مجمر اصفهانی

سید حسین بن علی مجمر اصفهانی از سادات طباطبایی و از شاعران قرن سیزدهم هجری می‌باشد. او در اواخر قرن دوازدهم هجری در زواره (شهری در استان اصفهان) به دنیا آمد و پس از تحصیل علوم متداول و کسب فنون ادب به تهران رهسپار شد و به خدمت معتمد الدوله نشاط اصفهانی که از رجال دانشمند و از معارف شعرای قاجاریه بود راه یافت. نشاط که از استعداد و قریحه مجمر مطلع گشت به تربیت وی همت گماشت و پس از چندی او را به دربار فتحعلی شاه برد و وسیله تقرب او نزد خاقان مغفور گردید. شاه قاجار که خود نیز از شاعری بهره‌ای وافی داشت و قدر سخن را نیکو می‌شناخت وی را مشمول عنایت و ملاطفت قرار داد و به لقب مجتهد الشعرایی سر افرازش گردانید.
عمر مجمر کوتاه بود. رضا قلی خان هدایت (صاحب کتاب روضه الصفا) سال فوت مجمر را ۱۲۲۵ هجری ذکر کرده و می‌نویسد: مجمر اصفهانی اشعار نمکین دارد اگر دیر زیسته بود همانا ترقی کلی می‌نمود.
شیوه غزلیات مجمر به سبک سعدی است و گاهی هم غزل‌های حافظ را استقبال کرده است و قصاید او به سبک عراقی و اغلب در مدح فتحعلی شاه است.

 نمونه شعر 

 منابع 
 گلهای جاویدان اثر حبیب‌الله نصیری فر.
 دیوان اشعار مجمر اصفهانی، غزل شماره ۴۲

رده:اهالی اصفهان
رده:خاندان طباطبائی
رده:درگذشتگان ۱۱۸۹
رده:درگذشتگان ۱۲۲۵ (قمری)
رده:درگذشتگان ۱۸۱۰ (میلادی)
رده:زادگان ۱۱۵۵
رده:زادگان ۱۷۷۶ (میلادی)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۲ (قمری)
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۳ (قمری)
رده:شاعران مرد اهل ایران