بالاگریوه

بالاگِریوِه نام منطقه‌ای در غرب ایران است، که محدوده‌ای از جنوب استان‌های کنونی لرستان و ایلام، و شمال خوزستان کنونی را شامل می‌شود. وسعت آن از غرب تا کبیر کوه و از جنوب تا بخش الوار گرمسیری امتداد دارد. بالاگریوه سکونتگاه طوایفی از قبیل پاپی و بازگیر و هداوند و ساکی و دیناروند و کاید خورده و هن مینی (به فارسی هندمینی)و زیودار(زیودار های پلدختر و خوزستان)و کوشکی  دریکوند، بهاروند، رشنو، جودکی، و قلاوندو ایل زینیوند و طوایف مستقلی مانند هلدی است  محل سکونت ایلات بالاگریوه اندیمشک،  شوش، دزفول، خرم آباد ، پلدختر ،دورود ، بروجرد(بخشی از دشت سیلاخور)،معمولان، کوهدشت(رشنو و کوشکی)،رومشگان (رشنو)،دره شهر ، آبدانان ، دهلران ، بدره،  ایلام (رشنو)، شهرستان چگنی(پاپی شنبه ها و خادم ها که از ایل پاپی هستند) اهواز (به صورت مهاجر) کهکیلویه و بویراحمد(طایفه نخود و پاپی معمولی  ایل پاپی در چند روستا و شهر) ارومیه (نواده های پاپی فلاح در ارومیه) جنوب همدان و بخشی از مرکزی ، تهران (مهاجر و تبعیدی در تمام شهرستان ها)،سمنان (هداوند های تبعیدی) قزوین (ایل جودکی در روستای جودکی و مهاجران ) آشخانه(تبعیدی ها در زمان رضا شاه) فارس (ایلات بالاگریوه مانند بهاروند که با کریم خان رفتند و ماندند ) عراق (بسیاری از طوایف زیودار و دیناروند و دریکوند و پاپی در عراق زندگی میکنند) جمهوری آذربایجان(شهرک پاپی و فامیلی یاراحمدی دارند) و شهر کرمانشاه( به صورت مهاجر) سلسه(ایلات رشنو و ساکی در سلسله)

 تاریخ 
پیش از طوایف میر، جودکی و قلاوند و تا دوره حکومت قاجارها منطقه بالاگریوه جزئی از سکونتگاه طایفه ساکی بود. سکوندها مهمترین ایل‌ لرستان بودند که در شکل‌گیری حکومت زندیان به کریم‌خان زند کمک کرده و همراه وی به شیراز رفتند اما پس از انقراض سلسله زندیه به لرستان برگشتند.

پس از بازگشت سکوند ها از شیراز، این ایل همراه سایر طوایف بالاگریوه(قلاوند،جودکی،پاپی،نجفوند)علیه ساکی‌ها برای تصرف منطقه بالاگریوه به نبرد پرداخت که نتیجه آن کشته شدن حسین‌خان ساکی رئیس طایفه ساکی و تصرف منطقه بالاگریوه بود.

 پانویس 

رده:استان لرستان
رده:تاریخ استان لرستان