معتضد

مُعتَضِد شانزدهمین خلیفه عباسی در بغداد بود که در ۱۲ رجب ۲۷۹ قمری به خلافت رسید. او در سال‌های بین ۸۹۲ تا ۹۰۲ میلادی فرمان راند. پس از مرگ ابوالعباس محمد معتمد، با او بیعت شد. او با شیعیان و علویان راه مدارا در پیش گرفت. او نخستین خلیفه عباسی بود، که خود به نماز جماعت می‌ایستاد. وی با سران بربر به جنگ وارد شد و زمینه فروپاشی دولت اغلبیان را فراهم کرد. در دوران او، نصر بن احمد سامانی در خراسان و فرارود (ماوراءالنهر) قدرت یافته بود. یعقوبی و دینوری دو مورخ بزرگ و ابن معتز و ابن رومی دو شاعر بزرگ در عصر او می‌زیستند. معتضد خود شخصی شاعرپیشه بود و به ادبیات علاقه نشان می‌داد. وی به سال ۹۰۲ میلادی درگذشت.

 منابع 






رده:بغداد در دوره عباسیان
رده:خلفای عباسی
رده:خلفای عباسی سده ۱۰ (میلادی)
رده:خلفای عباسی سده ۹ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۰۲ (میلادی)
رده:زادگان ۸۵۷ (میلادی)
رده:زادگان ۸۶۰ (میلادی)
رده:سرداران عباسیان
رده:شخصیت‌های هزار و یک شب
رده:عرب‌های یونانی‌تبار
رده:قانون‌گذاران سده ۱۰ (میلادی) در آسیا
رده:قانون‌گذاران سده ۹ (میلادی) در آسیا
رده:زادگان سده ۹ (میلادی)
رده:عرب‌های مسلمان