دوخ

دوخ علفی پهن و بلند است که از آن حصیر می‌بافند و انگور و خربزه بدان آونگ می‌کنند. این گیاه بسیارشاخ است و در آب ایستاده می‌روید.

در قدیم دوخ را در زمستان‌ها در مسجدها می‌افکنند یا از او حصیر می‌بافتند و در بسیاری مناطق به‌ویژه در تبریز و نخجوان زمانی که آن گیاه خشک می‌شد آن را به یک اندازه پاره‌پاره می‌کردند و در هر دو سر آن گوگرد مالیده و می‌فروختند.

از دوخ و پیزر در قدیم برای کاغذسازی هم بهره می‌جستند.

بندانگشتی|راست|widthpx|سبدبافی از دوخ در قیروان.
انگشتدان|دست‌بافتی از دوخ.

 منابع 

دهخدا: دوخ. حلفا. پیزر.

رده:استپی
رده:گندمیان
رده:گیاگان اسپانیا
رده:گیاگان الجزایر
رده:گیاگان پرتغال
رده:گیاگان تونس
رده:گیاگان صحرای بزرگ آفریقا
رده:گیاگان مراکش
رده:گیاهان
رده:گیاهان الیافی
رده:فهرست سرخ IUCN از گونه‌های آسیب‌پذیر
رده:گیاهان توصیف‌شده در ۱۷۵۹ (میلادی)
رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کارل لینه