سلیمان بن عبدالملک

سلیمان پسر عبدالملک (۵۴–۹۹ هجری/۶۷۴–۷۱۷ میلادی) هفتمین خلیفه از دودمان خلفای بنی امیه، و برادر کوچک خلیفه پیشین، ولید بن عبدالملک بود، که به مدت ۳ سال، از سال ۹۶ تا ۹۹ ه.ق (۷۱۵ تا ۷۱۷ م) بر تمام سرزمین های اسلامی حکمرانی کرد.

در دوران خلافت او گرگان و طبرستان، که تنها سرزمین های باقیمانده از ایران باستان پس از حمله اعراب بودند، به دست فرماندار مشرق، یزید بن مهلب فتح شدند. همچنین قسطنطنیه، پایتخت امپراطوری روم به محاصره، و در خطر سقوط درآمد.

در سال ۷۱۶ میلادی به دستور او شهر رمله به عنوان مرکز پایتخت اداری فلسطین ساخته شد.

او همواره قصد حمله به مرزهای امپراطوری روم را در سر داشت ولی مرگ زودهنگام او در سال ۹۹ ه.ق / ۷۱۷ من مانع از این کار شد. او پیش از مرگ، خلافت را به پسرعمویش عمر بن عبدالعزیز واگذاشت زیرا پسر بزرگ و جانشینش ایوب، پیش از خودش درگذشته بود.

 منابع 





 پیوند به بیرون 


رده:اهالی مدینه
رده:بنیان‌گذاران شهر
رده:تاریخ رمله
رده:خلفای اموی
رده:خلفای اموی سده ۸ (میلادی)
رده:درگذشتگان ۷۱۷ (میلادی)
رده:زادگان ۶۷۴ (میلادی)
رده:حکم‌رانان سده ۸ (میلادی) در آفریقا
رده:حکم‌رانان آسیا در سده ۸ (میلادی)
رده:حکم‌رانان اروپا در سده ۸ (میلادی)
رده:شخصیت‌های هزار و یک شب