کشواد

کَشواد پهلوان بزرگ ایرانی از زمان منوچهر شاه تا حدود زمان شاه نوذر است.(منوچهر-زو-کیقباد-نوذر) سپاه قدرتمند ایران در جنگ پشنگ از قارن‌کاوگان در قلب سپاه، سام‌نریمان در جناح راست، و از کشواد در جناح چپ بهره می‌گیرد و سپاهی همیشه پیروز بوده‌است.

سهراب به هجیر که در اسارت اوست اینگونه طعنه می‌زند:

 کشواد در شاهنامه 
در شاهنامه از او به عنوان کشواد زرین کلاه یاد شده‌است. پسران کشواد را کشوادگان می‌گویند که گودرز هم از کشوادگان بود و با تربیت فرزندان پهلوان به بزرگی ایران کمک کرد. به فرزندان گودرز هم گودرزیان گفته شده‌است.

کشواد، بزرگ دودمان کشوادگان محسوب می‌گردد. گودرز پسر کشواد از برزگان و نام‌آوران ایرانی و از حاکمان نواحی اردبیل در شاهنامه است که تا آخرین دم، در جنگ‌های ایران و توران مشارکت دارد. حضور کشوادگان بار دیگر در زمان سهراب و زمانیکه او به جنگ ایرانیان آمده و هجیر نوه کشواد را در اسارت دارد در شاهنامه مطرح می‌شود. سهراب او را با خود بالای تپه‌ای مشرف به اردوگاه ایرانیان آورده تا هجیر پدرش رستم را به او بشناساند.سهراب، پسر رستم که از مادری تورانی زاده شد. او از بدو تولد تا هنگام نبرد هیچ‌گاه پدر را ندیده بود و از او تنها نشانی داشت که پدر به مادر بخشیده بود. نوبت خیمه و سراپردهٔ گودرز که می‌رسد از هجیر می‌پرسد:

 تبارنامه 

 پانویس 

 منابع 


رده:اسطوره‌شناسی ایرانی
رده:پهلوانان ایرانی شاهنامه
رده:شخصیت‌های شاهنامه