مهمان‌نوازی

مهمان‌نوازی رابطه‌ای میان میزبان و مهمان است؛ و به عملکرد میزبان در قبال مهمان تفسیر می‌شود.

 در فرهنگ فارسی 
مهمان‌نوازی در فرهنگ فارسی به تلاش میزبان برای تأمین راحتی مهمان گفته می‌شود. مهمان‌نوازی از نظر لغوی به معنای ابراز لطف عملی، تفقد و پذیرایی از مهمان است.فرهنگ معین، جلد ششم، سرواژه مهمان

 مهمان‌نوازی به عنوان راهبرد مدیریت شهرت 
از منظر روان‌شناسی فرگشتی، مهمان‌نوازی در جوامعی با ساختار شبکه‌ای، ابزاری برای «مدیریت شهرت» (Reputation Management) است. طبق نظریه انتخاب غیرمستقیم، افرادی که به سخاوت در برابر مهمان شهرت می‌یابند، در نگاه سایر اعضای جامعه به عنوان شریکانی قابل اعتماد برای همکاری‌های آتی انتخاب می‌شوند. این رفتار، احتمال جذب حمایت‌های گروهی را در مواقع بحران افزایش می‌دهد.

 نقش مهمان‌نوازی در کاهش اصطکاک‌های بین‌گروهی 
در محیط‌های فرگشتی که مواجهه با غریبه‌ها می‌توانست منجر به درگیری‌های مرگبار شود، پروتکل‌های سخت‌گیرانه مهمان‌نوازی به عنوان یک «مکانیسم صلح‌سازی» تکامل یافته است. تقدیم غذا و سرپناه به مهمان، سیگنالی از عدم خصومت صادر می‌کند و ریسک حملات پیش‌دستانه را کاهش می‌دهد. این رفتار در فرهنگ‌های باستانی، از جمله فلات ایران، به عنوان راهبردی برای تبدیل «غریبه تهدیدآمیز» به «مهمان تحت حمایت» عمل کرده است.

 مهمان‌نوازی و فرضیه اطلاعات 
فرضیه دیگری در روان‌شناسی فرگشتی بر این باور است که مهمان‌نوازی راهی برای کسب «اطلاعات محیطی» است. در دوران پیشامدرن، مهمانان حامل اخبار و دانش از مناطق دوردست بودند. میزبان با صرف هزینه برای پذیرایی، در واقع بهای دستیابی به اطلاعاتی را می‌پرداخت که می‌توانست برای بقای خانواده یا قبیله‌اش در برابر خطرات اقلیمی یا سیاسی حیاتی باشد.

بندانگشتی|ضیافت خدایان اثر جووانی بلینی
بندانگشتی|ضیافت کلوپاترا اثر جووانی باتیستا تیه‌پولو

 جستارهای وابسته 
 همسایه

 منابع 

رده:آداب
رده:انسان‌شناسی فرهنگی
رده:جامعه‌شناسی
رده:صنعت مهمان‌یاری
رده:فرهنگ