میرزا احمد آشتیانی

میرزا احمد آشتیانی (زادهٔ ۱۲۶۱ خورشیدی ـ ۱۳۰۰ قمری و درگذشتهٔ ۱۳۵۴ خورشیدی ـ ۱۳۹۵ قمری در تهران) فقیه و فیلسوف شیعی ایرانی است. وی در حدود ۴۰ سال، در شهر تهران، به تدریس علوم دینی پرداخت و در ۵ تیر ۱۳۵۴ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.

 تولد 
میرزا احمد آشتیانی، فقیه و فیلسوف شیعی امامی، چهارمین و کوچکترین فرزند میرزا حسن مجتهد آشتیانی، فقیه سرشناس روزگار ناصرالدین شاه و مظفرالدین شاه قاجار، در حدود سال ۱۲۶۱ ـ ۱۳۰۰ در تهران به دنیا آمد.

 تحصیل 
وی پس از تحصیل علوم مقدماتی، چندی در درس فقه و اصول پدرش حاضر شد. پس از رحلت او، تحصیلاتش را نزد علمای دیگر مانند سید محمد یزدی، میرزا هاشم رشتی، حکیم کرمانشاهی و حکیم اشکوری، شیخ مسیح طالقانی، میرزا شهاب‌الدین نیریزی شیرازی، آخوند ملا محمد هیدجی زنجانی و سید عبدالکریم لاهیجی دنبال کرد و آنگاه در مدرسه سپهسالار به تدریس معقول و منقول مشغول شد. پس از مدتی حکمت مشاء، حکمت متعالیه، عرفان نظری، طب و ریاضیات و نجوم را آموخت و به مقاطع بالای علمی رسید. در ۱۳۴۰ در چهل سالگی رهسپار نجف شد و افزون بر کسب فیض از محضر استادانی چون میرزای نایینی و آقا ضیاءالدین عراقی، خود نیز مجلس درس فلسفه دایر ساخت. در ۱۳۵۰ پس از اقامت ده ساله در نجف، به ایران بازگشت و بقیه عمر را در حوزه علمیه تهران به تدریس فقه و اصول و علوم عقلی، تألیف کتاب و ارشاد مردم گذراند. وی علاوه بر احاطه بر علوم عقلی و نقلی، در پزشکی قدیم و دانش‌های ریاضی نیز دستی داشتشرح مقدمه قیصری، ص ۹۳. و خط را به نیکویی می‌نوشت و با تخلص «واله» شعر می‌سرود. وی عارفی خوش‌خلق، متواضع، سلیم النَّفس، متعبّد و پارسا بود.
میرزا احمد از ۵ تن از مراجع زمان یعنی میرزاحسین نائینی، حایری یزدی، آقا ضیاءالدین عراقی، سید ابوالحسن اصفهانی و حاج آقا حسن بروجردی گواهی اجتهاد داشت.

 شاگردان 
 سید جلال‌الدین آشتیانیکتاب ماه (زبان و ادبیات)، فروردین و اردیبهشت ۱۳۷۷، ص ۵.
 میرزا محمدباقر آشتیانیگنجینه دانشمندان، ج ۴.
 محمد صادقی تهرانیصادقی تهرانی، محمد، فقه گویا، زندگی‌نامه مؤلف، ص ۱۱۴
 حسن حسن‌زاده آملیمنظومه معرفت، ص ۸۱.
 سید عباس طباطباییچهل مقاله، ص ۶۱۳.

 آثار 
جمعاً ۶۲ کتاب و رساله و حاشیه از او باقی‌مانده که بیش از ۲۷ کتاب و رساله آن به چاپ نرسیده‌است.آشتیانی، چهارده رساله فارسی، مقدمه، ص ۲۳–۲۵. از تألیفات چاپ نشده وی ۳۲ حاشیه است که میرزا احمد آن‌ها را بر کتاب‌های معتبر فقه، اصول، حکمت، معانی و بیان، عرفان، صرف و نحو عربی، هیئت و منطق نوشته‌است.
از آثار چاپ شده میرزا، کتاب‌ها و رسالات زیر را می‌توان نام برد:
 رساله قول ثابت (به زبان فارسی)
 نامه رهبران (به زبان فارسی)
 مقالات احمدیه (به زبان فارسی)
 طرائف الحکم (به زبان عربی)
 لوامع الحقایق فی اصول العقاید (به زبان عربی)
 چهارده رساله (به زبان فارسی)
 صد و بیست حدیث و چهار رساله عرفانی و فلسفی (به زبان عربی)

 درگذشت 
وی در ۳ تیرماه ۱۳۵۴–۱۴ جمادی‌الثانی ۱۳۹۵ در نود و پنج سالگی در تهران درگذشت و در باغ طوطی (صحن حرم شاه‌عبدالعظیم) در ری به خاک سپرده شد.اختران فروزان ری و تهران، ص ۱۸۱ و ۱۸۲؛ چهل مقاله، ص ۶۱۱ و ۶۱۲.

 پانویس 

 منابع 
 آشتیانی. احمد. چهارده رساله فارسی. به کوشش رضا استادی، ص ۱۸–۲۴، چهل‌ستون، تهران: ۱۴۰۳ق.
 آشتیانی. جلال‌الدین. شرح مقدمه قیصری بر فصوص‌الحکم. ص ۴۸، باستان، مشهد: ۱۳۸۵ق.
 مطهری. مرتضی. خدمات متقابل اسلام و ایران. صدر، تهران: ۱۳۶۲.
 جمعی از پژوهشگران حوزه علمیه قم. گلشن ابرار. ج۵، نشر معروف، قم: ۱۳۷۸.
 شبکه اطلاع‌رسانی اجتهاد

رده:استادان مدرسه سپهسالار
رده:اسلام‌شناسان مسلمان شیعه
رده:اهالی تهران
رده:درگذشتگان ۱۳۵۴
رده:درگذشتگان ۱۹۷۵ (میلادی)
رده:فقیهان شیعه دوازده‌امامی
رده:روحانیان شیعه اهل ایران
رده:زادگان ۱۲۶۱
رده:زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)
رده:عالمان شیعه
رده:خاک‌سپاری‌ها در باغ توتی
رده:خاندان میرزای آشتیانی
رده:روحانیان اهل تهران
رده:مراجع تقلید شیعه اهل استان تهران
رده:دانش‌آموختگان حوزه علمیه تهران