هارولد یکم، پادشاه انگلستان

هارولد یکم (زادهٔ ۱۰۱۲ یا ۱۰۱۶ - درگذشتهٔ ۱۷ مارس ۱۰۴۰) پادشاه انگلستان از ۱۰۳۵ تا ۱۰۴۰ بود.

او را به دلیل سرعت زیاد و مهارت‌های شکارگری‌اش هارولد پاخرگوش لقب داده بودند. و او در طول حکومتش توانست قلمرو خود را از گزند متجاوزان اسکاتلندی و ولزی درامان نگاه دارد.

 زندگینامه 
هارولد پسر نامشروع کانوت بزرگ، پادشاه دانمارکی انگلستان از الگیفوی نورث‌هامپتونی و برادر ناتنی هارتاکانوت، پادشاه دانمارک بود. کانوت در ۱۰۳۵ درگذشت و طبق وصیت او هارتاکانوت، تنها پسر قانونی او از همسرش امای نورماندی باید جانشین او در هر دو سرزمین دانمارک و انگلستان می‌شد. اما هارتاکانوت در آن زمان خود در دانمارک درگیر بود و عدم حضورش در انگلستان سبب شد تا هارولد در همان سال به‌عنوان نایب‌السلطنه انتخاب شود. او که خود مدعی تاج و تخت انگلستان بود در ۱۰۳۶ مدعی دیگری به نام آلفرد اتلینگ، پسر اتلرد بدفهم را به قتل رساند و در ۱۰۳۷ خود به پادشاهی انگلستان رسید.

با این حال ملکه اِما نورماندی که از حمایت نجیب‌زادگان قدرتمند وسکس برخوردار بود و در غیاب پسرش ادارهٔ امور را در دست داشت تلاش بسیار نمود تا هارولد را به نفع هارتاکانوت از قدرت برکنار سازد، اما سرانجام مجبور به فرار و پناه‌جویی در فلاندر شد. در آنجا هارتاکانوت نیز به او پیوست و آن دو ناوگانی از ۶۰ کشتی جنگی را گردآورده و آمادهٔ حمله به انگلستان شدند. اما هارولد در ۱۷ مارس ۱۰۴۰ در آکسفورد درگذشت و هارتاکانوت که دیگر نیازی به لشکرکشی نداشت به انگلستان رفت و پس از برادرش بر تخت پادشاهی نشست.

 منابع 

رده:اهالی نورث‌همپتون
رده:پادشاهان سده ۱۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:پادشاهان مسیحی
رده:حکم‌رانان اروپا در سده ۱۱ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۰۴۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۰۱۵ (میلادی)
رده:کانوت بزرگ
رده:خاک‌سپاری‌های مجدد سلطنتی
رده:پسران شاهان