شکارچی-گردآورنده

جامعهٔ شکارچی-گِردآورنده یا شکارگر-گِردآور  جامعه‌ای است که اصلی‌ترین روش معیشت آن تغذیهٔ مستقیم از گیاهان خوراکی و حیوانات حیات وحش است. این جامعه در جستجوی گیاه و در پی شکار حیوان است و تلاش مهمّی در پدید آوردن کشتزار یا اهلی کردن حیوانات نمی‌کند. بیش از هشتاد درصد از غذای این جامعه از طریق جمع‌آوری فراهم می‌شود.

مرز بین جامعهٔ شکارچی-گردآورنده و جوامعی که با تکّیه بر اهلی‌سازی در عصر کشاورزی، چوپانی و نوسنگی زندگی می‌کردند، چندان مشخص نیست؛ چرا که بسیاری از جامعه‌های معاصر یکدیگر، از هر دو روش برای تثبیت جمعیت خود بهره می‌جستند.

شکار و گردآوری سازگاری رقابتی موفق اولیه و با بیشترین دیرپایی بشریت در دنیای طبیعی بود که حداقل نود درصد تاریخ انسان را در بر می‌گیرد.Richard B. Lee & Richard Daly, “Introduction: Foragers & Others,” in: The Cambridge Encyclopedia of Hunters & Gatherers (Cambridge University Press, 1999), , pp. 1–20. به دنبال هجوم کشاورزی شکارچی-گردآورنده‌هایی که تغییر نکردند، توسط گروه‌های کشاورز یا دامدار در بیشتر جاهای دنیا آواره یا تسخیر شدند.

 منابع 

رده:جامعه‌شناسی
رده:جامعه‌های شکارچی-گردآورنده
رده:شکار
رده:زندگی عشایری
رده:عصر سنگ
رده:علوم اجتماعی
رده:فرگشت انسان
رده:انسان‌شناسی
رده:نظام‌های اقتصادی دیگر
رده:غذایابی