ابن زیله

ابومنصور حسین بن محمد بن عمر بن زَیله اصفهانی (؟ اصفهان_۴۴۰ق) ریاضی‌دان، موسیقی‌شناس و فیلسوف ایرانی است.ستایشگر، ص۲۷

ابومنصور بن زیله یکی از برجسته‌ترین شاگردان ابن سینا بوده‌است. هانری جورج فارمر او را در محل تولد قطعاً ایرانی می‌داند. او دارنده رساله‌ای بلند و با ارزش در موسیقی به نام کتاب الکافی فی الموسیقی است.Farmer, 220 زرتشتی بودن او که به همین خاطر او را مجوسی‌اش گفته‌اند مورد تردید است؛ بیهقی می‌نویسد زرتشتی بودن او برای من محقق نشده.

 آثار 
آثار او بر این پایه‌اند:ستایشگر، ص۲۸
 الاختصار من طبیعیات الشفا (خلاصه‌ای از شفای ابوعلی)
 تعالیق (منسوب به ابن سینا)
 شرح رساله حی بن یقظان
 فی النفس (دربارهٔ شنوایی)
 الکافی فی الموسیقی (مهمترین اثر در موسیقی)

 موسیقی 
ابن زیله در موسیقی از استاد خود ابن سینا پیروی کرده هرچند در مواردی به نگاشته‌های ابن سینا در مورد هنر عملی افزوده است. او و ابن سینا در مورد روش‌ها و تئوری‌های موسیقی که مرتبط با هنر عملی بوده‌است مطالبی نگاشته‌اند که پس از آن‌ها تا حدود دو سده (تا زمان صفی‌الدین ارموی) اسناد مربوط به تئوری موسیقی کمتر مشاهده می‌شود.Farmer, 202

ابن زیله به همراه ابن سینا ایده نمادسازی و ثبت موسیقی که از یونان قدیم برگرفته شده را یادآوری و استفاده نمودند تا در زمان صفی‌الدین ارموی راهی برای ثبت ملودی پیدا گردید. همچنین ابن زیله در اثار خود از سیستم‌های موسیقی ایران قدیم مانند دستانات خراسان و اصفهان یاد کرده‌است.Farmer, 205-206

 پانویس 

 منابع 




 پیوند به بیرون 
دائرة المعارف بزرگ اسلامی - ابن زیله

رده:ریاضی‌دانان اهل ایران
رده:فیلسوفان اهل ایران
رده:موسیقی‌دانان اهل ایران
رده:شاگردان ابن سینا