محب‌علی نایی

محب‌علی نایی یا ملا محب‌علی نی‌نواز هروی فرزند رستم‌علی خوشنویس متخلص به هراتی و مشهور به نایی خوشنویس٬ نوازنده و شاعر سده دهم هجری است. 

او در نستعلیق خفی و جلی (درشت و ریز) بسیار مهارت داشت و از او به عنوان یکی از چهل تن خوشنویس کتابخانه بایسنغر میرزا نام برده‌اند.بیانی، مهدی ۶۱۶ -۶۱۷ او را در خوشنویسی از شاگردان پدرش رستم‌علی ذکر کرده‌اند.بیانی، مهدی ص ۲۰۷- ۲۰۸ او نی را خوب می‌نواخت از این رو به «نایی» مشهور بود. 

محب‌علی کتابدار کتابخانه سلطان ابراهیم میرزا رامپوری، سید احمد ص ۲۱۱ بود و به همین سبب «ابراهیمی» رقم می‌کرد. او در این کتابخانه سرپرست خوشنویسان صاحب‌نامی چون مولانا مالک دیلمی و شاه محمود نیشابوری بود که به همراه او و تنی چند از نستعلیق‌نویسان دیگر مانند ملا عیشی هروی و مولانا رستم علی (پدرش که در ابتدا برای بهرام میرزا صفوی کار می‌کرد) مشغول نوشتن نسخه خطی هفت اورنگ جامی شد. این کتاب از مشهورترین نسخه‌های خطی است و اکنون در نگارخانه فری‌یر در واشنگتن است. اتمام این کتاب با بیست و هشت مینیاتوری که دارد نه سال طول کشید.بازیل گری 

سام میرزا صفوی در «تحفه سامی» می‌گوید: که وی خطی خوش داشته و در نی زدن ماهر بوده و همچنین در وصف او می‌نویسد: «اما بسیار بی پروا و لوند و خوش طبع و ظریف است».لغت‌نامه دهخدا - نایی این ابیات از اوست:



محب علی تنها به کتابداری قناعت نکرد و در احوال شخصی ابراهیم میرزا و امور مملکت‌داری او دخالت می‌کرد. پس از هشت سال که در خدمت این شاهزاده بود، شاه تهماسب او را به قزوین احضار کرد و مدتی در ملازمت سام میرزا بود. سپس از طرف شاه تهماسب ملازم سید منصور کمانه مشهور به «سید بیگ» شد. پس از مدتی به زیارت عتبات رفت و بعد به قزوین بازگشت.بیانی، مهدی ۶۱۶ -۶۱۷

مرگ محب‌علی هروی را ۹۷۳ ه‍.ق ذکر کرده‌اندرامپوری، سید احمد ص ۲۱۱ اما براساس ماده تاریخی که گفته می‌شود سیداحمد مشهدی به خط خود نوشته و حتی بر سنگ قبرش حک کرده‌استبیانی، مهدی ۶۱۶ -۶۱۷ او در قزوین به سال ۹۹۵ ه‍. ق/۱۵۴۸ م چشم از جهان فرو بست و جنازه او را در مشهد در کنار پدرش به خاک سپردند.بیانی، مهدی ۶۱۶ -۶۱۷ رامپوری، سید احمد ص ۲۱۱

 پانویس 

 منابع 
 گری، بازیل. نقاشی ایران انتشارات عصرجدید. ترجمه شروه، عربعلی. تهران ۱۳۶۹ ش ص ۱۲۵
 رامپوری، سید احمد. مرقع خوشنویسان مختصر تذکره خطاطان هند و ایران (به زبان اردو)، ناشر: داکتر وقارالحسن صدیقی، دهلی نو ۲۰۰۷ م
 بیانی، مهدی. احوال و آثار خوشنویسان. انتشارات علمی. چاپ دوم. تهران ۱۳۶۳ش


رده:اهالی هرات
رده:خوشنویسان اهل خراسان
رده:شاعران مرد اهل ایران
رده:نوازندگان نی اهل ایران
رده:تاجیک‌های اهل افغانستان