جذب سطحی

برجذبش یا جذب سطحی () فرایند جذب اتم‌ها یا مولکول‌های موجود در یک مایع یا گاز در تماس با یک سطح جامد است. این جذب بوسیله نیروهای چسبندگی و همدوسی روی می‌دهد.

جذب سطحی به دو نوع شیمیایی و فیزیکی تقسیم می‌شود، جذب سطحی فیزیکی با نیروهای سست بلندبرد مانند نیروی واندروالسی آغاز و با نیروهای نیرومند کوتاه‌برد مانندیونی و فلزی پایان می‌یابد و نیروی کووالانسی نیز جذب سطحی شیمیایی است که با انجام واکنش ایجاد می‌شود.

در جذب فیزیکی هرچه اختلاف دمای بین سطح جامد و مواد جذبی بیشتر باشد، جذب زودتر روی می‌دهد زیرا انرژی گرمایی مواد، نیروی محرکه جذب روی سطح است.

 ایزوترم‌های جذب سطحی 
اندازه‌گیری میزان جذب سطحی در دمای ثابت انجام می‌گیرد. معیار اندازه‌گیری میزان جذب‌شونده روی جذب‌کننده بر حسب فشار برای جذب‌شوندهٔ گازی و بر حسب غلظت برای جذب‌شوندهٔ مایع است. ایزوترم‌های جذب رابطه‌های ریاضی‌اند که میزان مادهٔ جذب‌شده روی سطح را نشان می‌دهند. چهار ایزوترم جذب شناخته شده ازین‌قرارند:
 ایزوترم جذب لانگمویر
 ایزوترم جذب BET
 ایزوترم جذب تمکین
 ایزوترم جذب فروندلیش

 جستارهای وابسته 
 ترشوندگی
 جذب (شیمی)

 منابع 




رده:شیمی سطح
رده:شیمی کلوئید
رده:علم سطح
رده:علم مواد
رده:فرایندهای شیمیایی
رده:فناوری‌های گاز
رده:کاتالیزورها
رده:گازها
رده:مهندسی سطح
رده:مهندسی شیمی