دیوان (ادبیات)

دیوان به یک مجموعه اشعار (کتاب شعر) گفته می‌شود. این واژه همچنین به‌معنی مکان نوشتن حساب نیز هست.

 واژه‌شناسی 
واژه دیوان برگرفته از دیبیر در زبان فارسی به معنای نویسنده یا کاتب است.Alain Rey et al. , Dictionnaire historique de la langue française, new ed. (Robert, 1995), vol. 1, p. 617. کاربرد انگلیسی عبارت «diwan poetry» از واژه فارسی دیوان گرفته شده است. این واژه به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، ارمنی، گرجی، عربی، اردو، عبری، ترکی راه پیدا کرده است. در فارسی، و سایر زبان‌ها، واژه دیوان به معنای مجموعه‌ای از اشعار یک نویسنده، مانند آثار منتخب، یا کل مجموعه آثار یک شاعر است. اولین کاربرد این اصطلاح به رودکی نسبت داده شده است. اصطلاح دیوان ار سال ۱۶۹۷ به صورت نادر در آثار نظم در زبان فرانسوی به کار رفته است. تا این که گوته نویسنده و فیلسوف بزرگ آلمانی بخاطر علاقه زیاد به ادبیات فارسی کتاب غربی-شرقی را در با عنوان دیوان غربی-شرقی در سال ۱۸۱۹ منتشر کرد که باعث شد این اصطلاح در غرب کاربرد زیادی پیدا کند.

 جستارهای وابسته 

 ادبیات فارسی
 شعر کهن فارسی
 گلچین ادبی

 منابع 

رده:ادبیات فارسی
رده:جنبش‌های شعری
رده:شعر اردو
رده:شعر جمهوری آذربایجان
رده:شعر عثمانی
رده:شعر عربی
رده:شعر فارسی
رده:شعر