استوارت دایبک

استوارت دایبک  (زاده ۱۹۴۲) نویسنده آمریکایی است. او بیشتر به خاطر نوشتن داستان‌های کوتاه واقع‌گرا که به حاشیه‌نشینان شهرها و طبقات فرودست جامعه می‌پردازند، شناخته شده است. از داستان‌های برجسته او می‌توان به «ساحل شیکاگو» و «من با ماژلان دریانوردی کردم» (۲۰۰۳)، که درباره دوران کودکی‌اش در محلات جنوبی شیکاگو است، اشاره کرد.

نخستین مجموعه داستان او در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. دای‌بک تاکنون چندین مجموعه داستان منتشر کرده‌است و در مجلات ادبی مانند آتلانتیک و نیویورکر نیز می‌نویسد. او مدرس داستان‌نویسی در دانشگاه ویسکانسین است و در دانشگاه‌های دیگر نیز به‌صورت دوره‌ای تدریس می‌کند. دایبک تاکنون برنده جایزه‌های بسیاری همچون جایزه بنیاد لنن، قلم/مالامود، گوگن‌هایم، انجمن مک‌آرتور و جوایز او. هنری شده‌است.

 منابع 

 پیوند به بیرون 


رده:استادان دانشگاه نورت‌وسترن
رده:افراد زنده
رده:برندگان بورس مک‌آرتور
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه آیووا
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لویولا شیکاگو
رده:دریافت‌کنندگان جایزه گوگنهایم
رده:زادگان ۱۹۴۲ (میلادی)
رده:شاعران اهل ایالات متحده آمریکا
رده:شاعران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:فرهنگ لهستانی آمریکایی در شیکاگو، ایلینوی
رده:افراد آمریکایی لهستانی‌تبار
رده:نویسندگان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل میشیگان
رده:برندگان جایزه او. هنری