مخمس

مخمس یا تخمیس به مسمط پنج‌مصراعی می‌گویند که چهار مصراع اول آن هم‌قافیه (مصرع) هستند. معمولاً دو مصراع آخر مخمس تضمینی از یک غزل مشهور است.

 نمونه‌ای از یک مخمس 
تخمیس زیر را شاه اسماعیل یکم با تضمین از غزل حافظ سروده است. سه مصراع اول هر بند از شاه اسماعیل (با تخلص خطایی) است و دو مصراع آخر هر بند، یک بیت از غزل حافظ است.

 تاریخ ادبیات در ایران، صفا، جلد ۴، صص ۸-۱۳۷

 منابع 
 پانویس 

 کتابشناسی 
 صفا، ذبیح‌اللّه، تاریخ ادبیات در ایران (جلد ۴)، انتشارات فردوس، ۱۳۶۸.

رده:سخن‌شناسی‌های پاکستان
رده:شعر اردو
رده:قالب‌های شعر فارسی
رده:واژگان ادبی
رده:وزن شعر