متقی

المتقی (نام کامل:أبو إسحاق إبراهیم بن المقتدر ابن المعتضد ابن الموفق طلحة ابن المتوکل المتقی لله) به معنی «پرهیزکار برای خدا» خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۹۴۰ تا سال۹۴۴ (میلادی)  خلافت و پیشوایی مذهبی جهان اسلام را برعهده داشت. المتقی در سال ۹۴۴ م (۳۳۳ هجری قمری) به دستور توزون، امیرالامرای ترک کور و معزول شد. بعد از آن تا مرگش (۹۶۸ م / ۳۵۷ هجری قمری) در تبعید زیست. توزون به جای او المستکفی بالله (پسر المقتدر) را به خلافت نشاند. 

المتقی که در سال ۲۹۵ هجری زاده شده بود، پس از مرگ برادرش ابوالعباس محمد راضی، از مردم بیعت گرفت و رسماً به عنوان خلیفه برگزیده شد. او بدین سبب که پیوسته روزه می‌گرفت و به نماز و عبادت مشغول بود، و از نوشیدن شراب پرهیز می‌کرد، لقب متقی گرفت؛ اما حکمرانی او صرفاً اسمی بود و از خلافت تنها سکه به نام وی ضرب می‌شد و خطبه به نام وی خوانده می‌شد، اما قدرت حقیقی نداشت. المتقی در سال ۹۶۸ میلادی وفات یافت.

 منابع 






رده:خلفای عباسی
رده:خلفای عباسی سده ۱۰ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۴۴ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۹۶۸ (میلادی)
رده:زادگان ۹۰۸ (میلادی)
رده:عرب‌های سده ۱۰ (میلادی)