رابرت وودرو ویلسون

رابرت وودرو ویلسون   (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۳۶) یک ستاره‌شناس آمریکایی است که در سال ۱۹۷۸، برنده جایزه نوبل در فیزیک شد. رابرت وودرو ویلسون و آرنو آلان پنزیاس در سال ۱۹۶۴ برای نخستین بار تابش زمینه کیهانی را کشف کردند؛ البته جایزه نوبل به سومین دانشمند یعنی پیوتر کاپیتسا بخاطر کارهای نامربوط و کمک‌هایش هم تعلق یافت.

آنها در هنگام کار در گونه جدید شاخه آنتن هولمدل در آزمایشگاه‌های بل در شهرستان هولمدل، منشا صدا را در هواکره یافتند که نمی‌توانستند آن را توضیح دهند.آنها پس از از بین بردن تمام منابع صدا در اطرافشان، سرانجام توانستند صدای تابش زمینه کیهانی را بشنوند.این کشف آنها یک نکته مهم برای اثبات مهبانگ است.

 منابع 

رده:اخترشناسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:اخترشناسان رادیویی
رده:اعضای فرهنگستان ملی دانش آمریکا
رده:اعضای فی بتا کاپا
رده:افراد زنده
رده:اهالی هالمدل، نیوجرسی
رده:برندگان جایزه آکادمی ملی علوم
رده:برندگان جایزه نوبل اهل ایالات متحده آمریکا
رده:برندگان جایزه نوبل فیزیک
رده:دانشمندان آزمایشگاه‌های بل
رده:دانش‌آموختگان انستیتوی فناوری کالیفرنیا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه رایس
رده:دریافت‌کنندگان جایزه گوگنهایم
رده:زادگان ۱۹۳۶ (میلادی)
رده:فیزیک‌دانان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فیزیک‌دانان سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا