ساختار درونی ماه

کرهٔ ماه یکی از اجرام تفکیکیdifferentiated body است بدین معنی که ساختار درونی آن از لایه‌های گوناگون و لایه ای تشکیل شده‌است.

سه لایه اصلی ماه، پوسته، جُبّه و هسته هستند که ترکیب شیمیایی هر یک با دیگری تفاوت دارد. دانشمندان این تفکیک را نتیجهٔ بلوری‌شدن جزء به جزءfractional crystallization یک اقیانوس گدازه‌ای، که کمی پس از تشکیل کره ماه یعنی حدود چهار و نیم بیلیون سال پیش رخ داده می‌دانند.

دانشمندان منبع انرژی‌ای که برای گداختن لایهٔ بیرونی ماه لازم بود را همان برخورد عظیمی می‌دانند که باعث تشکیل سامانهٔ زمین-ماه شد.

بررسی ژئوشیمیایی انجام‌شده از مدار ماه نشان می‌دهد که پوسته ماه بیشتر از سنگ آنورتوزیتAnorthosite تشکیل شده‌است.
میانگین ضخامت پوسته را ۵۰ کیلومتر برآورد کرده‌اند.

میانگین چگالی ماه ۳٬۳۴۶٫۴ کیلوگرم بر متر مکعب است که با این حساب دومین قمر چگال در سامانه خورشیدی پس از آیو است.
با این وجود، ماه هسته‌ای کوچک دارد که تنها ۲۰ درصد از اندازهٔ آن را دربرمی‌گیرد. این در حالی است که این رقم برای اکثر اجرام آسمانی ۵۰ درصد است.

بازکاوی داده‌ها در مورد تغییرات زمانی گردش کره ماه نشان می‌دهد که بخشی از هستهٔ ماه باید حالت مذاب داشته‌باشد.J. G. Williams, S. G. Turyshev, D. H. Boggs, J. T. Ratcliff (2006). "Lunar laser ranging science: Gravitational physics and lunar interior and geodesy". Advances in Space Research 37 (1): 67–71

 منابع 

 ^ P. Lucey and 12 coauthors (2006). "Understanding the lunar surface and space-Moon interactions". Reviews in Mineralogy and Geochemistry 60: 83–219. doi:10.2138/rmg.2006.60.2.
 ^ a b c Mark Wieczorek and 15 coauthors (2006). "The constitution and structure of the lunar interior". Reviews in Mineralogy and Geochemistry 60: 221–364. doi:10.2138/rmg.2006.60.3.

رده:ماه
رده:ماه‌شناسی
رده:زمین‌شناسی ماه