ابوالحسن علی واحدی

ابوالحسن علی واحدی همچنین شهرت‌ یافته به واحدی نیشابوری (؟ - ۱۰۷۶) محدث، مفسر، زبان‌شناس، ادیب عربی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود که بیش از هرچیز، برای تفاسیر قرآنش شناخته می‌شود.

واحدی را از نویسندگان مهم و امام عصر خود در ادبیات، تفسیر، حدیث، فقه و نحو دانسته‌اند. وی همانند معمول همان زمان برای آموزش به شهرهای عراق، شام و حجاز مسافرت داشته است. او دانش تفسیر قرآن از ابواسحاق احمد بن محمد بن ابراهیم ثعلبی یاد گرفت. از ابوطاهر بن محمش و قاضی ابوبکر حیری بن کندی عیسی بن یحیی گوش دراز و ابو ابراهیم اسماعیل بن ابراهیم واعظ و محمد بن ابراهیم مزکی و عبدالرحمان بن حمدان نصروی و احمد بن ابراهیم نجار و دیگران حدیث شنید. ابوالحسن واحدی در سال ۴۶۸ یا ۴۶۹ هجری قمری در نیشابور درگذشت.

 آثار و نوشته‌ها 
آثار او به زبان عربی است.
 تفاسیر سه‌گانهٔ قرآنی: «البسیط»، «الوسیط» و «الوجیز» که به «الحاوی لجمیع المعانی» موسوم و به «تفسیر واحدی» معروف است؛
 « اسباب النزول» یا «اسباب التنزیل»؛
 «الدعوات والمحصول»؛
 «المغازی»؛
 شرح «دیوان» متنبی؛
 «الاغراب فی الاعراب» یا «الاعراب فی علم الاعراب»، در دانش نحو؛
 «تفسیر النبی (ص)»
 «نفی التحریف عن القرآن الشریف»
 «التحبیر فی شرح الاسماء الحسنی» یا «التنجیز فی شرح اسماء اللَّه الحسنی».

 منابع 

 دانشنامه تاریخ ادبیات عربی، از عمر فروخ، چاپ قاهره جلد ۳
 معجم‌المؤلفین (۲۷–۲۶/ ۷)
 تاریخ ادبیات در ایران (۲۶۰/ ۲)

رده:پژوهشگران ادبیات اهل ایران
رده:درگذشتگان ۱۰۷۶ (میلادی)
رده:زبان‌شناسان اهل نیشابور
رده:لغویان
رده:محدثان نیشابور
رده:مفسران قرآن اهل ایران
رده:مفسران قرآن اهل نیشابور
رده:نحوشناسان
رده:اهالی شافعی‌مذهب نیشابور
رده:اهالی نیشابور
رده:زادگان ۱۰۰۳ (میلادی)
رده:اهالی ایران در سده ۱۱ (میلادی)
رده:اشاعره
رده:دانشوران فارسی‌زبان سنی
رده:پیروان مذهب شافعی
رده:نویسندگان قرون وسطی جهان اسلام