خاندان اسپهبد

خاندان اَسپَهبَد یا خاندان اَسپَه‌بَد یا خاندان اَسپاهبَذ پَهلَوْ یا خاندان اَسپَهپَت پَهلَوْ، به معنای افسر سپاه، یکی از خاندان‌های بزرگ پارتی در زمان اشکانیان و ساسانیان بودند. خاندان اسپاهبذ پهلو، در طبرستان اقامت داشتند. خاندان اسپاهبذ از تبار اشکانیان بودند و لقب پهلو یعنی پارت داشتند. در دوره ساسانی انتساب به دودمان اشکانی امتیاز دانسته می‌شد.

بنا به روایت موسی خورنی شاه اشکانی فرهاد چهارم سه پسر داشت: اردشس، کارن، سورن و دختری به نام کشم یا کومش. پسر بزرگ فرهاد چهارم به نام فرهاد پنجم بر تخت نشست و دو پسر دیگر او سرسلسلهٔ دودمان‌هایی شدند که به همین نام معروف‌ است. دختر او به همسری ارشویر (سردار کل ایرانیان) درآمد و اعقاب این زن و شوهر اسپهپت پهلو نام گرفتند. اسپهپت همان اسپاذپتی قدیم است، که به زبان پهلوی سپاهبذ (تلفظ اسپاهبذ) می‌شود.

 جستارهای وابسته 
 هفت خاندان ممتاز ایران باستان
 اسپهبدان پادوسپانی طبرستان
 اسپهبدان باوندی طبرستان
 اسپهبدان گیلان
 پتشخوارگر

 پانویس 

 منابع 






اسپهبد
اسپهبد
اسپهبد