مشت‌پیمایی

مُشت‌پیماییKnuckle-walking شیوه‌ای از جاپیمایی (حرکت مکانی) در جانوران چهارپا است.
در این شیوه، حیوان، ساعدها و مچ‌های دست خود را کمی خمیده نگه می‌دارند و بر روی پیش‌مشت‌هاknuckle راه می‌رود."knuckle-walking." Encyclopædia Britannica. 2008. Encyclopædia Britannica Online. 30 Nov. 2008

گوریل‌ها و شامپانزه‌ها، مورچه‌خوارهای بزرگ و نوک‌اردکی‌ها مشت‌پیما هستند. پانگولین‌ها (مورچه‌خوارهای پولک‌دار) هم گاهی بر روی پیش‌مشت‌های خود راه می‌روند.

در سنگواره‌های انسان اولیه نیز شواهدی مبنی بر مشت‌پیما بودن انسان اولیه یافت شده‌است.Brian G. Richmond and David S. Strait, Anatomical Evidence for Knuckle-walking Found in Early Human Fossils, in Nature Vol. 404; 23 March 2000.

گونه‌ای از این جاپیمایی نیز در برخی از جانوران دیده می‌شود که جاندار برای حرکت وزن بدن را بر روی کف دستان خود می‌اندازد، به این حالت پنجه‌نوردی می‌گویند.کاتک، کانراد فیلیپ: انسان‌شناسی، کشف تفاوت‌های انسانی، ترجمه محسن ثلاثی، تهران. انتشارات علمی ۱۳۸۶.ص۸۷۰.

 منابع و پانویس‌ها 

رده:پیاده‌روی
رده:جنبش جانوری
رده:نخستی‌شناسی