لی‌لی آلن

لی‌لی رز بیتریس آلن (؛ زادهٔ ۲ مهٔ ۱۹۸۵) خواننده، ترانه‌نویس و بازیگر انگلیسی است. او دختر بازیگر کیت آلن و تهیه‌کنندهٔ فیلم الیسون اوون است. فعالیت موسیقی آلن در سال ۲۰۰۵ آغاز شد که با شرکت ریگال قرارداد امضا کرد و ضبط‌های صوتی خود را در شبکهٔ اجتماعی مای‌اسپیس منتشر نمود. محبوبیت این آثار باعث شد قطعات او از رادیو بی‌بی‌سی ۱ پخش شود.

نخستین تک‌آهنگ تجاری او با نام «Smile» در ژوئیهٔ ۲۰۰۶ به رتبهٔ نخست جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا رسید و از سوی صنعت ضبط صدای بریتانیا گواهی دابل پلاتین دریافت کرد. نخستین آلبوم استودیویی او با عنوان Alright, Still (۲۰۰۶) با استقبال مثبت منتقدان روبه‌رو شد، در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبهٔ دوم رسید و بیش از ۲٫۶ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. این آلبوم همچنین نامزدی جایزهٔ گرمی برای بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو را برای او به همراه داشت.

دومین آلبوم استودیویی او با نام این من نیستم، این تویی (۲۰۰۹) در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و تک‌آهنگ‌های «The Fear»، «منصفانه نیست» و «فاک یو» را عرضه کرد. این موفقیت باعث شد آلن در جوایز بریت ۲۰۱۰ جایزهٔ بهترین هنرمند زن بریتانیایی را دریافت کند. آلن و ایمی واینهاوس به‌عنوان آغازگران روندی شناخته شدند که رسانه‌ها در سال ۲۰۰۹ آن را «سال زنان» نامیدند؛ دوره‌ای که پنج هنرمند زن با موسیقی «تجربی و بی‌پروا» نامزد جایزه مرکوری شدند. سومین آلبوم او شیزس (۲۰۱۴) بار دیگر در صدر جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت، در حالی که چهارمین آلبومش No Shame (۲۰۱۸) به رتبهٔ هشتم رسید. آلبوم بعدی او West End Girl (۲۰۲۵) در رتبهٔ دوم جدول قرار گرفت و با تحسین گستردهٔ منتقدان مواجه شد.

زندگی شخصی آلن، از جمله رابطه با لیام گلگر و استخدام روسپیان زن، توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. به‌عنوان بازیگر، آلن در فیلم چگونه یک دختر درست کنیم (۲۰۱۹) ظاهر شد و در سال ۲۰۲۱ نخستین حضور خود در تئاتر وست اند را با نمایش 2:22 A Ghost Story تجربه کرد که برای آن نامزد جایزهٔ لارنس اولیویه در بخش بهترین بازیگر زن شد.

 سال‌های آغازین 
بندانگشتی|لی‌لی آلن
بیشتر سال‌های کودکی اَلن به سرگردانی میان مدرسه‌های مختلف گذشت به شکلی که از ۵ تا ۱۵ سالگی در ۱۳ مدرسهٔ مختلف تحصیل کرد. او در این دوران دوستی پایداری با هم‌سالانش نداشت و بیشتر وقتش را به مطالعه و گوش کردن به موسیقی می‌گذراند. علاقهٔ او به موسیقی در حدی بود که در ۱۴ سالگی برای حضور در جشنوارهٔ موسیقی گلستن‌بری از خانه گریخت. ۱ سال بعد تحصیل را رها کرد و در همین دوره بود که پی برد موسیقی، تنها حرفهٔ مناسب برایش خواهد بود.

 زندگی حرفه‌ای 
یکی از معروف‌ترین آهنگ‌های او به نام «لبخند» (Smile) در ژوئیه ۲۰۰۶ در صدر پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های بریتانیا قرار گرفت. آلن در دسامبر ۲۰۰۶ نخستین آلبوم خود را با نام Alright, Still عرضه کرد. این آلبوم نامزد جایزهٔ بهترین آلبوم بریتانیایی در بریت اَواردز و نیز جایزهٔ بهترین هنرمند جدید در جوایز ویدئو موزیک ام‌تی‌وی ۲۰۰۷ شد.

 منابع 

 پیوند به بیرون 






رده:افراد انگلیسی ولزی‌تبار
رده:افراد بی‌بی‌سی
رده:افراد دارای اختلال کم‌توجهی-بیش‌فعالی
رده:افراد در حزب کارگر (بریتانیا)
رده:افراد زنده
رده:افراد مبتلا به اختلال دوقطبی
رده:افراد معلول اهل انگلستان
رده:اهالی اسلینگتون
رده:اهالی همرسمیت
رده:بازیگران زن اهل لندن
رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:بازیگران زن فیلم اهل انگلستان
رده:برندگان جایزه آیور نوولو
رده:برندگان جایزه بریت
رده:برندگان جوایز ان‌ام‌ای
رده:پدیدآورندگان اونلی‌فنز
رده:خوانندگان زن پاپ اهل انگلستان
رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:خواننده-ترانه‌پردازان زن اهل انگلستان
رده:زادگان ۱۹۸۵ (میلادی)
رده:سوسیالیست‌های اهل انگلستان
رده:شخصیت‌های تلویزیونی اهل انگلستان
رده:فعالان محیط زیست اهل انگلستان
رده:مجریان تاک شوی تلویزیونی اهل انگلستان
رده:موسیقی‌دانان الکتروپاپ
رده:نویسندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل انگلستان
رده:هنرمندان پارلفون
رده:هنرمندان کپیتال رکوردز