جاده انقلابی (فیلم)

جادهٔ انقلابی () یک فیلم درام عاشقانه به کارگردانی سام مندس است که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. فیلم‌نامهٔ این فیلم را جاستین هیث بر پایهٔ رمان سال ۱۹۶۲ به همین نام اثر ریچارد ییتس نوشته است. در این فیلم لئوناردو دی‌کاپریو و کیت وینسلت ایفای نقش می‌کنند. مایکل شنون، کاترین هان، دیوید هاربر و کتی بیتس در نقش‌های مکمل حضور دارند. این فیلم داستان فرانک (دی‌کاپریو) و آپریل ویلر (وینسلت) را روایت می‌کند؛ زوجی در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ که برای کنار آمدن با مشکلات شخصی خود در تلاش هستند و در پی آن، ازدواجشان دچار شکست می‌شود. جادهٔ انقلابی دومین همکاری سینمایی میان دی‌کاپریو، وینسلت و بیتس است که پیش‌تر در فیلم تایتانیک (۱۹۹۷) ایفای نقش کرده بودند.

توسعهٔ اقتباس سینمایی برای اولین بار در سال ۱۹۶۱ آغاز شد. با این حال، فقدانی در چشم‌انداز تجاری و اختلاف نظر با این فیلم‌نامه باعث شد ساخت این پروژه تا دههٔ ۲۰۰۰ بلاتکلیف شود. در نهایت بی‌بی‌سی فیلمز حق انتشار فیلم این رمان را خریداری کرد و سپس هیث فیلمنامه را بازنویسی کرد. مدتی بعد وینسلت فیلم‌نامه را خواند و شوهر وقت خود، مندس، را متقاعد کرد که این اثر کارگردانی کند و دی‌کاپریو نیز نقش فرانک را ایفا کند. فیلم‌برداری اصلی در سال ۲۰۰۷ در محلی واقع در درین، کنتیکت آغاز شد. توماس نیومن آهنگسازی موسیقی متن فیلم را بر عهده داشت؛ این چهارمین همکاری میان مندس و نیومن بود.

جادهٔ انقلابی در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۸ در ایالات متحده منتشر شد و سپس انتشار بین‌المللی گسترده‌تری را در ژانویه ۲۰۰۹ تجربه کرد و در نهایت ۷۶ میلیون دلار در گیشه جهانی فروش کرد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. نقش‌آفرینی دی‌کاپریو، وینسلت و شنون و علاوه بر این، وفاداری فیلم به رمان اصلی مورد ستایش منتقدان قرار گرفت. دی‌کاپریو و وینسلت برای عملکرد خود به‌ترتیب نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب در دستهٔ بهترین بازیگر مرد و بهترین بازیگر زن شدند که در نهایت وینسلت این جایزه را کسب کرد. این فیلم نامزد دریافت سه جایزهٔ اسکار نیز شد: بازیگر نقش مکمل مرد برای شنون، بهترین طراحی صحنه و بهترین طراحی لباس.

 داستان 
در سال ۱۹۴۸، فرانک ویلر، کارگر بارانداز، در یک مهمانی با آپریل آشنا می‌شود. فرانک آرزوی صندوقدار شدن دارد و آپریل می‌خواهد بازیگر شود. پس از مدتی، فرانک شغلی در شرکت «ناکس ماشینز» پیدا می‌کند و با آپریل ازدواج می‌کند. آن‌ها به خانه‌ای در خیابان «رِولوشنری رود» در حومه کانکتیکات نقل مکان می‌کنند، جایی که آپریل باردار می‌شود.

ظاهر زندگی‌شان برای اطرافیان ایده‌آل است، اما در واقع رابطه‌شان پرتنش است. آپریل در بازیگری موفق نیست و فرانک از کار یکنواختش بیزار است. در تولد سی‌سالگی‌اش، فرانک با منشی شرکت، مورین، وارد رابطه‌ای پنهانی می‌شود. در همین زمان، هلن گیوینگز، مشاور املاک، از آپریل می‌خواهد با پسرش جان، که سابقه بستری در آسایشگاه روانی دارد، ملاقات کنند. آپریل می‌پذیرد.

برای فرار از زندگی روزمره، آپریل پیشنهاد مهاجرت به پاریس را می‌دهد تا فرانک بتواند دنبال علاقه‌اش برود. فرانک ابتدا مردد است، اما بعد موافقت می‌کند. آن‌ها تصمیمشان را با دوستان در میان می‌گذارند، اما فقط جان انگیزه‌شان را درک می‌کند.

در آستانه مهاجرت، فرانک پیشنهاد ارتقا شغلی دریافت می‌کند و آپریل دوباره باردار می‌شود. وقتی فرانک متوجه می‌شود آپریل قصد سقط جنین دارد، میانشان مشاجره‌ای شدید رخ می‌دهد. آپریل می‌گوید فرزند دوم را فقط برای اثبات اینکه اولی اشتباه نبوده، آورده‌اند. فرانک روز بعد ارتقا را می‌پذیرد و سعی می‌کند با زندگی یکنواختش کنار بیاید. در شبی با خانواده کمپبل، آپریل و شپ تنها می‌مانند. آپریل از افسردگی‌اش می‌گوید و با شپ رابطه برقرار می‌کند، اما علاقه‌اش را رد می‌کند.

روز بعد، فرانک به خیانتش اعتراف می‌کند، اما آپریل بی‌تفاوت می‌گوید دیگر دوستش ندارد. در مهمانی شام با خانواده گیوینگز، فرانک اعلام می‌کند که برنامه مهاجرت لغو شده چون آپریل باردار است. جان با عصبانیت او را متهم به نابود کردن امید آپریل می‌کند. فرانک نزدیک است به جان حمله کند و مهمان‌ها خانه را ترک می‌کنند. پس از مشاجره‌ای دیگر، آپریل خانه را ترک می‌کند.

صبح روز بعد، فرانک آپریل را آرام و بی‌احساس در حال آماده‌سازی صبحانه می‌بیند. او گیج و بی‌واکنش، غذا می‌خورد و به محل کار می‌رود. آپریل در حمام، به‌صورت پنهانی اقدام به سقط جنین می‌کند. پس از خونریزی شدید، آمبولانس خبر می‌شود. فرانک در بیمارستان، نابود و غمگین، با شپ روبه‌رو می‌شود. آپریل بر اثر خون‌ریزی جان می‌دهد.

فرانک با احساس گناه به شهر نقل مکان می‌کند و فروشنده کامپیوتر می‌شود. وقت آزادش را با فرزندانش می‌گذراند. خانه ویلرها توسط زوجی جدید به نام «بریس» خریداری می‌شود. در شامی با آن‌ها، میلی از گذشته فرانک و آپریل می‌گوید. شپ با گریه خانه را ترک می‌کند و از میلی می‌خواهد دیگر هرگز نام ویلرها را نبرد.

سال‌ها بعد، هلن به همسرش می‌گوید که خانواده بریس مناسب‌ترین ساکنان خانه ویلرها هستند. وقتی شروع به انتقاد از فرانک و آپریل می‌کند، همسرش سمعک خود را خاموش می‌کند.

 بازیگران 
 لئوناردو دی‌کاپریو
 کیت وینسلت
 مایکل شنون
 کاترین هان
 دیوید هاربر
 کتی بیتس

 منابع 

 پیوند به بیرون 
  (بایگانی)






رده:آثار موسیقی توماس نیومن
رده:زنای محصنه در فیلم‌ها
رده:فیلم‌ها به زبان انگلیسی
رده:فیلم‌های ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های آمریکایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های اقتباس‌شده از رمان‌های آمریکایی
رده:فیلم‌های برنده جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر زن فیلم درام
رده:فیلم‌های بریتانیایی دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های بریتانیایی
رده:فیلم‌های به تهیه‌کنندگی اسکات رودین
رده:فیلم‌های بی‌بی‌سی فیلمز
رده:فیلم‌های درام ۲۰۰۸ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام بریتانیایی
رده:فیلم‌های درام رمانتیک آمریکایی
رده:فیلم‌های درام رمانتیک بریتانیایی
رده:فیلم‌های درباره افسردگی
رده:فیلم‌های درباره سقط جنین
رده:فیلم‌های دریم‌ورکس
رده:فیلم‌ها به کارگردانی سم مندس
رده:فیلم‌های عاشقانه تاریخی آمریکایی
رده:فیلم‌های عاشقانه تاریخی بریتانیا
رده:فیلم‌های فیلم‌برداری‌شده در کنتیکت
رده:فیلم‌های واقع‌شده در ۱۹۵۵ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۴۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در دهه ۱۹۵۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های واقع‌شده در کنتیکت
رده:فیلم‌های انگلیسی‌زبان دهه ۲۰۰۰ (میلادی)
رده:فیلم‌های درام انگلیسی‌زبان
رده:فیلم‌های درام رمانتیک انگلیسی‌زبان