گوچهر

گوَچهر یا گوزهر یا  به عقیدهٔ مزدیسنا ستاره‌ای است دنباله‌دار که هنگام رخ نمودن هوشیدر ماه بر زمین افتد و آن را مشتعل سازد به‌طوری که همهٔ کان‌های فلزات گداخته شود و چون سیل سوزان جاری گردد و آدمیان که به رستاخیز زنده شده‌اند، باید از این سیل بگذرند. و آن بر نیکان چون شیر گرم و ملایم خواهد شد. مردمان پس از آن آزمایش، پاک شوند و به بهشت روند.دانشنامهٔ مزدیسنا،، ص ۴۱۳ و واژه "گوچهر" در دیکشنری آنلاین آبادیس 

 پانویس 

 منابع  
 اوشیدری، جهانگیر. دانشنامهٔ مزدیسنا، واژه نامهٔ توضیحی آیین زرتشت. تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۱ ، 

رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:دیوها
رده:آفریده‌های افسانه‌ای ایرانی
رده:اختربینی
رده:اژدهایان