ایگوآنودون

ایگوآنودون یا ایگوانادندان  به معنای دندان ایگوانا، دایناسوری پرنده‌پاornithopod و گیاه‌خوار از دورهٔ کرتاسهCretaceous می‌باشد. این جانور ۱۳۰ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش می‌زیسته است.

ایگوانودون دایناسوری گیاهخوار، یک دسته از دایناسورهای پرنده‌پا هستند که به‌طور تقریبی بین هیپسیلوپودونتیسhypsilophodontids سریع دوپای و دایناسورهای منقار اردکی زندگی می‌کردند. شناسهٔ بارز آن‌ها شست دست بزرگشان بوده که برای مقابله با دشمنانشان از آن استفاده می‌کردند و روی هر انگشت شصتش یک عضو میخی استوانه‌ای داشت.

ایگوانودون در سال ۱۸۲۲ (میلادی) کشف شد و به وسیلهٔ زمین شناس انگلیسی گیدئون مانتلGideon Mantell در سال ۱۸۲۵ (میلادی) نامگذاری شد. ایگوانودون دومین دایناسوری است که بعد از مگالوسورMegalosaurus نامگذاری شده‌است. انواع زیادی از ایگوانادون‌های نام‌گذاری شده از دوره کیمریجینkimmeridgian آشکوب دوره ژوراسیک پسین یا مالم تا دوره سنومانینcenomanian آشکوب دوره کرتاسه پسین، از آسیا، اروپا و آمریکای شمالی سن‌یابی شده‌اند.

بندانگشتی|راست|مقایسه ایگوانادون در اندازه با یک انسان
ایگواندون یک گیاهخوار عظیم هیکل بوده که با دوپا یا چهار پا می‌توانسته حرکت کند مشهورترین گونه برنیسارتنیسbernissartensis بوده که برآورد شده حدود ۵٬۵ تن وزن ۱۰ متر طول (بزرگ‌سالان ۱۳ متر طول) داشتند، البته گونه‌های دیگر خیلی بزرگ نبودند.

 پانویس 

 منابع 


رده:ایگوآنادندانان
رده:دایناسورهای اروپا
رده:دایناسورهای کرتاسه
رده:دیرین‌شناسی در اسپانیا
رده:دیرین‌شناسی در بلژیک
رده:سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۸۲۵ (میلادی)
رده:سنگواره‌های توصیف‌شده در ۱۸۸۱ (میلادی)
رده:فسیل‌های بلژیک
رده:فسیل‌های اسپانیا
رده:سرده‌های پرنده‌ورکیان
رده:فسیل‌های آلمان