آزمایش کاوندیش

بندانگشتی
بندانگشتی
آزمایش کاوندیش ، آزمایشی است که در سال ۹۸–۱۷۹۷ توسط هنری کاوندیش، دانشمند بریتانیایی انجام شد. این آزمایش نخستین آزمایشی است که در آن نیروی گرانش بین اجسام در آزمایشگاه محاسبه شد،پسرها ۱۸۹۴ صفحهٔ ۳۵۵ و نیز نخستین آزمایشی است که در آن مقدار دقیقی برای ثابت گرانش و جرم زمین به دست آمد.دائرةالمعارف بریتانیکا ۱۹۱۰ صفحهٔ۳۸۵، هدف از آزمایش‌هایی شبیه آزمایش کاوندیش، می‌تواند محاسبهٔ جرم زمین باشد… و نیز «چگالی زمین» یا تعیین «ثابت گرانش» (کلوتفلتر ۱۹۸۷ صفحهٔ ۲۱۰).منابع بسیاری به‌اشتباه این آزمایش را نخستین آزمایشی می‌دانند که با هدف محاسبهٔ G انجام شد، مانند  در حلیکه پیش از آن، اندازه‌گیری‌های دیگری برای ثابت گرانش انجام شده بود، مانند بوگار (۱۷۴۰) و ماسکلاین (۱۷۷۴)، اما آن‌ها به قدر کافی دقیق نبودند. (پوینتینگ ۱۸۹۴)(دانشنامهٔ بریتانیکا ۱۹۱۰). با این حال، این داده‌ها توسط دیگران از آزمایش کاوندیش به دست آمد، و به کمک این آزمایش مقداری هم برای جرم زمین به دست آمد.کلوتفلتر ۱۹۸۷، صفحهٔ ۲۱۰ پیش از آن در سال ۱۷۸۳مک کورمک و جاننیکل ۱۹۹۶، صفحهٔ ۳۳۶: در نامه‌ای که در سال ۱۷۸۳ از طرف کاوندیش به میشل آمده است «... این اولین تلاش برای وزن کردن جهان است.» دقیقاً واضح نیست که «اولین تلاش» به کار خود کاوندیش اشاره دارد یا میشل. زمین‌شناسی به نام جان میشل نیز با ساخت وسیله‌ای برای انجام این آزمایش اقدام کرده بود.کاوندیش ۱۷۹۸، صفحهٔ ۵۹ کاوندیش انجام آزمایش را مرهون کارهای میشل می‌داند با این حال، میشل در سال ۱۷۹۳ و پیش از تکمیل کار خود مرد، و بعد از مرگ او، وسیله‌اش به فرانسیس جان هاید ولاستون و سپس به هنری کاوندیش رسید، و کاوندیش آن را از نو ساخت ولی مطابق برنامه‌ای که میشل در سر داشت پیش نرفت. کاوندیش بعد از آن اندازه‌گیری‌هایی با آن انجام داد و نتایج آن را در سال ۱۷۹۸ منتشر کرد.ه. کاوندیش. «آزمایشی یرای تعیین جرم زمین» نشریهٔ انجمن سلطنتی لندن، (قسمت دوم) ۸۸ صفحهٔ ۴۶۹ تا ۵۲۶ (۲۱ ژوئن ۱۷۹۸)، تجدید چاپ در کاوندیش ۱۷۹۸

 شرح آزمایش 
میشل یک ترازوی پیچشی بسیار حساس ساخته بود. این ترازو متشکل بود از یک میله افقی با دو گلوله کوچک سربی در دو انتها که از وسط توسط سیم پیچشی آویزان بود. گلوله‌های بزرگ سربی در همان صفحهٔ افقیِ گلوله‌های کوچک به آنها نزدیک می‌شدند، به طوری که نیروی جاذبه بین گلوله‌ها سیم را در یک جهت می‌پیچاند. این نیرو با نیروی پیچشی سیم به تعادل می‌رسید. در آزمایش دیگر، نیروی لازم برای پیچش سیم، با اندازه‌گیری نوسان آزاد میله حول محور سیم، به‌دست می‌آمد. کاوندیش مقدار G را 6.75 x {{10}^{-11}} به دست آورد.کتاب درآمدی بر نجوم و کیهان‌شناسی صفحهٔ ۴۹

 جستارهای وابسته 
 گرانش
 ثابت گرانش
 زمین
 هنری کاوندیش

 پانویس 

 پیوند به بیرون 
 اندازه‌گیری گرانش جانبی در یک زیرزمین، نشریهٔ سیتیزن ساینتیست، ۱ ژوئیه ۲۰۰۵، بازدید در ۹ اوت ۲۰۰۷. نمایش محاسبات نتایج آزمایش کاوندیش و اقداماتی که لازم است برای جلوگیری از خطاهای ناشی از باد و الکترواستاتیک صورت گیرد.
 محاسبهٔ G، فیزیک سنترال، بازدید در ۹ اوت ۲۰۰۷. آزمایش‌های که در دانشگاه واشینگتن، به جهت محاسبهٔ ثابت گرانش با استفاده از همان روشی که کاوندیش ار آن استفاده کرده بود، انجام شده است.
 بحث بر روی ثابت گرانش نیوتن، گروه ایوت-واش، دانشگاه واشینگتن ، بازدید در ۹ اوت ۲۰۰۷. بحث‌هایی پیرامون اندازه‌گیری و تعیین ثابت گرانش.
 مدلی از وسیله‌ای که کاوندیش در آزمایش خود از آن استفاده کرد، بازدید در ۲۸ اوت ۲۰۰۷، در موزهٔ علوم شهر لندن.
 وزن کردن جهان - دورنمای گذشته و آزمایش‌ها

رده:آزمایش‌های فیزیک
رده:انجمن سلطنتی
رده:ژئودزی
رده:علم در ۱۷۹۷ (میلادی)
رده:علم در ۱۷۹۸ (میلادی)
رده:علم در دهه ۱۷۹۰ (میلادی)
رده:گرانش