کریس ریا

کریستوفر آنتون ریا (؛ ۴ مارس ۱۹۵۱ – ۲۲ دسامبر ۲۰۲۵) خواننده-ترانه‌سرای انگلیسی در سبک راک و بلوز بود. او به خاطر صدای خشن منحصربه‌فردش و نوازندگیِ گیتار به روش اسلاید شناخته می‌شود. او بیش از ۳۰ میلیون نسخه از آلبوم‌هایش را در سراسر جهان فروخت.

ریا از اواخر دههٔ ۱۹۷۰ مجموعاً بیست‌وپنج آلبوم استودیویی ضبط کرد. موفقیت تجاری واقعی او با آلبوم Shamrock Diaries (۱۹۸۵) رقم خورد و پس از آن آلبوم‌های پرفروشِ On the Beach (۱۹۸۶) و Dancing with Strangers (۱۹۸۷) منتشر شدند. دو آلبوم او در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفتند: جاده جهنم در سال ۱۹۸۹ و آلبوم بعدی آن، مسافرخانه، در سال ۱۹۹۱. او پیش از آن‌که با تک‌آهنگ «جاده جهنم (پارت ۲)» وارد جمع ۱۰ اثر برتر بریتانیا شود، «به یک ستارهٔ بزرگ اروپایی تبدیل شده بود».

 خانواده 
کریس فرزند کامیلو ایتالیایی (وفات دسامبر ۲۰۱۰) و وینیفرد ایرلندی (وفات سپتامبر ۱۹۸۳) بود و دو برادر به نام‌های نیک و مایک و چهار خواهر بنام‌های کاترین و جرالدین و پائولا و کامیل داشت.

او تا سن ۱۹ سالگی اولین گیتار خود را کنار نگذاشت. پدرش یک مهاجر ایتالیایی بود و یک مغازه بستنی‌فروشی در انگلیس داشت و بنابراین کریس با یک دیدگاه رؤیایی ایتالیایی رشد کرد. این تأثیر امروز هم در بسیاری از آهنگ‌های وی به چشم می‌خورد. نواختن سبک بلوز توسط کریس به خاطر معلم وی بود که می‌خواست یکی از انشاهای او را در مقابل همه کلاس پاره کند و در پی این درگیری وی از مدرسه اخراج شد و با حالتی ناامید و شکست خورده پیش یکی از دوستانش رفت و او یکی از آهنگ‌های «جو والش» را برای کریس گذاشت و بدین ترتیب از آن روز زندگی وی تغییر کرد. کریس ریا از خانه دوستش خارج شد و اولین گیتارش را خرید.

کریس با جوآن ازدواج نمود و حاصل این ازدواج دو دختر به نام‌های جوزفین (متولد ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۳) و جولیا کریستینا (متولد ۱۸ مارس ۱۹۸۹) است.

 فعالیت هنری 
در سال ۱۹۷۳ او به یک گروه محلی به اسم «مگدالن» ملحق شد که خواننده آن «دیو کاوردیل» گروه را جهت پیوستن به گروه «دیپ پرپل» ترک کرده بود. «مگدالن» به «بیوتیفول لوزرز» تغییر نام داد و برنده جایزه بهترین گروه جدید سال شد. آنان کم و بیش با نام خود زندگی کردند تا اینکه کریس ریا گروه را در سال ۱۹۷۷ جهت کار تک‌نفره (سولو) ترک کرد.

در آوریل ۱۹۷۸ او اجرای تنها (سولو) ی خود را با عنوان «Fool (If You Think It "s Over)» در انگلیس و آمریکا منتشر کرد.
پس از آن کریس ریا بالغ بر ۲۲ میلیون آلبوم در سراسر جهان به فروش رساند. وی بدون وقفه ۱۹ آلبوم در حال کار داشت و در همین دوران کنسرت‌هایی را با گروهش در سالن‌های کنسرت بین‌المللی اجرا می‌کرد.
کیفیت اجرای کنسرت‌های او ناشی از هماهنگی کامل بین خواننده و نوازنده‌ها بود و هرگاه بر روی صحنه احساس ناخشنودی از این هماهنگی می‌کرد با گیتار خود شروع به نواختن و خواندن می‌نمود.

کریس ریا یک فرد برای نمایش‌های بزرگ و با استفاده از جلوه‌ها و افکت‌های ویژه نیست بلکه او به صحنه عشق می‌ورزد زیرا که او می‌تواند علاقه شرکت‌کنندگان در کنسرت و گوش فرادادن آن‌ها به صدایش را درک کند.

او خود را درگیر رسوایی و ننگ نکرده و زندگی خانوادگی شادی را برای خود فراهم نموده است.
سرگرمی‌های مورد علاقه وی خیلی واقع بینانه هستند. او عاشق طبخ غذاهای ایتالیایی است. علاقه شدید او به مسابقات اتومبیل‌رانی و نمایش‌های «فراری» نشان‌دهنده شخصیت چندوجهی وی می‌باشد.

او همیشه احساس خاصی به سبک بلوز داشته و این مسئله به وسیلهٔ شعرها و آهنگ‌ها و نواهایی که بر پایه بلوز بوده‌اند، در آهنگ‌های قدیمی کریس قابل مشاهده است. کریس ریا خود را در طاقچه فروشگاه موسیقی قرار نداد، کاملاً برعکس، انرژی مثبت آلبوم‌های وی در طول زمان به‌طور صعودی تازگی خود را افزایش می‌دهد.

او همچنین در فیلم عکس جدایی بازی کرده است.

 مشکلات سلامتی 
ریا در سال ۱۹۹۴ به زخم معده مبتلا شد. سال بعد «دچار پریتونیت شد و تا آستانهٔ مرگ پیش رفت. با روبه‌رو شدن با این احتمال که دیگر هرگز نتواند بخواند، تور برگزار کند یا روی صحنه اجرا داشته باشد، طبق روحیهٔ همیشگی‌اش تصمیم گرفت تغییر بزرگی در مسیر حرفه‌ای خود ایجاد کند و به ساخت فیلم روی آورد.» 

او در سال ۲۰۰۱ به سرطان لوزالمعده مبتلا شد و تحت جراحی ویپل قرار گرفت؛ عملی که طی آن سر لوزالمعده و بخشی از دوازدهه، مجرای صفراوی و کیسه صفرا برداشته شد. پس از این جراحی، ریا با مشکلاتی مانند دیابت و ضعف دستگاه ایمنی مواجه شد، به‌طوری‌که مجبور بود روزانه ۳۴ قرص مصرف کند و ۷ تزریق انجام دهد. او در سال‌های بعد چندین عمل جراحی دیگر نیز پشت سر گذاشت. با این حال، قدردانی عمیق‌تری نسبت به زندگی، خانواده‌اش و چیزهایی که دوست داشت در او شکل گرفت.

ریا در سال ۲۰۱۶ دچار سکته مغزی شد که باعث اختلال در گفتار و کاهش حرکت در بازوها و انگشتانش شد. کمی بعد برای کاهش خطر سکته‌های بعدی، سیگار را ترک کرد و به اندازه‌ای بهبود یافت که دوباره بتواند ضبط موسیقی انجام دهد و تور برگزار کند.

 مرگ 
ریا در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۵، در سن ۷۴ سالگی، پس از یک بیماری کوتاه‌مدت در بیمارستان درگذشت. او سومین نفر از خواهر و برادران نزدیکش بود که طی ماه‌های اخیر فوت کردند و این موضوع ضربهٔ روحی سنگینی به خانواده وارد کرد.

 ترانه‌شناسی 
 Whatever Happened to Benny Santini? - ۱۹۷۸
 Deltics - ۱۹۷۹
 Tennis - ۱۹۸۰
 Chris Rea - ۱۹۸۲
 Water Sign - ۱۹۸۳
 Wired to the Moon - ۱۹۸۴
 Shamrock Diaries - ۱۹۸۵
 On the Beach - ۱۹۸۶
 Dancing with Strangers - ۱۹۸۷
 ۱۹۸۹ - جاده جهنم
 ۱۹۹۱ - مسافرخانه
 God's Great Banana Skin - ۱۹۹۲
 Espresso Logic - ۱۹۹۳
 La Passione - ۱۹۹۶
 ۱۹۹۸ - کافه آبی
 The Road to Hell: Part ۲–۱۹۹۹
 King of the Beach - ۲۰۰۰
 Dancing Down the Stony Road / Stony Road - ۲۰۰۲
 Blue Street - Five Guitars - ۲۰۰۳
 Hofner Blue Notes - ۲۰۰۳
 The Blue Jukebox - ۲۰۰۴
 Blue Guitars - ۲۰۰۵
 The Return of the Fabulous Hofner Blue Notes - ۲۰۰۸

 منابع 


 پیوند به بیرون 

 وبگاه رسمی



رده:آهنگسازان فیلم اهل انگلستان
رده:افراد انگلیسی ایتالیایی‌تبار
رده:افراد انگلیسی ایرلندی‌تبار
رده:بازیگران مرد انگلیسی سده ۲۰ (میلادی)
رده:ترانه‌پردازان اهل انگلستان
رده:تهیه‌کنندگان فیلم اهل انگلستان
رده:تهیه‌کنندگان موسیقی انگلیسی
رده:خوانندگان اهل انگلستان
رده:خوانندگان بلوز اهل انگلستان
رده:خوانندگان راک اهل انگلستان
رده:خوانندگان مرد اهل انگلستان
رده:خوانندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۵۱ (میلادی)
رده:فیلم‌نامه‌نویسان مرد اهل انگلستان
رده:گیتارنوازان مرد اهل انگلستان
رده:موسیقی‌دانان اهل بریتانیای اهل ایتالیا
رده:نوازندگان سافت راک اهل بریتانیا
رده:نوازندگان گیتار بلوز اهل انگلستان
رده:نوازندگان گیتار راک اهل انگلستان