مثلث تابستانی

مثلث تابستانی در پهلوی تیشتر که در اوستایی به معنای سه ستاره است و نمایشگر آمدن تابستان به ایران زمین می‌باشد یکی از مشهورترین صورتواره‌های نیمکره شمالی آسمان است. به همین سبب در ایران باستان ماه نخست تابستان را تیشتر می‌گفتند که امروزه پس از درآمیزش سهوی تیشتر با تیگرا (tigra) این ماه را تیر می‌نامند. مثلث تابستانی میان سه ستاره دنب، کرکس نشسته (نسر واقع)، و کرکس پرنده (نسر طایر) قرار دارد که هر کدام از آنها در فهرست روشن‌ترین ستارگان صورت‌های فلکی قرار دارند. بیشترین انحراف در این صورتواره +۴۵° و کمترین آن نیز +۹° است و همین موضوع باعث می‌شود که هر ۳ ستارهٔ تشکیل‌دهندهٔ این صورتواره را چنانچه در نیمکره شمالی زمین حضور داشته باشید، بتوانید مشاهده نمایید. از مثلث تابستانی، به دلیل این که شکلی بسیار بارز در آسمان دارد می‌توان به عنوان راهنمایی برای یافتن سایر صورتهای فلکی و اجرام آسمانی سود جست.

اصطلاح منتسب به این صورتواره توسط هانس آگوستو ری نویسنده آمریکایی و پاتریک مور، ستاره‌شناس بریتانیایی در دهه ۱۹۵۰ رواج یافت. در عین‌حال، این نام انتساب داده‌شده را همچنین می‌توان در کتاب‌های راهنمای صورت‌های فلکی در سال ۱۹۱۳ نیز یافت.Alice Mary Matlock Griffiths (1913), The Stars and Their Stories: A Book for Young People. ستاره‌شناس اتریشی اوزوالد توماس در اواخر ۱۹۲۰ این ستارگان را مثلث بزرگ نام نهاد و در سال ۱۹۳۴، تحت عنوان همین نام مثلث تابستانی توصیف گردید.

 ستاره‌های مثلث تابستانی 
نامصورت فلکیقدر ظاهریدرخشندگی(برحسب درخشندگی خورشید)رده‌بندی ستارگانفاصله(سال نوری)کرکس نشستهشلیاق۰٫۰۳۵۲A۰۲۵دنبماکیان۱٫۲۵۷۰۰۰۰A۲۳۵۵۰کرکس پرندهعقاب۰٫۷۷۱۰A۷۱۶٫۶

 جستارهای وابسته 
صورتواره‌ها:
 چوب لباسی
 مثلث بهاری
 مثلث تابستانی 
 مربع پاییزی (در اسب بزرگ)
 مثلث زمستانی
 شش‌ضلعی زمستانی
 ملاقه بزرگ و کوچک
 صلیب شمالی

 منابع 

رده:صورتواره‌های فلکی
رده:کرکس نشسته