آرتور استنلی ادینگتون

آرتور استنلی ادینگتون (زاده  – درگذشته ) اخترفیزیکدان انگلیسی و استاد پلومی دانشگاه کمبریج در نیمهٔ نخست سده ۲۰ (میلادی) بود. توان درخشش ادینگتون یعنی اندازهٔ طبیعی درخشش ستارگان به افتخار این دانشمند، بنام او نامگذاری شده‌است.

او سهم زیادی در اثبات نظریه نسبیت و شناساندن انیشتین به جهانیان داشت.

او بیشتر بخاطر کارهایش در مورد نظریه نسبیت شناخته شده‌است. ادینگتون نوشتارها و سخنرانی‌های بسیاری دارد که نظریهٔ نسبیت عام آلبرت اینشتین را با مقاله‌ها و گفتارهای علمی خود به جامعهٔ انگلیسی‌زبان معرفی می‌کنند و دربارهٔ روشن‌سازی آن‌ها توضیح می‌دهند. ادینگتون همچنین در فیزیک، ریاضی، و به ویژه فلسفهٔ علوم چیره‌دست و یک مبلغ علم و دانش بود. در جنگ جهانی اول بسیاری از رشته‌های ارتباط علمی و تحولات تازهٔ علوم در آلمان را که در آن زمان در انگلستان به خوبی شناخته شده نبودند معرفی کرد.

 اختلاف با چاندراسخار 
او با نظریه‌های سوبرامانیان چاندراسخار؛ که در آن زمان یکی از شاگردان او در دانشگاه کمبریج بود، در مورد محاسباتی که بالاخره به اثبات وجود سیاهچاله‌ها انجامید مخالف بود و کارهای او را به گونهٔ سخت گیرانه‌ای رد کرد. ادینگتون نمی‌توانست بپذیرد که تنها مشتق‌های ریاضی سبب عواقبی برای دنیای واقعی باشند. بعدها چاندراسخار این رفتار را بی‌رحمانه، دگماتیک، و نژادپرستانه خواند.Padmanabhan, T. (2005). "The dark side of astronomy". Nature 435 (7038): 20. Bibcode:2005Natur.435...20P. doi:10.1038/435020a. edit او زیاد شناخته نشد. چون از یک سو باقی عمرش را روی دین خود (مسیحی کوئیکر) کار کرد و پژوهش‌هایی در این زمینه انجام داد و از سوی دیگر علاقه‌ای به مشهورشدن نداشت.

 اثبات نظریه نسبیت 
در هنگامه جنگ جهانی اول، دشمنی بین امپراتوری آلمان و امپراتوری بریتانیا در بالاترین اندازه خود بود. اما ادینگتون و انیشتین هردو باور داشتند که علم باید ورای جنگ باشد. همکاری آنها باعث شد نظریه نسبیت از سنگرهای جنگ فراتر برود و اینشتین یکی از شاخته‌شده‌ترین مردان جهان شود.

در جریان خورشیدگرفتگی کامل ۲۹ مه ۱۹۱۹، ادینگتون دو گردش علمی بزرگ یکی به برزیل و یکی به هدایت خودش به جزیره پرینسیپ در آفریقای غربی براه انداخت و کوشید که از این رویداد برای پیشبرد علم، بهره ببرد. او مقاله‌های علمی زیادی پیش و پس از این رویداد در بارهٔ آن منتشر کرد. او با مقایسه نگاره‌هایی که از دو نقطه زمین از این خورشیدگرفتگی گرفته شده بودند و محاسبه، توانست نظریه نسبیت را اثبات کند.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 هسته‌زایی ستاره‌ای
 همگرایی گرانشی
 حد چاندراسخار
 حد ادینگتون

 پانویس 

 منابع 


رده:اخترشناسان اهل انگلستان
رده:اخترشناسان اهل بریتانیا
رده:اخترشناسان سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:اخترفیزیک‌شناسان اهل بریتانیا
رده:اعضای انجمن سلطنتی
رده:اعضای فرهنگستان سلطنتی هنر و علوم هلند
رده:اعضای مکاتبه‌ای آکادمی علوم اتحاد شوروی
رده:اعضای نشان شایستگی
رده:اعضای وابسته خارجی آکادمی ملی علوم
رده:اهالی کندال
رده:برندگان جایزه آکادمی ملی علوم
رده:برندگان مدال پادشاهی
رده:دارندگان عنوان شوالیه
رده:دانشمندان سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:دانش‌آموختگان ترینیتی کالج، کمبریج
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه ویکتوریای منچستر
رده:درگذشتگان ۱۹۴۴ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان مدال طلائی انجمن سلطنتی اختر شناسان
رده:دین و دانش
رده:زادگان ۱۸۸۲ (میلادی)
رده:صلح‌طلبان بریتانیا
رده:کنشگران مخالف جنگ جهانی اول اهل بریتانیا
رده:فیزیک‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:کواکرهای اهل انگلستان
رده:مخالفان سربازی اهل بریتانیا
رده:نظریه‌پردازان نسبیت
رده:اعضای کالج ترینیتی، کمبریج
رده:رئیسان انجمن پادشاهی اخترشناسی
رده:اعضای مجمع فیلسوفان آمریکا
رده:رئیسان انجمن فیزیک