱۹۵۰ میلادی، برای بازی در نقش اصلی یک اجرای برودوی پیتر پن مورد استقبال بسیار قرار گرفت.

در تلویزیون نیز در سال ۱۹۵۶ شوی جین آرتور را اجرا می‌کرد.

جین آرتور مدتی نیز در واسار و دیگر کالج‌ها تدریس تآتر می‌کرد و گهگاه روی صحنه می‌رفت. برای فیلم هر چه بیشتر، خوشحال تر نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن شد.

جین آرتور در ۱۹ ژوئن ۱۹۹۱ در کارمل کالیفرنیا در گذشت.

 زندگی خصوصی 
جین آرتور در سال ۱۹۲۸ با جولیان انکر ازدواج کرد که پس از یک روز جدا گردید.

در ۱۹۳۲ با فرانک راس، کوچک که تهیه‌کننده و آوازخوان بود، ازدواج کرد.

او در سال ۱۹۴۹ از شوهر دومش، فرانک راس جدا شد.

 فیلم‌شناسی 

 سال نام فیلم یادداشت۱۹۲۳یکی دروغ گفتمستندکامیو کربی۱۹۲۴تب بهاریمستندمورد منفصل از خدمتمستندچشم پر قدرتمستندشراب جوانیدر عنوان بندی نیامدهمعبد ونوسسریع و بی‌باکبیف بنگ بودیبه خانه آوردن ژامبونمسافرت سریعاز عهده کار برآمدنعشق رعدآسا۱۹۲۵هفت شانسلبخند مبارزهداروخانه گاوچرانمأمور اعصابرها از اشک۱۹۲۶زیر آتشپلیس گاوچرانجرأت مضاعفسلام لافایتسرتاسر رعدجنگاور مادرزادجنگاور بالفطرهبول هشت سیلندریمستندسوار گردبادپاشنه چرخانسوار جنجالیکلاهبردار مبارزحریفان سوارکارکالج بوببیل برق آسامسابقه دهنده دیوانهمستند۱۹۲۷موطلایی‌های بزرگتر و بهترمستندعلامت مانعشکارچیان شوهردروازه شکستهنعل اسببرنده‌های وحشیگریجوان بیچارهبخت در پروازتهدید با نقابمجموعه۱۹۲۸عشق برادرانهگل‌های دیواریآسه بیا، آسه بروگرم شدنگناهان پدران۱۹۲۹پرونده قتل قناریدکتر فو مانچو اسرارآمیزآدم شنبه شبپرونده قتل گریننیمه‌راه بهشتپله‌های شنی۱۹۳۰بازگشت دکتر فو مانچوعقاب‌های جوانخیابان شانسرکورد دورژه پارامونتچراغ‌های خطرگروه نقره‌ای۱۹۳۱دشمن تبهکارانراز وکیلشوهر وفادارمرد بد سابق۱۹۳۳گذشته مری هلمزآن ونوس را بگیر۱۹۳۴گردابگرانبهاترین چیز زندگیپناهگاه‌های دفاعیتمام شهر حرف می‌زنند۱۹۳۵قهرمان شماره یک مردمتلگراف مهمانیدایموند جیمتهدید عمومیاگر می‌توانی فقط بپز۱۹۳۶آقای دیدز به شهر می‌رودخانم برافورد سابقماجرا در منهتنمأمور غیرنظامیبیشتر از یک منشی۱۹۳۷زندگی آسانتاریخ شب‌ها ساخته می‌شوددشت نشین۱۹۳۸نمی‌توانی این را با خودت ببری۱۹۳۹فقط فرشتگان بال دارندآقای اسمیت به واشینگتن می‌رود۱۹۴۰آریزونااین همه شوهر۱۹۴۱شیطان و خانم جونز۱۹۴۲شهره شهر۱۹۴۳هرچه بیشتر، خوشحال‌تربخت یک بانو۱۹۴۴سال‌های بی‌تابی۱۹۴۸ماجرای خارجی۱۹۵۳شین۱۹۶۵دود اسلحهتلویزیونی – یک قسمت۱۹۶۶نمایش جین آرتورتلویزیونی - یازده قسمت

 مرگ 
آرتور به مدت 30 سال در Carmel-by-the-Sea، کالیفرنیا زندگی کرد،  و در 19 ژوئن 1991،  در سن 90 سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت .  هیچ مراسم خاکسپاری برگزار نشد.  او سوزانده شد و بقایای او در سواحل پوینت لوبوس ، کالیفرنیا پراکنده شد. 

 منابع 





 پیوند به بیرون 






رده:افراد آمریکایی انگلیسی‌تبار
رده:افراد آمریکایی نروژی‌تبار
رده:اهالی پلاتس بورگ، نیویورک
رده:اهالی کارمل-بای-د-سی (کالیفرنیا)
رده:اهالی وستبروک (مین)
رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن اهل نیویورک (ایالت)
رده:بازیگران زن بریتانیایی‌تبار
رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم صامت اهل ایالات متحده آمریکا
رده:بازیگران زن فیلم‌های وسترن
رده:بازیگران فیلم‌های وسترن
رده:بازیگران قراردادی پارامونت پیکچرز
رده:پروتستان‌های اهل ایالات متحده آمریکا
رده:درگذشتگان ۱۹۹۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت نارسایی قلبی
رده:دموکرات‌های اهل کالیفرنیا
رده:دموکرات‌های اهل مین
رده:دموکرات‌های اهل نیویورک (ایالت)
رده:زادگان ۱۹۰۰ (میلادی)
رده:مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلب و عروق در کالیفرنیا
رده:استادان دانشگاه زن اهل ایالات متحده آمریکا