عبیدالله مهدی

عبیدالله مهدی(نام کامل وی: عبیدالله سعید بن الحسین المهدی بالله) (۹۰۹–۹۳۴) بنیان‌گذار خلافت فاطمی، تنها خاندان بزرگ خلافت شیعه در تاریخ اسلام بود.

وی شیعه اسماعیلی بود و نسب خود را به فاطمه دختر محمد می‌رسانید؛ در بین مورخین مسلمان برخی مانند ابن خلدون و عزالدین ابن اثیر ادعای او را پذیرفته‌اند و برخی مانند ابن خلکان و سیوطی این نسب نامه را جعلی می‌دانند.

عبیدالله مهدی در شهر سلمیه از سرزمین حمص در شهرهای شام علیه خلیفه خروج کرد و به مراکش پناه آورد، پس از مدتی از آنجا نیز خارج شده و به سجلماسه رفت. سرانجام، او موفق به تشکیل خلافت فاطمی شد؛ دو سال پیش از مرگش، خلافت وی از مراکش تا مصر و تونس گسترش یافته بود.

عبیدالله مهدی در مذهب اسماعیلیه، امام دانسته می‌شود.

 کتابشناسی/ یادکردها 



رده:اسماعیلیان اهل سوریه
رده:اسماعیلیان
رده:امامان اسماعیلی
رده:خلیفه‌های فاطمیون سده دهم (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۳۴ (میلادی)
رده:رهبران فرقه‌های اسلامی
رده:زادگان ۸۷۳ (میلادی)
رده:زادگان ۸۷۴ (میلادی)
رده:بنیان‌گذاران شهر
رده:اهالی استان خوزستان
رده:مدعیان مهدویت
رده:اسماعیلیان سده ۹ (میلادی)