سلطان باهو

سلطان باهو (۱۰۳۹ - ۱۱۰۲ هـ ق) از عارفان هند در سدهٔ دوازدهم بود.

او در روستای اعوان در ایالت جَهنْگ (استان پنجاب در پاکستان) زاده شد و در ۶۳ سالگی در ۱۱۰۲ درگذشت.
باهو مؤلف ۱۴۰ اثر عرفانی و مذهبی به زبان‌های فارسی و عربی بود.

او ابیات خود را به صورت سی حرفی گفته‌است یعنی مصرعٔ اول هر بند به ترتیب حروف تهجّی می‌آید و در آخر هر مصرع واژهٔ «هو» می‌آید که بیت را آهنگ خاصی می‌بخشد.خانه فرهنگ ایران - کویته، بازدید: فوریه ۲۰۰۹.

 آثار 
آثار فارسی و عربی او بدین شرح است:
 اسرار القادری
 امیر الکونین
 اورنگ شاهی (فارسی)
 توفیق الهدایة
 جامع الاسرار
 حجة الاسرار
 دیوان باهو
 رساله روحی
 سلطان الوهم
 شمس‌العارفین (فارسی)
 عقل بیدار (فارسی)
 عین‌العارفین
 عین‌الفقر (فارسی)
 فضل اللقاء
 قرب دیدار
 کشف الاسرار
 کلید توحید (فارسی)
 کلید جنت (فارسی)
 گنج الاسرار
 مجالسة النبی
 محبة الاسرار
 محکم الفقراء
 محک‌الفقر (فارسی)
 مفتاح‌العارفین (فارسی)
 نور الهدی
 نور الهدایة

یگانه اثر او به زبان پنجابی که در دست است ابیات سلطان باهو ست.

 منابع 
 بر پایهٔ: دانشنامه جهان اسلام، سرواژهٔ باهو.
 دیوان باهو، مرتّبه: کی. بی. نسیم، لاهور: حضرت سلطان باهو اکدیمی، ۱۹۹۰ میلادی.

رده:اسلام‌شناسان مسلمان سده ۱۷ (میلادی)
رده:اولیاء
رده:اهالی ناحیه جهنگ
رده:درگذشتگان ۱۱۰۲ (قمری)
رده:درگذشتگان ۱۶۹۱ (میلادی)
رده:زادگان ۱۰۳۹ (قمری)
رده:زادگان ۱۶۲۸ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۳۰ (میلادی)
رده:زیارتگاه‌های صوفیان در پاکستان
رده:شاعران پنجابی‌زبان
رده:شاعران سده ۱۷ (میلادی) اهل هند
رده:شاعران صوفی
رده:شاعران فارسی‌زبان اهل هند
رده:شاعران فارسی‌زبان سده ۱۱ (قمری)
رده:عارفان اهل هند
رده:ناحیه جهنگ
رده:خاندان علی بن ابی‌طالب
رده:هاشمیان
رده:پنجابی‌ها