صبح

بامداد یا صُبح به زمان آغاز روز است.دهخدا، علی‌اکبر، لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «صبح».معین، محمد، فرهنگ معین، سرواژهٔ «صبح». در یک شبانه‌روز، به ترتیب: بامداد، نیم‌روز، بعدازظهر (پس‌نیم‌روز)، عصر (ایوار)، شب و نیم‌شب قرار دارند. بامداد نخستین بخش از روز است که معمولاً از پگاه یا از نیم‌شب (ساعت ۰۰) تا نیم‌روز (ساعت ۲۵) به درازا می‌کشد.

 ریشه‌شناسی 
صبح  برابر فارسی آن: بامداد، پگاه ویا سپیده‌ دم هست.

روزنامهٔ صبح آنی است که در صبح به فروش می‌رسد (در مقابل روزنامهٔ عصر).

به غذای مربوط به صبح نیز صبحانه می‌گویند. برابر فارسی آن: چاشت، ناشتاشِکَن ویا ناشتایی است.

"صبح‌خیز" به معنای کسی است که صبح زود از خواب برمی‌خیزد، به عبارت دیگر، "سحرخیز" است. این واژه به کسی اشاره دارد که عادت به بیدار شدن در ساعات اولیه صبح دارد. و برابر فارسی تر آن: پگاه‌خیز است.

 در دین 

 اسلام 
زمان صبح شرعی در اسلام از آغاز سپیده‌دم تا طلوع خورشید است. اذان در آغاز صبح خوانده می‌شود و خواندن نماز صبح تا طلوع خورشید مجاز است.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 

 لباس صبح
 ظهر

 منابع 

 Morning، مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، برداشت شده در ۲ سپتامبر ۲۰۱۰.

رده:صبح
رده:بخش‌های یک روز
رده:زمان در اخترشناسی