زهیر بن قین

زُهِیرِ بنِ قِیْنِ بَجَلي از یاران حسین بن علی بود که در نبرد کربلا (۶۱ هجری قمری) کشته شد.

زُهِیرِ بنِ قِینِ بن قِیسِ اَنماري بَجِلي از اهالی کوفه بود.تنقیح المقال ج۱، ص۴۵۲–۴۵۳.

از بزرگان قبیله بَجِیلة بود وی از مردان شریف و شجاع شهر کوفه و قوم خود شمرده می‌شد و به واسطه حضور در جنگ‌ها و فتوحات بسیار، جایگاه رفیعی به دست آورده بود. در برخی از منابع از قِین پَدر زُهِیر به عنوان یکی از اصحاب محمد، پیامبر اسلام نام برده شده‌است.سماوی، محمد، إبصارالعین فی أنصار الحسین (ع)، ص۱۶۱.

زُهِیر در سال ۶۰ هجری هنگامی که با خانواده خود از حج برمی‌گشت با کاروان حسین که راهی کربلا بود برخورد کرده، و در اثر دیدار با حسین از طرفداران او شده و همراهش به کربلا رفت.

 در کربلا 
زُهِیر از فرماندهان سپاه حسین بود که او را در روز عاشورا به فرماندهی مِیمَنِه (سمت راست) سپاه خویش گمارد. او چندین بار سپاه دشمن را نصیحت کرده و آنان را از رودررویی با حسین بیم داد. زهیر همراه با سَعید بنِ عَبدالله حَنَفی هنگام نماز ظهر در برابر حسین ایستاد و خود را هدف تیر و نیزه‌ها قرار داد تا حسین به همراه اصحاب، نماز خویش را خواندند.

پس از نماز زُهِیر برای بار دوم عازم میدان جنگ شد و به دست کَثیر بنِ عَبدالله شَعبی و مُهاجِر بن اُوسِ تَمیمی کشته شد. مطابق نوشتار نفس المهموم، زُهِیر در دوباری که به میدان رفت، ۱۲۰ نفر از اموی ها را کشت.نفس المهموم، ص 277 قم مکتبة بصیرتی، سال 1405 ق

 منبع 

 پانویس 

رده:درگذشتگان ۶۱ (قمری)
رده:درگذشتگان ۶۸۰ (میلادی)
رده:شیعیان اهل عراق
رده:کشته‌شدگان نبرد کربلا
رده:عرب‌های سده ۷ (میلادی)