تکواژ چندوجهی

تکواژ چندوجهی یا تکواژ مرکب یا چمدان‌واژه  در صرف، نوعی تکواژ است که هم‌زمان به بیش از یک مفهوم دلالت می‌کند؛ مانند شناسه در زبان فارسی که هم‌زمان به شخص و شمار دلالت می‌کند و نمی‌توان مشخص ساخت که کدام بخش تکواژ به شخص یا شمار مربوط می‌شود.شقاقی، ویدا (۱۳۸۶)، مبانی صرف، تهران: انتشارات سمت.

در زبان‌شناسیِ بسیاری از زبان‌ها، «تکواژهای چندوجهی» آمیزه‌سازی‌هایی (ساختن یک واژه از طریق ترکیب بخش‌هایی از دیگر واژه‌ها) هستندGarner's Modern American Usage, p. 644 که قسمت‌هایی از یک یا چند واژه یا آوا در هم آمیخته شده و واژهٔ نویی را ساخته‌اند. برای مثال، واژهٔ «مُتِل» (motel) از راهِ آمیزه‌سازیِ دو واژهٔ «موتور» (motor) و «هتل» (hotel) پدید آمده است.
تعریفی دیگر: در زبان‌شناسی، تکواژ چندوجهی تکواژی‌ست که بیش از یک واژه را نمایندگی می‌کند.

 پانویس 


رده:تکواژشناسی
رده:نوع کلمه
رده:نوواژه‌های دهه ۱۸۷۰ (میلادی)
رده:ابداع واژه