کلاوس شولتز

کلاوس شولتز ؛ زادهٔ ۴ اوت ۱۹۴۷ – ۲۶ آوریل ۲۰۲۲) آهنگ‌ساز و نوازنده گیتار، درامز، کیبورد و عضو سابق گروه‌های تنجرین دریم و اش را تمپل بود.

شولتزه که با نام مستعار ریچارد وانفراید نیز شناخته می‌شد زادهٔ ۴ آگوست ۱۹۴۷ در برلین آلمان است. او تابه‌حال بیش از ۴۰ آلبوم شخصی منتشر کرده‌است.

 تاریخچه 
 دهه ۱۹۷۰ 
در سال ۱۹۷۰، کلاوس شولتز که به عنوان نوازنده درامز به همراه ادگار فروسه و کنراد شنیتزلر در گروه تنجرین دریم بود، پس از انتشار اولین آلبوم گروه با نام «الکترونیک مدیتیشن»، گروه را ترک کرد و به همراه مانوئل گوتشنیگ  گروه اش را تمپل را تشکیل داد. اما او پس از انتشار اولین آلبوم، این گروه را نیز ترک کرد تا به صورت انفرادی به آهنگسازی بپردازد.

شولتز اولین آلبوم انفرادی خود را در سال ۱۹۷۲ تحت عنوان «ایرلیشت»  منتشر کرد. در این آلبوم او از ارگ و صدای ضبط و فیلتر شدهٔ یک ارکستر -به طوری که قابل تشخیص نیست- بهره جست. آلبوم بعدی او «سایبرگ»  نام داشت که بسیار شبیه اولین آلبوم اوست، ولی اینبار او از سینت سایزر ای ام اس سینتی آ نیز استفاده کرد.

آثار او از این مقطع بسیار پیشرو و متعالی شد. از مهم‌ترین آلبوم‌های او می‌توان به «سحرگاه ماه»  در سال ۱۹۷۶ (اولین آلبومی که در آن، شولتز از سینت سایزر موگ مدولار  استفاده کرد)، «سراب» در سال ۱۹۷۷ و «شن روان»  در سال ۱۹۷۹ (با همکاری آرتور براون  به عنوان خواننده در آهنگ «سایه‌های جهالت» ) اشاره کرد. او همچنین در سال ۱۹۷۶ به گروه آهنگساز و نوازنده پرکاشن ژاپنی، سومو یاماشتا  پیوست. (در این گروه نوازنده‌های دیگری نیز از جمله مایکل شرایو، استیو وین وود  و ال دی مئولا  حضور داشتند)

در موسیقی شولتز، بیشتر از هر موسیقیدان الکترونیک دیگری در آن عصر، صداهای آلی شنیده می‌شود، حتی هنگامی که از سازهای غیر الکترونیکی استفاده می‌کند، مانند گیتار آکوستیک و صدای خواننده مرد در آلبوم "رقص سیاه"  یا ویولن سل در آلبوم‌های "شن روان" و "ترنسفر"  در سال ۱۹۸۱. او صدای سینت سایزر مینی موگ  را در آهنگ‌های خود به گونه‌ای توسعه داد که به صدای گیتار الکتریک شبیه می‌شد، که این صدا به صدای تأثیرگذاری در اجراهای زنده و آلبوم‌های استودیویی او تبدیل شد. در سال ۱۹۷۸ آلبوم "X" را منتشر کرد (نام آلبوم بیانگر دهمین آلبوم او نیز هست)، آلبومی که به اشخاص مهمی ارجاع داده شده‌است. از جمله: فردریش نیچه، لودویک دوم باواریا و ویلهلم فریدمن باخ. در سال ۱۹۷۹ او نام مستعار ریچارد وانفرید را نیز برای خود برگزید که بیانگر علاقه او به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر است.

 دهه ۱۹۸۰ 
در این دهه او از سازهای آنالوگ دور شد و به سازهای دیجیتال روی آورد و کمتر از دهه قبل به تجربه گرایی پرداخت. گرچه نشانه‌های این تغییرات در آلبوم «این را حفر کن»  که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد به چشم می‌خورد، اما با انتشار آلبوم «ترنسفر» بود که در آهنگسازی او فراگیر شد. این آلبوم متکی بر تکنیک سیکوانسینگ  بود که نتیجه آن اوج گرفتن‌های متناوب و پایان ناپذیر است. این سبک جدید در آلبوم «آودنتیتی»  به شکل متعالی خود شنیده می‌شود (بخصوص در دو آهنگ اول آلبوم). این روند در سال ۱۹۸۴ با آلبوم «بیم» که برای موسیقی متن فیلمی به همین نام، به کارگردانی جرالد کارگل  ساخته شد، ادامه یافت. در این آلبوم شولتز از صداهای خشن دوری ورزید و بر پایه سیکونسر ، صداهایی بیشتر شبیه صداهای آلی سال‌های اولیه فعالیت خود، تولید کرد.

 دهه ۱۹۹۰ 
در دهه ۱۹۹۰ کلاوس شولتز به سمپلینگ  روی آورد و از صداهای از پیش ضبط شده، همچون صدای «زار زدن زنانه» در آلبوم‌های استودیویی و همچنین اجراهای زنده خود استفاده کرد. در سال ۱۹۹۵ با بهره‌گیری از این تکنیک و با همکاری مانوئل گوتشینگ به عنوان نوازنده گیتار، آلبوم «در غم»  را منتشر کرد. در این دهه او تعداد زیادی از قطعات منتشر نشده‌استودیویی و زنده خود را بر روی چند مجموعه سی دی منتشر کرد.

 دهه ۲۰۰۰ 
در این دهه شولتز بیشتر به ترکیب عناصر موسیقی جز، کلاسیک، ترنس و تکنو پرداخت. او همچنین به همراه لیزا جرارد به عنوان خواننده، یک آلبوم استودیویی و دو آلبوم اجرای زنده را منتشر کرد.

 ریچارد وانفرید 
ریچارد وانفرید (به انگلیسی: Richard Wahnfried) یا به اختصار «وانفرید» (بعد از سال ۱۹۹۳)، تنها نام مستعار هنری شناخته شده کلاوس شولز است، که به عنوان پروژه جانبی، بین سال‌های ۱۹۷۹ و ۱۹۹۷، هفت آلبوم را منتشر کرده‌است.

از مشخصه‌های اصلی موسیقی وانفرید (بر خلاف آثار معمول شولتز) می‌توان به:
 گرایش به به سبک‌های معمول موسیقی راک، ترنس و تکنو
 همکاری بیشتر با نوازنده‌های شناخته شده و گاه نا شناخته، در کنار نوازندگی سینت سایزر شولتز

نام "ریچارد وانفرید" نشان از علاقه اوست به موسیقیدان آلمانی ویلهلم ریچارد واگنر:
 ریچارد، (که ناگفته مشهود است) نام میانی واگنر است. شولتز، همچنین این نام را برای نام اولین فرزند پسر خود برگزید.
 وانفرید (در آلمانی به معنی "آرامش در نتیجه توهم یا جنون" می‌باشد) نامیست که واگنر برای ویلای خود واقع در بایرویت، آلمان برگزید، جایی که بعدها واگنر در آن به خاک سپرده شد. علاقه شولتز نسبت به واگنر، به سال‌های قبل از شروع پروژه "وانفرید" برمیگردد. او در آلبوم "باد زمان"  که در سال ۱۹۷۵ به بازار آمد، آهنگی بانام "وانفرید ۱۸۸۳"  ساخته بود (اشاره به مرگ و محل خاک سپاری واگنر در سال ۱۸۸۳). آهنگ دیگر این آلبوم نیز "بازگشت بایرویت"  نام دارد. بعد از سال ۱۹۹۳ آلبوم‌های ریچارد وانفرید، تنها تحت عنوان "وانفرید" منتشر شدند، با اشاره به نام "کلاوس شولتز" به عنوان تهیه‌کننده یا آهنگساز افتخاری.

 مرگ 
شولتز در ۲۶ آوریل ۲۰۲۲در پی یک بیماری طولانی درگذشت. آخرین آلبوم او «خدا آراکیس» تاریخ انتشار ۱۰ ژوئن بود.

 آلبوم‌ها 
 استودیو و اجرای زنده 
 نام آلبوم  سال انتشار۱. Irrlicht۱۹۷۲۲. Cyborg۱۹۷۳۳. Blackdance۱۹۷۴۴. Picture Music۱۹۷۵۵. Timewind۱۹۷۵۶. Moondawn۱۹۷۶۷. Body Love-soundtrack۱۹۷۷۸. Mirage۱۹۷۷۹. Body Love Vol. 2۱۹۷۷۱۰. "X" ۱۹۷۸۱۱. Dune۱۹۷۹۱۲. ...Live...۱۹۸۰۱۳. Dig It۱۹۸۰۱۴. Trancefer۱۹۸۱۱۵. Audentity۱۹۸۳۱۶. Dziekuje Poland Live '83۱۹۸۳۱۷. Angst-soundtrack۱۹۸۴۱۸. Inter*Face۱۹۸۵۱۹. Dreams۱۹۸۶۲۰. En=Trance۱۹۸۸۲۱. Miditerranean Pads۱۹۹۰۲۲. The Dresden Performance-live۱۹۹۰۲۳. Beyond Recall۱۹۹۱۲۴. Royal Festival Hall Vol. 1-live۱۹۹۲۲۵. Royal Festival Hall Vol. 2-live۱۹۹۲۲۶. The Dome Event-live۱۹۹۳۲۷. Le Moulin de Daudet-soundtrack۱۹۹۴۲۸. Goes Classic۱۹۹۴۲۹. Totentag۱۹۹۴۳۰. Das Wagner Desaster-Live۱۹۹۴۳۱. In Blue۱۹۹۵۳۲. Are You Sequenced?۱۹۹۶۳۳. Dosburg Online۱۹۹۷۳۴. Live @ KlangArt 1-Live۲۰۰۱۳۵. Live @ KlangArt 2-Live۲۰۰۱۳۶. Moonlake۲۰۰۵۳۷. Vanity of Sounds ۲۰۰۵۳۸. The Crime of Suspense۲۰۰۶۳۹. Ballett 1۲۰۰۶۴۰. Ballett 2۲۰۰۶۴۱. Ballett 3۲۰۰۷۴۲. Kontinuum۲۰۰۷۴۳. Ballett 4۲۰۰۷۴۴. Farscape۲۰۰۸۴۵. Rheingold۲۰۰۸۴۶. Dziekuje Bardzo۲۰۰۹۴۷. Big In Japan: Live In Tokyo 2010۲۰۱۰

 با نام ریچارد وانفراید 
 نام آلبوم  سال انتشار۱. Time Actor۱۹۷۹۲. Tonwelle۱۹۸۱۳. Megatone۱۹۸۴۴. Miditation۱۹۸۶۵. Trancelation۱۹۹۴۶. Trance Appeal۱۹۹۶۷. Drums 'n' Balls (The Gancha Dub)۱۹۹۷

 مجموعه سی دی‌ها 
 نام آلبوم  تعداد سی دی‌ها  سال انتشار۱. Siver Edition  ۱۰۱۹۹۳۲. Historic Edition  ۱۰۱۹۹۵۳. Jubilee Edition  ۲۵۱۹۹۷۴. The Ultimate Edition  ۵۰۱۹۹۳۵. Conetmporary Works I  ۱۰۲۰۰۰۶. Conetmporary Works II  ۵۲۰۰۲
یادداشت
 شامل Siver Edition ,Historic Edition ,Jubilee Edition و ۵ سی دی دیگر.
 به‌علاوهٔ یک سی دی جایزه که تنها ۳۳۳ کپی رسمی از آن منتشر شده‌است.

 نیمه تاریک موگ 
این پروژه محصول همکاری مشترک کلاوس شولتز و پیت نملوک  است (و بیل لسول  در شماره‌های ۴ و ۷ این پروژه). اسامی آلبوم‌ها تغییر یافته اسامی آلبوم‌ها و آهنگ‌های گروه پینک فلوید هستند.

 نام آلبوم  سال انتشار  نام پینک فلویدی The Dark Side of the Moog: Wish You Were There ۱۹۹۴  Wish You Were Here The Dark Side of the Moog II: A Saucerful of Ambience ۱۹۹۴  A Saucerful of Secret The Dark Side of the Moog III: Phantom Heart Brother ۱۹۹۵  Atom Heart Mother The Dark Side of the Moog IV: Three Pipers at the Gates of Dawn ۱۹۹۶  A Piper At the Gates of Dawn The Dark Side of the Moog V: Psychedelic Brunch ۱۹۹۶  Alan's Psychedelic Breakfast The Dark Side of the Moog VI: The Final DAT ۱۹۹۷  The Final Cut The Dark Side of the Moog VII: Obscured by Klaus ۱۹۹۸  Obscured by Clouds The Dark Side of the Moog VIII: Careful With the AKS, Peter ۱۹۹۹  Careful with That Axe, Eugene The Dark Side of the Moog IX: Set the Controls for the Heart of the Mother ۲۰۰۲  Set the Controls for the Heart of the SunAtom Heart Mother The Dark Side of the Moog X: Astro Know Me Domina ۲۰۰۵  Astronomy Domine The Dark Side of the Moog XI: The Heart of Our Nearest Star ۲۰۰۸  Set the Controls for the Heart of the Sun

 همکاری با دیگران 
 سال انتشار نام آلبوم  همکارها ۱۹۷۰ Electronic Meditation  تنجرین دریم ۱۹۷۱ Ash Ra Tempel Ash Ra Tempel ۱۹۷۳ Tarot  Walter Wegmüller ۱۹۷۳ Lord Krishna von Goloka  Sergius Golowin ۱۹۷۴ The Cosmic Jokers  The Cosmic Jokers ۱۹۷۴ Planeten Sit-In  The Cosmic Jokers ۱۹۷۴ Galactic Supermarket  The Cosmic Jokers ۱۹۷۴ Sci Fi Party  The Cosmic Jokers ۱۹۷۴ Gilles Zeitschiff  The Cosmic Jokers ۱۹۷۴ Planet of Man  Code III ۱۹۷۶ Go  Go ۱۹۷۶ Go Live from Paris  Go ۱۹۷۷ Go Too  Go ۱۹۷۹  French Skyline  Earthstar ۱۹۸۴ Aphrica  Rainer Bloss و Ernst Fuchs ۱۹۸۴ Drive Inn  Rainer Bloss ۱۹۸۴ Transfer Station Blue  Michael Shrieve و Kevin Shrieve ۱۹۸۷ Babel  Andreas Grosser ۲۰۰۰ Friendship  Ash Ra Tempel ۲۰۰۰ Gin Rosé at the Royal Festival Hall  Ash Ra Tempel ۲۰۰۹ Come Quietly  لیزا جرارد

 آهنگهای تکی 
این آهنگ‌ها در هیچ‌یک از آلبوم‌های کلاوس شولتز منتشر نشده‌اند.
 نام آهنگ  سال انتشار Macksy  ۱۹۸۵ Berlin 1  ۱۹۸۶ Unikat  ۱۹۸۹ Face of Mae West  ۱۹۹۰ Große Gaukler Gottes  ۱۹۹۴ Vas Insigne Electionis  ۱۹۹۴ Conquest Of Paradise ۱۹۹۴ Soirée Académique ۱۹۹۶ Les Bruits des Origines ۱۹۹۶ Dédié à Hartmut  ۱۹۹۶ Ooze Away  ۱۹۹۶ Ein würdiger Abschluß ۱۹۹۶ Dreieinhalb Stunden ۱۹۹۶ Himmel und Erde  ۱۹۹۶ Der vierte Kuss ۱۹۹۶ The Schulzendorf Groove  ۱۹۹۸ Manikin Jubilee ۲۰۰۲ Schrittmacher  ۲۰۰۴ Zenit  ۲۰۰۸ Invisible Musik  ۲۰۰۸ Hommage à Polska  ۲۰۰۹
یادداشت
 در آلبوم Sehnsucht از گروه شیلر 
 به‌همراه لیزا جرارد

پاورقی‌ها

 Tangerine Dream
 Ash Ra Tempel
 Edgar Froese
 Conrad Schnitzler
 Electronic Meditation
 Manuel Göttsching
 Irrlicht
 Cyborg
 EMS Synthi A
 Moondawn
 Moog Modular
 Mirage
 Dune
 Arthur Brown
 Shadows of Ignorance
 Stumo Yamashta
 Michael Shrieve
 Steve Winwood
 Al DiMeola
 Blackdance
 Trancefer
 Minimoog
 Dig It
 Sequencing
 Audentity
 Angst
 Gerald Kargl
 Sequencer
 Sampling
 In Blue
 TImwind
 Wahnfried ۱۸۸۳
 Bayreuth Return
 Pete Namlook
 Bill Laswell
 Schiller

 منابع 

http://en.wikipedia.org/wiki/Klaus_Schulze

http://www.klaus-schulze.com

رده:درگذشتگان ۲۰۲۲ (میلادی)
رده:کراوت‌راک
رده:موسیقی‌دانان اهل برلین
رده:موسیقی‌دانان ترنس آلمانی
رده:موسیقی‌دانان نیو ایج
رده:نوازندگان کیبورد اهل آلمان
رده:هنرمندان آیلند رکوردز
رده:موسیقی‌دانان الکترونیک اهل آلمان
رده:موسیقی‌دانان الکترونیک
رده:هنرمندان ویرجین رکوردز
رده:گروه‌های موسیقی برلین