سمانه (نام)

در ادبیات فارسی 
 لب چشمه‌ها بر شخنشار و ماغ     زده صف سمانه همه دشت و راغ. اسدی (گرشاسب‌نامه صفحه ۳۳۷)
 و من و سلوی برای ایشان بخواست و آن ترانگبین است و سمانه. مجمل التواریخ و القصص
 بلبل من که بمقنع پیوست     چون سمانه که بچادر گیرند. خاقانی
 چون مست شود زباده ٔحق     شهباز شود کهین سمانه. مولوی

 منابع 

رده:نام‌های زنان ایران