سکندر لودی

نظام خان سکندر لودی بن بهلول (درگذشت: ۲۱ نوامبر ۱۵۱۷) دومین فرمانروا از سلطان‌های دهلی از پشتون هایه قبیله لودی بود که حدود ۳ دهه بر بخش بزرگی از هندوستان فرمان راندند.

سکندر لودی بخش بزرگی از زمان فرمانروایی‌اش را در جنگ و لشکرکشی سپری کرد.

سکندر به زبان فارسی توجه داشت و خود به فارسی شعر می‌گفت و «گلرخی» تخلص می‌کرد.
از جمله اصلاحاتی که در زمان خود انجام داد قرار دادن زبان فارسی به عنوان زبان حسابداری و دفتر حساب در هندوستان بود. او نخستین پادشاهی بود که زبان فارسی را در هند زبان رسمی دربار می‌کرد.

در زمان آشوب پیش از او، رواج زبان فارسی در هندوستان نیز دچار آشفتگی شده‌بود و حاکمان پشتون با فارسی دشمنی می‌کردند. چنانچه آخوند درویزه در این باره می‌نویسد:

''

سکندر لودی در سال ۱۵۱۷ میلادی درگذشت و آرامگاه او در دهلی نو است.

 منابع 

 بر پایه پیشگفتار: جمالی دهلوی، مثنوی مهر و ماه (۹۰۵ ه.)، مقدمه و تصحیح حسام‌الدین راشدی، راولپندی: مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان، ۱۳۵۳ خورشیدی. صص۱۸-۱۹.

رده:افراد هندی افغانستانی‌تبار
رده:افراد هندی پشتون‌تبار
رده:مردمان پشتون
رده:حکم‌رانان سده ۱۵ (میلادی) اهل هند
رده:حکم‌رانان سده ۱۶ (میلادی) اهل هند
رده:درگذشتگان ۱۵۱۷ (میلادی)
رده:دودمان لودی
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۹ (قمری)
رده:مسلمانان اهل هند
رده:هندی‌ها در سده ۱۵ (میلادی)
رده:هندی‌ها در سده ۱۶ (میلادی)
رده:زادگان ۱۴۵۸ (میلادی)