گروتمان

گروتمان (فارسی میانه:عریان ۱۳۷۷، ص ۳۵garōdmān؛ اوستایی:خرده اوستا؛ آبان نیایش، بند ۸garō-nmāna) که در ثبت پازند به صورت گروتمان نوشته شده است و از دو کلمه گَرو بمعنی «سرود و نیایش» و نمانَ بمعنی «خانه» تشکیل شده است و مفهوم «خانه نیایش» یا «خانه سرود» را می‌رساند.آذرگشسب ۱۳۷۲، ص۳۷ آن را روشنی بی پایان نیز نامیده‌اند.

بنا به عقاید زرتشتی گروتمان بالاترین طبقه بهشت و پنجمین طبقه آسمان است که بالاتر از ماه‌پایه و پایینتر از مکان امشاسپندان قرار گرفته و جایگاه خورشید و کاخ نور است.بهار ۱۳۸۰، ص ۴۸ آتش برزیسوه در گروتمان آفریده شدبهار ۱۳۸۰، ص ۹۰ و روان پرهیزگاران سه روز پس از مرگ و بعد از گذر از پل چینود به آن خواهد رفت.بهار ۱۳۸۰، ص ۱۳۱

 پانویس 

 منابع 
 آذرگشسب، اردشیر. مراسم مذهبی و آداب زرتشتیان. چاپ سوم تهران: انتشارات فروهر، ۱۳۷۲.
 بهار، مهرداد. بندهش. چاپ دوم تهران: انتشارات توس، ۱۳۸۰.
 عریان، سعید. واژه‌نامه پهلوی-پازند (فرهنگ پهلوی). چاپ اول تهران: ۱۳۷۷.

رده:واژگان زرتشتی