هانیبالیانوس

هانیبالیانوس با نام کامل فلاویوس هانیبالیانوس  (زادهٔ پیرامون ۳۱۵ - درگذشتهٔ ۳۳۷) پسر کنسول و سرشمار روم فلاویوس دالماتیوس، برادر سزار دالماتیوس و برادرزادهٔ کنستانتین بزرگ، امپراتور روم بود. خانوادهٔ آن‌ها در تولوسا (تولوز امروزی) زندگی می‌کردند و پدرش او و برادرش را در همان‌جا برای آموزش به اکزوپریوس که عالم در علم بدیع بود سپارد. او سپس عنوان بالای نوبیلیسیموس به معنای نجیب‌زاده‌ترین را از عمویش کنستانتین دریافت داشت و با دختر او کنستانتینا در ۳۳۵ ازدواج کرد.

کنستانتین بزرگ در ۳۳۷ آمادهٔ جنگ با ایرانیان می‌شد. او که پیشتر دیگر برادرزاده‌اش دالماتیوس را به عنوان سزار و جانشین خود انتخاب کرده بود در این زمان لقب «رکس رگوم اِت پونتیکاروم جِنتیوم»  به معنای شاه شاهان و شاه مردم پونتیک (دریای سیاه) را به هانیبالیانوس اعطا کرد. او احتمالاً درصدد بود تا در صورت پیروزی بر ایرانیان در نهایت هانیبالیانوس را بر تخت پادشاهی ایران بنشاند. اما کنستانتین در ۲۲ مه ۳۳۷ درگذشت و پس از مرگ او بسیاری از اعضای خانوادهٔ امپراتوری از جمله سزار دالماتیوس به قتل رسیدند و هانیبالیانوس نیز در همان سال کشته شد.

 منابع 

رده:اهالی روم باستان
رده:اهالی روم در سده ۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۳۳۷ (میلادی)
رده:دودمان کنستانتینی
رده:زادگان ۳۱۵ (میلادی)
رده:کشته‌شدگان روم باستان