النر ریگبی

«اِلِنُر ریگبی» یا «النور ریگبی»  نام یکی از ترانه‌های گروه بیتلز است که در سال ۱۹۶۶ در آلبوم هفت‌تیر و هم‌زمان به شکل تکی در یک صفحهٔ ۴۵دور منتشر شد. «النر ریگبی» را پل مک‌کارتنی نوشته و شعر درخور توجهی راجع به موضوع تنهایی دارد. تنظیم بخش سازهای زهی ترانه را جُرج مارتین انجام داده‌است.

این ترانه باعث شد جایگاه بیتل‌ها نزد مخاطبان، از یک گروه پاپ عامه‌پسند، به یک گروه جدی و پیگیر تجربه‌های جدید در استودیو ارتقا یابد. «النر ریگبی» در رده‌بندی «۵۰۰ ترانهٔ برتر همهٔ دوران» نشریهٔ رولینگ استون، جایگاه ۱۳۷ام را به‌خود اختصاص داده‌است.
این اثر توسط فرهاد مهراد نیز اجرا شده است.

 نام و شعر ترانه 
همانند بسیاری دیگر از آهنگ‌های مک‌کارتنی، خط اصلی ملودی «النر ریگبی» زمانی مشخص شد که او مشغول اتود کردن آن با پیانو بود. نامی که در ابتدا به ذهن او آمد «النر ریگبی» نبود بلکه «خانم دِیزی هاوکینز»Miss Daisy Hawkins بود. در مصاحبه‌ای که مک‌کارتنی در سال ۱۹۶۶ انجام داد نحوهٔ الهام‌گرفتن‌اش در زمان ساخت ترانه را چنین شرح داد:
برخی عقیده دارند مک‌کارتنی نام «پدر مَک‌کِنزی» را از «پدر تامی مَک‌کِنزی» الهام گرفته‌است. تامی مَک‌کِنزی کشیشی بود که به‌عنوان اولین فردی که به‌خاطر خدمات نیکوکارانه‌اش به تالار یادبود نورث‌ویچ راه یافته شناخته می‌شود و از شهر خاستگاه بیتل‌ها می‌آید.

مک‌کارتنی راجع به خلق شخصیت اول ترانه با نام «النر ریگبی» گفته که او کلمهٔ «النر» را از نام «النر بِران»، هنرپیشه‌ای که نقشی در فیلم کُمک! بیتل‌ها ایفا کرده‌بود گرفته و عبارت «ریگبی» هم از نام فروشگاهی در بریستول با نام «ریگبی اند ایونز»Rigby & Evens به عاریت گرفته‌شده‌است.

مک‌کارتنی بعداً و در سال ۱۹۸۴ گفته بود: من فقط از آن ترکیب خوشم آمد. من به‌دنبال نامی بودم که آوای‌اش به گوش شنونده، طبیعی باشد. به‌نظرم «النر ریگبی» این حالت را داشت.

اعضای بیتلز در اتاق موسیقی منزل جان لنون در کِنوود کار ترانه را به‌پایان رساندند. لنون، استار و هریسون به همراه پیتر شاتانتاجر انگلیسی که به عنوان یکی از دوستان صمیمی جان لنون شهرت دارد به اجرای مک‌کارتنی گوش کردند و راجع به قطعه نظر دادند. جرج هریسن پیشنهاد کرد بخش «نوشتن خطبه‌ای که هیچ‌کَس آن را نخواهد شنید»writing the words
of a sermon that no one will hear و جمله‌ای که طی آن «پدر مک‌کارتنی» جوراب‌های‌اش را در تنهایی وصله می‌زندdarning his socks
In the night when there's nobody there به شعر اضافه شوند. پل مک‌کارتنی هردوی این ایده‌ها را پسندید و پیتر شاتان پیشنهاد کرد نام فامیلی شخصیتِ کشیش از «مَک‌کارتنی» به «مَک‌کِنزی» تغییر داده شود چون ممکن است نام «پدر مَک‌کارتنی» شنونده را به اشتباه بیندازد که اشارهٔ ترانه به پدرِ واقعیِ پل مک‌کارتنی است.

از این ترانه اغلب به‌عنوان «سوگنامهٔ انسان‌های تنها» یا «روایتی از زندگی در بریتانیای پس از جنگ» یاد می‌شود.

 پانویس 

 منابع 


رده:آثار وارد شده به تالار مشاهیر گرمی
رده:بالادهای پاپ
رده:بالادهای دهه ۱۹۶۰ (میلادی)
رده:بالادهای راک
رده:ترانه‌های آرت راک
رده:ترانه‌های آرتا فرانکلین
رده:ترانه‌های انگلیسی‌زبان
رده:ترانه‌های بیتلز
رده:ترانه‌های تونی بنت
رده:ترانه‌های جون بایز
رده:ترانه‌ها درباره تنهایی
رده:ترانه‌ها درباره فقر
رده:ترانه‌ها درباره مرگ
رده:ترانه‌های ری چارلز
رده:ترانه‌های ساخته‌شده در می مینور
رده:تک‌آهنگ‌های ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک تک‌آهنگ‌های برتر آرپی‌ام
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک در آلمان
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک در بریتانیا
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک در نروژ
رده:تک‌آهنگ‌های با رتبه یک در نیوزیلند
رده:تک‌آهنگ‌های پارلفون
رده:تک‌آهنگ‌های کپیتال رکوردز
رده:ترانه‌های ۱۹۶۶ (میلادی)
رده:ترانه‌های باروک پاپ
رده:ترانه‌ها درباره شخصیت‌های تخیلی مؤنث