دیرکوند

دیرکوند یا دریک وند یکی از ایل‌های قوم لر ساکن پیشکوه است. سکونتگاه دیرکوندها جنوب شهرستان خرم‌آباد است. بخشی از جمعیت دیرکوندها نیز ساکن شهرستانهای اندیمشک،شوش، دزفول،استان ایلام و ملایر هستند.

 تاریخ 
ابراهیم پورداوود، ایران‌شناس، معتقد بود که یونانیان، نام سکه طلا در زمان داریوش بزرگ هخامنشی را چون منسوب به داریوش بود به یونانی «دریکوس» (Dreikos) یا «درک» یا «دریک» به معنی «داریوشی» می‌نامیدند نام این طایفه از کلمه داریوش پادشاه هخامنشیان گرفته شده است
ساتیار پسر و فرمانده ارشد دریکوس نام آن در کتیبه‌های باستانی نقش رستم به زبان ایلامی آمده است.[نژاد اعیلامی پوست سبزه قد بلند و کشیده مردمان این طایفه را از سایر اقوام مهاجر جدا ساخته است که نشانگر بومی بودن این قوم می‌باشد]
در روایات میان لرها هخامنشیان را از تبار بالاگریوه می‌دانند قوم دریک وند را خالص ترین لرهای لرستان می‌توان نام برد که هم زبان باستانی خود را حفظ کرده اند و هم لباس و فرهنگ خود را پس از هزاران سال در کوهای زاگرس همانند گنجی ارزشمند نگهداری کرده‌اند
طایفه دیرکوند (دریکوند) به شاخه‌های اصلی بهاروند، نجفوند، طافی، طالب‌وند، ساتیاروند، گلالی‌وند، شورآووی، زینی‌وند، یاقوند تقسیم می‌شود. دریکوندها در دهه ۱۸۷۰ میلادی حدود ۲٬۰۰۰ خانوار جمعیت داشتند که تا دهه ۱۹۲۰ میلادی جمعیت دریکوندها با ۸٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ خانوار افزایش یافت.

 زبان 
دریکوندها جزئی از لرهای بالاگریوه هستند و به گویش بالاگریوه‌ای صحبت می‌کنند.

 جمعیت 
جمعیت طایفه دیرکوند در دوران حکومت پهلوی حدود ۱۱٫۰۰۰ خانوار ذکر شده‌است. علی رزم‌آرا در سال ۱۳۲۰ ه‍.ش جمعیت طایفه کرفوند و شوراوی را ۴۵۰ خانوار و جمعیت طایفه بهاروند را ۴٫۸۵۰ خانوار و جمعیت طایفهٔ میر را ۴٫۵۰۰ خانوار ذکر کرده‌است. در سال ۱۳۳۷ه‍.ش نیز طایفه قلاوند ۴٫۳۴۰ خانوار و جمعیت طایفه زینی‌وند ۵۵۰۳ خانوار ذکر شده ‌است. ناگفته نماند از دیگر طایفه‌های دیرکوند مانند یاقوند و نجفوند آمار جمعیتی ذکر نشده ‌است.

 وجه تسمیه نام 
درکوند از نام درک یا دار یا دریکوس گرفته شده است و نام داریوش می‌باشد. است

طایفه‌ها
طایفه‌های اصلی دیرکوند یا (دریکوند) به شرح زیر می‌باشد:

 قلاوند
 بهاروند
 میر
 علیشروان
 زینی وند
 نجفوند
 ساتیاروند
 گلالی‌وند (دارای سه تیره به نام‌های مهدی، مرضا، و بن‌داری)
 کرفوند
 کردعلیوند
 اهوبرندی
 کرکینی
 شلووند
 شوراوی
 جمالدی
 ترکارانی
 طافی
 طالب وند
 هوگبرنی
 شروی
 سیردی

نجفوند دریکوند
یکی از طایفه‌های دیرکوند است. این طایفه با طایفه نجفوند یکی هستند با این تفاوت که برخی نوادگان این طایفه به عنوان خانوادگی خود دریکوند را اضافه نمودند.

 سکونتگاه 
این طایفه ساکن شهرهای بیدروبه و اندیمشک ،(ایلام) دره شهر گرز لنگر ماژین. رنگین بان طالقانی میراباد کرکی منگره لالی و مسجد سلیمان از استان خوزستان و پلدختر و خرم آباد و معمولان از استان لرستان هستند. و در روستاهای کلگه دره یک و کلگه دره دو ،  جهانگیرخانی ، دره سید ،قلعه رزه بخش‌هایی از دهستان مازو،شروی و بخش‌هایی از دهستان قیلاب از توابع بخش الوارگرمسیری استان خوزستان و اناررودبزرگ در استان لرستان هستند.

 گویش 
این طایفه با گویش لری بالاگریوه ای سخن می‌گویند.

 مذهب 
این طایفه از بعد از ورود اسلام به ایران ، مسلمان شده و به دین اسلام و مذهب شیعه ایمان آورده اند .

 جستارهای مرتبط 
 طایفه‌های بالاگریوه
 گویش بالاگِریوِه‌ای
 بالاگریوه

 پانویس 

دیرکوند
رده:لرها