مقبره

کلمهٔ عربی مقبره ( " مقبره جمع: ) از کلمهٔ قبر گرفته شده‌است. مقبره اگرچه به قبور همه مسلمانان گفته می‌شود، اما به‌طور خاص به قبرستان مسلمانان نیز گفته می‌شود. در برخی از فرهنگ‌های اسلامی (به‌ویژه تحت تأثیر هند و پاکستان) به قبور (راولا یا رائوزا) شخصیت‌های مذهبی که زندگی خود را وقف اسلام کرده‌اند، تلاش کرده‌اند تا مسلمان واقعی باشند و دیگران را برای پیروی از اسلام آن‌گونه که تبلیغ می‌شود تربیت کرده‌اند نیز گفته می‌شود. توسط پیامبر اسلام محمد. مقبره در کشورهای آسیایی به درگاه ولی‌الله، صوفیه، شیوخ، امامان، قطب‌ها و خانه‌ها نیز گفته می‌شود. درگاه‌های ولی‌الله بسیاری در سرتاسر هندوستان وجود دارد و مقبره‌های آنها در آنجا یافت می‌شود.

 مقبره مادورای 
در مادورای، جنوب تامیل نادو، اصطلاح مقبره معمولاً به درگاه‌های سه قدیس اشاره می‌کند: میر احمد ابراهیم ولی‌الله آل کبیر، میر امجد ابراهیم ولی‌الله صغیر، و سید عبدالسلام ابراهیم سالم ولی‌الله. قبر هر سه شیخ در مسجد بزرگ کازیمار (Periya Pallivasal) در قلب شهر مادورای، پایتخت فرهنگی تامیل نادو در جنوب هند قرار دارد.

 جستارهای وابسته 
 آرامگاه خواجه خضر
 فهرست زیارتگاه‌های اسلامی در تامیل نادو
 مقام (حرم)

 منابع 
رده:درگاه‌ها در هند
رده:زیارت
رده:زیارتگاه‌های صوفیان در هند
رده:ساختمان‌ها و سازه‌ها در تامیل نادو
رده:مراسم مردگان
رده:گورستان‌های اسلامی
رده:اسلام و مرگ