ابن درستویه

ابو محمد عبدالله بن جعفر بن درستویه بن المرزبان الفارسی الفسوی النحوی که به اختصار ابن درستویه خوانده می‌شود از نحودانان و علمای ایرانی تبار عرب زبان در سده چهارم هجری بود. 

ابن درستویه از مردم فسا و شاگرد ابن قتیبه و ابوالعباس مبرد بود. او در بغداد به تدریس اشتغال داشته و کتبی در ادب و نحو نگارش کرده است. این درستویه در سال ۲۵۸ هجری قمری به دنیا آمد و از علما و فضلای نام‌آور به‌شمار می‌رفت و صاحب تألیفات بسیاری در نحو و لغت به زبان عربی بود. پدرش را نیز از محدثین درجه اول دانسته‌اند. او بیشتر عمر خود را در بغداد گذرانده و در سال ۳۴۷ هجری قمری در همین شهر درگذشت. علامه دهخدا در لغت‌نامه دهخدا به نقل از ابن الندیم نزدیک به چهل کتاب را به ابن درستویه نسبت می‌دهد.بزرگان نامی پارس، جلد اول، ص ۷۹

 پانویس 

 منابع 

رده:زادگان ۲۵۸ (قمری)
رده:درگذشتگان ۳۴۷ (قمری)
رده:اهالی فسا
رده:نام‌های ایرانی با پسوند ویه
رده:نحو
رده:اهالی ایران در سده ۱۰ (میلادی)
رده:زادگان ۸۷۲ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۵۸ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۹ (میلادی)
رده:دستورنویسان اهل ایران
رده:فرهنگ‌نویسان اهل ایران
رده:ایرانیان قرون وسطی