ژان دو مناش

پی‌یِر ژان دو مِناش  (زادهٔ ۱۹۰۲ – درگذشتهٔ ۱۹۷۳) شرق‌شناس فرانسوی و متخصص دین‌های باستان بود. از جمله کارهای او ترجمهٔ شِکَندْ گُمانیک ویچار (گزارشِ گُمان‌شِکَن) بود.

دو مناش در اسکندریهٔ مصر در خانواده‌ای یهودی زاده شد. او به فراگیری فلسفه و حقوق در اسکندریه، قاهره و دانشگاه آکسفورد پرداخت. در ۱۹۲۶، او در پاریس به‌عنوان یک مسیحی کاتولیک غسل تعمید داده شد.

لوئی ماسینیون وی را به آموختن سُریانی دلگرم ساخت. این آغازِ راهِ پژوهش‌هایِ شرق‌شناختیِ او بود. از ۱۹۳۶ او در دانشگاه فریبورگ سوئیس به آموزاندن تاریخ دین پرداخت.

او جزو نویسندگان تاریخ ایران کمبریج بوده‌است.Menasce, J. De

در ۱۹۳۹، او استاد پژوهش دین‌های باستانی ایران در پاریس گشت. سکته‌های پشت‌سرهم در ۱۹۵۷ و ۱۹۶۷ او را زمین‌گیر ساخت، ولی از کار نوشتن بازنداشت.

 پانویس 

 منابع 

 Dictionary of African Christian Biography

رده:استادان دانشگاه اهل فرانسه
رده:اعضای فرقه دومینیکن اهل فرانسه
رده:الهی‌دانان سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:الهی‌دانان کلیسای کاتولیک سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:اهالی اسکندریه
رده:ایران‌شناسان اهل فرانسه
رده:تاریخ‌نگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل فرانسه
رده:خاورشناسان اهل فرانسه
رده:زادگان ۱۹۰۲ (میلادی)
رده:نویسندگان تاریخ ایران کمبریج