اعراف (شعر)

اعراف  شعری از ادگار آلن پو، شاعر آمریکایی است که نخستین بار در سال ۱۸۲۹ منتشر شد. این شعر یکی از نخستین کارهای آلن پو است و به دلیل ارجاع‌های تاریخی‌اش مشهور است. این شعر بر مبنای داستانی از قرآن است که دربارهٔ زندگی پس از مرگ در مکانی به نام «اعراف» است. در قرآن سوره‌ای به همین نام است که هفتمین سورهٔ این کتاب است و ۲۰۶ آیه دارد.Quinn, Arthur Hobson. Edgar Allan Poe: A Critical Biography. Johns Hopkins University Press, 1998: 158. 

اعراف مهم‌ترین شعر کتاب شعر آلن پو با نام Al Aaraaf, Tamerlane, and Minor Poems است که الهام گرفته از کشف یک ابرنواختر توسط تیکو براهه است. این ستاره در سال ۱۵۷۲ رؤیت شد و حدود هفده ماه رؤیت‌پذیر بود. آلن پو این ستاره را «اعراف» نامید که در حقیقت مکانی است برای کسانی که نه به‌طور مشخص خوب هستند و نه بد. و در آن‌جا می‌مانند تا خداوند آنان را ببخشد و وارد بهشت شوند؛ هم‌چنان‌که در سوره هفتم قرآن تشریح شده است.Poe, Harry Lee. Edgar Allan Poe: An Illustrated Companion to His Tell-Tale Stories. New York: Metro Books, 2008: 39. Erkkila, Betsy. "The Poetics of Whiteness: Poe and the Racial Imaginary" in Romancing the Shadow: Poe and Race, J. Gerald Kennedy & Liliane Weissberg, eds. New York: Oxford University Press, 2001: 48. ISBN

 منابع 

رده:آثار ادگار آلن پو
رده:اشعار ادگار آلن پو
رده:شعرهای ۱۸۲۹ (میلادی)
رده:فرشتگان در فرهنگ عامه
رده:داستان درباره زندگی پس از مرگ
رده:آثار اقتباس شده از قرآن