نورون حرکتی تحتانی

منظور از واژه «نورون حرکتی تحتانی»، نورونهای حرکتی از ساقه مغزی (یعنی هسته‌های حرکتی اعصاب مغزی) و نورونهای شاخ قدامی نخاع استنراقی، محمد علی؛ حاجی حسینی، داود ترجمه نوروآناتومی
W.C. Wongck. ص 205. انتهای آکسون این نورونها معمولاً به عضلات بدن ختم می‌شود و وظیفه آن‌ها هدایت تحریکات عصبی (فرامین حرکت) از نورونهای حرکتی فوقانی به عضلات است.

این نورونها به دو نوع نورون حرکتی آلفا (α-MNs) و نورون حرکتی گاما (γ-MNs) تقسیم‌بندی می‌شوند. این نورونها با ترشح گلوتامات توسط نورونهای محرکه فوقانی تحریک شده ولی خودشان در انتهای آکسونی، استیل کولین آزاد می‌کنند.

 ضایعات نورون حرکتی تحتاتی 
علائم حاصل از ضایعات نورون حرکتی تحتاتی عبارت است از فلج اندام از نوع شل (فلاسید)، کاهیدگی (آتروفی) عضلانی، فاسیکولاسیون و کاهش تونوس عضله. سایر علائم عبارتند از: کاهش رفلکسهای تاندونی عمقی و الکترومیوگرافی (EMG) غیرطبیعی. علامت بابنسکی اغلب از بین می‌رود.

فلج اطفال و تروما از شایعترین علل ضایعات نورون حرکتی تحتاتی هستند. آمیوتروفیک لاترال اسکلروز (ALS) شایعترین بیماری نورونهای حرکتی است که هم نورونهای حرکتی فوقانی و هم نورونهای حرکتی تحتانی درگیر می‌شوند.

 پانویس 

 جستارهای وابسته 
 ضایعه نورون حرکتی تحتانی
 نورون حرکتی آلفا
 نورون حرکتی گاما
 نورون حرکتی بتا
 نورون حرکتی فوقانی
 تماس عصبی عضلانی
 واحد حرکتی

 منابع 

 نراقی، محمد علی؛ حاجی حسینی، داود. ترجمه نوروآناتومی W.C. Wongck. انتشارات جعفری.

رده:دستگاه حرکتی پیکری
رده:دستگاه عصبی
رده:کالبدشناسی اعصاب
رده:نورون‌های حرکتی
رده:نورون‌های وابران