خیاره

بندانگشتی|خیاره‌کاری در سبک روکوکو بر روی بشقابی از سرویس قو، حدود سال ۱۷۳۶.
خیاره گونه‌ای از تزئین دندانه‌دار در معماری یا اشیاء و ظروف است.

خیاره‌ها، کنگره‌های پیرامون لبه‌های گنبدها، شیارهای دندانه‌ای روی ستون‌ها یا دندانه‌های زینتی لب ظرف‌ها هستند. 
خیاره‌بندی با ایجاد بخش‌های یک‌درمیان کوژ و کاو در لبه و کنارهٔ شیء تزئین‌شونده به‌وجود می‌آید.

در معماری ایرانی نمونه‌های زیادی از خیاره‌ها دیده می‌شود. برای نمونه در بقعه شیخ صفی‌الدّین اردبیلی، تاق شاه‌نشین در مقابل آرامگاه شیخ صفی به طاقی کوچکتر که تزیینات خیاره‌ای دارد و از شیوه‌های معمول در بناهای سده‌های هشتم تا دهم بوده، ختم می‌شود.دانشنامهٔ جهان اسلام. سرواژهٔ بقعه شیخ صفی الدّین اردبیلی.

کاربرد خیاره در هنر رنسانس ایتالیایی نیز بسیار زیاد بود.

 منابع 
 لغت‌نامهٔ دهخدا، سرواژهٔ خیاره.

 BrownOwl's Antiques Glossary: Letter G. بازدید: ژوئن ۲۰۱۰.

رده:تزیین
رده:ستون‌ها
رده:عناصر معماری
رده:هنرهای تزئینی