پیروز دوم

پیروز دوم (به ؛ نویسه‌گردانی به انگلیسی: pērōz؛ نویسه‌گردانی به فارسی: پیروئوزَت) یا گشنسپ یا گشسب بنده یا جشنسده، حدوداً در سال ۶۳۰ میلادی، بعد از بوران‌دخت و قبل از آزرمی‌دخت به مدت کوتاهی به پادشاهی ایرانشهر انتخاب شد.کریستن سن. ایران در زمان ساسانیان، ص ۵۲۲ اما او هم نتوانست کاری از پیش ببرد و هرج‌ومرج، روز به روز زیادتر می‌شد و خزانه مملکت تهی شده بود و مردم در فقر و بدبختی به سر می‌بردند، از این رو او هم در سال ۶۳۱ از پادشاهی کناره گرفت.

طبری نوشته است که وی ساکن میسان بود و پدر پیروز، مهران جشنس نام داشت و مادر وی دختر یزداندار، پسر خسرو پرویز بوده است.

پیروز سری بزرگ داشت و چون تاج نهاد گفت، این تاج چه تنگ است و بزرگان این سخن را بفال بد گرفتند و پس از چند روز او را بکشتند.طبری، ص ۷۸۴

بلعمی پیروز را یکی از نوادگان خسرو انوشیروان دانسته است:
پس کس دیگر طلب کردند و مردی یافتند، از فرزندان انوشیروان نام او فیروز بن مهران بود و مادرش مهان دخت بود، دختر یزداد بن انوشیروان.بلعمی، ص ۱۲۰۸

 اختلاف در منابع 
در کتاب آناهیتای پورداوود پس از پوراندخت از شاهی به نام جشسنده یا گشسب‌بنده نام برده شده استآناهیتا، پورداوود، ص ۳۷۳ ولی در کتاب تاریخ باستانی ایران اثر پیرنیا پس از پوراندخت به شاهی گُشناسب‌بَردَه برادر خسرو سوم یا نوه هرمز چهارم اشاره شده است و بعد از او نوبت به پادشاهی آزرمیدخت و بعد از آزرمیدخت ابتدا هرمز پنجم سپس خسرو چهارم و سپس پیروز دوم آمده است و بدین ترتیب گشناسب‌برده یا گشسب‌بنده با پیروز دوم یکی دانسته نشده است.تاریخ باستانی ایران، پیرنیا، ص ۳۵۴

 پانویس 

 منابع 
 کریستن سن، آرتور. ایران در زمان ساسانیان، ترجمهٔ رشید یاسمی. چاپ پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۷
 بلعمی، ابوعلی محمد بن محمد. تاریخ بلعمی، ترجمهٔ تاریخ طبری. جلد دوم. تهران: کتابفروشی زوار، ۱۳۵۳
 طبری، محمد بن حریر. تاریخ طبری جلّد دوِم. ترجمه ابولقاسم پاینده، چاپ دوم. تهران: انتشارات اساطیر، ۱۳۶۲




 پیوند به بیرون 

32px
 }}

رده:اهالی ایران در سده ۷ (میلادی)
رده:حکم‌رانان خاورمیانه در سده ۷ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۶۳۰ (میلادی)
رده:شاهنشاهان سده ۷ (میلادی) ساسانی