غرب‌شناسی

باخترشناسی یا غرب شناسی به رشته‌ای گفته می‌شود که درباره سرزمینهای غربی گفتگو می‌کند و درباره غرب قضاوت کرده و واقعیت‌های آن را بررسی و تفسیر می‌کند.

ادوارد سعید در مقدمهٔ کتاب معروف خود، شرق‌شناسی، می گوید: «خاورشناسی عبارت از نوعی سبک فکری است که بر مبنای یک تمایز شناختی و شناخت‌شناختی است که میان «شرق» و (غالب موارد) «غرب» قرار دارد.»سعید، ادوارد، شرق‌شناسی، ترجمهٔ عبدالرحیم گواهی، تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ۱۳۷۷، صص ۱۵-۱۶

غرب باستان از دو کانون تمدن، یونان و دیگری روم باستان، برخوردار می‌باشد. بررسی فرهنگ و تمدن یونان باستان، از این جهت حائز اهمیت است که فرهنگ و تمدن غربی، در تشکل بنیادهایش وامدار فرهنگ و تمدن یونان باستان می‌باشد.

سیر تحولات فکری غرب را بر اساس پنج دوره کاملاً متمایز از یکدیگر، می‌توان که مورد بررسی قرار داد:
 غرب پیش از قرون وسطی: الگو پذیری از شرق باستان
 قرون وسطی
 رنسانس: عصر دگرگونی ژرف در اندیشه‌ها و روش ها
 مدرنیسم: عصر تحولات نوین علمی و صنعتی (عصر بروز بحران‌های اجتماعی)
روشنگری
 پست مدرنیسم به بعدنشریه دانشگاهی شهر و اجتماع، تاریخچه امور پرسنلی

در هر یک از این دوره ها، فیلسوفانی ظهور کرده و افکار فلسفی جدیدی از سوی این فلاسفه ارائه شده‌اند.تمام این دوره‌ها با هم در ارتباط بوده و هر دوره‌ای مهیاکننده زمین، برای دوره دیگر و افکار و آراء آن بوده‌است. ضعف نظری و عملی زندگی انسان شرقی، بخصوص مسلمانان، در ضعف دانش ایشان از غرب‌شناسی است.محمد خاتمی، از دنیای شهر تا شهر دنیا، ص35، 1373 خورشیدی، نشر نی.

 جستارهای وابسته 
 خاورشناسی
 ایرانشناسی
 روم باستان

 پانویس 

رده:تاریخ روابط بین‌الملل
رده:رشته‌های آکادمیک
رده:فرهنگ
رده:فرهنگ غربی