کارلمان باواریایی

کارلمان باواریایی(آلمانی:Karlmann، فرانسوی:Carloman de Bavière، لاتین:Karlomannus)(زادهٔ ۸۳۰- مرگ ۲۹ سپتامبر ۸۸۰) بزرگترین پسر لوئی ژرمن بود. وی از ۸۷۶ میلادی شاه بایرن، و از ۸۷۷ تا ۸۷۹-که عزل شد- شاه ایتالیا بود.

او در ۸۶۱ بر پدر شورید و به زودی برادرانش نیز از او تبعیت نمودند. لوئی ژرمن زیر فشار قرار گرفت تا سرزمینش را میان پسرانش بخش کند. به کارلمان وعدهٔ فرمانروایی بر بایرن -که پیشتر هم زیر فرمان او بود- داده شد. به لوئی کهتر زاکسن به علاوهٔ فرانکونی و تورینگن و به شارل فربه هم سواب و رتی می‌رسید.

در ۸۷۶ لوئی ژرمن مرد و پسرهایش به سرزمین‌هایی که می‌خواستند رسیدند. در ۸۷۷ و با مرگ شارل تاس شاه فرانک باختری فرمانروایی بر ایتالیا هم از آن کارلمان شد. ولی در ۸۷۹ سکته مغزی وی را زمین‌گیر نمود و سرزمین‌های زیر فرمانش میان فرزندانش بخش‌شد.

 منابع 

Wikipedia contributors, "Carloman of Bavaria," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Carloman_of_Bavaria&oldid=430659634 (accessed August 4, 2011).

رده:اهالی فرانک خاوری در سده ۹ (میلادی)
رده:پادشاهان پیرو کلیسای کاتولیک روم
رده:حاکمان امپراتوری کارولنژی
رده:حکم‌رانان اروپا در سده ۹ (میلادی)
رده:سلحشورهای فرانک
رده:شاهان ایتالیا
رده:شاهان بایرن
رده:شاهان فرانک خاوری
رده:کارولنژی‌ها