والزارتان

والزارتان  یا والسارتان نام دارویی است که از طریق مسدود کردن گیرنده آنژیوتانسین ۲ برای مهار فشار خون بالا استفاده می‌شود. والزارتان به شکل قرص از راه دهان مصرف می‌شود.

 موارد مصرف 
والزارتان برای درمان پرفشاری خون تجویز می‌شود.

 مکانیسم اثر 
والزارتان یک آنتاگونیست گیرنده آنژیوتانسین II می‌باشد با فعالیت ضد فشار خون که عمدتاً ناشی از بلوک انتخابی گیرنده‌های AT1 و کاهش اثر فشاری آنژیوتانسین II می‌باشد.

 عوارض جانبی 
افزایش پتاسیم خون، سردرد و سرگیجه

 جمع‌آوری برخی موارد 
در سال ۲۰۱۸ شرکت دارویی نوارتیس اعلام کرد که قرص‌های والزارتان دارای پوشش Valsartan/HCT و Sandoz Valsartan به دلیل نداشتن مواد اولیه با استانداردهای کیفی بالا و به دلیل تأثیر احتمالی این ماده در بروز بیماری سرطان از ۲۲ کشور جمع‌آوری می‌شود.

 موارد منع مصرف 
والزارتان یا همان والسارتان در دوران بارداری و شیردهی منع مصرف کامل دارد. (می‌تواند باعث ایجاد اختلال در تکامل لوله‌های عصبی در دوران جنینی شود) والزارتان همچنین در صورت وجود اختلالات کلیوی و کبدی باید با احتیاط مصرف شود.

 تداخلات دارویی والزومیکس (Valsartan/HCTZ) 
والزومیکس یکی از فرآورده‌های ترکیبی مبتنی بر والسارتان است که معمولاً همراه با هیدروکلروتیازید تجویز می‌شود. این ترکیب مانند سایر داروهای مهارکنندهٔ گیرندهٔ آنژیوتانسین II، در معرض تداخل با داروهایی قرار دارد که بر فشار خون، عملکرد کلیه یا تعادل الکترولیتی اثر می‌گذارند.

 تداخل با الکل 
مصرف هم‌زمان والزومیکس با الکل می‌تواند موجب تشدید افت فشار خون و افزایش احتمال سرگیجه یا سنکوپ شود. این اثر بیشتر به دلیل ماهیت کاهندهٔ فشار خون در هر دو ماده است و در افراد مسن یا کسانی که داروهای مشابه مصرف می‌کنند شدت بیشتری دارد. در یک توضیح عمومی فارسی نیز اشاره شده که مصرف مقادیر الکل هم‌زمان با داروهای کاهندهٔ فشار می‌تواند علائم افت فشار را تشدید کند.

 تداخل با داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) 
داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن می‌توانند اثر کاهندگی فشار خون والسارتان را کاهش دهند و هم‌زمان خطر آسیب کلیوی را در بیماران مستعد افزایش دهند. این تداخل از نظر سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) خصوصاً در سالمندان و افراد کم‌آب اهمیت بیشتری دارد.

 تداخل با مکمل‌ها و داروهای مؤثر بر پتاسیم 
والسارتان و ترکیبات مشابه ممکن است سبب افزایش پتاسیم خون شوند. بنابراین مصرف مکمل‌های پتاسیم، مواد غذایی بسیار پرپتاسیم یا داروهای نگه‌دارندهٔ پتاسیم مانند اسپیرونولاکتون می‌تواند خطر بروز هایپرکالمی را افزایش دهد.

 تداخل با دیورتیک‌ها 
در ترکیب والزومیکس، حضور هیدروکلروتیازید می‌تواند تعادل الکترولیتی را تغییر دهد. مصرف هم‌زمان آن با دیورتیک‌های دیگر ممکن است خطر کم‌آبی، افزایش کراتینین یا تغییرات سدیم و پتاسیم را افزایش دهد.

 بازتاب در منابع عمومی فارسی 
در برخی منابع عمومی فارسی، به تفاوت میان فرآورده‌های مختلف مبتنی بر والسارتان (مانند والزومیکس و والزودک) اشاره شده و تفاوت آن‌ها عمدتاً به شکل ترکیب دارویی (وجود یا عدم وجود دیورتیک) نسبت داده شده‌است. همچنین در یک مطلب عمومی دیگر دربارهٔ مصرف الکل هم‌زمان با این دارو، خطر افزایش افت فشار خون و سرگیجه مطرح شده‌است.

شواهد علمی نشان می‌دهند که مهم‌ترین تداخل‌های والزومیکس شامل الکل، داروهای NSAID، مکمل‌های پتاسیم، و سایر دیورتیک‌ها هستند. میزان بروز این تداخل‌ها وابسته به شرایط بیمار، دوز دارو و وضعیت کلی عملکرد کلیه است. در اغلب موارد، پایش منظم فشار خون و الکترولیت‌ها برای اطمینان از ایمنی مصرف ضروری است.

 جستارهای وابسته 
پرفشاری خون

 منابع 

 فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷
 Harrison's Principles of Internal Medicine translate by https://www.bimarsalamat.com/

رده:آمیدها
رده:آنتاگونیست‌های گیرنده آنژیوتانسین II
رده:ایمنی دارویی
رده:بازدارنده‌های آنژیوتانسین
رده:بی‌فنیل‌ها
رده:تترازول‌ها
رده:کربوکسامیدها
رده:کربوکسیلیک اسیدها
رده:نوارتیس