جورجو آرمانی

جورجو آرمانی (؛  – ) طراح لباس ایتالیایی بود که خانهٔ مد لوکس آرمانی را پایه‌گذاری کرد. او در آغاز به خاطر همکاری با خانه مد سروتی ۱۸۸۱ به شهرت رسید. وی در سال ۱۹۷۵ خانه مد آرمانی را تأسیس کرد که بعدها فعالیت‌های خود را به حوزه‌های موسیقی، ورزش و هتل‌های لوکس گسترش داد. آرمانی تا سال ۲۰۰۱ به عنوان موفق‌ترین طراح مد با منشأ ایتالیایی شناخته شد و به‌طور گسترده‌ای به خاطر پیشگامی در مد فرش قرمز مورد تحسین قرار گرفت.Giorgio Armani, biography  (وبگاه ووگ) آرمانی با سبک‌های مینیمالیستی و ساده‌سازی شده در دهه ۱۹۷۰ به ویژه با کت‌های نرم و کت‌ و شلوارهای غیرساختاریافته‌اش، انقلابی در دنیای مد به پا کرد. گفته می‌شود که او توانست ظرافت مردانه و زنانه را به شکلی معاصر، ساده و در عین حال شیک تبدیل کند. تأثیر او به ویژه در پوشش ستارگان در فرش قرمز بسیار برجسته بود. در سال ۲۰۰۰ مجله فوربز، آرمانی را به عنوان موفق‌ترین طراح جهان معرفی کرد. در سال ۲۰۰۱ این مجله او را در فهرست اعضای جدید مد و در ردیف نوزدهم قرار داد.جورجیو آرمانی کیست؟ (وبگاه دوخت)

آرمانی در دانشگاه میلان تحصیل در رشته پزشکی را آغاز کرد. اما پس از مدتی آن را رها کرد تا در ارتش ایتالیا خدمت کند. پس از پایان خدمت نظامی، آرمانی کار خود را در دنیای مد به عنوان ویترین‌آرای و فروشنده در فروشگاه لا ریناشنته میلان شروع کرد. سپس برای نینو چروتی لباس مردانه طراحی کرد و به صورت آزاد برای چندین تولیدکننده کار کرد. در سال ۱۹۷۳ با سرجیو گالئوتی همکاری کرد و یک دفتر طراحی تأسیس نمود. آنها در سال ۱۹۷۵ شرکت جورجیو آرمانی را بنیان گذاشتند و مجموعه‌های لباس مردانه و زنانه آماده به پوشیدن خود را عرضه کردند. آرمانی برند خود را جهانی کرد و خطوط متعددی را معرفی نمود. او همچنین در زمینه‌های آرایشی، عطر و دکوراسیون داخلی نیز فعالیت داشت. طراحی لباس بیش از ۱۰۰ فیلم، از جمله فیلم ژیگولوی آمریکایی (۱۹۸۰) به شهرت بین‌المللی او کمک زیادی کرد.

 اوایل زندگی 
جورجو آرمانی در ۱۱ ژوئیه ۱۹۳۴ در پیاچنتسا زاده شد. پدرش، اوگو آرمانی، حسابدار یک شرکت حمل‌ونقل بود و مادرش ماریا رایموندی نام داشت. او دوران کودکی خود را در کنار برادر بزرگ‌ترش سرجیو و خواهر کوچک‌ترش روزانا سپری کرد. در جریان جنگ جهانی دوم، خانواده‌اش در فقر زندگی می‌کردند و آرمانی در کودکی هنگام بازی با یک خمپاره منفجرنشده، دچار سوختگی شدید شد.

او دوران دبیرستان را در مدرسه علمی لئوناردو داوینچی در میلان گذراند و پس از خواندن رمان دژ اثر ای. جی. کرونین، به پزشکی علاقه‌مند شد. آرمانی در رشته پزشکی دانشگاه میلان ثبت‌نام کرد، اما پس از سه سال تحصیل، در سال ۱۹۵۳ دانشگاه را ترک کرد و به نیروی زمینی ایتالیا پیوست. او به‌دلیل پیش‌زمینه تحصیلی در پزشکی، در بیمارستان نظامی شهر ورونا مشغول به کار شد و در همان دوران به تماشای اجراها در تماشاخانه ورونا می‌رفت. این تجربه‌ها در نهایت او را به سمت مسیر حرفه‌ای متفاوتی سوق داد.

 زندگی حرفه‌ای 
آرمانی پس از فعالیت مختصری در پزشکی و عکاسی، تنها بر حسب اتفاق وارد صنعت مد شد. او پس از خدمت نظام وظیفه، در فروشگاه بزرگ لاریناسکنت در میلان آغاز به‌کار کرد. آرمانی در سال۱۹۶۴ به عنوان طراح در شرکت پوشاک مردانه نینو کروتی هیتمن استخدام شد. او در سال ۱۹۷۴ نخستین مارک لباس مردانه و یک سال بعد اولین مجموعه لباس زنانه‌اش را معرفی کرد.

پس از آن در سال ۱۹۷۵ دیگر تولیدات مربوط به صنعت طراحی لباس با برند «جورجو آرمانی» را عرضه کرد.

اما تا سال ۱۹۸۰ تقریباً در آمریکا ناشناخته بود. در همین سال ریچارد گی‌یر در فیلم ژیگولوی آمریکایی لباس طراحی شده توسط جورجو آرمانی را پوشید. پس از آن رفته‌رفته نگاه‌ها به سمت برند آرمانی جلب شد. آرمانی همچنین تهیهٔ لباس سریال جنایتکاران میامی (میامی وایس) را عهده‌دار شد. در سال ۱۹۸۱ نخستین سری فروشگاه‌های فروش ارزانتر و بازار بزرگ آرمانی شروع به کار کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰ آرمانی بیش از ۲۰۰ فروشگاه در سراسر جهان و در سال ۲۰۰۰ بخش لوازم آرایشی برند خود را راه‌اندازی کرد. امروزه شرکت آرمانی شامل ۲۰۰۰ مرکز فروش جهانی با فروش سالیانه بیشتر از یک میلیارد دلار است. شرکت آرمانی برای تبلیغات خود از افراد بسیار معروف در زمینهٔ هنر و ورزش استفاده می‌کند که از جمله آن‌ها می‌توان به دیوید بکهام، کریستیانو رونالدو و مگان فاکس اشاره کرد.

او در سال ۲۰۱۰ نخستین هتل خود واقع در برج خلیفه در دبی را با ۱۶۰ اتاق افتتاح کرد.

 زندگی شخصی و مرگ 
آرمانی درباره زندگی شخصی خود، محتاط بود. اما در مصاحبه‌ای با مجله ونتی فر اعلام کرد که روابطی با هر دو جنس مرد و زن داشته است. او رابطه‌ای دیرینه و نزدیک با شریک تجاری‌اش، سرجیو گالئوتی که معمار، طراح مد و بازرگان بود، داشت. گالئوتی در سال ۱۹۸۵ به دلیل عوارض ناشی از بیماری ایدز درگذشت. آرمانی گالئوتی را کسی می‌دانست که به او قدرت و انگیزه داد تا وارد دنیای تجارت شود. در سال ۲۰۱۵ آرمانی دربارهٔ گالئوتی گفت: «وقتی سفر می‌کنم، عکس او را همراه خود می‌برم. چیزی باقی می‌ماند؛ روحش هنوز حضور دارد. مطمئناً او زنده است. من همه جا سرجیو را می‌بینم و مطمئنم او هم مرا می‌بیند. و امیدوارم هر کاری که کرده‌ام، او از آن مطلع باشد.» آرمانی از ناتوانی خود در جلوگیری از مرگ گالئوتی به‌عنوان بزرگ‌ترین شکست حرفه‌ای‌اش یاد کرده بود.

بر پایه گفته‌های خانواده آرمانی، او بخش زیادی از زمان خود را در قایق تفریحی‌اش می‌گذراند و عاشق دریانوردی بود.Giorgio Armani and Sergio Galeotti: A Love Story;  LuxeMag, 21 July 2010. Retrieved 24 April 2015.

گزارش‌ها حاکی از آن بود که آرمانی در ماه‌های منتهی به درگذشت، از سلامت ضعیفی برخوردار بوده و در هفته مد میلان در ژوئن ۲۰۲۵ غایب بود. این نخستین باری بود که در نمایش‌های مد خودش شرکت نمی‌کرد. او در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در خانه‌اش در میلان و در سن ۹۱ سالگی درگذشت. در زمان مرگش، فوربز ارزش خالص دارایی‌های او را حدود ۱۲٫۱ میلیارد دلار آمریکا برآورد کرده بود.

 میراث 
در طول دوران حرفه‌ای‌اش، مسیر جورجو آرمانی با تأثیر عمیق او بر صنعت مد، به‌ویژه در بازآفرینی سبک کت‌وشلوار برای زنان تعریف شد. پس از درگذشت او، بی‌بی‌سی آرمانی را کسی توصیف کرد که «انقلابی در مد» ایجاد کرد و هیچ طراح مدی از زمان کوکو شنل چنین تغییر ماندگاری در شیوه لباس پوشیدن مردم رقم نزده بود. روزنامه لو موند نیز او را «یکی از آخرین بزرگان مد مدرن» نامید.

آرمانی به‌خاطر رها کردن قالب‌های خشک و رسمی کت‌وشلوار، شناخته شد. کاری که هم به مردان حس شیک‌پوشی بخشید و هم زنان را در محیط‌های رسمی مانند محل کار توانمند ساخت. نیویورک تایمز او را «استاد کت‌قدرت در دنیای مد» نامید و به نقش او در مد افراد مشهور و لباس‌های فرش قرمز اشاره کرد.

در سال ۲۰۰۱ مجله وگ آرمانی را «موفق‌ترین طراح مد با اصالت ایتالیایی» معرفی کرد. همان سال، مجله تایم نوشت که او «برای همیشه نگاه مردم به لباس را تغییر داد» —دستاوردی که کمتر طراح مدی به آن دست یافته است.

آرمانی همچنین نخستین طراح مد بود که پس از مرگ مدل آنا کارولینا رستون در سال ۲۰۰۶ بر اثر بی‌اشتهایی عصبی، مدل‌های بسیار لاغر را از صحنهٔ مد کنار گذاشت.

نخست‌وزیر ایتالیا، جورجا ملونی، آرمانی را «نماد بهترین‌های ایتالیا» خواند و بازرگان فرانسوی، برنار آرنو از او بابت خلق «سبکی منحصربه‌فرد» و گسترش «ظرافت ایتالیایی در سطح جهانی» تقدیر کرد.

در بزرگداشت از خدمات و تأثیر او بر صنعت مد، آرمانی در سال ۲۰۰۸ نشان افسر لژیون دونور فرانسه و در سال ۲۰۲۱ نشان صلیب بزرگ شایستگی جمهوری ایتالیا را دریافت کرد.

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 وبگاه رسمی جورجو آرمانی (بایگانی)
 وبگاه زیبایی (بایگانی)

رده:آرمانی
رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی اهل ایتالیا
رده:افراد ایتالیایی ارمنی‌تبار
رده:اهالی ایتالیا
رده:اهالی پیاچنزا
رده:بنیانگذاران شرکت اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان ۲۰۲۵ (میلادی)
رده:زادگان ۱۹۳۴ (میلادی)
رده:طراحان لباس ال‌جی‌بی‌تی
رده:طراحان لباس
رده:طراحان مد اهل ایتالیا
رده:کارآفرینان مد
رده:مردان دوجنس‌گرا
رده:میلیاردرهای اهل ایتالیا
رده:هنرمندان دوجنس‌گرا
رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا
رده:درگذشتگان به علت نارسایی کبد
رده:افسران لژیون دونور