مؤید فی‌الدین شیرازی

هبةالله بن حسین شیرازی با کنیهٔ ابونصر، شهرت‌یافته با لقبِ مؤید فی‌الدین (۱۰۰۰–۱۰۷۷) عالِم فاطمی ایرانی در سدهٔ پنجم هجری بود که دیدگاه‌ها و جَدَل‌های فاطمیان را به شعر عربی درآورد و در سه کتاب جای داد.

 زندگانی 
موید فی الدین شیرازی، یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های دعوت دینی و سیاسی اسماعیلی در دوره فاطمیان بوده است. در اوج قدرت فاطمیان در طی قرن پنجم/ یازدهم بیشتر عمر خود را در خدمت خلیفه و امام اسماعیلی مستنصر بالله به عنوان داعی در منصب‌های مختلف اداری، سیاسی، نظامی و دینی گذرانید و سرانجام به بالاترین مقام در دعوت اسماعیلی یعنی مرتبه داعی الدعاتی رسید.

 تالیفات 
از میان نوشته‌های موید، سیره او به ویژه دارای اهمیتی تاریخی است.

 منابع 

 ویکی‌پدیا انگلیسی
 خاطرات یک مأموریت: سیره دانشمند، سیاستمدار و شاعر اسماعیلی موید فی‌الدین شیرازی
نویسنده: کلم - ورنا، مترجم: بدره‌ای - فریدون، محل نشر: تهران، تاریخ نشر: ۱۳۸۳/۰۷/۱۵، شابک: ۹۶۴-۳۲۱-۲۲۶-۲

رده:اسلام‌شناسان
رده:اسلام‌شناسان مسلمان سده ۱۱ (میلادی)
رده:اسماعیلیان اهل ایران
رده:افراد مصری ایرانی‌تبار
رده:الهی‌دانان مسلمان
رده:اهالی ایران در سده ۱۱ (میلادی)
رده:اهالی خلافت فاطمیان در سده ۱۱ (میلادی)
رده:اهالی شیراز
رده:درگذشتگان ۱۰۷۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۰۰۰ (میلادی)
رده:فاطمیان
رده:فیلسوفان اهل ایران
رده:فیلسوفان سده ۱۱ (میلادی)
رده:فیلسوفان فارسی‌زبان
رده:فیلسوفان فارسی‌زبان قرون وسطی
رده:فیلسوفان مسلمان
رده:نویسندگان ادبیات فارسی سده ۱۱ (میلادی)
رده:اسماعیلیان سده ۱۱ (میلادی)