تخته‌پل

240px|بندانگشتی|چپ|قلعه نهاوند و تخته‌پل آن.
تخته‌پل، گونه‌ای پل متحرک است که بر روی خندق‌های پیرامون کاخ‌های و دژها یا دروازه‌های قدیمی برخی شهرها قرار می‌گیرد.

آنندراج در تعریف تخته‌پل می‌نویسد: «پلی که از تخته‌ها بر خندق قلعه سازند تا در قلعه آمد و رفت واقع شود.»دهخدا: سرواژه تخته‌پل.

با برافراختن تخته‌پل و قرار دادن آن به صورت عمودی، راه قصر، دژ یا شهر مربوطه به سوی افراد بیرون از آن بسته می‌شود.

تحرک تخته‌پل‌ها به صورت چرخش گرد یک محور است و در دو سوی سمت بیرونی تخته طناب‌ها یا زنجیرهایی وصل می‌شود که با کشیدن آن‌ها، پل چوبی به حالت عمودی می‌ایستد و بدین ترتیب راه درون دژ یا شهر بسته می‌شود.
طناب یا زنجیر کشیده شده، در پشت دیوارها، گرد قرقره‌ای جمع می‌شود.

 اشارات تاریخی فارسی 

زلالی (خوانساری؟) در شعری می‌نویسد:

قلعه قهقهه دهان کرده 
تخته‌پل بر درش زبان کرده.

ذوالفقار کرمانی که در سال ۱۲۸۸ قمری به دستور ناصرالدین‌شاه قاجار برای تهیهٔ نقشه سیستان و تعیین مرزهای ایران با افغانستان به آن منطقه رفته در کتاب جغرافیای نیمروز می‌نویسدکرمانی، ذوالفقار. جغرافیای نیمروز. به کوشش عزیزالله عطاردی. تهران: عطارد، ۱۳۷۴:

 منابع 

 Henk de Jonge en Nico Muyen، ۲۰۰۰ jaar Beweegbare Bruggen، Uitgeverij Elmar B.V.، Rijkswijk MXMV، 

رده:پل‌ها
رده:پل‌های متحرک
رده:قلعه‌ها
رده:کاخ‌ها
رده:مستحکم‌سازی (عناصر معماری)
رده:معماری قلعه