باس فایت

در بازی‌های ویدئویی، باس  یا رئیس، به یک شخصیت غیرقابل بازی کامپیوتری و دشمن بسیار قدرتمند گفته می‌شود که به‌عنوان رقیب و هماورد بازیکنان ساخته شده است.Burt, Andy (2008–4). "No More Heroes: The Killer Boss Guide". GamePro. vol. 235. p. 66. نبرد با شخصیت باس، «باس بَتِل» (نبردِ رئیس) یا «باس فایت» (جنگ با رئیس) نامیده می‌شود. باس‌ها معمولاً بسیار قوی‌تر از سایر دشمنانی هستند که بازیکن تا آن نقطه در بازی با آن‌ها روبه‌رو شده است. باس فایت‌ها معمولاً در نقاط اوج بخش‌های مشخصی از بازی دیده می‌شوند، مانند پایان یک مرحله یا محافظت از یک هدف خاص. «مینی‌باس» رئیسی است ضعیف‌تر یا کم‌اهمیت‌تر از رئیس اصلی در همان ناحیه یا مرحله، ولی معمولاً نیرومندتر از دشمنان معمولی بوده و اغلب همراه با آن‌ها می‌جنگد. سوپرباس  (که گاهی باس «مخفی»، «پنهان» یا «یورشی» نامیده می‌شود) معمولاً بسیار قوی‌تر از رئیس‌هایی است که به‌عنوان بخشی از داستان اصلی بازی پدیدار می‌شوند و اغلب نبرد با آن اختیاری است. فاینال باس  یا غول آخر، معمولاً ناقهرمان اصلی داستان بازی است و شکست آن شخصیت معمولاً پایان بازی را به‌همراه دارد. باس راش  مرحله‌ای است که در آن بازیکنان به‌طور پیاپی با چند رئیس پیشین نبرد می‌کنند.

برای نمونه، در یک بازی ویدئویی «شوتر دوندگی»، ممکن است همهٔ دشمنان عادی از تفنگ کمری بهره ببرند در حالی که باس از تانک استفاده می‌کند. باس اغلب از سایر دشمنان و شخصیت بازیکن بزرگ‌تر است. گاهی شکست دادن رئیس‌ها بدون آمادگی کافی یا دانستن روش درست نبرد بسیار دشوار است. معمولاً برای شکست دادن باس‌ها نیاز به استراتژی و دانش ویژه‌ای است، مانند چگونگی حمله به نقاط ضعف یا اجتناب از حملات خاص.

باس‌ها در بسیاری از ژانرهای بازی‌های ویدئویی رایج هستند، به‌ویژه در بازی‌های داستان‌محور معمول‌ترند و شخصیت‌هایی هستند که پیش‌تر در روایت بازی معرفی شده‌اند (معمولاً ضدقهرمانان، اما این نبردها برای معرفی پیچش‌های داستانی نیز به‌کار می‌روند). بازی‌های اکشن-ماجراجویی، بازی‌های مبارزه‌ای، پلتفرمرها، بازی‌های نقش‌آفرینی (RPG) و شوترها به‌شدت با باس فایت‌ها همراه‌اند. این نبردها ممکن است در بازی‌های معمایی، بازی‌های جمع‌آوری کارت، بازی‌های مسابقه‌ای و شبیه‌سازی کم‌تر دیده شوند. نخستین بازی ویدئویی که دارای باس فایت بود، بازی نقش‌آفرینی «dnd» در سال ۱۹۷۵ بود.

این مفهوم به ژانرهای دیگر، مانند بازی‌های ریتمی، که در آن‌ها ممکن است یک «باس سانگ»  دشوارتر باشد، یا یک حریف با سختی بالا و کنترل‌شده توسط کامپیوتر در بازی‌های ورزشی، گسترش یافته است. در بازی‌های میدان جنگ برخط چندنفره، شکست دادن یک باسِ موجود در نقشه معمولاً نیاز به کار گروهی دو یا چند بازیکن دارد، اما مزایای گوناگونی برای تیم به همراه دارد، مانند تقویت یا قدرت پیشروی در لاین. برخی از بازی‌ها، مانند کاپ‌هد، Furi و Warning Forever، حول مبارزه‌های پیاپی با باس‌ها متمرکز هستند.

 جستارهای وابسته 
 لِوِل (بازی‌های ویدئویی)

 منابع 

 پیوند به بیرون 
 Top 5 boss battles at ام‌اس‌ان‌بی‌سی
 Top 10 Video game Bosses  at گیم‌اسپات
 Retro Junk - Top 10 Bosses of the 2D Era at Retro Junk

رده:اصطلاحات بازی‌های ویدئویی
رده:شخصیت‌های بازی‌های ویدئویی
رده:غول آخر بازی‌های ویدئویی
رده:گیم‌پلی بازی ویدئویی
رده:واژه‌های ابداع‌شده در ۱۹۷۵ (میلادی)