پلی هالیت

پلی‌هالیت  یک ماده معدنی تبخیری، یک سولفات هیدراته از پتاسیم، کلسیم و منیزیم با فرمول مقابل است: 

پلی‌هالیت در سیستم سه‌شیب متبلور می‌شود، اگرچه کریستال‌ها بسیار نادر هستند. این ماده به‌طور معمول بی‌رنگ، سفید تا خاکستری است، اگرچه ممکن است به‌دلیل وجود اکسید آهن قرمز آجری باشد. این ماده دارای سختی موس ۳٫۵ و وزن مخصوص ۲٫۸ است.

این ماده در تبخیرهای دریایی رسوبی یافت می‌شود و یک کانی اصلی سنگ معدن پتاسیم در ذخایر کارلزباد نیومکزیکو است. همچنین به‌عنوان یک آلاینده ۲ تا ۳ درصدی در نمک هیمالیا وجود دارد. پلی‌هالیت برای نخستین بار در سال ۱۸۱۸ در سالزبورگ اتریش توصیف شد.

 ترکیب و کاربرد 
پلی‌هالیت به‌عنوان کود استفاده می‌شود زیرا حاوی چهار ماده مغذی مهم است و کلرید کمی دارد:

K2O:15.6%

MgO:6.6%

CaO:18.6%

SO3:53.2%

H2O:۶٪

 منابع موجود 
اتریش، از نظر ژیزمان بلور- اگرگات دانه‌ای - توده‌ای - الیافی فراوان است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، اتریش، فرانسه، آمریکا و مکزیک یافت می‌شود.

 جستارهای وابسته 
 کانی

 منابع 

 پردیس کشاورزی ایران

رده:پتاس
رده:تبخیری‌ها
رده:کانی‌های پتاسیم
رده:کانی‌های سولفات
رده:کانی‌های سه‌شیب
رده:کانی‌های کلسیم
رده:کانی‌های منیزیم