گرفت‌وگیر

گرفت‌وگیر روشی در نگارگری ایرانی است که در آن نگارگر صحنه‌های خیالپردازانه و مملو از تخیل را در زمینه نزاع و درگیری حیوانات به تصویر می‌کشد. از این روش معمولاً در تشعیرسازی استفاده می‌کنند. عمده محققان و تاریخ‌نگاران هنر ایران، میرک نقاش (روح‌الله میرک) که استاد تشعیرسازی و جانورنگاری بود را پیشگام و بنیانگذار این روش در نگارگری ایرانی می‌دانند. بنابراین پیدایش این روش به سده نهم هجری یا پانزده میلادی بازمی‌گردد. .پاکباز، ص۲۴۸

 پانویس 

 فهرست منابع 
پاکباز، روئین. دائرةالمعارف تاریخ هنر. نشر فرهنگ معاصر. چاپ ششم. ۱۳۸۶

رده:نگارگری ایرانی