دی به آذر

دی به آذر  به روز هشتم ماه در گاه‌شماری ایران باستان گفته می‌شود. در گاه‌شماری ایران باستان غیر از روز اول هر ماه که هرمزد روز نامیده می‌شود سه روز دیگر به نام اهورامزدا است که به صورت دی آمده و برای باز شناختن هر یک از این سه روز به نام روز بعد الحاق شده و دی به آذر (روز هشتم)، دی به مهر (روز پانزدهم) و دی به دین (روز بیست و سوم) گفته می‌شود. دی یکی از نام‌های اهورامزدست و در اوستا به صورت دَثوش یا دَدوش یا دَذوه صفت و به معنی آفریننده آمده‌است. روز هشتم، پانزدهم و بیست و سوم ماه دی برای آنکه نام این روزها با نام ماه یکی شده، اعیاد دانسته می‌شد.اساطیر و فرهنگ ایران در نوشته‌های پهلوی، ص ۴۷۲

 ترتیب نام روز به اوستایی نام رایج معنی ۱ اهورامزداهرمزدنام خداوند۲وُهومَنَهبهمنمنش نیک۳اَشا وَهیشتَ اردیبهشتبهترین راستی۴خْشَثْرَ وَئیریَهشهریورشهریاری والا۵سْپِنتا آرمَئیتیسپندارمذ اندیشه هماهنگ ۶هَئوروَتاتخردادکمال ایزدی۷اَمِرِتاتامردادبی‌مرگی و نامیرایی۸دَثوشدی به آذرآفریدگار۹آتَرآذرآتش۱۰اَپَمآبانآب۱۱خْوَرخشَئِتهخورآفتاب و خورشید۱۲ماوَنْگْهْماهماه۱۳تیشْتْریَهتیرستارهٔ تیر و ایزد باران۱۴گِئوش دْرْوَسْپَایزد گوشجهان، هستی و زندگی۱۵دَثوشدی به مهرآفریدگار۱۶میثرَهمهرنگهداشتن پیمان ۱۷سْرَاُشَهسروش وخش ایزدی (الهام و وحی)۱۸رَشنورَشندادگری۱۹فْرَوَشی‌فروردینفروهر، پیشرو۲۰وِرِثْرَغْنَبهرامپیروزی۲۱رامَنرام رامش و آشتی (صلح)۲۲واتَبادباد۲۳دَثوشدی به دینآفریدگار۲۴دَئِنادینوجدان بینش درونی ۲۵اَشیارددرستی و پاکی، سپند (مقدس)۲۶اَرشتاتاشتادراستی۲۷اَسمَنآسمانآسمان۲۸زَمزامیادزمین۲۹مانثرا سْپِنتَمهراسپندگفتار نیک۳۰اَنَغرَ رَاُچَهانیران یا انارام روشنایی بی‌پایان در ایران باستان هر گاه که نام روز و ماه یکی می شد آن روز را جشن بر پا می کردندگاه‌شماری و جشن‌های ایران باستان، ص ۸۱ تا ۸۵


 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 گاه‌شماری در ایران باستان
 جشن‌های ایران باستان

 منابع 



رده:گاه‌شماری در ایران باستان