حلزون سیب

حلزون سیب یا حلزون طلائی آکواریوم جانوری نرم‌تن و شکم‌پایان است که ساکن نواحی گرمسیری و معتدل و از بزرگ‌ترین حلزون‌های آب شیرین به‌شمار می‌آید که غیرعادی هستند چون شش و آبشش را با هم دارد. این جانور برای تولید مثل هم نیاز جنس ماده و هم نر دارد چون بر خلاف بسیاری از حلزون‌ها، نرماده نیست.

معمولاً حلزون‌ها در آکواریوم رایج نیستند، ولی اگر در آکواریومی وجود داشته باشند، در همه جای آن می‌چرخند و جلبک‌ها را پاک می‌کنند و از مواد زائدشان، آنفوزوئرها تولید می‌شوند، که غذای ایده عالی برای نوزادان تازه از تخم خارج شده می‌باشد. از جمله فواید این حلزون، علاقه زیاد او به خزه‌ها و جلبک هاست که این امر موجب می‌شود شیشه آکواریوم را به خوبی تمیز کند. در برخی مواقع اشتهای بیش از حد این حلزون موجب می‌شود که به گیاهان درون آکواریوم صدمه وارد کند که این یک نکته منفی است. برای ثابت نگهداشتن دوام لاکشان به آب کمی سخت نیاز دارند. حلزون سیب دارای رنگ‌های متنوعی است. از جمله رنگ‌های این حلزون می‌توان به قهوه‌ای، قهوه‌ای مایل به زرد، سفید، زرد و حتی آبی، بنفش، صورتی و سبز اشاره نمود. در آکواریوم‌های خانگی، فعالیت حلزون سیب بیشتر در طول شب انجام می‌گیرد و در هنگام روز به مناطق تاریک تر آکواریوم پناه می‌برد.

 بوم‌شناسی 
حلزون‌های سیب به‌طور استثنایی با مناطق گرمسیری که با دوره‌های خشکسالی متناوب با دوره‌های بارندگی زیاد مشخص می‌شوند، سازگار شده‌اند. این سازگاری در سبک زندگی آنها منعکس شده است؛ آنها نسبتاً دوزیست هستند. آنها دارای یک سرپوش هستند که حلزون را قادر می‌سازد تا ورودی پوسته را ببندد تا از خشک شدن در هنگام دفن شدن در گل و لای در دوره‌های خشک جلوگیری کند.

یکی از سازگاری‌های معمول‌تر حلزون‌های سیب، تنفس آبششی است. حلزون سیستمی مشابه آبشش‌های ماهی (در سمت راست بدن حلزون) برای تنفس زیر آب و همچنین یک ریه (در سمت چپ بدن) برای تنفس هوا دارد. این ترکیب ریه/آبشش شعاع عمل حلزون را در جستجوی غذا گسترش می‌دهد. این بخشی از رفتار طبیعی حلزون است که وقتی منبع غذایی زیر سطح ناکافی می‌شود، آب را ترک کند.

چندین سرده از حلزون‌های سیب تخم‌های خود را بالای سطح آب و در توده‌هایی آهکی می‌گذارند که با رنگ صورتی کم‌رنگشان قابل تشخیص‌اند.Albrecht, E. A. , N. B. Carreno, and A. Castro-Vazquez. "A quantitative study of copulation and spawning in the South American apple-snail." Veliger 39.2 (1996): 142–147. این راهکار شگفت‌انگیز در میان حلزون‌های آبزی، تخم‌ها را از شکار شدن توسط ماهی‌ها و دیگر موجودات آبزی محافظت می‌کند. سازگاری ضدشکارچی دیگری که در سرده‌های پوماسا و پیلا دیده می‌شود، وجود سیفونی لوله‌مانند است که برای تنفس هوا در حالی که در آب غوطه‌ورند به کار می‌رود؛ این ویژگی احتمال حمله پرندگان را کاهش می‌دهد.

دشمنان اصلی حلزون سیب معمولاً پرنده آرام‌رو لنگان و کورکور حلزونی هستند.
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Pomacea_canaliculata_eggsonhand.jpg|بندانگشتی|توده‌های تخم حلزون سیب کانال‌دار

 تغذیه و تولید مثل 
حلزون سیب توانایی قابل توجهی در تغییر رژیم غذایی خود دارد. این نرم‌تن می‌تواند انواع گیاهان، غذاهای سایر ماهی‌ها و حتی ماهی‌های مرده را به عنوان غذا مصرف کند. برگ کاهوی آب‌پز، مهم‌ترین غذای آنهاست.

تولید مثل و تکثیر حلزون سیب به سادگی صورت می‌پذیرد. در صورت مساعد بودن شرایط آب و بالا بودن دما، حلزون سیب در آکواریوم تخمریزی می‌نماید. آن‌ها به بالای سطح آب صعود کرده و تخم‌های صورتیشان را روی همدیگر روی شیشه‌های آکواریوم می‌گذارند تا زمانی که تخم‌ها به دانه‌های تمشک شباهت پیدا کنند. به شرطی که خیلی خشک نشوند طی سه هفته باز خواهند شد و سپس بچه‌ها به کف آکواریوم می‌روند.

 کاربرد انسانی 
پیوند=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Pomacea_canaliculata_siphonout.jpg|بندانگشتی|حلزون سیب با سیفونی درازشده

 به‌عنوان یکی از حیوانات رایج آکواریومی 
حلزون‌های سیب از جمله جانوران محبوب در آکواریوم‌ها هستند، زیرا ظاهر زیبا و اندازهٔ قابل توجهی دارند. اگر به‌درستی از آن‌ها نگهداری شود، برخی از گونه‌های حلزون سیب می‌توانند تا ۱۵ سانتی‌متر قطر رشد کنند. در میان حلزون‌های سیب، گونه‌هایی وجود دارند که بزرگ‌ترین حلزون‌های آب شیرین زنده در جهان به‌شمار می‌آیند.

 دما 
دمای مناسب آب آکواریوم برای نگهداری حلزون‌های سیب بین ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد (۶۴ تا ۸۲ درجه فارنهایت) است. حلزون‌های سیب در بازهٔ دمایی بالاتر از این محدوده، فعال‌تر و پرتحرک‌تر می‌شوند. در این دماها، آن‌ها معمولاً بیشتر غذا می‌خورند، سریع‌تر حرکت می‌کنند و رشدشان نیز افزایش می‌یابد [نیازمند منبع].

در مقابل، در دمای پایین‌تر یعنی حدود ۱۸ درجه سانتی‌گراد (۶۴ درجه فارنهایت)، ممکن است فعالیت آن‌ها به‌شدت کاهش یافته یا کاملاً متوقف شود.

 به‌عنوان آفت 
در دههٔ ۱۹۸۰، گونهٔ حلزون سیب کانال‌دار برای راه‌اندازی صنعت حلزون‌خواری به تایوان وارد شد. تصور می‌شد که این فرهنگ غذایی می‌تواند برای کشاورزانی که عمدتاً با برنج تغذیه می‌کنند، منبعی ارزشمند از پروتئین فراهم کند. اما این حلزون‌ها از نظر خوراکی موفقیتی به‌دست نیاوردند. علاوه بر این، حلزون‌های وارداتی (همانند گونه‌های بومی مانند پیلا) توانستند انگلی به نام انگیواسترونگیلوس کانتونسیس (کرم ریوی موش) را منتقل کنند. این انگل در صورتی می‌تواند انسان را آلوده کند که فرد حلزون نپخته یا نیم‌پز را مصرف کرده باشد.

سرده‌های ماریسا، پیلا و حلزون سیب (به جز حلزون سیب دیفوزا و حلزون سیب بومی فلوریدا) هم‌اکنون در ایالات متحده مستقر شده‌اند و به عنوان تهدید بالقوه جدی به عنوان آفت در نظر گرفته می‌شوند که می‌تواند کشاورزی، سلامت انسان یا تجارت را تحت تأثیر منفی قرار دهد.

به همین دلیل، پیشنهاد شده است که به این سرده‌ها اهمیت قرنطینه‌ای ملی بالایی در ایالات متحده داده شود.

 پانویس 

 منابع 

رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط جان ادوارد گری
رده:جانداران پدیدآمده در آکسفوردین
رده:جانداران موجود پدیدآمده در ژوراسیک پسین
رده:حلزون‌های سیب