شادان برزین

شادانِ برزین یا شادان پسرِ برزین، (قرن چهارم هجری) از اهالی طوس، و یکی از چهارتن دانایِ زرتشتی بود که با کمک یکدیگر شاه‌نامه‌ای منثور را با استفاده از داستان‌های قدیم ایران گردآوردی کردند. این شاهنامه، به شاهنامهٔ ابومنصوری معروف است و به دستورِ امیر ابومنصور محمد بن عبدالرزاق، فرمان‌روای آن‌زمانِ طوس نوشته شد.

امیر ابومنصور، به کارگزار خود، ابومنصور مَعمری دستور داد تا از دهقانان و فرزانگان آن زمان کسانی را بیاورد تا داستانِ شاهانِ قدیم ایران، از کیومرث تا یزدگرد سوم را در کتابی بنویسند.فردوسی و شعر او، صص ۴۸ و ۴۹

بعدها این کتاب، یکی از منابع اصلی فردوسی برای به نظم درآوردنِ شاه‌نامه شد. فردوسی از شادان برزین در شاه‌نامه و در داستانِ برزویه پزشک و آوردن کلیله و دمنه از هندوستان نام می‌برد:همان، ص ۶۷

 پانویس 

 منابع 
 مینوی، مجتبی. فردوسی و شعر او. تهران: انتشارات معین ۱۳۸۵. 
 صفا، ذبیح‌الله. حماسه سرایی در ایران. چاپ هفتم، تهران: مؤسسه انتشارات امیرکبیر ۱۳۸۴. 
 نولدکه، تئودور. حماسهٔ ملّیِ ایران. مترجم: بزرگ علوی. تهران: مؤسسهٔ انتشارات نگاه، ۱۳۸۴. 

رده:اهالی توس 
رده:شاهنامه‌شناسی
رده:پی‌ریزان شاهنامه ابومنصوری