فنفلورامین

فنفلورامین 

رده درمانی: مشتقات آمفتامین

اشکال دارویی: قرص
 موارد مصرف 
فنفلورامین برای کاهش اشتها مصرف می‌شود. همچنین درمان کمکی و کوتاه‌مدت در چاقی اگزوژن (ناشی از پرخوری)، موارد تثبیت‌نشده اختلالات روانپزشکی مانند کودکان مبتلا به اوتیسم با سطح سروتونین خونی بالا .

 مکانیسم اثر 
این دارو با اثر بر روی مسیر سروتونین در دستگاه عصبی مرکزی با تخلیه سروتونین و کاهش بازجذبش باعث کاهش متابولیت سروتونین در CSF می‌شود.

 عوارض جانبی 
تضعیف مغز استخوان، لکوپنی، گرانولوسیتوز، ریزش مو، گُرگرفتگی، تب، چشم، گوش، حلق و بینی، میدریاز، تاری دید، بی‌خوابی و پرگوئی، سرگیجه، خواب‌آلودگی، سردرد، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات خلقی، اضطراب ضعف، رویاهای واضح، افسردگی، خستگی، بی‌حالی، اوفوریا، لرزش، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی.
 جستارهای وابسته 
آمفتامین

 منابع 

 فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷

رده:آزادکننده‌های سروتونین
رده:آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲ای
رده:آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲بی
رده:آگونیست‌های ۵-اچ‌تی۲سی
رده:آگونیست‌های گیرنده‌های سروتونین
رده:آمفتامین‌ها
رده:آمین‌های نوع دوم
رده:اعضای فلوئوریدها
رده:ترکیب‌های تری‌فلوئورومتیل
رده:داروهای روان‌پزشکی
رده:داروهای ضدچاقی کنارگذاشته‌شده
رده:داروهای کم‌کاربرد
رده:داروهای کنارگذاشته‌شده
رده:عوامل آزادکننده سروتونین و نوراپی‌نفرین
رده:کاهنده‌های اشتها
رده:نوروتوکسین‌های مونوآمینرژیک