دولت موقت محمدرضا مهدوی کنی

محمدرضا مهدوی کنی از ۱۱ شهریور تا ۷ آبان ۱۳۶۰ نخست‌وزیر ایران بود. در پی بمب‌گذاری در دفتر نخست‌وزیری در ۸ شهریور و کشته شدن محمدجواد باهنر نخست‌وزیر و محمدعلی رجایی رئیس‌جمهور، شورای موقت ریاست‌جمهوری به عضویت اکبر هاشمی رفسنجانی رئیس مجلس و عبدالکریم موسوی اردبیلی رئیس دیوان عالی تشکیل شد. برای انتخاب نخست‌وزیر نام محمد غرضی، اکبر پرورش (که اعضای حزب جمهوری اسلامی بیشتر موافق با او بودند) مهدوی کنی (که نمایندگان مجلس عمدتاً با او موافق بودند) مطرح بود که نهایتاً شورای ریاست‌جمهوری در ۱۰ شهریور محمدرضا مهدوی کنی را که عهده‌دار سمت وزارت کشور در کابینهٔ باهنر بود به نخست‌وزیری برگزید. وی در ۱۱ شهریور ۱۳۶۰ کابینه موقت خود را تشکیل داد و وزرا را به مجلس معرفی کرد. همهٔ پست‌ها مشابه کابینهٔ باهنر بود، تنها علی‌اکبر ناطق نوری جایگزین مهدوی کنی در وزارت کشور شده و برای پست وزارت راه هادی نژادحسینیان معرفی شد. کابینه با ۱۷۰ رأی موافق، ۱۳ رأی ممتنع و ۴ رأی مخالف رأی اعتماد گرفت.

دولت موقت مهدوی کنی پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و انتخاب علی خامنه‌ای به ریاست جمهوری و معرفی میرحسین موسوی به عنوان نخست وزیر در ۷ آبان ۱۳۶۰ به فعالیت خود خاتمه داد.

 هیئت دولت 

 منابع 

 هاشمی رفسنجانی، اکبر. عبور از بحران.  تهران: دفتر نشر معارف انقلاب، چهارم، ۱۳۷۸، 
 نگاهی به نقش تاریخی آیت‌الله مهدوی کنی در انقلاب اسلامی
 آیت‌الله مهدوی کنی و اعضای دولتش در سال ۶۰
 دولت های شهید رجایی، شهید باهنر و آیت‌الله مهدوی کنی


رده:انحلال‌های ۱۹۸۱ (میلادی) در ایران
رده:ایران در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاری‌های ۱۹۸۱ (میلادی) در ایران
رده:تاریخ جمهوری اسلامی ایران
رده:حکومت ایران
رده:دولت‌های موقت در ایران
رده:کابینه‌های بنیان‌گذاری‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:کابینه‌های منحل‌شده در ۱۹۸۱ (میلادی)
رده:هیئت دولت‌های ایران