جویباره

محلهٔ جوباره در شمال شرقی اصفهان قرار دارد که از شمال به میدان قدس، از جنوب به خیابان ولیعصر ، از غرب به خیابان علامه مجلسی و میدان امام علی و از شرق به خیابان سروش محدود می‌شود. محور جوباره از میدان امام علی اصفهان (میدان کهنه) و بازار غاز شروع می‌شود و با گذر از محلهٔ جویباره به مجموعهٔ کنیسه‌ها، مقبرهٔ کمال‌الدین، دو منار دارالضیافه و سرانجام خیابان کمال می‌رسد و از طریق پارک کمال‌الدینْ اسماعیل به منار ساربان و بازارچهٔ میرزا باقر و از آنجا به منار چهل‌دختران منتهی می‌شود که محورهای دسترسی مرکز شهر سلجوقی به دروازهٔ اصفهان قدیم بوده و از لحاظ قدمت از قدیمی‌ترین محورهای موجود است.

جمعیت این محله (بلوک آماری) در سال ۱۴۰۱، ۲۲۶۷ نفر با تراکم ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است.

 تاریخچه 
زمانی که کورش بزرگ بابِل را گرفت و یهودیان را از اسارتِ نبوکدنصر شاه بابل نجات داد، شماری از یهودیان به فلسطین بازگشتند و شماری دیگر از آنها به اصفهان آمدند و در این منطقه که به «دارالیهود» و یا «یهودیه» نامگذاری شد، اسکان یافتند. این منطقه در کنار منطقهٔ «جِی» یا «گِی» بود که بعدها این دو منطقه به یکدیگر متصل شدند و شهر اصفهان را ایجاد کردند. ابن فقیه همدانی تاریخدان ایرانی قرن دهم میلادی می‌نویسد:

این روایت توسط تاریخدانان دیگری نظیر موسِس خورِناتسی، اصطخری، ابن حوقَل، مقدسی، یاقوت حَمَوی، ابوالفدا و ابن خلدون نیز عیناً تکرار شده‌است.Fieldmuseum of natural historyAntropological series. Volume 29, no.1: Contributions to the anthropology of Iran, H.Field, page 291.

 بناهای تاریخی 
از جمله بناهای تاریخی این محله به میدان امام علی، مسجد جامع اصفهان، سرای نور، آرامگاه کمال‌الدینْ اسماعیل، خانه‌های قدیمی متعلق به یهودیان و کنیسه‌ها می‌توان اشاره کرد. همچنین مناره‌هایی مانند مناره ساربان، دو منارهٔ دارالضیافه، منار چهل‌دختران و منار مسجد علی در این محله قرار دارند که دیرینگی برخی از مناره‌ها به دورهٔ سلجوقی می‌رسد.
 منابع 



رده:محله‌های اصفهان
رده:بخش‌های استان اصفهان