کار آزاد می‌کند

کار آزاد می‌کند  () جمله‌ای است که به‌خاطر قرارگیری بر سردر ورودی برخی از اردوگاه‌های کار اجباری و مرگ نازی‌ها معروف شده است. این عبارت بدین معنا بود که چون زندانیان عموماً از اردوگاه‌ها آزاد نمی‌شدند و مجبور بودند که تحت شرایط وحشتناکی کار اجباری انجام دهند، تنها راه دستیابی آنان به نوعی آزادی، کار کردن تا زمان مرگ بوده است!

 ریشه 
در سال ۱۸۷۲، لورنتس دیفنباخ ، نویسندهٔ ناسیونالیست آلمانی، از این عبارت به عنوان نام یکی از داستان‌هایش استفاده کرد. این موضوع باعث معروف شدن این عبارت در بین ناسیونالیست‌ها شد. در سال ۱۹۲۸ این شعار در راه ستایش سیاست‌های بزرگ‌مقیاس کار عمومی توسط دولت وایمار به‌کار گرفته شد. همچنین، این عبارت تقلیدی از شعار هوای شهر آزادی می‌آورد که در قرون وسطی مطرح بود، محسوب می‌شود.

 استفادهٔ نازی‌ها 
این شعار هنوز هم بر سردر ورودی محل‌هایی قابل رؤیت است؛ برای مثال، بر سردر ورودی‌های اردوگاه آشویتس، اردوگاه کار اجباری داخائو، اردوگاه کار اجباری گروس‌روزن، اردوگاه کار اجباری زاکسن‌هاوزن و اردوگاه مرگ ترزین.

 نگارخانه 

 جستارهای وابسته 
 پروپاگاندا در آلمان نازی
 هر کسی را داشته‌اش
 خون و شرف
 وفاداری افتخار من است

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 مجموعه تصاویری از شعارِ «کار آزاد می‌کند»

رده:اصطلاحات اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی
رده:اصطلاحات هولوکاست
رده:صفحه نمایش دیجیتالی
رده:گفتاوردهای ادبیات
رده:ناسیونال سوسیالیسم
رده:نوواژه‌های دهه ۱۸۷۰ (میلادی)
رده:نوواژه‌های سده ۱۹ (میلادی)
رده:واژه‌ها و عبارت‌های آلمانی