باباجان غفورف (تاریخ‌دان)

غفوروف باباجان تاریخ‌دان، سیاستمدار و خاورشناس اهل تاجیکستان بود. در سال ۱۹۰۹ میلادی در ناحیهٔ خجند تاجیکستان متولد شد. باباجان غفوروف ضمن اشتغال به مقامات گوناگون به روزنامه‌نگاری نیز مبادرت ورزید و به فعالیت علمی و پژوهشی در رشتهٔ تاریخ مردم تاجیک مشغول بود. در سال ۱۹۴۱ میلادی عنوان علمی کاندیدای علم تاریخ را کسب نمود و به عنوان عضو حقیقی آکادمی علوم اتحاد شوروی برگزیده شد. چندی بعد به ریاست انستیتوی خاورشناسی آکادمی علوم اتحاد شوروی رسید.

پژوهش تاریخ مردم تاجیک همیشه در مرکز توجه باباجان غفوروف قرار داشت. او از آخرین کشفیات باستان شناسی، مردم شناسی، سکه‌شناسی و منبع‌شناسی در تدوین اثر خود استفاده می‌نمود. در سال ۱۹۷۲ میلادی اثر تاریخی خود، کتاب «تاجیکان» را به زبان روسی منتشر کرد که در آن زمان یک رویداد مهم علمی در علم تاریخ‌شناسی شوروی محسوب می‌شد. در نشر آن به زبان تاجیکی تمام منابع و پژوهش‌های نوین تا سال ۱۹۷۷ میلادی را مورد استفاده قرار داد. کتاب تاجیکان نه تنها در اتحاد شوروی سابق، بلکه در خارج از آن نیز مورد توجه قرار گرفت. غفوروف به تاریخ کشور ایران نیز توجه داشت. وی از سوی دانشگاه تهران عنوان دکترای افتخاری را دریافت کرد. غفوروف در سال ۱۹۷۷ میلادی درگذشت.

 پانویس 

 منابع 


رده:اعضای تمام‌وقت آکادمی علوم اتحاد شوروی
رده:اهالی ولایت سغد
رده:تاریخ‌نگاران اهل اتحاد شوروی
رده:تاریخ‌نگاران اهل تاجیکستان
رده:تاریخ‌نگاران اهل روسیه
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۹۷۷ (میلادی)
رده:دریافت‌کنندگان نشان پرچم سرخ کار
رده:دریافت‌کنندگان نشان لنین
رده:زادگان ۱۹۰۸ (میلادی)
رده:سیاستمداران حزب کمونیست تاجیکستان
رده:مردمان تاجیک
رده:مطالعات آسیای مرکزی
رده:نویسندگان اهل روسیه
رده:مسلمان اهل امپراتوری روسیه
رده:اعضای فرهنگستان ملی علوم تاجیکستان
رده:دریافت‌کنندگان نشان انقلاب اکتبر
رده:دریافت کنندگان نشان پرچم سرخ کار