شیائو جیا

شیائو جیا(چینی:小甲) زاده شده با نام زی گائو(چینی:子高)بر اساس سنن و روایات، شاهی بود از شاهان دودمان شانگ در چین.

سیما کیان، تاریخنگار و نویسنده هان، در کتاب شیجی، او را هفتمین پادشاه شانگ دانسته‌است که پس از برادرش تای گینگ (چینی:太庚) در سال دینگسی (چینی:丁巳) در تختگاه بو (چینی:亳) به شاهی نشسست و کین شی (چینی:卿士) وزیر اعظم او بود. او هفده سال فرمان راند؛ پس از مرگ به وی عنوان شیائو جیا گفته شد. پس از مرگ وی، برادرش، یونگ جی (چینی:雍己) به پادشاهی رسید.

کتیبه نگاری بر استخوان و لاک لاک پشتان، جیا گو ون که در یینگسو کشف شده، او را ششمین شاه از شاهان شانگ دانسته‌اند.

 منابع 

 تاریخ چین، شسنو ژان، محمد پارسیپور، نشر علم، ۱۳۷۴
 دودمانهای شاهی چین، مین لوهوئی، نشر امیرکبیر، ۱۳۵۴

رده:پادشاهان دودمان شانگ
رده:دودمان شانگ