ناظر و منظور

ناظر و منظور منظومهٔ عاشقانه‌ای از وحشی بافقی است که در سال ۹۶۶ قمری به پایان رسیده و ۱۵۶۱ بیت دارد.
مثنوی ناظر و منظور در وزن مفاعیلن مفاعیلن فعولن و بحر هزج مسدس محذوف سروده شده است‌.بافقی، ۱۳۹۲، ص ۱۳ (مقدمه مصحح)

 داستان 

پادشاه و وزیری پس از سال‌ها صاحب فرزند می‌شوند. پادشاه نام پسر خود را منظور و نام پسر وزیر را ناظر می‌گذارد. دو پسر با هم به مکتب می‌روند و در مکتب‌خانه، «ناظر» عاشقِ «منظور» می‌شود که بسیار زیباست. معلم عشق آنها را برای وزیر فاش می‌کند. وزیر از ترس شاه، چاره را چنین می‌اندیشد که آن دو از هم جدا شوند: پس «ناظر» به خواست پدر و علی‌رغم میل خودش به منظور فراگیری رسم بازرگانی و تجارت، با دیدگان اشک‌بار مجبور به ترک وطن می‌شود و «منظور» بی‌خبر از ناظر، تنها روزگار می‌گذراند. بعدها «منظور» شاه می‌شود و «ناظر» را وزیر خود می‌کند.شمیسا، سیروس. شاهدبازی در ادبیات فارسی. تهران: فردوس، ۱۳۸۱، ، ص ۲۲۲

 نمونه شعر 
در وصف منظور:

 جستارهای وابسته 
مهر و مشتری 

 پانویس 

 منابع 
 دیوان وحشی بافقی (غزلیات، قصاید، قطعات، رباعیات، ترکیب‌بند، ترجیع‌بند، مخمس، مثنوی)، مصحح: عزیزالله علیزاده، تهران: انتشارات فردوس، ۱۳۹۲، ۶۷۲ صفحه، 

 پیوند به بیرون 
 شاهدبازی در ادبیات فارسی|سایت خانهٔ کتاب

رده:ادبیات ال‌جی‌بی‌تی در ایران
رده:ادبیات مردان همجنسگرا
رده:شعر ال‌جی‌بی‌تی
رده:شعرهای فارسی
رده:شعرهای سده ۱۶ (میلادی)
رده:ال‌جی‌بی‌تی در ایران