تیانچی

تیانچی (چینی: 天啟؛ پین‌یین: Tiān Qǐ؛ انگلیسی: Tianqi) نام پادشاهی جو یوجیائو (۲۳ دسامبر ۱۶۰۵ - ۳۰ سپتامبر ۱۶۲۷)، پانزدهمین امپراتور دودمان مینگ بود. او همچنین نخستین فرزند امپراتور تایچانگ و برادر بزرگ امپراتور چونگ‌جن بود.

 آغاز سلطنت 
در ۱۶۲۰ امپراتور تایچانگ درگذشت و پسر بزرگش جو یوجیائو که ۱۵ سال بیشتر نداشت با عنوان امپراتور تیانچی بر تخت سلطنت نشست. جو یوجیائو دچار اختلال در یادگیری بود و به همین دلیل کم سواد مانده بودJohn W. Dardess. Blood and History in China. USA: University of Hawaii Press, 2002, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۰۸).. مردم به خاطر احترام به امپراتور می‌گفتند که او آنقدر وقت نداشته‌است تا خواندن و نوشتن را بیاموزد. همین امر سبب شده بود تا امپراتور جوان علاقه‌ای به کشورداری نداشته باشد و اداره ی امور تمام کشور را به خواجهٔ اعظم وی جونگ‌شیان و دایه ی خود بانو که بسپارد و خود سرگرم کار مورد علاقه‌اش - درودگری - شودRichard Von Glahn. Fountain of Fortune. USA: University of California Press, 1996, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۴ نوامبر ۲۰۰۸)..

 دولت وحشت 
از آنجا که تمام قدرت وی به‌ جونگ‌شیان و امپراتریس مادر که سپرده شده بود، آن دو شروع به گماردن افراد مورد اعتماد خود در پست‌های مهم و از میان برداشتن وزرای مخالف خود کردند. حتی امپراتریس مادرکه برای اینکه قدرت بیشتری داشته باشد اقدام به زندانی کردن زنان امپراتور نمود و آنقدر به آنها گرسنگی داد تا جان سپردند. سپس میزان دریافت مالیات از مردم افزایش یافت و اگر کسی می‌خواست موقعیت خود را حفط نماید باید رشوه‌های سنگینی را می‌پرداخت و هر کس نیز که اعتراض یا مخالفت می‌نمود، دستگیر، زندانی و تا سر حد مرگ شکنجه می‌شدAdeline Yen Mah. China: Land of Dragons and Emperors. Allen & Unwin, 2008, . Google Books, (بازبینی به تاریخ ۳ نوامبر ۲۰۰۸).. در این شرایط گروهی از پیروان مکتب کنفوسیوس که با نام جنبش دونگلین شناخته می‌شدند و شماری از پیروانشان از صاحب‌منصبان دربار بودند نگرانی خود را نسبت به اوضاع سیاسی کشور اعلام داشتند ولی نتیجه‌اش دستگیری و اعدام رهبران گروه، ویران‌سازی مؤسسات مربوط به آنها و پاکسازی پیروانشان از پست‌های دولتی با حکم امپراتور بود. شرایط زندگی در این مدت روزبروز بدتر می‌شد و شورش‌های مردمی زیادی علیه امپراتور تیانچی صورت پذیرفت.

 پایان سلطنت 
امپراتور تیانچی در ۳۰ سپتامبر ۱۶۲۷ ناگهان درگذشت و چون هیچ وارثی نداشت، برادر کوچکترش جو یوجیان به مقام امپراتوری رسید و به عمر دولت وحشت پایان داد. تیانچی با نام شی‌زونگ (熹宗) در مقبره سلطنتی به خاک سپرده شد و نام پس از مرگ امپراتور جه (کامل: Da Tian Chan Dao Dun Xiao Du You Zhang Wen Xiang Wu Jing Mu Zhuang Qin Zhe) به او داده شد.

 جستارهای وابسته 
سلسله مینگ

 منابع 

رده:امپراتوران دودمان مینگ
رده:حکم‌رانان سده ۱۷ (میلادی) اهل چین
رده:درگذشتگان ۱۶۲۷ (میلادی)
رده:ال‌جی‌بی‌تی اهل چین
رده:ال‌جی‌بی‌تی باستان
رده:افراد ال‌جی‌بی‌تی سده ۱۷ (میلادی)
رده:زادگان ۱۶۰۵ (میلادی)
رده:فرمانروایان دوجنس‌گرا