تک‌خداگزینی

تک‌خداگزینی یا هنوتئیسم  یا هنوتائیسم، واژه‌ای است که نخستین بار توسط ماکس مولر، برای اشاره به پرستش یک خدای منفرد، در عین پذیرش وجود یا امکان وجود خدایانی دیگر، به کار گرفته شد.Müller, Max. (1878) Lectures on the Origin and Growth of Religion: As Illustrated by the Religions of India. London:Longmans, Green and Co

نمونه‌های آن در یونان باستان، هندوستان و حتی در آیین زرتشتی دیده می‌شود. ماکس مولر در مطالعات خود استفاده گسترده‌تری از این عبارت نمود. از نظر لغوی هنوتئیسم از دو واژه «هنو» به معنی «یک» و «تئیسم» به معنی «دین داری» یا «خداباوری» تشکیل شده‌است.Müller, Max. (1878) Lectures on the Origin and Growth of Religion: As Illustrated by the Religions of India. London:Longmans, Green and CoCharles Taliaferro; Victoria S. Harrison; Stewart Goetz (2012). The Routledge Companion to Theism. Routledge. pp. 78–79

 جستارهای وابسته 
 تک‌پرستی
 تأثیر آیین‌های کهن ایرانی بر آیین زرتشت

 پانویس 

 پیوند به بیرون 

 What are Henotheism and Monolatry?
 On Henotheism

رده:اسرائیل و یهودیه باستان
رده:الهیات مسیحی
رده:اواخر دوران باستان
رده:مفاهیم خدا
رده:خداباوری
رده:شرک
رده:فلسفه یونانی‌مآبی و دین
رده:یکتاپرستی
رده:دین‌ها در اسرائیل و یهودیه باستان