مطالعه موردی

مطالعهٔ موردی  یا موردپژوهی، یکی از روش‌های تحقیق کیفی در علوم اجتماعی است. موردپژوهی، بررسی متمرکز و عمیق یک فرد، گروه، رویداد یا اجتماع است. راه‌های دیگر نمونه‌پژوهی شامل تجربه‌ها، بررسی آماری و کندوکاو داده‌های بایگانی‌شده می‌باشد.Robert K. Yin. Case Study Research: Design and Methods. Fourth Edition. SAGE Publications. California, 2009.  

موردپژوهی بر اقدام عملی مبتنی است و به همین دلیل ممکن است پیچیده و میان‌رشته‌ای باشد و فرصت‌هایی را برای درک مسائل و جستارهای وابسته با نمونه پژوهش پدید آورد.پایگاه حوزه، روش‌های آموزش در گروه‌های کوچک، بازدید: اکتبر ۲۰۰۹.

در نمونه‌پژوهی دانشگاهی چهار مرحله وجود دارد:
 روشنگری استاد در مورد گسترهٔ موضوع مورد پژوهش و مسائل پیرامونی آن
 مطالعه شخصی و یادداشت‌برداری از هر گونه موضوع مرتبط توسط دانشجو
 بیان مهارت‌ها، دانش و نگرش دانشجویان در گروه‌های سه تا شش نفره، ارزیابی درستی داده‌ها، ارائه راهکارها و برگزیدن بهترین گزینه‌ها
 برگزاری نشستی اولیه که در آن، هر گروه فرعی ممکن است به ارائه بهترین راه حل خود مبادرت ورزد و استاد نیز به بیان کردن مسایل و اصول نهفته و پیش‌فرض‌های آنان بپردازد.همان.

نمونه‌پژوهی‌های علمی باید بر پایه یک یا چند چارچوب یا مدل مفهومی معتبر باشد.

 پانویس 

رده:روش علمی
رده:روش‌های ارزیابی
رده:گواه