الکساندر پوپ

الکساندر پوپ  (زادهٔ ۲۱ مه ۱۶۸۸ - درگذشته در ۳۰ مه ۱۷۴۴) از شاعران و مترجمین سدهٔ هجده بریتانیا و چهره‌ای برجسته از عصر روشن‌گری بود. شهرت او بیشتر به سبب اشعار طنزش و ترجمهٔ اثر هومر و نیز به خاطر دوبیتی‌هایش است که مضمون قهرمانی دارند. الکساندر پوپ پس از شکسپیر دومین نویسنده‌ای است که فرهنگ گفتاوردهای آکسفورد از او نقل قول کرده‌است.

او نخستین اثر خود را در سن ۱۲ سالگی نگاشت، اما اولین اثر موفق وی در سال ۱۷۱۱، یعنی در سن ۲۳ سالگی‌اش، با عنوان «جستاری در نقد» منتشر شد و مورد توجه قرار گرفت. 
جملهٔ به‌یادماندنی «اندک دانش آموختن، چیز خطرناکی است»، که از وی نقل می‌شود اولین بار در همین مقاله ارائه شد.الکساندر در دوازده سالگی زبان یونانی و لاتینی و در پانزده سالگی زبان فرانسوی و ایتالیائی آموخت، اما کار شدید و افراطی به مزاج رنجورش لطمه بیشتری وارد آورد و پشتش را خمیده تر ساخت و همین امر باعث شد که بعدها دشمنانش با لحن نیش دار از نقص جسمی او سخن گویند. ابدی‌خواه، اخسان، «الکساندر پوپ»، وزغ گوژپشتی با طنز تلخ، در: ماندگار ، بازدید: نوامبر ۲۰۰۹.

 زندگی شخصی 
پدر الکساندر پوپ، تاجر موفق پارچه در منطقهٔ استرند بود و مادرش ادیث ترنر، از خاندانی در یورک؛ هر دو عضو خانوادهٔ نزدیک پوپ،‌ کاتولیک بودند.

فراگیری رسمی او به دلیل قوانین تست (۱۶۷۳ و ۱۶۷۸) که کاتولیک‌ها را از تحصیل دانشگاهی، تدریس و مشاغل عمومی منع می‌کرد، محدود گشت.

پوپ خواندن را از عمه‌اش آموخت و مدتی در مدرسهٔ توئیفورد و دو مدرسهٔ کاتولیک غیرقانونی لندن تحصیل کرد. در سال ۱۷۰۰، به علت قوانین ضدکاتولیک که «پاپیست‌ها» را از اقامت در شعاع ۱۰ مایلی لندن و وست‌مینستر منع می‌کرد، او همراه به خانواده‌اش به عمارتی کوچک در بینفیلد برکشر (نزدیک جنگل سلطنتی ویندزور) نقل مکان کرد. 

از آن پس، پوپ عمدتاً خودآموزی را آغاز کرد و آثار نویسندگان کلاسیک لاتین، یونان، فرانسه و ایتالیا و همچنین شاعران انگلیسی نظیر چاسر، شکسپیر و درایدن را مطالعه کرد.

از سن ۱۲ سالگی، الکساندر به بیماری پات (نوعی سل ستون فقرات) مبتلا شد که باعث قوز شدید پشتی، قد کوتاه (تنها ۱٫۳۷ متر) و مشکلات تنفسی، تب و دردهای مزمن گردید و او را بیش از پیش منزوی کرد. با این وجود، ادبیات زمینه‌ساز شکل‌گیری روابط دوستانهٔ بسیاری برای او شد. 

در ۱۷۰۹، مجموعهٔ شبان‌نامه‌ها و در ۱۷۱۱ رساله در باب نقد منتشر شدند. این مجموعه‌ها شهرتی فوری برای او به ارمغان آوردند. سپس پوپ با نویسندگان توری چون جاناتان سوییفت، جان آربثنات و توماس پارنل باشگاه طنزنویسی اسکریبلروس را تشکیل داد و ترجمهٔ ایلیاد هومر را آغاز کرد. ماحصل این ترجمه در ۱۷۱۹ بود که امکان خرید ویلایی در توئیکنهام را فراهم آورد. در آن ویلا، الکساندر باغ و غار معروف خود را ساخت؛ غاری که هنوز تا حدی باقی مانده‌است.

 آثار 
 (۱۷۰۹) Pastorals (شبان‌نامه‌ها)
 (۱۷۱۱) An Essay on Criticism (جستاری در نقد)
 (۱۷۱۲) The Rape of the Lock (یورش بر طره)
 (۱۷۱۳) Windsor Forest (جنگل ویندزور)
 (۱۷۱۵–۱۷۲۰) ترجمه ایلیاد هومر به انگلیسی
 (۱۷۱۷) Eloisa to Abelard
 (۱۷۱۷) Elegy to the Memory of an Unfortunate Lady (مرثیه‌ای بر خاطره یک بانوی ناکام)
 (۱۷۲۵–۱۷۲۶) ترجمه اودیسه هومر به انگلیسی
 (۱۷۲۸) The Dunciad 
 (۱۷۲۷) Peri Bathous, Or the Art of Sinking in Poetry (بر فراز ابتذال، یا هنر غرق شدن در شعر)
 (۱۷۳۴) Essay on Man (جستاری دربارهٔ آدمی)
 (۱۷۳۵) The Prologue to the Satires (پیش‌درآمدی بر هجونامه‌ها)

 منابع 

Wikipedia contributors, "Alexander Pope," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Alexander_Pope&oldid=811795628 (accessed November 24, 2017).

رده:آثار الکساندر پوپ
رده:اهالی سیتی لندن
رده:جستارنویسان مرد اهل بریتانیا
رده:جستارنویسان مرد
رده:خاک‌سپاری‌ها در لندن
رده:درگذشتگان به علت سل
رده:درگذشتگان سده ۱۸ (میلادی) به علت سل
رده:درگذشتگان ۱۷۴۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۱۷۷۴ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۸۸ (میلادی)
رده:شاعران اهل انگلستان
رده:شاعران سده ۱۸ (میلادی) اهل انگلستان
رده:شاعران کاتولیک اهل انگلستان
رده:شاعران مرد اهل انگلستان
رده:شاعران مرد
رده:معتقدان به کلیسای کاتولیک اهل بریتانیا
رده:مقاله‌نویسان اهل انگلستان
رده:مقاله‌نویسان سده ۱۸ (میلادی)
رده:نویسندگان انگلیسی سده ۱۸ (میلادی)
رده:نویسندگان کاتولیک
رده:نویسندگان مرد اهل انگلستان
رده:نویسندگان مرد سده ۱۸ (میلادی)
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل انگلستان
رده:نویسندگان نئوکلاسیک
رده:مترجمان هومر