ملکه آن

ملکه آن یا آن استوارت  (زاده ۶ فوریه ۱۶۶۵ – درگذشته ۱ اوت ۱۷۱۴)، ملکه حاکم انگلستان، اسکاتلند و ایرلند از ۸ تا ۱ مه ۱۷۰۷ بود. در ۱ مه ۱۷۰۷، تحت قوانین اتحادیه، پادشاهی‌های انگلستان و اسکاتلند در قالب یک کشور مستقل به نام پادشاهی متحد بریتانیای کبیر متحد شدند. به این ترتیب، آن نخستین فرمانروای پادشاهی بریتانیای کبیر به‌شمار می‌آید. آن به عنوان ملکه بریتانیا و ایرلند تا زمان مرگش در سال ۱۷۱۴ به سلطنت ادامه داد.

 اوایل زندگی 
آن، دختر جیمز دوم و همچنین آخرین ملکه خاندان استوارت بود. در دوران سلطنت عمویش، چارلز دوم انگلستان، که هیچ فرزند قانونی نداشت، متولد شد. اگر چه پدرش، جیمز، به عنوان برادر جوانتر چارلز، به عنوان وارث سلطنت مطرح بود، اما از آنجایی که عقاید کاتولیکی‌اش در انگلستان نامحبوب بود، به دستور چارلز، آن و خواهر بزرگترش، ماری، تحت آموزش کلیسای انگلیکان بزرگ شدند. سه سال پس از مرگ چارلز و جانشینی جیمز، او طی انقلاب باشکوه، در سال ۱۶۸۸، از سلطنت خلع شد و خواهر آن، با عنوان ماری دوم، ملکه انگلستان به همراه شوهر (پسرعمه) پروتستانش، ویلیام سوم، مشترکاً به پادشاهی رسیدند. اگر چه دو خواهر با هم روابط نزدیکی داشتند، اما اختلاف نظرها بر سر مسائل مالی و اطرافیان، به سرعت پس از به سلطنت رسیدن ماری بالا گرفته و روابط آنها به سردی گرایید. ویلیام و ماری فرزندی نداشتند و پس از مرگ ماری در سال ۱۶۹۴، ویلیام به تنهایی تا زمان مرگش در سال ۱۷۰۲ به سلطنت ادامه و سپس آن جانشین او شد.

 دوران حکومت 
بندانگشتی|پرترۀ «ملکه آن انگلستان» به سفارش آگوست دوم، پادشاه لهستان، در سال ۱۷۰۶–۱۷۰۷م
آن در طول دوران حاکمیتش به سیاستمداران معتدل حزب توری که در دیدگاه‌های مذهبی انگلیکان به او نزدیکی بیشتری داشتند متمایل بود تا حزب رقیبشان ویگ. ویگها در طول جنگ جانشینی اسپانیا قدرت بیشتری به‌دست آوردند تا اینکه آن، در سال ۱۷۱۰، بسیاری از آنها را از دفترش مرخص کرد. دوستی نزدیک آن با سارا چرچیل، دوشس مالبرو بر سر اختلاف نظرهای سیاسی به تندی گرایید. دوشس انتقام خود را با توصیف ناخوشایندی که از ملکه در خاطراتش ارائه کرد، گرفت؛ خاطراتی که به‌طور گسترده مورد قبول تاریخدانان بود تا اینکه در اواخر قرن بیستم مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت.

آن در تمام طول عمرش گرفتار بیماری بود و از سی سالگی، این بیماری به همراه چاقی شدت پیدا کرد. به رغم هفده بارداری از شوهرش، شاهزاده جورج دانمارک، بدون هیچ وارثی در ۱ اوت ۱۷۱۴ درگذشت و آخرین فرد خاندان استوارت شد. براساس لایحه حل‌وفصل ۱۷۰۱ که کاتولیک‌ها را از جانشینی منع میکرد، قرار بود سوفیا پالاتینیتی دختر الیزابت استوارت (دختر جیمز یکم، پادشاه انگلستان) به حکومت برسد. اما سوفیا دو ماه پیش از مرگ ملکه آن، درگذشت و پسرش جرج لوئیز، که در آن زمان فرمانروای پادشاهی هانوور بود، با عنوان جرج یکم جانشین او شد. از دیگر وقایع مهم دوران زمامداری وی، می‌توان به انعقاد قرارداد صلح اوترخت در ۱۷۱۳ اشاره نمود.

 جستارهای وابسته 
 پیمان اتحاد انگلستان و اسکاتلند
 مصوبه‌های ۱۷۰۷ اتحاد انگلستان و اسکاتلند
 انقلاب شکوهمند ۱۶۸۸
 لایحه حل‌وفصل ۱۷۰۱

 منابع 




رده:آن بریتانیای کبیر
رده:افراد انگلیسی اسکاتلندی‌تبار
رده:افراد انگلیسی ایتالیایی‌تبار
رده:افراد انگلیسی فرانسوی‌تبار
رده:اهالی اسکاتلند در سده ۱۷ (میلادی)
رده:اهالی انگلستان در سده ۱۷ (میلادی)
رده:اهالی وست‌مینستر
رده:پادشاهان پروتستان
رده:حاکمان زن سده ۱۸ (میلادی)
رده:حکم‌رانان بریتانیای کبیر
رده:خاک‌سپاری‌ها در کلیسای وست‌مینستر
رده:درگذشتگان ۱۷۱۴ (میلادی)
رده:دودمان استوارت
رده:زادگان ۱۶۶۵ (میلادی)
رده:زنان سده ۱۷ (میلادی)
رده:زنان سده ۱۷ (میلادی) اهل انگلستان
رده:زنان سده ۱۸ (میلادی) اهل انگلستان
رده:زنان سده ۱۸ (میلادی) اهل بریتانیا
رده:شاهدخت‌های اسکاتلند
رده:شاهدخت‌های انگلستان
رده:شاهدخت‌های دانمارک
رده:شاهدخت‌های نروژ
رده:فرمانروایان اسکاتلند
رده:فرمانروایان انگلستان
رده:ملکه سلطنتی در جزایر بریتانیا
رده:ملکه‌های بریتانیا
رده:ملکه‌های حاکم اسکاتلند
رده:ملکه‌های حاکم انگلستان
رده:نوشتارهای صوتی