عبدالمجید یکم

عبدالمجید یکم (به ترکی عثمانی: عبدالمجید اول) (۲۳/۲۵ آوریل ۱۸۲۳ – ۲۵ ژوئن ۱۸۶۱) سی و یکمین سلطان امپراتوری عثمانی بود. وی فرزند سلطان محمود دوم و بزم عالم والده سلطان بود.

وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۸۳۹ میلادی جانشین پدرش سلطان محمود دوم شد. اهمیت دوران عبدالمجید به‌دلیل ظهور جنبش‌های ملی‌گرایانه در سرزمین‌های عثمانی بود. او تلاش بسیاری کرد تا موضوع عثمانی‌گرایی را تقویت کند تا با جنبش‌های قوم‌گرایی درون امپراتوری عثمانی مقابله نماید، اما به‌رغم کوشش‌هایش برای ادغام غیرمسلمانان و غیرترکان درون امپراتوری، نتوانست کاری از پیش ببرد. وی سعی بسیاری کرد تا با قدرت‌های بزرگ اروپای غربی، مانند انگلستان و فرانسه، که در نبرد کریمه علیه روسیه با عثمانی همکاری کرده‌بودند، اتحاد ایجاد کند. در پی آن، در کنگرهٔ پاریس در ۳۰ مارس ۱۸۵۶، امپراتوری عثمانی به جمع خانوادهٔ ملت‌های اروپایی اضافه شد و از دیگر دستاوردهای حکومت سلطان عبدالمجید یکم، تعقیب دورهٔ تنظیمات بود که توسط پدرش محمود دوم پایه‌گذاری شده‌بود. او توانست در سال ۱۸۳۹ به‌طور مؤثری اصلاحات درون امپراتوری عثمانی را آغاز کند.

 نگارخانه 

 منابع 

رده:افراد انقلاب‌های ۱۸۴۸
رده:ترک‌های عثمانی
رده:خادم الحرمین الشریفین
رده:خاک‌سپاری‌ها در استانبول
رده:خاندان عثمانی
رده:خلفای عثمانی
رده:دارندگان لژیون دونور
رده:درگذشتگان ۱۸۶۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان به علت بیماری عفونی در ترکیه
رده:درگذشتگان سده ۱۹ (میلادی) به علت سل
رده:دریافت‌کنندگان صلیب بزرگ لژیون دونور
رده:زادگان ۱۸۲۳ (میلادی)
رده:سلاطین سده ۱۹ (میلادی) عثمانی
رده:شوالیه‌های نشان بند جوراب
رده:گرجی‌های اهل امپراتوری عثمانی
رده:افراد گرجی‌تبار امپراتوری عثمانی
رده:پسران سلطان‌ها