علاءالدین تبریزی

علاءالدین محمد بن شمس‌الدین محمد حافظ تبریزی (حدود ۹۳۰ – حدود ۱۰۱۰ ه.ق.) ملقب به مُلا عُلا بیک یا علاءالدین تبریزی از استادان خطوط ششگانه به‌ویژه در خطوط ثلث، نسخ و رقاع در نیمهٔ دوم قرن دهم و نیمهٔ اول قرن یازدهم هجری قمری بود. او شاگردان صاحب نامی چون عبدالباقی تبریزی و علیرضا تبریزی عباسی را تربیت کرده‌است. از آثار او کتیبه‌هایی در عمارت‌های مختلف شهر تبریز  بوده که غالباً در اثر گذشت زمان از میان رفته است.پیدایش و سیر تحول هنر خط، ص ۸۰

بندانگشتی|چپ|اثری از تبریزی
عُلا بیک فرزند و شاگرد شمس‌الدین محمد تبریزی نویسندهٔ فرمان شاه طهماسب بودفضایلی و عبدالباقی تبریزی که بعضی از کتیبه‌های مسجد امام (مسجد شاه یا مسجد سلطانی) اصفهان را به امر شاه عباس نوشت از شاگردان او بوده است.پیدایش و سیر تحول هنر خط، ص ۸۱

آثار تاریخ‌دار علاءالدین تبریزی از ۹۶۳ تا ۱۰۰۸ ه.ق. دیده شده و او دست‌کم تا این سال می‌زیسته است.فضایلی

 پانویس 

 منابع 
 به‌کوشش: یساولی، جواد. پیدایش و سیر تحول هنر خط. انتشارت یساولی، چاپ دوم ۱۳۶۰ش. ص ۸۱و۸۰
 فضایلی، حبیب‌الله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش. ص ۲۰۷ و ۳۴۷ و ۳۴۸

رده:اهالی ایران در سده ۱۶ (میلادی)
تبریزی، علاءالدین
رده:نقاشان سده ۱۶ (میلادی) اهل ایران