گاو سریشوک

گاو سریشوک یا هدیوش موجودات افسانه‌ای و اسطوره‌ای ایران باستان است که ذکری از آن در اوستا نیز آمده‌است.فرهنگ و زبانهای باستانی ایران.محبوبه خدایی.تهران.نشر پازینه.1387.چاپ اول.صفحه246.در اساطیر ایران باستان که به پیش از دوران زرتشت باز میگردند مردمان در دوران کهن قادر نبودند از سرزمینی به سرزمین دیگر بروند مگر بر پشت این گاو سوار شوندشناخت اساطیر ایران.جان هیلنز.نشر چشمه.تهران.1388.صفحه31.بر طبق یکی از این اساطیر، در دوران تهمورث زمانی که مردم در حال جابجایی بر پشت این گاو بودند آتشدان آن‌ها بر اثر توفان به دریا می ریزد و به جای آن سه آتش بزرگ اساطیر که همان آتش‌های مقدس هستند جای آن را میگیرند و با درخشش و روشنایی خیره‌کننده راه را برای عبور مردم نمایان می سازندزردشتیان باورها و آداب دینی آنان.مری بویس.ترجمه عسگر بهرامی.نشر ققنوس.چاپ یازدهم.ویراست دوم.1389.صفحه 117.این گاو در فرشگرد یا بازسازی جهان آخرین جانوری است که قربانی می‌شود و تا آن زمان گوپت شاه که موجودی اساطیری به صورت نیم انسان-نیم گاو است از او نگهداری می‌کند.گاو سریشوگ با نام هدیوش نیز آمده‌است.

جستارهای وابسته

 آتش مقدس
 اساطیر ایران
 فرشگرد
 گوش (ایزد)

منبع

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:آفریده‌های افسانه‌ای زرتشتی