محمدیوسف واله اصفهانی

میرزا محمدیوسف قزوینی اصفهانی متخلص به «واله»، تاریخ‌نگار و شاعر ایرانی در سدهٔ یازدهم هجری است.

محمدیوسف، فرزند محمدحسین خان و برادر میرزا محمد طاهر وحید است و با نصرآبادی (زاده ۱۰۸۳ ه‍. ق) معاصر بود. در اواخر عهد شاه صفی (۱۰۵۲ -۱۰۳۸ ق) به امور دفتری و دیوانی روزگار می‌گذراند و در زمان شاه عباس دوم (۱۰۷۷ -۱۰۵۲ ه‍. ق) به نوشتن ارقام و منشور اشتغال داشت. می‌گویند در ۱۰۶۶ ه‍. ق به وزارت توپخانه منصوب شد که تا زمان شاه سلیمان (۱۱۰۵ -۱۰۷۷ ق) در این منصب بود.

واله در نظم و نثر تبحر داشت و خط را نیکو می‌نوشت. اشعاری از وی در تذکره‌ها آمده‌است. از آثار اوست: خلد برین، ایران در روزگار صفویان، که در ۱۰۷۸ ه‍. ق تألیف شده و تاریخی است که از زمان خلقت آدم تا پادشاهی شاه سلیمان صفوی را شامل می‌شود.

 منابع 

 لغت‌نامه دهخدا، ذیل واله.
تاریخ ایران بعد از اسلام،عبدالحسین زرین کوب 
 اثرآفرینان، زندگینامهٔ نام‌آوران فرهنگی ایران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، جلد ششم.

رده:تاریخ‌نگاران اهل ایران
رده:خوشنویسان اهل اصفهان
رده:زادگان ۹۸۷
رده:شاعران اهل اصفهان
رده:شاعران مرد اهل ایران