دانشگاه پلی‌تکنیک تورین

دانشگاه پلی‌تکنیک تورین  قدیمی‌ترین دانشگاه فنی دولتی ایتالیا واقع در تورین، پیه‌مونت در شمال ایتالیا است. این دانشگاه در سال ۱۸۵۹ میلادی تأسیس شده و یکی از دانشگاه‌های معتبر جهان در زمینهٔ معماری و مهندسی به حساب می‌آید. این دانشگاه دوره‌های مختلفی را در زمینه‌های مهندسی، معماری، برنامه‌ریزی شهری و طراحی صنعتی ارائه می‌دهد، و به‌طور مداوم به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های ایتالیا و جهان رتبه‌بندی می‌شود. در سال ۲۰۲۴، این دانشگاه در رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهانی کیو اس در رشتهٔ مهندسی مکانیک رتبه ۲۸، مهندسی نفت رتبه ۲۲، معماری رتبه ۲۱ و در بین ۱۰۰ دانشگاه برتر مهندسی و فناوری جهان (رتبه ۵۲) قرار دارد.

این دانشگاه با یازده دانشکده و چندین موسسهٔ تحقیقاتی، حدود ۳۸٬۸۰۰ دانشجو و ۲٬۲۲۷ کارمند (کارکنان آموزشی، پژوهشی، پشتیبانی و مدیریتی) دارد. این دانشگاه در سال ۱۸۵۹ به عنوان یک دانشکدهٔ فنی مهندسی تأسیس شد. این دانشکده به مرور زمان برنامه درسی تحقیقاتی و آموزشی خود را گسترش داد و در سال ۱۹۰۶ به یک دانشگاه پلی‌تکنیک تبدیل شد. پلی‌تکنیک تورین عضو چندین فدراسیون دانشگاهی از جمله مدیران برتر بین‌المللی در مهندسی است.

پردیس‌های اصلی دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تورین در ناحیهٔ پیه‌مونته، جایی که اکثر فعالیت‌های تحقیقاتی و آموزشی در آن واقع شده است، قرار دارد و همچنین دارای پردیس‌های فرعی دیگری در چهار شهر دیگر در سراسر پیه‌مونته و درهٔ آئوستا شامل آلساندریا، بیه‌لا، موندووی، وررس است. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد. دانشگاه آذربایجان و ایتالیا یک پروژه بین دو کشور ایتالیا و آذربایجان با شرکت چند دانشگاه برتر ایتالیایی دیگر است. پلی‌تکنیک تورین همچنین مراکز ملی و بین‌المللی دیگری در رم، بروکسل، ژاپن و چین دارد.

۹۶٪ از دانشجویان کارشناسی ارشدی که از این دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند، یک سال پس از فارغ‌التحصیلی وارد بازار کار می‌شوند که این میزان بالاتر از میانگین ملی (۷۸٫۶٪) است. فعالیت‌های تحقیقاتی در این دانشگاه شامل فعالیت‌هایی در حوزه مهندسی صنایع، مهندسی ریاضیات، مهندسی شهری، مهندسی زیست‌محیطی، معماری و طراحی است. این دانشگاه با شرکت‌های بین‌المللی و داخلی همکاری‌های پژوهشی دارد و سالیانه با شرکت‌های بزرگی از قبیل تالس آلنیا اسپیس، اینتل، موتورولا، ۷۰۰ قرارداد منعقد می‌کند.

از مشاهیر علمی که از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شده‌اند، می‌توان به گالیله فراری، مهندس برق و فیزیکدان ایتالیایی اشاره کرد، مطالعات وی عمدتاً روی کشف مستقل میدان الکترومغناطیسی، به عنوان یک اصل اساسی موتور القایی است. جان الکان، صنعتگر و کارآفرین ایتالیایی است که هم‌اکنون ریاست هیئت مدیرهٔ گروه خودروسازی فیات را عهده دارد. الکان از طریق شرکت فیات، کنترل شرکت‌های خودروسازی آلفا رومئو، لانچیا، مازراتی و فراری را نیز در دست دارد.

از رشته‌های تحصیلی این دانشگاه می‌توان به معماری، مهندسی هوافضا، مهندسی مواد، مهندسی پزشکی، نانو فناوری، مهندسی کامپیوتر، مهندسی انرژی، مهندسی مکانیک، مهندسی نفت و… اشاره کرد.

 تاریخچه 
دانشگاه پلی‌تکنیک سلطنتی تورین () در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد. این نهاد امروزی ریشه در دو مؤسسهٔ پیشین داشت: مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان () که در سال ۱۸۵۹ بر پایهٔ «قانون کاساتی» تأسیس شد، و موزهٔ صنعت ایتالیا () که در سال ۱۸۶۲ به ابتکار وزارت کشاورزی، بازرگانی و صنعت ایجاد گردید.

مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان در آغاز بخشی از دانشگاه تورین به‌شمار می‌رفت و همین امر سبب شد که مطالعات فنی به‌عنوان بخشی از آموزش عالی به رسمیت شناخته شوند. در آن زمان، ایتالیا در آستانهٔ ورود به عصر صنعتی نوین بود که موزهٔ صنعت با حضور استادان و پژوهشگران برجسته‌ای که موضوعات نوینی چون الکتروتکنیک و علوم ساختمان سروکار داشتند، به‌طور مستقیم‌تر به این تحولات می‌پرداخت. این نهاد آموزشی جدید از آغاز به نیازهای جامعهٔ ایتالیا و چشم‌اندازهای توسعهٔ آن توجه ویژه داشت.
بندانگشتی|پلی‌تکنیک در هنگام عبور مشعل المپیک در سال ۲۰۰۶
اولین مقر پلی‌تکنیک، قلعهٔ والنتینو بود که هنوز هم در مالکیت دانشگاه است.La storia, www.polito.it  مانند سایر مدارس فنی شناخته‌شده در سال‌های اولیهٔ قرن بیستم، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین اهداف گوناگونی را دنبال می‌کرد و ارتباط با جهان دانشگاهی اروپا و صنعت ایتالیا را آغاز نمود. در همین دوره، هوانوردی به‌عنوان یک رشتهٔ جدید وارد برنامه‌های آموزشی شد. دانشجویانی از سراسر ایتالیا به تورین می‌آمدند و در آزمایشگاه‌های تازه‌ساخته‌شده، که موضوعاتی از شیمی تا معماری را پوشش می‌دادند، در محیطی مثبت و مفید به تحصیل می‌پرداختند.

متعاقباً، دانشکدهٔ مهندسی به ساختمانی که اکنون دیگر وجود ندارد منتقل شد که کل بلوک بین خیابان‌های جولیتی، سان فرانچسکو دا پائولا، کاوور و آکادمیا آلبرتینا (میدان والدو فوزی فعلی) را دربرمی‌گرفت. در جریان جنگ جهانی دوم، این شبکهٔ ساختمانی در شب ۸ تا ۹ دسامبر ۱۹۴۲ طی بمباران سنگین نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا به‌شدت آسیب دید و بخش عمده‌ای از آن ویران شد.

به جای بازسازی دانشکدهٔ مهندسی در محل پیشین خود، تصمیم گرفته شد که به محلهٔ کروچتا منتقل شده و توسعه یابد. در نوامبر ۱۹۵۸، مجتمع بزرگی از ساختمان‌ها واقع در کورسو دوکا دلی آبروتزی، در منطقهٔ وسیعی که ورزشگاه سابق تورین بود، افتتاح شد. دفتر مرکزی تاریخی قلعهٔ والنتینو نیز به توسعهٔ ظرفیت‌ها و امکاناتی که از سال ۱۸۵۹ در اختیار مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان قرار داشت کمک کرد.

در دههٔ ۱۹۹۰، پردیس‌های آموزشی جدیدی در آلساندریا، بیه‌لا و موندووی افتتاح شد. در ۱۳ فوریه ۲۰۱۲، e-st@r، یک ماهوارهٔ مصنوعی کوچک که بر اساس استانداردهای کیوب‌ست (نانوماهوارهٔ مکعبی) توسط دانشجویان پلی‌تکنیک تورین ساخته شده بود، توسط موشک وگا، پرتابگر آژانس فضایی اروپا به مدار زمین پرتاب شد.

 آموزش و پژوهش 
 آمار 
 آمار دانشجویان (سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۵): 
 ۳۸٬۸۰۰ دانشجوی کل
 ۲۱٬۳۰۰ دانشجوی کارشناسی
 ۱۵٬۴۰۰ دانشجوی کارشناسی ارشد
 ۶۳۰ دانشجوی کارشناسی ارشد تخصصی
 ۱٬۴۵۰ دانشجوی دکترا
 ۵٬۹۲۵ دانشجوی سال اول
 ۵۰٫۶٪ دانشجویان ایتالیایی از خارج از پیه‌مونته
 ۲۲٪ دانشجویان بین‌المللی

 کاتالوگ دوره‌های آموزشی (سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۵): 
 ۲۵ رشتهٔ کارشناسی (۲۱ رشتهٔ مهندسی، ۴ رشتهٔ معماری، طراحی و برنامه‌ریزی محیطی)
 ۶ دوره به زبان انگلیسی
 ۳۷ رشتهٔ کارشناسی ارشد (۲۵ رشتهٔ مهندسی، ۹ رشتهٔ معماری، طراحی و برنامه‌ریزی محیطی)
 ۲۷ دوره کاملاً به زبان انگلیسی
 ۷ کارشناسی ارشد تخصصی سطح یک (۴ دوره به زبان انگلیسی)
 ۱۳ کارشناسی ارشد تخصصی سطح دو (۶ دوره به زبان انگلیسی)
 ۱۸ دورهٔ دکترا، از جمله ۲ دورهٔ مشترک با همکاری دانشگاه تورین، ۱ دورهٔ مشترک با دانشگاه دانشگاه پالرمو و ۲ دورهٔ ملی

 فارغ التحصیلان در سال ۲۰۲۴: 
 ۸٬۰۰۰ فارغ‌التحصیل
 ۳٬۷۷۰ فارغ‌التحصیل کارشناسی (میانگین سنی: ۲۳٫۴ سال)
 ۴٬۲۳۰ فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد (میانگین سنی ۲۶٫۱ سال)
بر اساس نظرسنجی آلمالائورئا ۲۰۲۵، نرخ اشتغال دانشجویان کارشناسی ارشد پولیتو یک سال پس از فارغ‌التحصیلی ۹۶٪، بالاتر از میانگین ملی ۷۸٫۶٪، بود.

 بخش‌بندی 
بندانگشتی|جنرال موتورز پاورترین اروپا: یک مرکز تحقیقاتی در داخل دانشکده که در زمینهٔ توسعهٔ موتورهای هیبریدی و دیزلی فعالیت دارد.
این دانشگاه از ۱۱ دپارتمان تشکیل شده است که هم به تدریس و هم به تحقیق می‌پردازند. دپارتمان‌ها وظایف هماهنگی، ارتقای تحقیقات، سازماندهی و مدیریت فعالیت‌های آموزشی را پس از اصلاحات اخیر سیستم دانشگاه انجام می‌دهند. دپارتمان‌ها عبارتند از:
 DAD – دپارتمان معماری و طراحی
 DAUIN - دپارتمان مهندسی کنترل و کامپیوتر
 DENERG – دپارتمان انرژی
 DET - دپارتمان الکترونیک و مخابرات
 DIATI - دپارتمان مهندسی محیط زیست، زمین و زیرساخت
 DIGEP - دپارتمان مدیریت و مهندسی تولید
 DIMEAS - دپارتمان مهندسی مکانیک و هوافضا
 DISAT - دپارتمان علوم و فناوری کاربردی
 DISEG – دپارتمان مهندسی سازه، ژئوتکنیک و ساختمان
 DISMA - دپارتمان علوم ریاضی
 DIST - دپارتمان بین دانشگاهی مطالعات و برنامه‌ریزی منطقه‌ای و شهری

 رتبه‌بندی 
در قرن بیست و یکم، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین همواره به عنوان یکی از بهترین دانشگاه‌های ایتالیا و اروپا رتبه‌بندی شده است و در سال ۲۰۲۴ توسط رتبه‌بندی دانشگاهی کیو اس در بین ۵۲ دانشگاه برتر مهندسی و فناوری جهان قرار گرفته است و بسیاری از رتبه‌بندی‌های موضوعی آن در بین ۲۰ و ۳۰ دانشگاه برتر جهان قرار دارد. به‌طور خاص، طبق رتبه‌بندی دانشگاه‌های برتر کیو اس در سال ۲۰۲۴، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در رشتهٔ مهندسی مکانیک رتبه ۲۸، مهندسی نفت رتبه ۲۲، معماری رتبه ۲۱ و در رشتهٔ مهندسی عمران رتبه ۳۳ جهان را کسب کرده است.

مرکز رشد نوآوری و کسب و کار این دانشگاه با نام «I3P» در سال ۲۰۱۴ بر اساس شاخص یوبی به عنوان پنجمین مرکز برتر در اروپا و پانزدهمین مرکز برتر در جهان رتبه‌بندی شد  دانشگاه پلی‌تکنیک تورین برترین دریافت‌کنندهٔ بودجهٔ تحقیقاتی از بنیاد ملی سرمایه‌گذاری‌های عادی  در سطح ملی است. دورهٔ مهندسی خودرو که با همکاری گروه فیات کرایسلر طراحی شده است، در ده سال گذشته به‌طور مداوم در بین سه دورهٔ برتر اروپا قرار داشته و در حال حاضر رتبهٔ دوم در اروپا را به خود اختصاص داده است.

 دوره‌ها 
پلی‌تکنیک تورین مجموعه‌ای گسترده از رشته‌های تحصیلی در مقاطع مختلف ارائه می‌دهد. برخی از مهم‌ترین حوزه‌های آموزشی عبارت‌اند از:

معماری و مهندسی معماری، طراحی صنعتی، مهندسی هوافضا، مهندسی خودرو، مهندسی پزشکی، مهندسی شیمی، مهندسی عمران، مهندسی کامپیوتر، مهندسی برق، مهندسی الکترونیک، مهندسی محیط زیست، مهندسی انرژی، فیزیک مهندسی، مهندسی مواد، مهندسی مکانیک، مهندسی مکاترونیک، مهندسی معدن، مهندسی هسته‌ای، نانوفناوری، مهندسی تولید، مهندسی نفت، مهندسی مخابرات و مهندسی نساجی.

 پژوهش و همکاری‌های پژوهشی 
فعالیت‌های پژوهشی پلی‌تکنیک تورین در چهار حوزهٔ کلان سازمان‌دهی شده‌اند:https://www.polito.it/sites/default/files/2024-04/BilancioDiGenere_PolitecnicoTorino_2023_DEF.pdf
 مهندسی صنعتی
 فناوری اطلاعات
 مدیریت و مهندسی ریاضی
 مهندسی عمران، محیط زیست، معماری و طراحی

این دانشگاه افزون بر ساختار درونی، همکاری‌های گسترده‌ای با صنایع و نهادهای داخلی و بین‌المللی دارد و سالانه حدود ۷۰۰ قرارداد پژوهشی با شرکت‌ها و مؤسسات مختلف منعقد می‌کند. برخی از مهم‌ترین شرکای صنعتی عبارت‌اند از: تالس آلینیا اسپیس، اینتل، موتورولا، کامپک، هواوی، اینتسا سانپائولو فراری، فیات، لئوناردو، جنرال موتورز، تلکام ایتالیا، فری‌اسکیل، ویشی، اویو، آگوستا، آی‌بی‌ام، مایکروسافت، نوکیا، پینینفارینا، بوش، جنرال الکتریک، اس‌تی‌میکروالکترونیکس و آژانس فضایی اروپا.https://www.polito.it/sites/default/files/2022-10/GT_PoliTO-SustainablePath-Report2016.pdfhttps://www.polito.it/sites/default/files/2025-04/Service%20Brochure%20PoliTO_2024%20-%20Copia.pdf

 پردیس‌ها 
پردیس‌های دانشگاه پلی‌تکنیک تورین با الهام از ساختار پردیس‌های آنگلوساکسون، دارای ساختمان‌های چندمنظوره برای آموزش، تحقیقات پایه و کاربردی و خدمات به دانشجویان در تورین و یک شبکهٔ منطقه‌ای از مراکز فناوری (آلساندریا، بیه‌لا، موندوی، وررس) هستند که به فعالیت‌های پژوهشی، انتقال فناوری، آموزش تخصصی و خدمات به منطقه اختصاص داده شده‌اند.

 در تورین 
بندانگشتی|پردیس خیابان کورسو دوکا دلی آبروتزی
بندانگشتی|پردیس اصلی و چیتادلا پلی‌تکنیکا از نمای بالا
مجتمع در خیابان کورسو دوکا دلی آبروتزی با ۱۲۲٬۰۰۰ متر مربع، مقر اصلی رشته‌های مهندسی است. این مجتمع که در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد، پس از بحثی که در طول نیمه اول قرن بیستم بر سر محل دانشگاه پلی‌تکنیک سلطنتی ادامه داشت، اکنون توسط «چیتادلا پلی‌تکنیکا» در خیابان مجاور کورسو کاستلفیداردو تکمیل شده است؛ مجموعه‌ای مدرن به مساحت ۱۷۰٬۰۰۰ متر مربع که به ساختمان اصلی الحاق شده و شامل فضاهایی اختصاص‌یافته به دانشجویان، فعالیت‌های پژوهشی، انتقال فناوری و خدمات مختلف است. طرح توسعهٔ شهری عمومی سال ۱۹۹۵ آغاز دو برابر شدن پلی‌تکنیک را رقم زد و دفتر مرکزی تاریخی در کورسو دوکا دلی آبروتزی به پردیس شهری امروزی تبدیل شد.

قلعهٔ والنتینو، مقر تاریخی و نمادین پلی‌تکنیک است در شهر که پیش‌تر یکی از اقامتگاه‌های خاندان سلطنتی ساووی در قرن هفدهم بود و به عنوان میراث جهانی یونسکو شناخته می‌شود. این پردیس به عنوان محل استقرار دپارتمان‌های معماری، طراحی و برنامه‌ریزی است و با مساحتی بالغ بر ۲۳٬۰۰۰ متر در کنار رودخانهٔ پو قرار دارد. در طرح توسعهٔ پردیس جدید این ساختمان در امتداد رودخانهٔ پو گسترش خواهد یافت. این ویلای کنار رودخانه از سال ۱۵۶۴ تا اوایل قرن نوزدهم به دودمان ساووی تعلق داشت، تا اینکه دیگر اقامتگاه درباری نبود. این کاخ ابتدا محل دانشکدهٔ دامپزشکی بود و سپس به یک پادگان نظامی تبدیل شد تا اینکه در سال ۱۸۵۰ از مالکیت سلطنتی به مالکیت عمومی درآمد. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، دانشکدهٔ مهندسی سلطنتی افتتاح شد. این قلعه متعاقباً به یک پردیس دانشگاه و مرکز تحقیقات تبدیل شد.

پردیس میرافیوری، مرکز طراحی و توسعهٔ حمل و نقل در منطقهٔ میرافیوری، در محدودهٔ بازسازی شدهٔ پساصنعتی تأسیسات تولیدی فیات میرافیوری واقع شده است. این مرکز تحقیق و توسعه در زمینهٔ طراحی، انتشار فناوری‌های جدید و توسعه پروژه‌های جدید برای حمل و نقل و زیرساخت را با هم ترکیب می‌کند. با در نظر گرفتن این اهداف، تصمیم گرفته شد با احداث مرکز طراحی، رشته‌های طراحی صنعتی و مهندسی خودرو به اینجا منتقل شود.
بندانگشتی|ساختمان بیضوی لینگوتو از نمای بالا با پیست اتوموبیل سرعتی در سقف
ساختمان لینگوتو میزبان دوره‌های کارشناسی ارشد تخصصی و مدرسهٔ آموزش مادام‌العمر پلی‌تکنیک است. به لطف پروژهٔ نوسازی رنتسو پیانو در سال ۱۹۸۵، ساختمان لینگوتو از یک کارخانهٔ خودروسازی فیات، به گفتهٔ پیانو، به «یک قطعهٔ واقعی از شهر، پرشور، سرزنده، چندوجهی و پیچیده» تبدیل شد. محل برگزاری دوره‌های پلی‌تکنیک در طبقهٔ دوم کارخانه سابق قرار دارد.

پردیسی در خیابان اودینو مورگاری نیز برای دورهٔ برنامه‌ریزی منطقه‌ای، شهری و منظری-محیطی قرار دارد.

 خارج از تورین 
پردیس آلساندریا، که تقریباً ۱۷٬۰۰۰ متر مربع مساحت دارد که تقریباً ۸٬۰۰۰ متر مربع آن فضای قابل استفاده و بیش از ۵٬۰۰۰ متر مربع آن فضای سبز است، در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد و میزبان تحقیقات تجربی و آزمایشگاه‌هایی است که به مشاغل محلی و بین‌المللی خدمت‌رسانی می‌کنند. این پردیس عمدتاً بخشی از دپارتمان علوم و فناوری کاربردی (DISAT) است، اما همچنین میزبان آزمایشگاه‌های ممتاز دپارتمان انرژی (DENERG)، دپارتمان مهندسی مکانیک و هوافضا (DIMEAS) و سایر امکانات مهم بین‌بخشی است. علاوه بر این، این پردیس یک مرکز فعال برای پروژه‌های تحقیقاتی تجربی در چارچوب پایان‌نامه‌های کارشناسی ارشد در مهندسی شیمی فرآیندهای پایدار، مهندسی مواد برای صنعت، مهندسی برق و مهندسی زیست‌پزشکی و همچنین برای برنامه‌های دکترا و پسادکترا در سه دپارتمان مربوطه است. در سال ۱۹۹۴، پردیس تازه افتتاح شده توسط سیل ویران شده و مرمت شد.

پردیس بیه‌لا، یک مرکز فناوری است که بر تحقیقات علمی، انتقال فناوری و نوآوری تمرکز دارد. یکی از پژوهش‌های در حال انجام در این پردیس، تحقیقات نساجی و مهندسی فرایند (POLILATT) است. فعالیت‌های تحقیقاتی این گروه شامل جنبه‌های بسیاری از مهندسی فرایند کاربردی در منسوجات می‌شود، از جمله: تهیه مواد جدید، فرآیندهای رنگرزی، مطالعه ترموفیزیکی راحتی و توسعه روش‌های نوین بر اساس فناوری‌های پیشرفته مانند فراصوت و پلاسما. آزمایشگاهی برای تحقیق و توسعهٔ مواد پیشرفته برای پوشاک فنی و تجهیزات ورزشی نیز در مجاورت این مرکز است.

پردیس وررس که زمانی یک کارخانهٔ پنبه بود، امروزه دفتر مرکزی مدرن یک مرکز تحقیقات علمی و نوآوری‌های فناوری است که با توافقی بین پلی‌تکنیک با ناحیهٔ خودمختار واله دائوستا و دانشگاه واله دائوستا حاصل شده است. آزمایشگاه مکاترونیک میان‌رشته‌ای دانشگاه پلی‌تکنیک تورین (IML) در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و افرادی را از بخش‌های مختلف دانشگاه شامل بخش اتوماسیون و علوم کامپیوتر(DAUIN)، بخش الکترونیک و مخابرات (DET) و بخش مهندسی مکانیک و هوافضا (DIMEAS) گرد هم می‌آورد. هدف از این آزمایشگاه ایجاد یک محیط میان‌رشته‌ای است که در آن محققان و دانشجویان تحصیلات تکمیلی که در زمینه مکاترونیک کار می‌کنند، بتوانند کارهای نظری و تجربی خود را توسعه دهند. همچنین طراحی، ساخت و آزمایش نمونه‌های اولیه صنعتی برای پروژه‌های شرکتی نیز در این آزمایشگاه انجام می‌شود. پژوهش سابق این مجموعه تحقیقات علمی در فیزیک ماده بود که تا سال ۲۰۱۰ با همکاری محققان و استادان مؤسسه ملی تحقیقات مترولوژی (INRiM) در تورین، دانشگاه فدریکو دوم و دانشگاه پارتنوپه ناپل و دانشگاه مریلند ایالات متحده آمریکا با هدف مطالعه نظری دینامیک مغناطیسی غیرخطی در سیستم‌های مغناطیسی نانومتری با هندسه‌های مختلف (نانوذرات، لایه‌های نازک، چندلایه‌های تماس نقطه‌ای، چندلایه‌های دریچه‌ای اسپینی) تحت تحریکات خارجی مانند جریان‌های الکتریکی اسپین-پلاریزه و میدان‌های مغناطیسی فرکانس رادیویی در حال انجام بود.

موندووی، شهری با ۲۲٬۰۰۰ نفر جمعیت واقع در کوه رگاله، که نام خود را از آن گرفته است، در اواخر قرن دوازدهم به عنوان یک «شهر کوهستانی» تأسیس شد. به مدت پنج قرن، این شهر روابط نزدیک‌تری با محیط کوهستانی خود نسبت به محیط سیاسی دشت‌ها حفظ کرد. از سال ۱۵۶۰ تا ۱۵۶۶، موندووی به عنوان یک شهر دانشگاهی فعالیت می‌کرد که اختیار اعطای مدرک در رشته‌هایی مانند بلاغت، منطق، هندسه، حساب، موسیقی، نجوم، فلسفه، پزشکی، حقوق مدنی و شرعی و الهیات را داشت. پس از بازگشت تورین به خاندان ساووی، موندووی تا سال ۱۷۱۹ به برگزاری دوره‌های حقوق، پزشکی و الهیات ادامه داد. در همین حال، این شهر همچنین یکی از اولین مدارس علمیه اسقفی برای آموزش عالی روحانیون را در سال ۱۵۹۶ و همچنین اولین کالج برای آموزش اشراف را که توسط یسوعیان در سال ۱۵۹۷ سازماندهی شده بود، افتتاح کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، موندووی بار دیگر به مرکزی برای مطالعات دانشگاهی، این بار با تمرکز بر رشته‌های فناوری تبدیل شد. پردیس موندووی در دههٔ ۱۹۹۰ به محل برگزاری برنامه‌های تحصیلی مهندسی و معماری ارائه شده توسط دانشگاه پلی‌تکنیک تورین تبدیل شد. پردیس موندووی همچنین دوره‌های آموزشی ارائه می‌دهد.

 مراکز و مشارکت‌های جهانی 
استراتژی بین‌المللی‌سازی دانشگاه پلی‌تکنیک تورین، نقشی برجسته برای دانشگاه در فراتر از مرزهای ملی نیز در نظر گرفته است. به‌طور خاص، در طول ۱۵ سال گذشته، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در ایجاد پردیس‌ها، مراکز و آزمایشگاه‌های جدید در خارج از کشور با اهداف زیر سرمایه‌گذاری کرده است:
 تشویق همکاری بین دانشگاه و بخش خصوصی با توسعه فعالیت‌های تحقیقاتی و انتقال فناوری در زمینه‌های استراتژیک
 جذب سرمایه‌گذاری‌های خارجی
 تقویت روابط با مشاغل و مؤسسات محلی
 تقویت توسعه برنامه‌های دانشگاهی و پروژه‌های تحقیقاتی مشترک در رشته‌های خاص
 افزایش فرصت‌های جابجایی برای دانشجویان، محققان و اعضای هیئت علمی
دانشگاه پلی‌تکنیک تورین توسط کمیسیون اروپا عنوان «دانشگاه اروپایی» را دریافت کرده است. دانشگاه پلی‌تکنیک تورین به همراه ۶ دانشگاه فنی دیگر اروپایی، اتحاد UNITE! (شبکهٔ دانشگاهی نوآوری، فناوری و مهندسی) را تشکیل داده‌اند. هدف از این پروژه ایجاد یک پردیس دانشگاهی فرااروپایی، معرفی برنامه‌های درسی فرااروپایی، ارتقای همکاری علمی بین اعضا و تقویت انتقال دانش بین کشورها است. این اتحاد شامل دانشگاه فنی دارمشتات، دانشگاه آلتو، مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ، دانشگاه پلی‌تکنیک تورین، دانشگاه پلی‌تکنیک کاتالونیا و دانشگاه لیسبون است.راست|بندانگشتی|200x200پیکسل|نشان تی‌تی‌پی‌یو

 دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند 

دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند (؛ به اختصار «تی‌تی‌پی‌یو») یک دانشگاه ازبکستانی است که در سال ۲۰۰۹ با همکاری شرکت اوزاوتو، جنرال موتورز و وزارت آموزش عالی ازبکستان تأسیس شد.
بندانگشتی|ورودی اصلی ساختمان دانشگاهی.
اهداف این مؤسسه، آموزش مهندسان واجد شرایط در ازبکستان با استانداردهای مشابه دانشگاه پلی‌تکنیک در ایتالیا، ایجاد موسسه‌ای قادر به انجام آموزش و تحقیقات در سطح جهانی و حمایت از توسعهٔ صنعتی ازبکستان با ایجاد ظرفیت کارآفرینی و امکانات نوآوری صنعتی است. این دانشگاه در حال حاضر ۱۵۰۰ دانشجو دارد و یکی از مشهورترین دانشگاه‌های علوم و فناوری در ازبکستان است.

تی‌تی‌پی‌یو برنامه‌های کارشناسی و کارشناسی ارشد را بر اساس برنامه‌های درسی پولیتو ارائه می‌دهد. تدریس به صورت ترکیبی انجام می‌شود، به طوری که برخی از واحدها توسط استادان پولیتو و مابقی توسط استادان تی‌تی‌پی‌یو که توسط پولیتو آموزش دیده‌اند، اعطا می‌شود. پلی‌تکنیک مدارک لیسانس و فوق لیسانس خود را بر اساس توافق‌نامه‌های دوگانه به دانشجویان تی‌تی‌پی‌یو اعطا می‌کند.

در حال حاضر برنامه‌های زیر در تی‌تی‌پی‌یو ارائه می‌شود:
 کارشناسی مهندسی مکانیک
 کارشناسی مهندسی کامپیوتر
 کارشناسی مهندسی عمران
 کارشناسی مهندسی خودرو
 کارشناسی ارشد مهندسی خودرو
 حرفه‌ای‌سازی کارشناسی فناوری‌های تولید صنعتی
بندانگشتی|دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند، ۲۰۱۱
از جمله اهداف همکاری بین پولیتو و تی‌تی‌پی‌یو، توسعه فعالیت‌های تحقیقاتی و انتقال فناوری، با راه‌اندازی آزمایشگاه‌های تحقیقاتی در زمینه‌های مختلف در تی‌تی‌پی‌یو و مشارکت شرکت‌ها و استارتاپ‌های اروپایی است. پولیتو در آموزش محققان تی‌تی‌پی‌یو به عنوان بخشی از یک توافق‌نامه در سطح دکترا همکاری می‌کند.

پردیس تی‌تی‌پی‌یو در تاشکند شامل موارد زیر است:
 پارک تکنو، یک مرکز رشد با بیش از ۲۵ پروژه برای توسعه فناوری و نوآوری کشور، مشارکت شرکت‌ها و موسسات ایتالیایی را تشویق می‌کند.
 آزمایشگاهی برای تحقیقات در مورد محیط ساخته شده و ژئوماتیک.
 آکادمی یوونتوس، یک مدرسه فوتبال که در سال ۲۰۱۹ تأسیس شد.

 دانشگاه آذربایجان و ایتالیا 
بندانگشتی|مراسم تأسیس دانشگاه آذربایجان و ایتالیا در رم، سپتامبر ۲۰۲۲
دانشگاه آذربایجان و ایتالیا (AIU) یک ابتکار مشترک میان دو کشور است که با هدف گسترش آموزش، پژوهش و نوآوری و بهره‌گیری از دانش فنی و تجربهٔ ایتالیایی راه‌اندازی شده است. این طرح در پردیس دانشگاه آکادمی دیپلماتیک آذربایجان در باکو برگزار می‌شود و چندین دانشگاه برجستهٔ ایتالیایی در آن مشارکت دارند:
 پلی‌تکنیک تورین (در حوزهٔ مهندسی)
 LUISS (مدیریت)
 دانشگاه پلی‌تکنیک میلان (معماری و طراحی)
 دانشگاه بولونیا (علوم غذایی)
 دانشگاه ساپینتزای رم (طراحی محصول)

هر یک از این دانشگاه‌ها در زمینه‌های علمی و فنی مکمل به طراحی دوره‌های جدید و فعالیت‌های آموزشی می‌پردازند. پلی‌تکنیک تورین، به‌طور مشخص، مسئولیت توسعهٔ برنامه‌های آموزشی و زیرساخت‌های آزمایشگاهی در رشته‌های مهندسی برق و کامپیوتر و همچنین حوزه‌های اگروتک (فناوری کشاورزی) و مدیریت منابع آب را بر عهده دارد. این ابتکار افزون بر مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، شامل همکاری در تحصیلات تکمیلی (دکتری)، یادگیری مادام‌العمر و پژوهش‌های مشترک نیز می‌شود و هدف آن ایجاد پیوند مداوم میان دانشگاه، نهادهای دولتی و صنعت است. یکی دیگر از اهداف اصلی، گسترش پروژه‌های مشترک میان جمهوری آذربایجان و ایتالیا است.

از سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۰۲۵، یک برنامهٔ مشترک کارشناسی مهندسی برق و الکترونیک توسط پلی‌تکنیک تورین و آکادمی دیپلماتیک آذربایجان راه‌اندازی شده است.

 مرکز چین 
در سال ۲۰۱۷، پلی‌تکنیک تورین به منظور هدایت راهبردی و مدیریت متمرکز فعالیت‌هایی که چین را به‌عنوان شریک اصلی دارند، یک مرکزی در چین ایجاد کرد.

چین در دهه‌های اخیر با سرمایه‌گذاری گسترده در پژوهش و توسعه و افزایش ظرفیت نوآوری، نقش فزاینده‌ای در توسعهٔ جهانی علم و فناوری ایفا کرده و به یکی از شرکای اصلی بسیاری از مؤسسات در اروپا و جهان در زمینهٔ پژوهش و آموزش عالی بدل شده است. مرکز چین وظایف زیر را بر عهده دارد:
 گسترش و تسهیل روابط و ارتباطات با نهادهای دانشگاهی، اداری و صنعتی چین برای فعالیت‌های مستقر در ایتالیا، چین یا سایر کشورها
 هماهنگی و پشتیبانی از تعامل بین دانشکده‌ها، مراکز میان‌رشته‌ای و بخش‌های اداری پلی‌تکنیک برای توسعه و مدیریت پروژه‌های مشترک
 برنامه‌ریزی و پشتیبانی مدیریتی برای فعالیت‌ها و پروژه‌های مشترک، از جمله برنامه‌های تبادل دانشجو، مدارک مشترک و شراکت‌های راهبردی

و در راستای اهداف زیر فعالیت می‌کند:
 تقویت جایگاه پلی‌تکنیک تورین در چین و ارتقای منافع ایتالیا و منطقهٔ تورین
 افزایش توان رقابتی دانشگاه در زمینه‌های آموزش، پژوهش و مشاوره در بخش‌های دانشگاهی، نهادی و صنعتی چین
 ایجاد مجموعه‌ای پایدار از مهارت‌ها و دانش‌های مرتبط با چین در پلی‌تکنیک
 تربیت نسلی از پژوهشگران و متخصصان آشنا با نظام دانشگاهی و بازار چین

مرکز چین در صورت نیاز به تخصص‌های ویژه، به‌خصوص در حوزه‌های سیاست و اقتصاد، از پشتیبانی شرکای بیرونی بهره می‌گیرد.
راست|بندانگشتی|نشان مرکز پولیتو در ژاپن

 مرکز ژاپن 
پلی‌تکنیک تورین طی سال‌ها روابط علمی و دانشگاهی گسترده‌ای با ژاپن برقرار کرده است؛ کشوری پیشرو در علم که چالش‌های مشابهی با ایتالیا دارد، از جمله مدیریت ریسک‌های زیست‌محیطی و حفاظت از میراث تاریخی. برای تثبیت این تجربه در کشوری باثبات و دارای اعتبار جهانی، دانشگاه ایجاد مرکز ژاپن (Japan Hub PoliTo) را تصویب کرد.
مرکز ژاپن به‌عنوان «آنتن پلی‌تکنیک تورین در شرق آسیا»، وظیفه دارد فعالیت‌های دانشگاه را در حوزه‌های آموزش، پژوهش و به‌ویژه مأموریت سوم دانشگاه (نقش اجتماعی و فرهنگی) هماهنگ، ترویج و تقویت کند؛ اقدامی که نه تنها به نفع تورین و ایتالیا، بلکه به سود ژاپن نیز خواهد بود. این مرکز یک دفتر مستقل در شهر کیوتو دارد که وابسته به دانشگاه خاصی نیست و به‌عنوان پل ارتباطی با شبکهٔ روبه‌رشد شرکای ژاپنی عمل می‌کند. همکاری آن بر پایهٔ مشارکت ساختاریافته با کارشناسان ایتالیایی مقیم ژاپن بنا شده است.

مرکز ژاپن فعالیت‌های زیر را دنبال می‌کند:
 تحکیم مهم‌ترین همکاری‌های دانشگاهی موجود و انعقاد توافق‌های جدید، به‌ویژه در مقطع دکتری
 در نظر گرفتن ژاپن به‌عنوان یک «آزمایشگاه بین‌المللی» برای مدل آموزشی جدید مبتنی بر پیوند متقابل علوم پلی‌تکنیک با علوم انسانی و اجتماعی
 ایفای نقش به‌عنوان تسهیل‌گر و مروج همکاری‌های صنعتی و کارآفرینانه میان ایتالیا و ژاپن، در هماهنگی با زیست‌بوم نوآوری پیه‌مونته
 تهیهٔ اسناد راهبردی و مطالعات مفهومی در موضوعات کلیدی برای دو کشور، با هدف پشتیبانی از سیاست‌گذاری در حوزه‌های نوآوری، برنامه‌ریزی و فرهنگ
 تثبیت برند پلی‌تکنیک تورین در ژاپن از طریق معرفی دستاوردهای شاخص دانشگاه

 مرکز بروکسل 
پلی‌تکنیک تورین در قالب همکاری نهادی با اتحادیهٔ اتاق‌های بازرگانی ایتالیا و اتاق بازرگانی تورین، فعالیت‌هایی را در دفتر رسمی خود در بروکسل پیش می‌برد. هدف این مرکز تقویت حضور دانشگاه در اروپا از طریق ارتباط مستمر با نهادها و ذی‌نفعان اروپایی مستقر در بروکسل و همچنین پایش و توسعهٔ پروژه‌ها و ابتکارات تأمین مالی برای افزایش منابع در اختیار جامعهٔ کسب‌وکار محلی و نظام اقتصادی ایتالیا است.
خدمات مرکز بروکسل:
 مشاوره راهبردی: ارائهٔ راهکار برای تأثیرگذاری بر برنامه‌ها و فرصت‌های تأمین مالی اتحادیه اروپا، با هدف توانمندسازی پلی‌تکنیک تورین برای اقدامات پیش‌نگرانه و تدوین اسناد موضعی جهت بهبود جایگاه و نفوذ دانشگاه در سطح اروپا.
 مشارکت‌ها و شبکه‌های اروپایی: شناسایی فرصت‌های شبکه‌سازی برای افزایش مشارکت در پروژه‌های همکاری اروپایی و تسهیل تشکیل کنسرسیوم‌های فراملی. پشتیبانی از حضور در ابتکارات و شراکت‌های اتحادیه اروپا.
 سیاست‌ها و فراخوان‌ها: انتشار اطلاعات به‌روز دربارهٔ سیاست‌ها و ابتکارات اروپایی و برگزاری رویدادها یا وبینارهای مرتبط (به‌صورت عمومی یا درخواستی) با حضور نمایندگان کمیسیون اروپا و ذی‌نفعان بروکسل.
 تحرک‌پذیری: سازماندهی کارآموزی‌ها و برنامه‌های جابجایی آموزشی در بروکسل.
 امکانات و خدمات: در اختیار گذاشتن اتاق جلسه و ایستگاه‌های کاری در نزدیکی محلهٔ اروپایی؛ این مرکز به‌عنوان نقطهٔ تماس میان ذی‌نفعان اروپایی در بروکسل و پلی‌تکنیک تورین عمل می‌کند و در صورت درخواست، نشست‌هایی را با مسئولان اتحادیه اروپا و سایر ذی‌نفعان برای هیئت‌های دانشگاهی ترتیب می‌دهد.

 شبکه‌ها 
پلی‌تکنیک تورین عضو شبکه‌های زیر است:
 انجمن دانشگاهی اروپا (EUA)
 کنسرسیوم دانشگاه‌های پیشروی علم و فناوری در آموزش و پژوهش (CLUSTER)
 مدیران برتر بین‌المللی در مهندسی (T.I.M.E.)
 شبکه دانشگاهی نوآوری، فناوری و مهندسی (UNITE!)
 شبکه توسعهٔ فضایی اروپا (ESDP)
 شبکه اروپایی آموزش و پژوهش در مهندسی برق (ENTREE) – پیش‌تر عضو بوده است.

 نشان 
نشان دانشگاهی پلی‌تکنیک تورین در سال ۱۹۵۲ پدید آمد و در گذر زمان دستخوش تغییرات جزئی شد که بیشتر با هدف نوسازی گرافیکی هویت بصری انجام گرفت، در حالی که عناصر اصلی آن از آغاز تا امروز حفظ شده‌اند.
بندانگشتی|نشان فعلی؛ مورد استفاده از ۲۰۲۱|راست|250x250پیکسل
نشان کنونی که در کنار لوگوی «Politecnico di Torino» به کار می‌رود، در مرکز خود، نمای قلعه والنتینو، مقر تاریخی دانشگاه، را نشان می‌دهد که بر فراز آن الهه مینروا (الههٔ خرد و دانایی) با نیزه‌ای در دست قرار دارد. در پایین آن، سال ۱۸۵۹ (سال بنیان‌گذاری «مدرسهٔ عالی سلطنتی کاربردی مهندسان») درج شده است. این عناصر درون دایره‌ای قرار دارند که از یک‌سو با شاخهٔ برگ بو (نماد دانش‌آموختگی و مدرک دانشگاهیی) و از سوی دیگر با شاخهٔ بلوط (نماد شکوه و استواری اخلاقی) احاطه شده‌اند.
بندانگشتی|125x125پیکسل|نشان پیشین؛ مورد استفاده تا ۲۰۲۱
نشان پیشین که تا سال ۲۰۲۱ در استفاده بود، در مرکز خود نمای قلعه والنتینو را با سر مینروا بر فراز آن نشان می‌داد. در پایین، در میانه نشان شهر تورین (گاو نر) قرار داشت که در سمت چپ با نماد معماری (الهام‌گرفته از یکی از نقاشی‌های دیواری قلعه) و در سمت راست با نماد علم (مشعلی افروخته با صاعقه‌ها) همراه بود. ترکیب درون دایره‌ای قرار داشت که در نیمهٔ بالایی آن عنوان دانشگاه و در نیمهٔ پایینی دو تاریخ نقش بسته بود: ۱۸۵۹ (تأسیس مدرسهٔ مهندسان) و ۱۹۰۶ (سال بنیان‌گذاری پلی‌تکنیک تورین بر اثر ادغام مدرسهٔ مهندسان و موزهٔ صنعت).

 زندگی دانشجویی 
 شهریه و حمایت‌های آموزشی 
شهریهٔ دانشگاه پلی‌تکنیک تورین بر پایهٔ شاخص اقتصادی خانواده (ISEE) و وضعیت پیشرفت تحصیلی محاسبه می‌شود و در صورت طولانی‌شدن مدت تحصیل افزایش می‌یابد. طبق آیین‌نامهٔ سال ۲۰۲۴/۲۰۲۵، برای دانشجویان با شاخص اقتصادی تا ۲۵٬۵۰۰ یورو، معافیت کامل از شهریهٔ آموزشی اصلی را فراهم می‌کند و برای بازهٔ ۳۰٬۵۰۰–۲۵٬۵۰۰ یورو معافیت جزئی در نظر گرفته می‌شود؛ حداقل پرداخت الزامی (هزینه‌های برون‌دانشگاهی) ۱۶۱ یورو است و سقف پرداخت سالانه با توجه به وضعیت سنوات می‌تواند تا حدود ۳٬۸۲۱ یورو برسد.

نهاد سازمان خدمات آموزشی عمومی پیه‌مونته (EDISU Piemonte) مدیریت بورسیه‌ها، خوابگاه‌ها، کتابخانه‌ها، امانت رایانه، سلف‌سرویس‌ها و فضاهای مطالعه را بر عهده دارد. پشتیبانی‌های رفاهیِ دانشجویی در پیه‌مونته بر عهدهٔ نهاد عمومی «ادیزو پیه‌مونته» است: بورس‌های نیازمحور، خوابگاه، سلف و فضاهای مطالعه، و نیز کمک‌هزینهٔ جابه‌جایی بین‌المللی.

 خدمات دیجیتال 
تمامی پردیس‌های دانشگاه با شبکهٔ وای-فای پوشش داده شده‌اند و به سامانهٔ Eduroam متصل هستند. دانشجویان با حساب سازمانی خود وارد می‌شوند. برای دسترسی برون‌شبکه‌ای به منابع کتابخانه‌ای اشتراکی نیز سامانهٔ DigProxy فراهم است.

 انجمن‌های دانشجویی 
دانشگاه ثبت رسمی «انجمن‌های دانشجویی» را تشویق و سامان‌دهی می‌کند و «دفتر ثبت انجمن‌ها» فهرست انجمن‌های غیرانتفاعی مورد تأیید را منتشر می‌کند. اهداف، چارچوب فعالیت و شرایط شناسایی انجمن‌ها در آیین‌نامهٔ اختصاصی آمده است. شمار زیادی انجمن دانشجویی فعال هستند که شامل انجمن‌های بین‌المللی نیز می‌شود. تا سال ۲۰۲۵، ۱۷ انجمن ثبت‌شده در دانشگاه وجود داشت. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:
 انجمن دانشجویان مهندسی هوافضا (AESA Torino) که به برگزاری همایش‌ها و بازدیدهای علمی می‌پردازد.
 J.E.To.P.، یک سازمان غیرانتفاعی که به‌عنوان آژانس وب فعالیت می‌کند.
 PoliENERGY، فعال در حوزهٔ پایداری، نوآوری و انرژی.

 تیم‌ها و پروژه‌های دانشجویی 
دانشجویان می‌توانند به تیم‌ها و پروژه‌های مهندسی و علمیِ متنوع دانشگاه بپیوندند که هم‌زمان مهارت‌های فنی، مدیریتی و کارگروهی را تقویت می‌کند. در سال ۲۰۲۵، ۵۶ تیم دانشجویی در دانشگاه فعال بودند که دانشجویان را در پروژه‌های گوناگون علمی و فنی گرد هم می‌آوردند و مهارت‌های فرهنگی، فنی و مدیریتی آنان را ارتقا می‌دادند. از میان تیم‌های شاخص می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
 2WheelsPoliTO: طراحی و ساخت موتورسیکلت مسابقه‌ای.
 تیم موشک پولیتو (PoliTO Rocket Team): طراحی و ساخت راکت‌های تحقیقاتی و حضور در چالش موشکی اروپا.
 تیم مسابقه (Squadra Corse): خودروی مسابقه‌ای فرمول برای رقابت‌های فرمول ترکیبی.
 تیم کیوب‌ست (CubeSat Team): پلتفرم‌های فضایی کوچک و کیوب‌ست.
 دیانا (DIANA): رباتیک و روورهای رقابتی.

 سیاست دانشجویی و نمایندگی‌ها 
دانشجویان پلی‌تکنیک نمایندگان خود را در سنای علمی، هیئت مدیره و شوراهای دانشکده‌ها انتخاب می‌کنند. فرایندها و نتایج هر دوره در پورتال رسمی انتخابات دانشگاه منتشر می‌شود و فهرست گروه‌های دانشجویی شرکت‌کننده در اسناد رسمی آمده است. سه گروه اصلی سیاسی دانشجویی که در انتخابات فعال هستند عبارت‌اند از:
 Alter.POLIS، سازمانی مستقل با گرایش چپ.
 Obiettivo Studentesco، عموماً با گرایش دموکراسی مسیحی.
 RUN Polito، سازمانی با گرایش چپ میانه که به‌طور ملی با «Primavera degli Studenti» پیوند دارد.

گروه‌های کوچک‌تری با گرایش‌های تندرو (از جمله اتحادیه‌های دانشجویی فاشیست و کمونیست) نیز وجود دارند.

میزان مشارکت در انتخابات دانشجویی به‌طور کلی پایین است؛ برای نمونه، در انتخابات سال ۲۰۲۵ تنها ۱۰٫۳۱٪ از دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد، ۷٫۸۹٪ از دکتری‌ها و ۱۶٫۶۷٪ از دانشجویان تخصصی رأی دادند.

 موزه 
 موزه آرشیو پلی‌تکنیک 
موزه آرشیو پلی‌تکنیک (MAP) فعالیت‌های مستندسازی تاریخی را برای دانشگاه و برای محققانی که قصد انجام تحقیق و مطالعه در مورد توسعهٔ فرهنگ پلی‌تکنیک تورین و همچنین رویدادهایی که در طول سال‌ها مؤسسات فنی و صنعت در تورین، پیه‌مونته و ایتالیا را درگیر کرده است، انجام می‌دهد. این موزه، مواد تاریخی دانشگاه، مانند: آرشیو تاریخی دانشجویان پلی‌تکنیک و یک کتابخانه تخصصی در مورد تاریخ مهندسی، معماری و مؤسسات مرتبط را حفظ و مدیریت می‌کند. همچنین فعالیت‌هایی را برای انتشار فرهنگ علمی و فناوری با نمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و کنفرانس‌ها انجام می‌دهد.

 موزهٔ زمین‌شناسی و کانی‌شناسی پلی‌تکنیک تورین 
موزهٔ زمین‌شناسی و کانی‌شناسی پلی‌تکنیک تورین نخستین نمایشگاه دائمی درون این دانشگاه است که با هدف نمایش و در دسترس قرار دادن میراث علمی و تاریخی دانشکدهٔ محیط زیست، زمین و زیرساخت‌های مهندسی (DIATI) ایجاد شد.

 تاریخچه 
این مجموعه از سال ۱۸۵۹، هم‌زمان با تأسیس «مدرسهٔ عالی کاربردی مهندسان» (که در سال ۱۹۰۶ به پلی‌تکنیک تورین تبدیل شد)، گردآوری شد. هدف از ایجاد موزه، معرفی سیر تحول علمی دانشگاه و نمایش اشیای مرتبط با تاریخ علوم زمین و فناوری بوده است.

 مجموعه‌ها 
مجموعهٔ موزه شامل نمونه‌های معدنی از نقاط مختلف جهان، شهاب‌سنگ‌ها، سنگ‌ها با رده‌بندی‌های لیتولوژیک گوناگون، و نمونه‌هایی با ویژگی‌های تکتونیکی و مرفولوژیکی متفاوت است. همچنین مدل‌های مرتبط با مهندسی معدن، فناوری استخراج و فرآوری مواد معدنی، دستگاه‌های علمی–فنی، و ابزارهای مورد استفاده در آموزش و اندازه‌گیری زمین در این مجموعه نگهداری می‌شود. بخشی از وسایل شخصی استادان و پژوهشگران برجستهٔ علوم زمین پلی‌تکنیک تورین نیز در این موزه قرار دارد.

 اهداف و فعالیت‌ها 
این موزه در چارچوب فعالیت‌های «مأموریت سوم» دانشگاه و به‌منظور معرفی میراث علمی و تاریخی ارزشمند خود به عموم راه‌اندازی شده است. هدف آن، فراهم کردن دسترسی پژوهشگران، دانشجویان و بازدیدکنندگان به منابع آموزشی و علمی و افزایش آگاهی دربارهٔ تاریخ علوم زمین و فناوری است. در پایان مسیر بازدید، به چالش‌های کنونی و آیندهٔ پژوهش در حوزهٔ مواد خام و نقش آن‌ها در گذار انرژی و تغییرات اقلیمی پرداخته می‌شود؛ موضوعی که با کسب عنوان «دپارتمان ممتاز» از سوی وزارت آموزش، دانشگاه و پژوهش ایتالیا به دانشکدهٔ محیط زیست، زمین و زیرساخت‌های مهندسی نیز پیوند خورده است.

 فارغ‌التحصیلان برجسته 
 گویدو کیارلی
 اتوره کوردیانو
 کورادینو داسکانیو
 کارلو دی بندتی
 جان الکان
 گالیله فراری
 دانته جاکوزا
 کیارا مارلتو
 اما استرادا
 آمدئو ام. تورلو
 ادواردو مولیناری
 پائولا ناونه
 برونو ساکو
 آدریانو اولیوتی
 چزاره پائولینی
 ویلفردو پارتو
 فرانچسکو پروفومو
 اتوره سوتساس

 جستارهای وابسته 
 فهرست دانشگاه‌های ایتالیا
 مدیران صنعتی برتر اروپا

 یادداشت‌ها 

 منابع 

 پیوند به بیرون 

 وبگاه دانشگاه پلی‌تکنیک تورین 
 صفحهٔ انجمن دانشجویان ایرانی ایتالیا در وبگاه دانشگاه پلی‌تکنیک تورین 
 صفحه فیسبوک انجمن دانشجویان ایرانی پلی‌تکنیک تورین 
 وب‌سایت دانشگاه پلی‌تکنیک تورین در تاشکند 

رده:دانشگاه پلی‌تکنیک تورین
رده:آموزش در تورین
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۵۹ (میلادی) در ایتالیا
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۸۵۹ (میلادی) در پادشاهی ساردنی
رده:دانشگاه‌ها در پیمونت
رده:دانشگاه‌ها و کالج‌های مهندسی در ایتالیا
رده:دانشگاه‌های ایتالیا
رده:نهادهای آموزشی بنیان‌گذاری‌شده در ۱۸۵۹ (میلادی)
رده:مدرسه‌ها در تورین