نویل چمبرلین

آرتور نِویل چَمْبِرلِیْن (؛ ۱۸ مارس ۱۸۶۹ – ۹ نوامبر ۱۹۴۰) سیاستمدار بریتانیایی بود که از ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۰ نخست‌وزیر بریتانیا و رهبر حزب محافظه‌کار بود. او بیشتر به‌خاطر سیاست خارجی مماشاتِ خود شناخته می‌شود، به‌ویژه امضای توافقنامه مونیخ در ۳۰ سپتامبر ۱۹۳۸ که در آن بخش سودتنلند چکسلواکی به آلمان نازی به رهبری آدولف هیتلر واگذار شد. پس از تهاجم آلمان به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ که آغاز جنگ جهانی دوم بود، چمبرلین دو روز بعد اعلام جنگ به آلمان کرد و بریتانیا را در هشت ماه نخست جنگ تا زمان کناره‌گیری‌اش از نخست‌وزیری در ۱۰ مه ۱۹۴۰ رهبری کرد.

او پس از فعالیت در بخش تجارت و حکومت محلی و گذراندن دوره کوتاهی به عنوان مدیر خدمات ملی در سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۱۷، در انتخابات عمومی سال ۱۹۱۸ به دنبال پدرش جوزف چمبرلین و برادر ناتنی بزرگترش آستن چمبرلین، نماینده مجلس برای حوزه بیریج‌هام لیدی‌وود شد. او یک مقام وزارتی پایین‌رده را نپذیرفت و تا سال ۱۹۲۲ به عنوان نماینده عادی فعالیت کرد. سپس به سرعت در سال ۱۹۲۳ به وزارت بهداشت و بعد از آن به مقام رئیس خزانه منصوب شد. پس از یک دولت کوتاه‌مدت از حزب کارگر، دوباره به وزارت بهداشت برگشت و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۹ چندین اصلاحات را اجرا کرد. در سال ۱۹۳۱ نیز در دولت ملی به عنوان صدراعظم خزانه‌داری منصوب شد.

چمبرلین در ۲۸ مه ۱۹۳۷ جانشین استنلی بالدوین به عنوان نخست‌وزیر شد. دوره نخست‌وزیری او عمدتاً با مسئله سیاست در قبال آلمان روزافزون تجاوزگر تعیین می‌شد و اقداماتش در مونیخ در آن زمان در میان مردم بریتانیا محبوب بود. اما با تداوم تجاوزات هیتلر، چمبرلین تعهد داد که بریتانیا از استقلال لهستان در برابر هرگونه حمله دفاع خواهد کرد، پیمانی که موجب اعلام جنگ بریتانیا به آلمان پس از تهاجم به لهستان شد. این جنگ که به «جنگ دروغین» معروف شد، کمکی مؤثر به لهستان نکرد. شکست متفقین در جلوگیری از اشغال نروژ توسط آلمان باعث شد مجلس عوام بریتانیا در مه ۱۹۴۰ بحثی مهم دربارهٔ این مسئله برگزار کند که به شدت عملکرد چمبرلین در جنگ را زیر سؤال برد. در رأی اعتماد، اکثریت دولت او کاهش چشمگیری یافت. چمبرلین پذیرفت که برای حفظ دولت ملی، باید از سمت نخست‌وزیری کناره‌گیری کند چون احزاب کارگر و لیبرال حاضر به همکاری زیر رهبری او نبودند. اگرچه او همچنان رهبر حزب محافظه‌کار باقی ماند، ولی جای خود را به وینستون چرچیل داد. تا زمان بیماری و استعفایش در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۰، چمبرلین به عنوان رئیس شورای جنگ عضو مهم کابینه جنگ بود و در غیاب چرچیل مسئولیت هدایت دولت را بر عهده داشت. حمایت او از چرچیل در بحران کابینه جنگ مه ۱۹۴۰ بسیار حیاتی بود. چمبرلین در ۷۱ سالگی و در ۹ نوامبر همان سال بر اثر سرطان درگذشت.

اعتبار چمبرلین در میان تاریخ‌نگاران همچنان بحث‌برانگیز است. در ابتدا احترام زیادی برای او قائل بودند، اما با انتشار کتاب مردان گناهکار در ژوئیه ۱۹۴۰ که او و همکارانش را مسئول توافق مونیخ و عدم آمادگی کشور برای جنگ معرفی می‌کرد، وجهه‌اش به شدت آسیب دید. بیشتر تاریخ‌نگاران نسل بعد از مرگ او نیز همین دیدگاه را داشتند که چرچیل در کتاب خود طوفان خیزان نمایان کرد. با این حال، برخی تاریخ‌نگاران جدیدتر دیدگاه مثبت‌تری نسبت به چمبرلین و سیاست‌هایش دارند و با استناد به اسناد دولتی که پس از سی سال منتشر شده، معتقدند جنگ با آلمان در ۱۹۳۸ به دلیل آماده نبودن بریتانیا فاجعه‌بار می‌بود. با وجود این، چمبرلین هنوز در رتبه‌بندی نخست‌وزیران بریتانیا جایگاه چندان مطلوبی ندارد.

 زندگی 
بندانگشتی|250px|راست|چمبرلین پس از بازگشت از آلمان، قرارداد با امضای هیتلر را به خبرنگاران نشان می‌دهد.
در خانواده‌ای سیاست پیشه به دنیا آمده بود، پدرش عهده‌دار سمت‌های مهمی در دولت بریتانیا بود و برادرش، آستین چمبرلن، که در سال ۱۹۲۵ جایزه صلح نوبل گرفته بود، سال‌ها وزیر امور خارجه بریتانیا بود و خودش نیز پیش از نخست‌وزیری سال‌ها نماینده پارلمان و وزیر بود.

عمده شهرت وی به دلیل امضا توافقنامه مونیخ بود.او که جنگ پر تلفات جهانی اول را به چشم دیده بود، بر این باور بود که با سازش با آدولف هیتلر می‌توان از بروز یک جنگ دیگر جلوگیری کرد.

برمبنای همین باور در ۲۹ سپتامبر ۱۹۳۸ توافقنامه مونیخ را با هیتلر امضاء کرد که به موجب آن بریتانیا و فرانسه، در غیاب نمایندگان جمهوری چکسلواکی، پذیرفتند که منطقه سودتنلند چک به آلمان هیتلری واگذار شود.
او با این کار می‌پنداشت که به صلح دست یافته است. با زیاده طلبی‌های هیتلر که اوج آن در تصرف باقی‌مانده چکسلواکی بود، او به اشتباه بودن سیاست مماشات پی برد؛ بنابراین پس از حمله آلمان به لهستان، خواهان دفاع بریتانیا از لهستان و ورود بریتانیا به جنگ با آلمان نازی شد. پس از شکست متحدین در نروژ، در ۱۰ مه ۱۹۴۰ او از نخست‌وزیری استعفا داد و وینستون چرچیل جایگزین او شد.
بندانگشتی|در سال ۱۹۲۳
او در ابتدا عضو کابینه جنگ چرچیل بود و در غیاب چرچیل جلسات آن را اداره می‌کرد اما سپس به علت بیماری از این سمت کناره گرفت. او شش ماه پس از کناره‌گیری از نخست‌وزیری، به علت سرطان درگذشت. او ابتدا در بریتانیا خوشنام بود اما کتابهایی همچون «مردان مجرم» (منتشره در سال ۱۹۴۰) و شکل‌گیری توفان (Gathering Storm) چرچیل، منتشره در سال ۱۹۴۸، او را به سهل انگاری در آماده کردن بریتانیا برای جنگ و کوتاه آمدن در برابر هیتلر متهم کردند.

 مرد چتردار 
چمبرلین عموماً در انظار عمومی با خود چتری حمل می‌کرد که باعث شده به او لقب مرد چتردار (Umbrella Man) داده شود.

 منابع 

 پیوند به بیرون 










رده:اعضای شورای خصوصی بریتانیا
رده:امپراتوری بریتانیا در جنگ جهانی دوم
رده:اهالی اجباستن
رده:خاک‌سپاری‌ها در کلیسای وست‌مینستر
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه بیرمنگام
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه لندن
رده:دانش‌آموختگان مدرسه راگبی
رده:درگذشتگان ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:رهبران سازمان حزب محافظه‌کار (بریتانیا)
رده:زادگان ۱۸۶۹ (میلادی)
رده:شهرداران بیرمنگام
رده:ندانم‌گرایان اهل بریتانیا
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۲۲-۱۹۱۸
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۲۳-۱۹۲۲
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۲۴-۱۹۲۳
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۲۹-۱۹۲۴
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۳۱-۱۹۲۹
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۳۵-۱۹۳۱
رده:نمایندگان مجلس عوام بریتانیا ۴۵-۱۹۳۵