نفوذی (فیلم ۱۹۹۹)

افشاگر  یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۱۹۹۹ است مایکل مان آن را کارگردانی کرده است و آل پاچینو، راسل کرو، کریستوفر پلامر، بروس مک‌گیل، دایان ونورا و مایکل گمبون از ستارگان اصلی فیلم هستند.

این فیلم بر اساس داستان ساخت یکی از قسمت‌های برنامهٔ گفتگو محور ۶۰ دقیقه (پخش شده/در حال پخش از شبکه سی‌بی‌اس آمریکا) ساخته شده است. این قسمت شصت دقیقه مربوط به افشاگری جفری ویگاند است که اطلاعات و افشاگری‌های مهمی دربارهٔ پشت پردهٔ صنعت تنباکو و دخانیات در ایالات متحده را برملا می‌کرد. این قسمت از برنامهٔ ۶۰ دقیقه ابتدا با حذف بخش‌هایی از آن در نوامبر سال ۱۹۹۵ میلادی بر روی آنتن رفت اما در فوریهٔ سال بعد به صورت کامل و بدون سانسور پخش شد.The Insider (Motion picture). Touchstone Pictures. 1999. Event occurs at 2:33:32. "Although based on a true story, certain elements in this motion picture have been fictionalized for dramatic effect."

این فیلم با بودجه‌ای ۶۸ میلیون دلاری ساخته شد اما تنها توانست ۶۰ میلیون دلار از سرمایه را بازگرداند. برخلاف عدم اقبال از سوی مخاطبان، فیلم بازخوردهای غالباً مثبتی در میان منتقدان داشت و در بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها امتیاز ۷/۹ از ۱۰،http://www.imdb.com/title/tt0140352/ و در راتن تومیتوز امتیاز ۹۶ از ۱۰۰http://www.rottentomatoes.com/m/insider/ را کسب کرد.

 تولید 
با بودجه ای که ۶۸ میلیون دلار تعیین شده بود، مان شروع به جمع‌آوری حجم عظیمی از اسناد برای تحقیق در مورد وقایع به تصویر کشیده شده در فیلم کرد: گزارش‌های خبری و رونوشت‌های برنامه ۶۰ دقیقه در آن برهه از زمان. مان که فیلمنامه فیلم چوپان خوب از اریک راث را که دربارهٔ ۲۵ سال نخست تشکیل سازمان سیا است را خوانده بود، راث را ترغیب کرد تا در نوشتن فیلمنامه فیلم جدیدش به او کمک کند. مان و راث چندین طرح کلی را با هم نوشتند و در مورد ساختار داستان صحبت کردند. راث بارها برای تحقیق و مصاحبه با لوول برگمان همنشین شد.

بعد از اینکه راث و مان اولین پیش نویس را با هم در بار یک رستوران در سانتا مونیکا نوشتند، راث به ملاقات وایگند رفت. وایگند در آن زمان همچنان زیر فشار قرارداد حفظ اسرار بود و برای مان و راث به تفسیر جزئیات رویداد نپرداخت. دربرداشت اولیه راث وایگند را دارای شخصیت دفاعی توصیف کرد.

با پیش‌روی فرایند نوشتن فیلمنامه راث و مان تصمیم به اضافه کردن دیالوگ‌ها و نوشتن سکانس‌ها با جزئیات ساختگی اما در خدمت روایت رویداد اصلی گرفتند. هیچ‌کدام از آنها علاقه‌ای به ساخت یک مستند تمام نداشتند.

وال کیلمر مورد توجه مان برای نقش جفری وایگاند بود. اما تهیه‌کننده پیتر یان بروژ این نقش را به راسل کرو پیشنهاد داد. مان موفق به ملاقات کرو در آلاسکا و در تعطیلات یک روزه بازیگر شد و از او خواست صحنه‌هایی از فیلمنامه افشاگر را برای دو تا سه ساعت بخواند. راسل کرو صحنه مطلع شدن وایگند از پخش نشدن مصاحبه‌اش در ۶۰ دقیقه را بازی کرد و مان را بسیار تحت تأثیر قرار داد. کرو، که در آن زمان فقط ۳۳ سال داشت، از بازی در نقش فردی بسیار بزرگتر از خودش در زمانی که بازیگران خوب زیادی در آن رده سنی وجود داشت واهمه داشت.
بندانگشتی|راسل کرو، ۱۹۹۹

کرو برای این نقش ۳۵ پوند (۱۶ کیلوگرم) وزن اضافه کرد، خط موی خود را تراشید، موهایش را هفت بار دکلره کرد و روزانه چین و چروک و لکه‌های کبدی را روی پوستش اعمال می‌کرد تا خود را به وایگند در اواسط پنجمین دهه زندگیش تبدیل کند.

از طرفی آل پاچینو تنها گزینه مان برای بازی در نقش لوول برگمان بود. او می‌خواست مخاطب نقشی را از پاچینو ببیند که تا به حال در فیلمی ندیده بود. پاچینو که قبلاً در مخمصه با مان کار کرده بود، بیش از حد مایل بود که این نقش را بازی کند. برای تحقیق در مورد فیلم، مان و پاچینو با خبرنگاران مجله تایم معاشرت کردند و نیز زمانی را با ABC نیوز گذراندند. پاچینو برای ارائه بهتر نقش در واقع با برگمن ملاقات کرد.

پاچینو به مان پیشنهاد داد تا کریستوفر پلامر را در نقش مایک والاس انتخاب کند. پاچینو بارها این بازیگر کهنه‌کار را روی صحنه تئاتر دیده بود و از طرفداران پر و پا قرص کارهای پلامر بود. مان همچنین از دهه ۱۹۷۰ می‌خواست با پلامر کار کند. پاچینو به مان گفت که پلامر را در فیلمی از سیدنی لومت به نام عشق بازیگری تماشا کند و پس از آن او تنها انتخاب کارگردان برای بازی در نقش والاس بود – پلامر مجبور به تست بازیگری نبود. او با مان ملاقات کرد و پس از چندین گفتگو برای بازی در فیلم انتخاب شد.

 بازخوردها 
راجر ایبرت از شیکاگو سان تایمز به فیلم سه و نیم ستاره از چهار ستاره داد و «قدرت آن در جذب، سرگرمی و خشم» را ستود.

دیوید آنسن از مجله نیوزویک نوشت: «مان احتمالاً می‌تواند فیلمی در مورد پرچ کردن سوزن بسازد. او با استفاده از یک بوم نقاشی بزرگ، بازیگران بزرگ شخصیت‌پرداز و فوق العاده را با چشم قوی خود در ترکیب‌بندی در هم می‌آمیزد، آن نوع از حماسه‌هایی را می‌آفریند که هالیوود عمده آنها را به سمت تلویزیون روانه ساخته - و به ما نشان می‌دهد که چگونه فیلم‌ها می‌توانند این کار را بهتر انجام دهند.»

کوئنتین تارانتینو، The Insider را در فهرست ۲۰ فیلم برتر خود قرار داد که پس از ۱۹۹۲ (سال آغاز حرفه او) ساخته شده‌اند.

 بازیگران 

 آل پاچینو در نقش لوول برگمن
 راسل کرو در نقش جفری ویگند
 کریستوفر پلامر در نقش مایک والاس
 دایان ونورا در نقش لیان ویگند
 فیلیپ بیکر هال در نقش دان هویت
 لیندسی کروس در نقش شارون تیلر
 دبی میزار در نقش دبی د لوکا
 رنه اولستاد در نقش دبورا ویگند
 هلی آیزنبرگ در نقش باربارا ویگند
 استیون توبولوسکی در نقش اریک کلاستر
 کلم فیور در نقش ریچارد اسکراگز
 بروس مک‌گیل در نقش ران موتلی
 جینا گرشان در نقش هلن کاپرلی
 مایکل گمبون در نقش توماس زاندفور
 ریپ تورن در نقش جان اسکانلن
 کلیف کرتیس در نقش شیخ فدل‌الله
 Gary Sandy در نقش وکیل زاندفور
 راجر بارت در نقش مدیر هتل
 جک پالادینو در نقش خودش
 مایک مور در نقش خودش

 جوایز و افتخارات 
 جوایز جایزه تاریخ برگزاری دسته نامزدها و دریافت‌کنندگان نتیجه جایزه اسکار ۲۶ مارس ۲۰۰۰ بهترین فیلم مایکل مان و پیتر یان بروگه  بهترین کارگردان مایکل مان  بهترین بازیگر مرد راسل کرو  بهترین فیلم‌نامه اقتباسی مایکل مان و اریک راث  بهترین فیلم‌برداری دانته اسپینوتی  بهترین تدوین ویلیام گلدنبرگ، پائول رابل و دیوید روزنبلوم  بهترین میکس صدا اندی نلسون، دوگ همفیل و لی اورلوف جوایز فیلم بفتا۹ آوریل ۲۰۰۰بهترین بازیگر مردراسل کرو  انجمن منتقدان پخش فیلم ۲۴ ژانویه ۲۰۰۰ بهترین بازیگر مرد  انجمن منتقدان فیلم بوستون ۱۲ دسامبر ۱۹۹۹ بهترین بازیگر مکمل مرد کریستوفر پلامر  جایزه گلدن گلوب ۲۳ ژانویه ۲۰۰۰بهترین فیلم - درام بهترین کارگردانمایکل مان بهترین فیلم‌نامهمایکل مان و اریک روث بهترین بازیگر مرد - درامراسل کرو بهترین موسیقیپیتر بورک و لیسا جرارد  حلقه منتقدان فیلم لندن ۲ مارس ۲۰۰۰ بهترین بازیگر مرد راسل کرو  انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس دسامبر ۱۹۹۹ بهترین فیلم  بهترین کارگردان مایکل مان  بهترین بازیگر مرد راسل کرو  بهترین بازیگر مکمل مرد کریستوفر پلامر  بهترین فیلمبرداری دانته اسپینوتی  جامعه ملی منتقدان فیلم ۲۰۰۰ بهترین بازیگر مرد راسل کرو  بهترین بازیگر مکمل مرد کریستوفر پلامر جایزه انجمن بازیگران فیلم۱۲ مارس ۲۰۰۰بهترین بازیگر مرد راسل کرو  جایزه ستلایت ۱۶ ژانویه ۲۰۰۰ بهترین فیلم - درام  بهترین کارگردان مایکل مان بهترین بازیگر مرد-درام راسل کرو  آل پاچینو  بهترین بازیگر مکمل مرد - درام کریستوفر پلامر  بهترین تدوین 

 جستارهای وابسته 
 ۶۰ دقیقه

 منابع 

 پیوند به بیرون 











رده:تنباکو در ایالات متحده آمریکا
رده:فیلم‌نامه‌های اریک راث
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌ها درباره تلویزیون
رده:فیلم‌ها درباره دخانیات
رده:فیلم‌ها درباره روزنامه‌نگاران
رده:فیلم‌ها درباره مواد مخدر
رده:فیلم‌های ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی درباره قانون
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اسپای‌گلاس انترتیمنت
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های ایمجین انترتینمنت
رده:فیلم‌های تاچ‌استون پیکچرز
رده:فیلم‌های جنایی هیجانی
رده:فیلم‌های درام ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام زندگی‌نامه‌ای آمریکایی
رده:فیلم‌های درباره آزادی بیان
رده:فیلم‌های درباره افشاگری
رده:فیلم‌های درباره قانون دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درباره کسب و کار آمریکایی
رده:فیلم‌های دلهره‌آور ۱۹۹۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های دلهره‌آور دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای آمریکایی
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره اهالی کسب‌وکار
رده:فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای درباره روزنامه‌نگاران
رده:فیلم‌های فیلمبرداری شده در نیویورک‌سیتی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در اسرائیل
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در ایندیانا
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در باهاما
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در کنتاکی
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در میسیسیپی
رده:فیلم‌های مهیج آمریکایی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ایالت میسیسیپی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در کنتاکی
رده:فیلم‌های واقع‌شده در نیویورک سیتی
رده:فیلم‌های یونیورسال پیکچرز
رده:فیلم‌های درباره کسب و کار دهه ۱۹۹۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۸۹ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۹۳ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۹۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۹۶ (میلادی)