الدوایی

صنعت یا فرهنگ اُلْدُوایی، صنعت ساختن ابزارهای سنگی مبتنی بر تراشه و ابزارهای ساطوری است. تراشه‌ها و ساطورها از کوفتن چکشی سخت بر قلوه‌سنگی کوچک حاصل می‌آید.Roger Lewin, Human Evolution, 255 صنعت الدوایی کهن‌ترین صنعت شناختهٔ ساختن ابزار سنگی است. آغاز آن حدود ۲٫۶ میلیون سال پیش در شرق آفریقا بود و به یک معنا تا ۲۰٬۰۰۰ سال پیش در بخش‌هایی از دو قارهٔ آفریقا و آسیا برجای می‌بود.Encyclopedia of Anthropology → Oldowan Culture; Roger Lewin, Human Evolution, 255 ولی به معنای دقیق کلمه دورهٔ الدوایی با آغاز دورهٔ آشولی یعنی ۱٫۶ میلیون سال پیش پایان یافت و تنها منحصر به آفریقا بود.Encyclopedia of Anthropology → Oldowan Culture لذا صحیح‌تر آن است که گونه‌های متأخر ابزارهای الدوایی‌وَش به انبودهٔAssemblage. این کلمه از assembly به معنی گردآوردن یا هم‌گذاری گرفته شده‌است. Assemblage در معنای تخصصی به معنی مجموعهٔ آثار فرهنگی‌است. (نک. صادق ملک‌شهمیرزادی، واژه‌نامهٔ باستان‌شناسی ← Assemblage). واژهٔ انبوده، صفت مفعولی از انبودن است و از معانی آن انباشته و گردآمده است. (نک. لغتنامهٔ دهخدا ← انبوده) ابزارهای ساطوری بازخوانده شود. این ابزارها، در فن تولید، مشابه ابزارهای الدوایی‌است. واژهٔ الدوایی برگرفته از تنگ الدوای در شمال تانزانیا ست.

ظهور صنعت الدوایی هم‌زمان با پدیدار شدن سردهٔ انسان بود. پس جای شگفتی نیست که به‌سنت، انسان را سازندهٔ ابزارهای سنگی الدوایی دانسته‌اند؛ ولی امروزه، با توجه به قرائن، فناوری الدوایی خاص انسان دانسته نمی‌شود و گمان می‌رود که پرامردم نیز ابزار الدوایی می‌ساخته‌اند.برای نمونه رجوع کنید به Sarmiento, 133–138

 پانویس 

 فهرست منابع و مآخذ 


 انگلیسی 





رده:آفریقای پیشاتاریخ
رده:ابزارسازی پارینه‌سنگی
رده:پلیوسن
رده:پیشاتاریخ آفریقا
رده:دیرینه‌سنگی
رده:فرهنگ‌های پارینه‌سنگی آفریقا