سید جمال‌الدین گلپایگانی

سیّد جمال‌الدّین موسوی گلپایگانی مرجع تقلید و از عرفای شیعه در سال ۱۲۹۵ (قمری) در روستای سعیدآباد گلپایگان به دنیا آمد.

گفته شده نسبتش با ۲۷ واسطه، به امام موسی کاظم علیه السلام می‌رسد. وی ۱۲ ساله بود که نزد برادرانش، درس را آغاز کرد. برای ادامه تحصیل، راهی گلپایگان شد و عمده علوم عربی و منطق را از علمای گلپایگان آموخت.

در سال ۱۳۱۱ (قمری) در سن ۱۶ سالگی، به اصفهان و بعد از آن به نجف رفت.

سید جمال‌الدین گلپایگانی علاوه بر فراگیری علوم اسلامی، تألیفاتی را داشته و شعر نیز می‌سروده‌است.

 شعر 
وی هنگام بازدید از حرم علی بن ابی‌طالب چنین سروده‌است:

 آثار 
آثاری که به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:

 رساله فی جواز البقاء علی تقلید المیت
 رساله فی اجتماع الامر و النهی
۳. رساله استدلالی در غیبت (رساله‌های یاد شده همراه ۲۰ مسئله مهم استدلالی فقهی، در سال ۱۳۷۰ ه‍. ق، در چاپخانه حیدریه نجف اشرف چاپ شد)

 تقریرات درس اصول مرحوم نائینی
 یک دوره اصول فقه به قلم خود ایشان
 یک دوره فقه، شامل ابواب: طهارت، صلات، وصایا، اجاره، مکاسب، طلاق، قضا (ناتمام)، اطعمه و اشربه و حج

 درگذشت 
سید جمال‌الدین گلپایگانی در عصر روز دوشنبه ۲۹ محرم ۱۳۷۷ (پنجم خرداد ۱۳۳۷)، در سن ۸۲ سالگی درگذشت و جسدش در وادی السلام نجف دفن گردید.

 منابع 

رده:اهالی گلپایگان
رده:خاک‌سپاری‌ها در قبرستان وادی‌السلام
رده:درگذشتگان ۱۳۷۷ (قمری)
رده:زادگان ۱۲۹۵ (قمری)
رده:شاگردان آخوند خراسانی
رده:عارفان شیعه
رده:عالمان شیعه
رده:مراجع تقلید در دوره پهلوی
رده:مراجع تقلید درگذشته
رده:مراجع تقلید شیعه اهل استان مرکزی