آبروتسو

آبروتسو  که در گذشته با نام آبروتسی  نیز شناخته می‌شد، یکی از منطقه‌های جنوب ایتالیا است که مساحتی برابر با ۱۰٬۷۶۳ کیلومتر مربع (۴٬۱۵۶ مایل مربع) و جمعیتی حدود ۱٫۳ میلیون نفر دارد. این منطقه به چهار استان تقسیم می‌شود: لاکویلا، تیرامو، پسکارا و کیتی. مرز غربی آن در فاصلهٔ  شرق رم قرار دارد. آبروتسو از شمال با مارکه، از غرب و شمال‌غرب با لاتسیو، از جنوب با مولیزه و از شرق با دریای آدریاتیک هم‌مرز است. از نظر جغرافیایی، آبروتسو به دو بخش تقسیم می‌شود: بخش کوهستانی در غرب، که مرتفع‌ترین رشته‌کوه‌های کوهستان آپنینی از جمله گران ساسو دیتالیا و مایلا را در بر می‌گیرد، و بخش ساحلی در شرق که دارای سواحل دریای آدریاتیک است.

آبروتسو از نظر فرهنگ، زبان، اقتصاد و تاریخ، بخشی از جنوب ایتالیا به‌شمار می‌رود، اما از نظر جغرافیای طبیعی، اغلب جزئی از ایتالیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود.Paradosso evidenziato da اینیاتسیو سیلونه, cfr.  مؤسسهٔ آمار ایتالیا (ISTAT) آن را بخشی از جنوب ایتالیا می‌داند، بخشی به‌سبب پیوند تاریخی آبروتسو با پادشاهی دو سیسیل.

نزدیک به نیمی از قلمروی این منطقه به‌صورت پارک‌های ملی و ذخیره‌گاه‌های طبیعی محافظت می‌شود، که از این نظر از هر منطقهٔ اداری دیگری در قاره پیشی گرفته و باعث شده است از آن به‌عنوان «سبزترین منطقهٔ اروپا» یاد شود. در این منطقه سه پارک ملی، یک پارک منطقه‌ای و ۳۸ ذخیره‌گاه طبیعی محافظت‌شده وجود دارد. این مناطق زیستگاه گونه‌های نادری مانند عقاب طلایی، بز کوهی اروپایی آبروتسو (یا آبروتزه)، گرگ ایتالیایی و خرس قهوه‌ای مارسیکایی هستند. پارک‌ها و ذخیره‌گاه‌های آبروتسو میزبان ۷۵٪ از گونه‌های جانوری اروپا هستند. همچنین این منطقه میزبان یخچال کالدرونه، یکی از جنوبی‌ترین یخچال‌های طبیعی اروپا است.

دیپلمات و روزنامه‌نگار ایتالیایی قرن نوزدهم  (۱۸۵۳–۱۹۱۷) برای توصیف ویژگی مردم و منطقه، دو صفت فورته اِ جنتیله («نیرومند و مهربان») را برگزید. این عبارت بعدها شعار رسمی منطقه شد.

 منابع 

 منابع 


رده:آبروتسو
رده:ایالت‌ها و قلمروهای بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۶۳ (میلادی)
رده:دومین سطح کد جغرافیایی اتحادیه اروپا
رده:سامنیوم
رده:منطقه‌های ایتالیا