پای‌ابرنجن

پای‌ابرنجَن یا  پای‌اورنجَن یا پای‌آورنجَن یا پای‌برنجین یا پای زیب (به عربی: خلخال)، که در زبان گفتاری بدان پابند گفته می‌شود،و زیور الات مخصوص سیستان بلوچستان است 
که در جاهای دیگر نیز رایج شده.  زنجیری است از طلا یا نقره یا دیگر فلزات آذینی که بر مچ پا بسته می‌شود و گاه دارای آویزهایی برای ایجاد صداست.سرواژهٔ «خلخال» در لغت‌نامهٔ دهخدا پابند می‌تواند از فلز نباشد. مانند پابندهای بافت.

در اصل هر دستبندی میتواند پابد هم باشد و پابند اغلب بلندتر است.پابند آویزدار 
 در مراسم و آیین‌ها 
در برخی ادیان که کشتن جانداران گناهی بزرگ است؛ به همین دلیل، برخی پیروان با بستن خلخال به پا و ایجاد صدا در سطح زمین به‌هنگام راه‌رفتن، حشرات سرِ راه خود را فراری می‌دهند تا زیر پا له نشوند.

 در ادبیات 
فرخی سیستانی:

توضیح: «سِوار» به‌معنی دستبند است.

نظامی گنجه‌ای (خسرو و شیرین):

مولوی (مثنوی): 

توضیح: «کمر» در بیت یادشده به‌معنی کمربند زینتی است.

 منابع 

رده:انواع جواهرات
رده:جواهرات
رده:لوازم جانبی مد