ریونوسوکه آکوتاگاوا

آکوتاگاوا ریونوسوکه (زاده ۱ مارس ۱۸۹۲ - درگذشته ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۷) یک نویسنده داستان کوتاه ژاپنی بود که در دوره تایشو ژاپن فعالیت می‌نمود. از او به عنوان پدر داستان کوتاه ژاپن نام برده می‌شود؛ او در سن سی و پنج سالگی با مصرف بیش از حد باربیتال (با نام تجاری ورونال) خودکشی کرد.Books: Misanthrope from Japon Monday , Time Magazine. Dec. 29, 1952 در ژاپن همه ساله جایزه‌ای ادبی به نام جایزه آکوتاگاوا اهدا می‌شود که برگرفته از نام اوست.

 اوایل زندگی 
آکوتاگاوا ریونوسوکه در یکم مارس سال ۱۸۹۲ (سال ۲۵ میجی) در شهر توکیو متولد شد. پدرش نیهارا توشیزو و مادرش فوکو بود. خانواده وی با تولید و توزیع لبنیات امرار معاش می‌کردند. حاصل ازدواج والدینش سه فرزند بود که ریونوسوکه آخرین آنها بود. دو فرزند دیگر هر دو دختر بودند. هاتسو دختر بزرگتر که یکسال پیش از تولد ریونوسوکه به سبب ضایعات مغزی درگذشت اما دختر کوچکتر هیسا زنده ماند.

فوکو، مادر آکوتاگاوا علاوه بر کمرویی افراطی به نوعی اختلال حواس و جامعه‌گریزی نيز دچار بود که دو حادثه بر وخامت احوال او افزود: یکی مرگ دخترش هاتسو و مقصر دانستن خود در مرگ دخترک و دیگری تولد ریونوسوکه در سنی که در باور مردمان بدشگون بود؛ بنابراین بچه را به دوست توشیزو سپردند و بعد از مدتی او را چون فرزندی سرراهی بازپس گرفتند.پردهٔ جهنم؛ ص ۱۱. هفت ماه پس از تولد ریونوسوکه مادرش به اسكیزوفرنی مبتلا شد.پرده جهنم؛ ص ۱۲.پس از ابتلای مادرش، او به خاله‌اش فوکی سپرده شد. مادرش فوکو تا ده سالگی ریونوسوکه زنده بود و با بيماری دست و ژنجه نرم می‌كرد. ریونوسوکه در خاطراتش می‌نویسد:

خاطرات تلخ او از بیماری مادر یکی از عواملی بود که در نهایت منجر به خودکشی ریونوسوکه شد.

از آنجا که فوکی تا آخر عمر مجرد بود و به همراه دایی و زن‌دایی ریونوسوکه در یک خانه ساکن بودند، سال بعد از فوت مادرش، ریونوسوکه به فرزندخواندگی دایی خود، آکوتاگاوا میچی‌آکی گرفته شد و نام خانوادگی او از «نیهارا» به «آکوتاگاوا» تغییر یافت. خانواده آکوتاگاوا، که در دوران ادو از خدمه دربار خاندان توکوگاوا بودند، زمینه‌ای غنی برای پرورش علایق ادبی و هنری او فراهم کردند.

وی از همان ابتدا به آثار کلاسیک چینی و همچنین آثار نویسندگانی همچون موری اوگای و ناتسومه سوسه‌کیبه ژاپنی: Natsume Souseki, 夏目漱石 علاقه‌مند بود.

 تحصیلات 
در سال ۱۸۹۸ میلادی، آکوتاگاوا وارد دبستانی به نام «کُتو» شد که بعدها به «اِهیگاشی» تغییر نام داد و هم‌اکنون در منطقه سومیدا توکیو واقع است. پس از پایان دوره راهنمایی، در سال ۱۹۱۰ میلادی، او با دریافت جایزهٔ «دانش‌آموز ممتاز» تقدیر گردید. به لطف امتیاز کسب شده، او در همان سال بدون آزمون به دبیرستان رده یک توکیو وارد شد و در بخش زبان انگلیسی به تحصیل پرداخت.

در دوران دبیرستان، آکوتاگاوا با دانش‌آموختگان برجسته‌ای مانند کان کیکوچی،به ژاپنی: 菊池寛 ماسائو کومه،به ژاپنی: 久米正雄 فومیو سانو،به ژاپنی: 佐野文夫 یوزورو ماتسوئوکا،به ژاپنی: 松岡讓 کیو تسونِتوبه ژاپنی: 恒藤恭 و سایر هم‌دفتران خود همكلاس شد. او در سال ۱۹۱۳ (میلادی ۱۹۱۳) به دانشگاه امپراتوری توکیو(東京帝国大学) در رشته زبان و ادبیات انگلیسی پذیرش یافت، که در آن زمان یکی از سخت‌ترین رشته‌ها در دانشگاه بود.

 حرفه ادبی 
در سال ۱۹۱۴ آکوتاگاوا به همراه دوستان دوران دبیرستانش، نسل سوم مجله‌ای ادبی به نام شینشیچوبه ژاپنی: 新思潮 را تشکیل دادند. در آن آکوتاگاوا با تلخیص «یاناگاوا ریونوسوکه»،به ژاپنی: 柳川隆之助 آثاری از ویلیام باتلر ییتس و آناتول فرانس را به زبان ژاپنی ترجمه و منتشر کرد. سپس در همان سال، اولین رمان خود به نام «پیری»به ژاپنی: Rōnen، 老年 به انگلیسی: Old Age را در همان مجله منتشر کرد. این آغاز کار او به عنوان یک نویسنده بود. در اکتبر ۱۹۱۵، او یکی از شاهکارهای خود را به نام راشومون را در مجله «تیکوکو بونگاکو» با نام خودش «آکوتاگاوا ریونوسوکه» منتشر کرد. وي از اعضای برجسته جلسات ((گردهمايی پنجشنبه)) كه جلساتی من باب ادبيات و گفتگوهاي ادبی بودند و در منزل نويسنده مشهور ناتسومه سوسه‌كی برگزار ميشد بود.

در اوایل سال ۱۹۱۶ او اثر دماغبه ژاپنی: Hana, 鼻 را منتشر کرد که نامه‌ای از استاد و الگویش ناتسومه سوسه‌کی دریافت کرد و در آن مورد تحسین قرار گرفته بود. این اولین باری بود که آکوتاگاوا طعم شهرت را می‌چشید. سوسه‌كی در اين نامه به وي گفته بود:

بندانگشتی|به ترتیب از راست به چپ، ناروسه، آکوتاگاوا، ماتسوئوکا و کومه در سال ۱۹۱۶ میلادی.
همچنین در این زمان بود که آکوتاگاوا شروع به نوشتن هایکو با نام هایگو (نام مستعار) گاکی کرد. آکوتاگاوا با مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه که در دوره هی‌آن، دوره ادو یا اوایل دوره میجی ژاپن اتفاق می‌افتد، دنبال شد. این داستان‌ها آثار کلاسیک و حوادث تاریخی را دوباره تفسیر کردند. نمونه‌هایی از این داستان‌ها عبارتند از: جذب در حروف (1917)به ژاپنی: Gesaku zanmai, 戯作三昧 و ته‌مانده‌های دشت پژمرده (1918)،به انگلیسی: Gleanings from a Withered Field شهید (1918).به ژاپنی: Hōkyōnin no shi, 奉教人の死 آکوتاگاوا از مخالفان سرسخت ناتورالیسم بود. او در آوریل سال ۱۹۲۰ رمان پاییزبه ژاپنی: Aki, 秋 را منتشر کرد که مضامین ضد ناتورالیستی در آن بسیار پررنگ بود، مضامینی که در کارهای قبلی او مثل نارنگی (1919)به ژاپنی: Mikan, 蜜柑 و مجلس رقص (1919)به ژاپنی: Butōkai, 舞踏会 نیز مطرح شده بود.

در سال ۱۹۲۱، حرفه نویسندگی آکوتاگاوا برای مدتی دچار وقفه شد و وی چهار ماه را در چین به عنوان خبرنگار «روزنامه اوساکا ماینیچی» سپری کرد. این سفر براي ريونوسوكه بسيار پراسترس بود و او دچار بیماری‌های مختلفی شد که سلامتیش هرگز از آن‌ها بهبود نیافت. مدت کوتاهی پس از بازگشت، در اثر بیماری و اتفاقات ناگوار رخ داده در سفرش، او رفته رفته منفی‌نگرتر شد و همه اینها به نوشته شدن اثر در بیشه (1922)به ژاپنی: Yabu no naka, 藪の中 منتهی شد.

با وجود انتشار آثاری نظیر در بیشه و پوزخند خدایان (1922)به ژاپنی: Kamigami no bishō, 神々の悪戯 در ماه آوریل ۱۹۲۲، آکوتاگاوا متوجه شد دچار بن‌بست نویسندگی شده است. وی حتی با وجود امتناع قبلی خود، به نوشتن I-novelبه ژاپنی: 私小説, Shishōsetsu، یک ژانر ادبی ژاپنی که دارای سبک نوشتاری اعتراف کننده است که در آن زندگی نویسنده در داستان منعکس می‌شود. هم روی آورد، اما این هم در آن زمان به عبور او از بن‌بست کمک نکرد.

 تحول سبک ادبی 
آثار آکوتاگاوا در دوره‌های اولیه و پایانی زندگی‌اش تفاوت‌های قابل توجهی دارند.

دوره اولیه

آثاری که آکوتاگاوا در اوایل دوران نویسندگی خود خلق کرد، بیشتر بر پایه ادبیات روایت‌شده بودند. آثار برجسته‌ای مانند «راشومون» و «دماغ» در این دوره به وجود آمدند. این آثار اغلب تاریخی بوده و موضوعات مرتبط با مسیحیت را شامل می‌شدند. در آثار تاریخی او، بیشتر بر بررسی درون‌مایه‌های انسانی، به ویژه خودمحوری تمرکز شده است.

دوره میانی

در دوره میانی، آکوتاگاوا به بازگویی داستان‌های تاریخی جهت به تصویر کشیدن مضامین روانشناسی مدرن روی آورد. مثلا در پرده جهنم به ژاپنی: Jigokuhen, 地獄変 به انگلیسی: Hell Screen  (۱۹۱۸) وسواس هنری یکی از مضامین کلیدی بود. او همچنین تلاش کرد تا رمان‌های بلند مانند دروازه فرقه شیطانیبه ژاپنی: Jashūmon, 邪宗門 را خلق کند، اما این آثار به صورت ناقص باقی ماندند.

داستان‌های آکوتاگاوا متأثر از این باور بود که ادبیات باید جهانی باشد و می‌تواند فرهنگ‌های غربی و ژاپنی را در کنار هم قرار دهد. این ایده را می‌توان در روشی مشاهده کرد که آکوتاگاوا از آثار موجود از فرهنگ‌ها و دوره‌های زمانی مختلف استفاده کرده است یا داستان را با حساسیت‌های مدرن بازنویسی می‌کند یا با استفاده از ایده‌هایی از منابع متعدد داستان‌های جدیدی خلق می‌کند. فرهنگ و شکل‌گیری هویت فرهنگی نیز یکی از موضوعات اصلی در چندین اثر اوست. در این داستان‌ها، او شکل‌گیری هویت فرهنگی را در دوره‌هایی از تاریخ بررسی می‌کند که در آن ژاپن بیشتر به روی تأثیرات خارجی باز بود. نمونه‌ای از این داستان او شهید (۱۹۱۸) است که در اوایل دوره تبلیغ مسیحیت در ژاپن اتفاق می‌افتد.

دوره پایانی

در دوره پایانی زندگی‌اش، آثار آکوتاگاوا بیشتر به بازنگری زندگی خود و مسائل مرتبط با زندگی و مرگ متمرکز شد. در سال‌های پایانی، او رمان‌های روان‌شناختی شیگا نائویا را که فاقد ساختار داستانی مشخصی بودند، تأیید کرد و به‌طور کامل آثار داستان‌محور خود را کنار گذاشت. یکی از آثار این دوره، «سراب»به ژاپنی: Shinkirō, 蜃気楼 است که نشان‌دهنده تغییر رویکرد او به نویسندگی است.

آثار او همچنین شامل داستان‌های مناسب کودکان مانند توشی‌شونبه ژاپنی: Toshishun, 杜子春 است که بر اساس رمانی چینی با همین نام نوشته شده‌اند. آکوتاگاوا همچنین در خلق گزین‌گویه‌ها مهارت داشت و به زبان‌های کلاسیک چینی نیز تسلط داشت.

 افراد تأثیرگذار 
آکوتاگاوا در طول دوران فعالیت خود حتی یک داستان عاشقانه ننوشت. تصویر زنان در داستان‌های آکوتاگاوا عمدتا تحت تأثیر سه زن که نقش مادر او را بازی می‌کردند شکل گرفت. مهم‌ترین مادر او، مادر بیولوژیکی او فوکو بود که ريونوسوكه نگران به ارث بردن جنون وبيماری‌های روانی او بود. اگرچه ریونوسوکه هفت ماه پس از تولدش از فوکو جدا شد، اما به شدت با مادرش همذات پنداری می‌کرد و معتقد بود که اگر هر لحظه ممکن است او نيز دیوانه شود، زندگی بی‌معنی است. خاله‌اش فوکی برجسته‌ترین نقش را در تربیت او ایفا کرد و بیشتر زندگی آکوتاگاوا تحت کنترل او بود. زنان عمدتاً در داستان‌های او نقشی ندارند، اما زنانی که در داستان‌های آکوتاگاوا ظاهر می‌شوند، بسیار شبیه مادرهایش، به‌خصوص خاله‌اش هستند. در بیشتر موارد این زنان سلطه‌جو، پرخاشگر، فریبکار و خودخواه توصيف شده‌اند. برعکس، در آثار او مردان اغلب به عنوان قربانیان چنین زنانی هستند.

 زندگی شخصی و ازدواج 
در سال ۱۹۱۴، او با زنی به نام یایو یوشیدا، فارغ‌التحصیل دپارتمان انگلیسی کالج آئویاما دوست شد و به فکر ازدواج با او افتاد، اما به دلیل مخالفت شدید خانواده آکوتاگاوا از این ایده صرف نظر کرد. در سال ۱۹۱۶ با فومی تسوکاموتو نامزد و در سال ۱۹۱۸ با او ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند شدند: آکوتاگاوا هیروشی (۱۹۲۰–۱۹۸۱) بازیگر بود، آکوتاگاوا تاکاشی (۱۹۲۲–۱۹۴۵) كه به عنوان یک سرباز در برمه کشته شد و آکوتاگاوا یاسوشی (۱۹۲۵–۱۹۸۹) آهنگساز بود.

او برای مدتی از ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۹ به عنوان استاد زبان انگلیسی در آکادمی مهندسی نیروی دریایی فعالیت می‌کرد و همزمان به نوشتن ادامه می‌داد. در ماه مارس ۱۹۱۹، او به عنوان نویسنده برای روزنامه «مای‌نیچی»به ژاپنی: Mainichi Shinbun, 毎日新聞 (روزنامه روزانه) مشغول به کار شد و این نقش به او اجازه داد تا به صورت مستقل به فعالیت‌های ادبی خود بپردازد.

 بیماری و خودکشی 
بندانگشتی|تصویری از آکوتاگاوا در آخرین سال زندگی‌اش، ۱۹۲۷.
ريونوسوكه ماه‌های ژانویه و فوریه سال ۱۹۲۶ را در محل توانبخشی منطقه یوگاوارا گذراند. اختلال بیخوابی امانش را بریده بود و ترس دیوانه شدن به شدت رنجش می‌داد. در آخرین سال زندگی‌اش چندین علامت بيماری روانی در او ظاهر شد. از این علائم می‌توان به اختلال و توهم در قوه شنوایی و افکار سودازدگی اشاره کرد.پرده جهنم؛ ص ۴۳. هنوز تا پایان سال زمان بسیاری مانده بود که به فکر خودکشی افتاد. اما در نهايت سال بعد بود که به زندگی‌اش پایان داد. در اواخر ماه مه سال ۱۹۲۷ تعادل روانی دوستش کوجی اونو به هم خورد و مدتی بعد آکوتاگاوا این به هم خوردن تعادل روانی دوستش را در داستانی غیرمتعارف به توصیف درآورد. از او یادداشتی متعلق به ماه آوریل همان سال به جا مانده است:

او سرانجام در ساعات اولیهٔ بامداد بیست و چهارم ژوئیه خودکشی کرد. وقتی زنش در حدود ساعت شش صبح بیدار شد ریونوسوکه را مرده یافت چون قرص‌های باربیتال را به مقدار کشنده خورده بود. در یکی از چند نامه‌ای که از او به جا مانده دلیل خودکشی خود را «نگرانی و رنج سربسته و مبهم از آینده» اعلام می‌کند.پرده جهنم؛ ص ۴۸. احتمالاً او مبتلا به اسکیزوفرنی بود و با آگاهی از تغییرات درونی دست به این عمل زده است.

راست|بندانگشتی|244x244پیکسل|عكس از ريونوسوكه آكوتاگاوا (دومين نفر از چپ) و دوست صميمي او تا آخر عمر، كان كيكوچي (نفر اول از چپ) به همراه دو نفر از دوستانشان. سال ۱۹۱۹

 میراث 
آکوتاگاوا در طول زندگی کوتاه خود حدود ۱۵۰ داستان کوتاه نوشت. تعدادی از آنها در رسانه‌های دیگر اقتباس شده‌اند. فیلم معروف آکیرا کوروساوا در سال ۱۹۵۰، راشومون، با عنوان و صحنه‌های برگرفته از رمان راشومون آکوتاگاوا، داستان در بیشه بازگو می‌کند. ویکتوریا پولوا آهنگساز اوکراینی باله گاگاکو (۱۹۹۴) را بر اساس پرده جهنم آکوتاگاوا نوشت. مایاکو کوبو آهنگساز ژاپنی اپرایی با عنوان راشومون بر اساس داستان آکوتاگاوا نوشت.

به افتخار زحمات او، در سال ۱۹۳۵، کان کیکوچی، دوست همیشگی آکوتاگاوا، جایزه‌ی آکوتاگاوا را برای نویسندگان آینده تأسیس کرد.اين جايزه از همان سال‌ها بدل به يكی از جايزه‌های بسيار معتبر در زمينه ادبيات شد و به برندگانش كه نويسندگان جوان هستند اعتبار زيادی ميبخشد.

 آثار و برگردان‌ها 
عنوان فارسیعنوان اصلی ژاپنیسال انتشاربرگردان به فارسیپیری老年[Rōnen]۱۹۱۴بالتازار [バルタザアル [Barutazaaru۱۹۱۴گرگ و میش سلتیک「ケルトの薄明」より [Keruto no Hakumei yori]۱۹۱۴کوراریموندو クラリモンド  [Kurarimondo]۱۹۱۴هیوتتوکو[ひょっとこ [Hyottoko۱۹۱۵راشومون羅生門 [Rashōmon]۱۹۱۵مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان ماه عسل آفتابی ترجمه سیمین دانشورنشر نگاه.

مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.

مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.دماغ鼻 [Hana]۱۹۱۶مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان پرده جهنم ترجمه جلال بایرام، انتشارات نیلوفر.

مجموعه داستان دماغ ترجمه احمد شاملو، نشر مروارید.

مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.

مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.آش شلغم芋粥 [Imogayu]۱۹۱۶مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.حوله دستی手巾 [Shukin]۱۹۱۶سیگار و شیطان煙草と悪魔 [Tabako to Akuma]۱۹۱۶یهودی سرگردان さまよえる猶太人 [Samayoeru Yudayajin]۱۹۱۷گزارش دکتر اوگاتا ریوسای尾形了斎覚え書 [Ogata Ryosai Oboe gaki]۱۹۱۷مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.غرق در حروف戯作三昧 [Gesakuzanmai]۱۹۱۷شانس運[Un]۱۹۱۷دوسوموندو道祖問答 [Dōsomondō]۱۹۱۷سرقت偸盗 [Chūtō]۱۹۱۷حکایت سری که از بدن جدا شد[首が落ちた話 [Kubi ga ochita hanashi۱۹۱۷مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.تار عنکبوت[Kumo no Ito] 蜘蛛の糸۱۹۱۸مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان پرده جهنم ترجمه جلال بایرام، انتشارات نیلوفر.

مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.

کتاب تار عنکبوت و داستان‌های دیگر، برگردان نیکی نیکنام اصل، انتشارات مروارید.

مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.پرده جهنم地獄変 [Jigokuhen]۱۹۱۸مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان پرده جهنم ترجمه جلال بایرام، انتشارات نیلوفر.

مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.

مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.فرقه ضاله邪宗門 [Jashūmon]۱۹۱۸شهید奉教人の死 [Houkyōnin no Shi]۱۹۱۸مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.کسا و موریتو[袈裟と盛遠 [Kesa to Moritō۱۹۱۸مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا
مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.کارِنوشو枯野抄 [Karenoshō]۱۹۱۸لوسیفرるしへる [Rushiberu]۱۹۱۸اژدها[竜 [Ryū۱۹۱۹مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.سگ و سوت犬と笛 [Inu to Fue]۱۹۱۹داستان سنت کیریشیتوهوروきりしとほろ上人伝 [Kirishitohoro Shōninden]۱۹۱۹جادو魔術 [Majutsu]۱۹۱۹کتاب تار عنکبوت و داستان‌های دیگر، برگردان نیکی نیکنام اصل، انتشارات مروارید.نارنگی蜜柑 [Mikan]۱۹۱۹کتاب تار عنکبوت و داستان‌های دیگر، برگردان نیکی نیکنام اصل، انتشارات مروارید.مجلس رقص (به اشتباه تحت عنوان «توپ» ترجمه شده)舞踏会 [Budōkai]۱۹۲۰مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.پاییز [Aki] 秋۱۹۲۰پیازچه‌ها葱 [Negi]۱۹۲۰مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.مسیح نانکینگ南京の基督 [Nankin no Kirisuto]۱۹۲۰توشیشون (تو تزه چون)杜子春 [Toshishun]۱۹۲۰کتاب تار عنکبوت و داستان‌های دیگر، برگردان نیکی نیکنام اصل، انتشارات مروارید.
مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.خدای آتشアグニの神 [Aguni no Kami]۱۹۲۰مادر مقدس مشکین‌پوش黒衣聖母 [Kokui Seibo]۱۹۲۰ابیای اوراسیایی山鴫 [Yama-shigi]۱۹۲۱کوه پاییزی秋山図 [Shūzanzu]۱۹۲۱مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.
مجموعه داستان کوهستان پاییزی برگردان محمد شهبا، نشر نیلا.
کوه پاییز برگردان آرتوش بوداقیان در مجموعه داستانهای کوتاه جهان امروز، نشر سرواد.گزارشی از سفر به شانگهای[上海游記 [Shanhai Yūki۱۹۲۱در بیشه藪の中 [Yabu no Naka]۱۹۲۲مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان ماه عسل آفتابی ترجمه سیمین دانشور، نشر نگاه.

مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.

مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.لبخند خدایان神神の微笑 [Kamigami no Bishō]۱۹۲۲مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.شوگون将軍 [Shōgun]۱۹۲۲تقدیرنامه報恩記 [Hōonki]۱۹۲۲سه گنج三つの宝 [Mitsu no Takara]۱۹۲۲گاری (ترولی)トロッコ [Torokko]۱۹۲۲کتاب تار عنکبوت و داستان‌های دیگر، برگردان نیکی نیکنام اصل، انتشارات مروارید.بازارچه ماهی‌فروشی魚河岸 [Uogashi]۱۹۲۲اوگین (اوجین)おぎん [Ogin]۱۹۲۲مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.سن‌نین (راهب)仙人 [Sennin]۱۹۲۲کتاب سن‌نین برگردان حسین مردانلو، نشر غنچه.شاهزاده کاخ ششم六の宮の姫君 [Roku no Miya no Himegimi]۱۹۲۲زمستان در کلبه کوهستانی سوسه‌کی漱石山房の冬 [Souseki Sanbō no Fuyu]۱۹۲۳نبرد میمون و خرچنگ猿蟹合戦 [Sarukanigassen]۱۹۲۳جوجه雛 [Hina]۱۹۲۳اوشینوおしの [Oshino]۱۹۲۳از خاطرات یاسوکیچی保吉の手帳から [Yasukichi no Techō kara]۱۹۲۳سفید白 [Shiro]۱۹۲۳آباباباباあばばばば [Ababababa]۱۹۲۳یک مشت خاک一塊の土 [Ikkai no Tsuchi]۱۹۲۴هنر نویسنده文章 [Bunshō]۱۹۲۴مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.موموتارو桃太郎 [Momotaro]۱۹۲۴دایدوجی شینسوکه大導寺信輔の半生 [Daidoujishinsuke no hansei]۱۹۲۵مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.پای اسب馬の足 [Horse Legs]۱۹۲۵مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.فهرست مرگ点鬼簿 [Tenkibō]۱۹۲۶مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.حرف‌های کوتوله侏儒の言葉 [Shuju no kotoba]۱۹۲۷کلبه کوهستانی گِنکاکو玄鶴山房 [Genkaku Sanbō]۱۹۲۷کاپا河童 [Kappa]۱۹۲۷مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان پرده جهنم ترجمه جلال بایرام، انتشارات نیلوفر.

کاپا، برگردان آزاده سلحشور، نشر نیماژ.اغواگری誘惑 [Yuuwaku]۱۹۲۷سراب蜃気楼 [Shinkiro]۱۹۲۷بوستان آساکوسا浅草公園 [Asakusa Kouen]۱۹۲۷هنری، زیادی هنری文芸的な、余りに文芸的な  [Bungeitekina, Amarini Bungeitekina]۱۹۲۷سوسانُو، جنگ‌آور پیر老いたる素戔嗚尊 [Oitaru Susanoo no Mikoto]۱۹۲۷مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان دماغ ترجمه احمد شاملو، نشر مروارید.چرخ‌دنده‌ها歯車 [Haguruma]۱۹۲۷مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.
مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.زندگی یک ابله或阿呆の一生 [Aru Aho no Isshō]۱۹۲۷مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.
مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.مردی از غرب西方の人 [Seihō no Hito]۱۹۲۷مردی از غرب: ادامه続西方の人 [Zoku Seihō no Hito]۱۹۲۷نامه‌ای برای یک دوست قدیمی خاص或旧友へ送る手記 [Aru Kyūyū e Okuru Shuki]۱۹۲۷مجموعه داستان راشومون برگردان امیرفریدون گرگانی، انتشارات ویکتور هوگو.وفاداری忠誠 [Chūsei] -مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.بیماری کودک子供の病気 [Kodomo no Byōki] -مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی انتشارات امیرکبیر.با باد چرخیده - -مجموعه داستان راشومون برگردان رضا دادویی، نشر آدورا.
مجموعه داستان دماغ ترجمه احمد شاملو، نشر مروارید.

 اشارات 
بندانگشتی|کاور اولین جلد مانگای «سگ‌های ولگرد بونگو»
همچنین شخصیتی با این اسم، در انیمه و مانگاي «سگ‌های ولگرد بونگو» وجود دارد که از ریونوسوکه آکوتاگاوا، الهام‌گیری شده است.

 پانویس 

 منابع 
 پردهٔ جهنم؛ ریونوسوکه آکتاگاوا؛ ترجمه جلال بایرام؛ انتشارات نیلوفر؛ چاپ اوّل ۱۳۷۴.
 ماه عسل آفتابی؛ ترجمه سیمین دانشور؛ مؤسسه انتشارات نگاه؛ چاپ سوّم (اوّل نگاه) ۱۳۸۲.
 The Defeat of Rationality and the Triumph of Mother "Chaos"؛ تسوراتا کینیا؛ دانشگاه ریوکوکو؛ ۱۹۹۹.
 There'd be dragons؛ دیوید پیس؛ The Times Literary Supplement؛ ۲۷ مارس ۲۰۱۸.
 Ryunosuke Akutagawa in focus؛ اریکو آریتا؛ The Japan Times؛ ۱۸ مارس ۲۰۱۲.
 芥川龍之介؛ Wikipedia؛ زبان: ژاپنی
 Ryūnosuke Akutagawa; Wikipedia؛ زبان: انگلیسی


رده:اهالی چوئو، توکیو
آکوتاگاوا، ریونوسوکه
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه توکیو
آکوتاگاوا، ریونوسوکه
آکوتاگاوا، ریونوسوکه
رده:مرگ‌های ناشی از باربیتورات
رده:مرگ‌های ناشی از موادمخدر در ژاپن
رده:نویسندگان اهل توکیو
آکوتاگاوا، ریونوسوکه
رده:نویسندگان خودکشی‌کرده
رده:نویسندگان داستان کوتاه اهل ژاپن
رده:نویسندگان داستان کوتاه مرد اهل ژاپن
رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ژاپن