دیو ماستین

دیوید اسکات ماستین (؛ زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۱) موسیقی‌دان آمریکایی است. او بنیان‌گذار مشترک، خوانندهٔ اصلی، ترانه‌سرای اصلی و تنها عضو همیشگی گروه موسیقی ترش متال مگادث است. ماستین هفده آلبوم استودیویی با مگادث منتشر کرده است و بیش از ۵۰ میلیون نسخه از آثارشان در سراسر جهان به فروش رفته است. مگادث در سال ۲۰۱۷ برای تک‌آهنگ «دیستوپیا» از آلبومی به همین نام، برندهٔ جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال شد.

پیش از پایه‌گذاری مگادث، ماستین گیتاریست اصلی متالیکا بود اما در ضبط هیچ آلبومی مشارکت نداشت. با این حال، او به‌عنوان نویسنده چهار ترانه از همه‌شان را بکش و دو ترانه از سوار بر آذرخش اعتبار دارد. اعضای دیگر تصمیم گرفتند ماستین را به‌دلیل سوء مصرف مواد مخدر و الکل و همچنین رفتار خشونت‌آمیز پیش از جلسات ضبط در ۱۱ آوریل ۱۹۸۳ اخراج کنند. ماستین پس از آن به تشکیل مگادث اقدام کرد.

در نظرسنجی در انجمن اینترنتی Ultimate Guitar، ماستین در میان ۲۵ گیتاریست ریتم برتر تاریخ در رتبه سوم قرار گرفت، در کتاب جوئل مک‌ایور با عنوان ۱۰۰ گیتاریست برتر متال نفر اول بود، در فهرست «۶۶ بهترین گیتاریست‌های هارد راک و متال تمام دوران» از سایت لودوایر در رتبه دهم قرار گرفت و در فهرست «۱۰ گیتاریست ریتم برتر راک و متال» این سایت، مقام سوم را کسب کرد.

 زندگی 
دیو ماستین در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۱ در منطقه‌ای در جنوب کالیفرنیا به دنیا آمد. پدرش معتاد به الکل و شخصی تندخو بود و مادرش اغلب اوقات دیو را به بستگان‌شان می‌سپرد تا از او مراقبت کنند. او بیشتر جوانی خود را با مادر و خواهرانش می‌گذراند در حالی که به خاطر اجتناب از رابطه با پدرش مجبور بودند دائماً نقل مکان کنند. ماستین از طریق خواهر بزرگترش با موسیقی آشنا شد. این آشنایی، اوائل در حد علاقه به خوانندگانی چون کت استیونس خلاصه می‌شد اما مدتی بعد و زمانی که به سن نوجوانی رسید به یک طرفدار سرسخت موسیقی متال تبدیل شد. ماستین هیچ‌گاه بابت اشتیاقش به این موسیقی تشویق نشد و غالباً به خاطر علاقه‌اش به هوی متال تحقیر می‌شد.

بندانگشتی|200px|دیو ماستین در حال اجرا (۲۰۰۹)

از هفده سالگی به دلیل ناسازگاری‌های پدرش خانه را ترک کرد و در آپارتمانی که کرایه کرده بود به تمرین گیتار می‌پرداخت. مدتی بعد به الکل و در پی آن به مصرف مواد مخدر روی آورد و در یک دورهٔ کوتاه به فروش مواد مخدر مشغول شد. این کسب و کار جدید به آشنایی بیشتر او با بزرگان موسیقی متال انجامید. این اتفاق زمانی افتاد که یکی از مشتریانش به وی پیشنهاد کرد به جای پرداخت وجه، تعدادی از آلبوم‌های موج نو هوی متال انگلیسی، از قبیل آیرون میدن، ونوم، ساکسون و موتورهد را به دیو ماستین بدهد.

در سال‌های پایانی دههٔ هفتاد یعنی از ۱۳ سالگی خود، بدون آموزگار شروع به نواختن گیتار کرد و مدت کوتاهی به عنوان گیتاریست گروه پَنیک با آنها همکاری کرد. در سال ۱۹۸۱ از پَنیک جدا شد و در اوایل سال ۱۹۸۲ از طریق یک آگهی در روزنامهٔ محلی The Recycler که موضوعش درخواست همکاری یک گروه تازه‌کار با یک لیدگیتاریست بود، به جیمز هتفیلد و لارس اولریک در متالیکا پیوست. همکاری ماستین با متالیکا کمتر از دو سال دوام آورد و اعضای گروه، به خاطر اعتیادش به الکل و مواد مخدر و برخی اختلاف‌های پیش‌آمده بین او و هتفیلد و اولریش، عذرش را خواستند. آن‌ها در نهایت یک روز صبح برای دِیو بلیط اتوبوس گرفتند و او را راهی کالیفرنیا کردند.

گفته می‌شود که در یک روز، دیو سگ خود را به تمرین گروه آورد. سگ روی ماشین بیسیست متالیکا ران مک گاونی پرید و رنگ را خراشید. گفته می‌شود که هتفیلد بر سر سگ دیو فریاد زد و به او لگد زد که باعث شد ماستین به‌طور فیزیکی به هتفیلد و مک‌گاونی حمله کند و اولریش را مورد آزار لفظی قرار دهد. ماستین به علت مشاجره و درگیری اخراج شد، اما روز بعد، ماستین درخواست کرد که به گروه بازگردد و با درخواست او موافقت شد.

حادثه دیگری زمانی رخ داد که دیو در حال نوشیدن آب جو بود و قوطی آبجو را روی گردن و داخل پیک‌آپ‌های بیس (باس) مک‌گاونی ریخت که منجر به آسیب‌های جانبی شد. مک گاونی ادعا کرد که از خسارت جانبی بی اطلاع بوده و پس از وصل کردن بیس خود به آمپلیفایر، شوک الکتریکی دریافت کرده است. با این حال، ماستین این ادعا را رد کرد و اظهار داشت که مک‌گاونی در زمان وقوع حادثه حضور داشته و سعی نکرده است که باس خود را وصل کند. مک گاونی سپس به ماستین و هتفیلد گفت که خانه او را ترک کنند و اندکی بعد گروه را ترک کرد.

در سال ۱۹۸۳ او با دیوید الفسن نوازنده گیتار بیس آشنا شد. آشنایی آنها به شکل‌گیری گروه مگادث انجامید که بعدها به عنوان یکی از بهترین گروه‌های سبک ترش متال شناخته شد. ماستین در سال ۱۹۹۱ با پاملا کَسلبری ازدواج کرد که حاصل آن تا به امروز یک فرزند پسر به نام جاستیس دیوید و یک دختر به نام الکترا نیکول بوده است، که جاستیس همراه با پدرش کارهای ضبط آلبوم و تورها را اداره می‌کند و الکترا دخترش نیز، خوانندهٔ سبک کانتری است.

در ۱۴ اوت ۲۰۲۵، مگادث اعلام کرد که هفدهمین آلبوم استودیویی خود را قرار است منتشر کند که آخرین آلبوم آن‌ها خواهد بود. همچنین، آن‌ها خبر از برگزاری تور خداحافظی در سال ۲۰۲۶ دادند.

 زندگی شخصی 
ماستین در سال ۱۹۹۱ با پَمِلا ان کَسِل‌بِری ازدواج کرد. این زوج دو فرزند دارند: جاستیس ماستین (زادهٔ ۱۹۹۲) که او نیز گیتار می‌نوازد و در چندین نمایش تئاتر محلی حضور داشته است، و الکترا ماستین (زادهٔ ۱۹۹۸) که در حال پیگیری موسیقی کانتری است. تا سال ۲۰۱۴، آن‌ها در نشویل، تنسی زندگی می‌کردند. نوه‌اش در سال ۲۰۲۳ به دنیا آمد و ماستین برای اولین بار پدربزرگ شد.

 سلامت 
ماستین در سال ۲۰۱۱ اعلام کرد که بیماری گردن و ستون فقراتش که به نام تنگی شناخته می‌شود، ناشی از سال‌ها هدبنگینگ (تکان شدید سر در کنسرت‌ها) بوده است.

در ۱۷ ژوئن ۲۰۱۹، ماستین اعلام کرد که به سرطان گلو مبتلا شده است. سپس در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰، طی یکی از کنسرت‌های مگادث اعلام کرد که اکنون عاری از سرطان است.

در سال ۲۰۲۵، پس از اعلام آلبوم و تور پایانی مگادث، ماستین اعلام کرد که به بیماری انقباض دوپویترن در دست چپ خود مبتلا شده و این بیماری را یکی از دلایل اصلی تصمیم خود برای پایان فعالیت گروه عنوان کرد.

 مسیحیت 
ماستین در کودکی پیرو آیین شاهدان یهوه بود و اکنون یک مسیحی دوباره متولد شده است. در سال ۱۹۸۸ و در پاسخ به قانون بند ۲۸ دولت بریتانیا، ماستین گفت: «قدرت بیشتر به آنها باد. در کتاب مقدس آمده که مردان نباید با مردان همان‌گونه که با زنان همبستر می‌شوند، همبستر شوند. منظورم این است که نمی‌خواهم گند بزنم و به بهشت نروم.» در پاسخ به سؤالی دربارهٔ تصویر آشکار همجنس‌گرایانه گروه جوداس پریست، ماستین گفت: «نمی‌خواهم دربارهٔ این موضوع صحبت کنم.» در سال ۲۰۱۲ در برنامه رادیویی KIRO-FM وقتی از او پرسیدند آیا از ازدواج همجنس‌گرایان حمایت می‌کند، پاسخ داد: «خب، چون خودم گی نیستم، جوابم خیر است.»Kornelis, Chris (February 15, 2012) Megadeth's Dave Mustaine Is Not Necessarily Voting For Santorum, But He Does Oppose Gay Marriage, and Won't Play Bass With Metallica , Seattle Weekly. سپس وقتی پرسیدند آیا از قانونی کردن ازدواج همجنس‌گرایان حمایت می‌کند، گفت: «من مسیحی هستم. جوابم خیر است.»

ماستین در دوران شرکت در جلسات الکلی‌های گمنام بیشتر به ایمان مسیحی خود توجه کرد و به یک مسیحی متعهد تبدیل شد. او سیاست دارد که با هیچ گروهی که به عنوان بلک متال یا مرتبط با شیطان‌پرستی شناخته می‌شود، همکاری نکند؛ از جمله امتناع از حضور در جشنواره‌ای در یونان با گروه Rotting Christ و در اسرائیل با گروه Dissection.

ماستین در دوران نوجوانی به جادوی سیاه مشغول بود که الهام‌بخش تعدادی از آهنگ‌های آلبوم دوم مگادث یعنی صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ شد. او اکنون به دلیل تغییر باورهای معنوی خود تمایلی به اجرای آن قطعات ندارد. دربارهٔ آهنگ «The Conjuring» گفته است:

با این حال در سال ۲۰۱۶ ماستین گفت که پیشنهاد کریس ادلر، درامر گروه لمب آو گاد برای بازضبط این آهنگ با متن تغییر یافته باعث شده دوباره به اجرای «The Conjuring» فکر کند، «به شرطی که به کسی آسیب نرساند».

 رابطه با متالیکا 
ماستین بارها احساس خصومت خود را نسبت به اعضای سابق گروهش، به‌ویژه جایگزین او یعنی کرک همت، ابراز کرده است؛ این خصومت ریشه در اخراج او از متالیکا در آوریل ۱۹۸۳ دارد. پس از شهرت یافتن مگادث در اواسط دهه ۱۹۸۰، ماستین اظهارات تند و توهین‌آمیزی علیه متالیکا و همت بیان کرد. با این حال درامر متالیکا، لارس اولریک، به مرور به آهنگسازی‌های ماستین علاقه‌مند شد و در مصاحبه‌ای با ام‌تی‌وی در سال ۱۹۸۵ از کارهای او تمجید کرد. اولریک بعدها پس از انتشار آلبوم صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟ در سال ۱۹۸۶ نیز از مگادث تعریف کرد. با وجود این، ماستین در چندین مصاحبه به حمله به متالیکا ادامه داد؛ از جمله در یک سخنرانی مستانه در کنسرتی در اوکلند، کالیفرنیا در ۱۰ مارس ۱۹۸۸ که در آن به بیس‌نواز جایگزین متالیکا یعنی جیسون نیوستد توهین کرد، در حالی که اولریک و خواننده گروه جیمز هتفیلد از پشت صحنه اجرای او را تماشا می‌کردند.

تنش بین ماستین و اولریک اندکی پس از آن کاهش یافت؛ به‌طوری که در همان سال در جشنواره مانستر آو راک در کسل دونینگتون عکس مشترکی از آنها با چند عضو گروه گانز ان روزز منتشر شد. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۹۱، اولریک گفت که او و ماستین آشتی کرده‌اند و رابطه دوستانه‌تری بین‌شان شکل گرفته است. کرک همت نیز گفت که ماستین پیش از کنسرتی در سال ۱۹۸۹ نزد او آمده و بابت اظهارات قبلی‌اش عذرخواهی کرده است. رابطه ماستین با متالیکا در سال‌های بعد بهبود یافت و دو گروه در چندین تاریخ تور اروپایی در ژوئن ۱۹۹۳ با هم اجرا کردند. در سپتامبر ۲۰۰۱، اولریش از ماستین دعوت کرد تا در مستند Metallica: Some Kind of Monster مصاحبه کند. ماستین در این مستند با احساسات زیاد دربارهٔ مشکلات اعتیاد و مقایسه مسیر حرفه‌ای خود با متالیکا صحبت کرد.

متالیکا در سال ۲۰۱۰، پیش از اعلام تور چهار بزرگ: زنده از صوفیه، بلغارستان همراه با انترکس و اسلیر، بار دیگر آشتی خود با ماستین را تأیید کرد. متالیکا همچنین ماستین را برای اجرای بخشی از برنامه‌های سی‌امین سالگرد تأسیس گروه در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۱ دعوت کرد؛ برنامه‌ای که هدف آن گردهم‌آوردن همه اعضای سابق گروه از زمان تأسیس بود. پس از اجراهای چهار بزرگ، رابطه دو طرف دوباره تیره شد. پس از شکست هنری و تجاری آلبوم لولو در سال ۲۰۱۱، هتفیلد برای مدت کوتاهی رابطه دوستانه‌ای با ماستین از سر گرفت. در سال ۲۰۱۵ ماستین پیشنهادی برای همکاری آینده با هتفیلد، از جمله احتمال ریمستر دموی سال ۱۹۸۲ متالیکا یعنی No Life 'Til Leather، مطرح کرد. هتفیلد تمایلی به مشارکت در این پیشنهادها نشان نداد و بعداً از اشاره‌های ماستین به همکاری جدید ناراضی بود. با وجود مخالفت اولیه، اولریک بعداً هتفیلد را متقاعد کرد که انتشار ریمستر شدهٔ No Life 'Til Leather با حضور ماستین را بررسی کنند. اما اختلاف بر سر درخواست اولریک برای دریافت اعتبار در تمام ترک‌ها باعث لغو کامل پروژه شد و تنش با اعضای سابق گروه دوباره شعله‌ور گردید.

در آلبوم نهایی مگادث، گروه آهنگ «سوار بر آذرخش» از متالیکا را کاور کرد؛ آهنگی که ماستین پیش از ترک گروه در نوشتن آن مشارکت داشت. او بعداً در مصاحبه‌ای دربارهٔ رابطه‌اش با هتفیلد و اولریک گفت: «من و جیمز و لارس همیشه در حال کار روی بهبود رابطه‌مان هستیم. واقعاً این دو نفر را دوست دارم. به همین دلیل این‌قدر با هم دعوا کردیم — چون دلم برایشان تنگ شده بود. و فکر ترک گروه برایم بسیار سخت بود.»

 سیاست 
ماستین در طول حرفه‌اش نظرات متعددی دربارهٔ سیاست آمریکا و جهان ابراز کرده و از سیاستمداران و مسائل سیاسی انتقاد کرده است. او کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال ۱۹۹۲ را برای MTV News پوشش داد و متن آهنگ‌هایی مانند «Foreclosure of a Dream» به عنوان گرایش به چپ سیاسی تفسیر شده است.

در مصاحبه‌ای با مجله ساوندز در سال ۱۹۸۸، ماستین با مهاجرت غیرقانونی مخالفت کرد و گفت اگر رئیس‌جمهور آمریکا بود «دیواری بزرگ در مرز مکزیک می‌ساخت و اجازه ورود به هیچ‌کس نمی‌داد…».

در سال ۱۹۸۸، ماستین هنگام اجرای کنسرت مگادث در ایرلند شمالی باعث شورش شد؛ او آهنگی را به «مبارزه» (the cause) تقدیم کرد که بعداً فهمید این اصطلاح در واقع اشاره به حمایت از ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در مناقشه مشکلات بین کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها بوده است (درگیری‌های ایرلند شمالی).

در سال ۲۰۰۹، ماستین با الکس جونز، نظریه‌پرداز توطئه جناح راست افراطی و مجری رادیو، برای برنامه InfoWars مصاحبه کرد. در این مصاحبه ماستین اظهار داشت که آلبوم پایان بازی از باورهای مسیحی او و اعتقادش به ظهور قریب‌الوقوع نظم نوین جهانی الهام گرفته شده است. در مصاحبه‌ای با فاکس بیزنس در سال ۲۰۱۶، ماستین اعلام کرد که خود را با هیچ‌یک از احزاب سیاسی سنتی همسو نمی‌داند و خود را یک رأی‌دهنده مستقل توصیف کرد.

ماستین از چندین سیاستمدار حزب دموکرات انتقاد کرده است. در جریان کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۴، او اظهار داشت که معتقد است جان کری «کشور ما را نابود خواهد کرد». علاوه بر این، ماستین با رئیس‌جمهور باراک اوباما مخالف بود و در سال ۲۰۱۱ او را «تفرقه‌افکن‌ترین رئیس‌جمهوری که تاکنون داشته‌ایم» نامید. همچنین در مصاحبه‌ای در مارس ۲۰۱۲ در برنامه George Stroumboulopoulos Tonight اظهار کرد که باور دارد اوباما خارج از ایالات متحده به دنیا آمده است. در حالی که در سال ۲۰۱۲ در سنگاپور در حال برگزاری تور بود، ماستین روی صحنه ادعا کرد که اوباما تیراندازی‌های آورورا، کلرادو و تیراندازی معبد سیک ویسکانسین را صحنه‌سازی کرده است تا زمینه را برای پیشبرد برنامه کنترل اسلحه فراهم کند. این اظهارات با واکنش شدید بازماندگان حادثه اورورا مواجه شد.

در سال ۲۰۱۲، رسانه‌ها گزارش دادند که ماستین از کارزار انتخاباتی ریاست‌جمهوری سناتور جمهوری‌خواه ریک سنتوروم حمایت کرده است، اما ماستین بعداً توضیح داد که صرفاً به سنتوروم احترام گذاشته زیرا او در زمانی که دخترش بیمار شد، کارزار انتخاباتی را ترک کرد. در سال ۲۰۱۹ ماستین گفت: «من این شهرت را دارم که راست‌گرا هستم. خب، سابقه رأی‌دادنم را بررسی کنید تا ببینید که هم به دموکرات‌ها رأی داده‌ام و هم به جمهوری‌خواهان.»

 هنرهای رزمی 
ماستین از سال ۱۹۹۹ که در آریزونا زندگی می‌کرد، آموزش تکواندو را آغاز کرد. پیش از آن، او کونگ فو را تمرین کرده بود. ماستین دارای کمربند سیاه در تکواندو و کاراتهٔ اوکیدوکان است. در سال ۲۰۰۷، فدراسیون جهانی تکواندو به او عنوان سفیر حسن نیت جهانی اعطا کرد. ماستین همچنین در سانشو و کیک‌بوکسینگ را تمرین کرده و به تمرین‌کننده متعهد جوجیتسو برزیلی تبدیل شده است. در ژانویه ۲۰۲۱ به او کمربند بنفش در این رشته اعطا شد. اندکی پس از انتشار آلبوم شانزدهم استودیویی مگادث، ماستین در ۶۱ سالگی به کمربند قهوه‌ای جوجیتسو برزیلی ارتقا یافت. سپس در سال ۲۰۲۵ و در ۶۴ سالگی به کمربند سیاه این رشته رسید. ماستین در اوقات فراغت خود از تماشای مسابقات یواف‌سی لذت می‌برد.

ماستین تأثیر هنرهای رزمی بر زندگی خود را تأیید کرده و گفته است که آنها «زندگیش را نجات داده‌اند»؛ زیرا به او کمک کردند تا انتخاب‌های ناسالم سبک زندگی مانند مصرف مواد مخدر و الکلیسم را کنار بگذارد. او دربارهٔ تکواندو گفته است: «به من کمک کرد که به درون خودم باور پیدا کنم و قدرتی را در خودم کشف کنم که هرگز نمی‌دانستم وجود دارد.»

 شراب‌سازی 
ماستین نخستین بار در سال ۲۰۱۳ وارد صنعت شراب شد؛ زمانی که مگادث با ارکستر سمفونیک سن‌دیگو همکاری کرد و این همکاری الهام‌بخش شراب Interrupted Cabernet Sauvignon در سال ۲۰۱۳ گردید. در سال ۲۰۱۵، ماستین شراب‌خانه شخصی خود به نام «House of Mustaine» را راه‌اندازی کرد که در نشویل، تنسی واقع است. او همچنین مالک دو تاکستان در ایتالیا و کالیفرنیا است. هر شراب با تولید محدود به نام یکی از آهنگ‌های مگادث نام‌گذاری شده و با نشان خانوادگی ماستین مهر می‌شود. از سال ۲۰۲۵، شرکت او شروع به ارائه تورهای لوکس مرتبط با شراب کرد.

علاوه بر این، گروه مگادث نیز از سال ۲۰۱۶ خط رسمی آبجو خود را دارد که ماستین آن را راه‌اندازی کرد. تمام قوطی‌ها دارای تصویر ماسکوت گروه یعنی ویک رتل‌هد هستند و نام‌ها به آهنگ‌های گروه ارجاع دارند. در سال ۲۰۱۷، نخستین آبجوی امضادار آنها به نام «À Tout le Monde» مدال طلا دریافت کرد. این آبجو در چندین کشور اروپایی توزیع می‌شود و تا سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۵ میلیون پینت از آن به فروش رفته است. در سال ۲۰۲۵ ماستین مجموعه آبجوی Rattlehead را در بریتانیا نیز عرضه کرد.

 تجهیزات موسیقی 
ماستین در ابتدا (زمانی که در گروه پَنیک عضو بود) از گیتارهای بی‌سی ریچ استفاده می‌کرد. بعدها او به استفاده از گیتارهای جکسون، ای‌اس‌پی و دین (سری اختصاصی خودش با نام Dean VMNT) روی آورد. در سال ۲۰۰۵ کمپانی ای‌اس‌پی، گیتارهای سری Axxion را به عنوان سری اختصاصی دیو ماستین و به مناسبت بیست سالگی مگادث روانهٔ بازار کرد.

 جوایز و افتخارها 
نشریهٔ بریتانیایی متال همر در مراسم سالیانهٔ «جوایز خدایان طلایی» سال ۲۰۰۷ عنوان «پروردگار ریف» را به دیو ماستین داد.

در سال ۲۰۱۵ نیز متال همر به دیو نشان خدای طلایی (Golden God) را داد.
او به دلیل استفاده از تکنیک خود با نام اسپایدر کورد، جایگاه والایی از سوی نوازندگان و منتقدان موسیقی دارد.

 منابع 



 پیوند به بیرون 





رده:اعضای متالیکا
رده:اعضای مگادث
رده:افراد آمریکایی آلمانی‌تبار
رده:افراد آمریکایی ایرلندی‌تبار
رده:افراد آمریکایی فرانسوی‌تبار
رده:افراد آمریکایی فنلاندی‌تبار
رده:افراد آمریکایی کانادایی‌تبار
رده:افراد آمریکایی یهودی‌تبار
رده:افراد دارای صدا باریتون اهل ایالات متحده آمریکا
رده:افراد زنده
رده:اهالی لا مسا (کالیفرنیا)
رده:برندگان جایزه کرنگ!
رده:برندگان جایزه گرمی
رده:ترانه‌پردازان راک اهل ایالات متحده آمریکا
رده:تکواندوکاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خوانندگان هوی متال اهل ایالات متحده آمریکا
رده:خودزندگی‌نامه‌نویسان اهل ایالات متحده آمریکا
رده:زادگان ۱۹۶۱ (میلادی)
رده:سیاستمداران مستقل کالیفرنیا
رده:شاهدان یهوه پیشین
رده:کاراته‌کاران مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:گیتارنوازان مرد اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نظریه‌پردازان توطئه اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار اهل کالیفرنیا
رده:نوازندگان گیتار سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نوازندگان گیتار هوی متال اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان اهل کالیفرنیا
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان غیرداستانی سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا
رده:نویسندگان مرد غیرداستانی اهل ایالات متحده آمریکا