جورجه انسکو

جورجه اِنِسکو (به رومانیایی: George Enescu) () موسیقی‌دان و آهنگساز رومانیایی بود. او در ۱۹ اوت ۱۸۸۱ در لیوه‌نی، رومانی زاده شد و در ۴ مهٔ ۱۹۵۵ در پاریس درگذشت. انسکو نامدارترین آهنگساز رومانیایی بود. وی همچنین نوازندهٔ برجستهٔ ویولن، رهبر ارکستر، نوازندهٔ پیانو و معلم موسیقی بود.

 زندگی 
تنها فرزند بازمانده از میان هشت فرزند خانواده، جورجه در خانوده‌ای که پدرش رهبر غیرحرفه‌ای گروه کُر بود و مادرش گیتار می‌نواخت، خیلی زود اشتیاق خود را به موسیقی آشکار کرد. در ۴سالگی یک ویولن هدیه گرفت و او را برای آموزش نزد یک معلم ویولن به آموختن این ساز گماردند. سپس وارد کنسرواتواری در رومانی شد و بعد به وین رفت تا در کنسرواتوار این شهر به آموختن ویولن و آهنگسازی بپردازد و در آنجا خیلی زود به عنوان نوازندهٔ نابغه زبانزد تالارهای شهر شد، در این هنگام جورجه تنها ۱۲ سال داشت. در سال ۱۸۹۵ انسکو به پاریس رفت تا در کنسرواتوار پاریس با استادانی چون ژول ماسنه، گابریل فوره، به آموختن آهنگسازی و ویولن ادامه دهد، در همین دوران با هنرمندانی چون پل دوکا، آلفرد کورتو،Alfred Cortot پابلو کاسالس،Pablo Casals موریس راول و فلوران اشمیتFlorent Schmitt آشنا گردید. انسکو در حالی‌که هنوز هنرجو بود آثار بسیاری را خلق کرد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و آهنگساز سفرهای بسیاری را در سراسر اروپا انجام داد.

به هنگام جنگ نخست جهانی به رومانی بازگشت و در آنجا به کارهای گوناگونی مشغول شد و چندین اثر مهم خود را نوشت. پس از پایان جنگ انسکو پی در پی میان رومانی و فرانسه دررفت‌وآمد بود و در سال ۱۹۲۴ موفق به دریافت لژیون دونور گردید سپس در سال ۱۹۲۹ به عضویت فرهنگستان هنرهای زیبا درآمد. او همچنین در حالی‌که عضو انجمن پدیدآورندگان آثار هنری فرانسه بود انجمن پدیدآورندگان آثار هنری رومانی را بنیان نهاد. در همین سال‌ها برخی از شاهکارهایش همچون سونات نامی خود برای ویولن «در حال و هوای موسیقی محلی رومانی» و اپرای ادیپ را آفرید. وی همزمان با فعالیت‌هایش به عنوان آهنگساز و نوازنده به آموزش نیز می‌پرداخت و شاگردانی چون: کریستیان فراس،Christian Ferras ایوری گیتلیس،Ivry Gitlis آرتور گرومیو،Arthur Grumiaux و یهودی منوهین را پرورش داد. منوهین در مورد انسکو گفته‌است: 

در هنگامه جنگ دوم جهانی انسکو به زادگاهش پناه برد و در آنجا به دفاع از موسیقی نو رومانیایی پرداخت. پس از جنگ نیز او با وجود مشکلات مالی و سلامتی هرگز تا پایان از تلاش و کوشش بازنایستاد و به عنوان نوازندهٔ ویولن و رهبر ارکستر با داوید اویستراخ،David Oïstrakh امیل گیلس،Emil Guilels یهودی منوهین و آلفرد کورتو کنسرت‌هایی را برگزار کرد. وی در نیمه‌شب ۳ به ۴ ماه مهٔ ۱۹۵۵ در قلب پاریس در گذشت و در گورستان پر-لاشز به خاک سپرده شد.

 برخی از آثار 
 چندین سونات برای پیانو
 چندین سونات برای ویولن
 آثار مجلسی
 دو سمفونی
 سوئیت‌های ارکسترال
 اپرای «اُدیپ»

 پانویس 

 پیوند به بیرون 
 گنجینهٔ ملی جورجه انسکو
 جشنوارهٔ جهانی جورجه انسکو
 آثار (نتها)
 انجمن جهانی جورجه انسکو
 انجمن فرانسوی جورجه انسکو
 گفتگوی هارمونیک

 منابع 

 دانشنامهٔ برخط لاروس

رده:آهنگسازان اپرا اهل رومانی
رده:آهنگسازان اهل رومانی
رده:آهنگسازان کلاسیک اهل رومانی
رده:آهنگسازان کلاسیک مرد
رده:آهنگسازان موسیقی کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
رده:اعضای مجلس نمایندگان رومانی
رده:اهالی شهرستان بوتوشانی
رده:پیانیست‌های کلاسیک مرد
رده:دارندگان لژیون دونور
رده:دانش‌آموختگان دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین
رده:درگذشتگان ۱۹۵۵ (میلادی)
رده:رهبران ارکستر
رده:رهبران ارکستر اهل رومانی
رده:رهبران ارکستر مرد
رده:زادگان ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:شوالیه‌های لژیون دونور
رده:مدفونان در پر-لاشز
رده:موسیقی‌دانان مرد سده ۲۰ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو کلاسیک اهل رومانی
رده:نوازندگان پیانو کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
رده:نوازندگان پیانو مرد
رده:ویولن‌نوازان مرد
رده:ویولون‌نوازان کلاسیک اهل رومانی
رده:ویولون‌نوازان کلاسیک سده ۲۰ (میلادی)
رده:ویولون‌نوازان کلاسیک مرد
رده:آهنگسازان پیانو